Wachters op Jeruzalems muren

Logo_Style_1_Rev4_flat_lion

No. #3, 2016

Shalom uit Sion

God is een Sionist! … een vreugde voor de ganse aarde is de berg Sion, de stad van de grote koning. (Ps. 48:3b; vgl. Math. 5:35) YHWH heeft de poorten van Sion lief boven alle woningen van Jakob. (Ps. 87:2; verg. 76:3; 132:13); Want de grote toorn van de HEERE richt zich tegen alle heidenvolken … Want het zal zijn de dag van de wraak van de HEERE, het jaar van de afrekening om de rechtszaak van Sion. (Jes. 34:2a, 8; verg. 31:4; Joel 3:16-17); Omwille van Sion zal ik niet zwijgen, omwille van Jeruzalem zal ik niet stil zijn, totdat haar gerechtigheid opkomt als een lichtglans, en haar heil als een brandende fakkel. (Jes. 62:1); Met grote naijver zet Ik Mij in voor Jeruzalem en voor Sion. (Zach. 1:14b; verg. 8:2)

Omdat God Zich er niet voor schaamt een Sionist te zijn, zouden wij, die door Zijn naam geroepen zijn, dat ook niet zijn.

Als de fundamenten omvergehaald worden, wat kan de rechtvaardige doen?

Deze alternatieve lezing uit het Hebreeuws van Psalm 11:3 betekent veel als het Westen Israël onder druk zet om Gods land te verdelen. Veel kerken, die willen voorkomen dat ze “politiek geëngageerd” genoemd worden, hebben hun naties niet gewaarschuwd voor de komende oordelen van God tegen degenen die dat doen. (Ez. 35:12-15; Joel 3:1-2; Zach. 12:9)

De status van Amerika als supermacht zal spoedig achterhaald zijn. Sinds President Bush Sr. Israël onder druk zette om deel te nemen aan de “Vredes”-top in Madrid, zijn er in toenemende mate strenge oordelen gekomen over ons geboorteland. Het lijkt er ook op dat God Zijn hand heeft teruggetrokken en de VS toestaat om uit eigen beweging het “vlees” te volgen (Rom. 1:24-32). Afgezien van wie er gekozen zal worden, voorspellen de opzettelijke verblinding en het gebrek aan gebed voor Israël in de Amerikaanse kerken niet veel goeds voor de VS.

In Genesis 12:3 bedreigt God degenen die Israël vervloeken (vgl. Num. 24:9b). Het “vervloeken” van Israël betekent kleineren, zwart maken, onteren, kwalijk spreken of bagatelliseren. Gelovigen zeggen dikwijls tegen Chuck dat ze hun kerkoudsten aanspreken over Israël, maar dat de oudsten weigeren om openlijk de waarheid te spreken – niet omdat ze het niet “zien”, maar omdat ze geen verdeeldheid of strijd in hun kerk willen. Ze negeren of minimaliseren Gods werk als Hij Israël tot Zijn heerlijkheid aan het herstellen is. 2017 is de 500e verjaardag van de Reformatie. Wat zou er gebeurd zijn als de vroegere hervormers, die de waarheid van Gods Woord hebben ingezien, uit angst voor mensen en angst voor verdeeldheid en strijd in hun kerken niets zouden hebben gezegd? De Here YHWH heeft gesproken, – wie zou niet profeteren?(Amos 3:8)

Woorden van de Heer

Tijdens de IFI Gebedsconferentie in Schotland in 2010 sprak de Heer dit door Chuck: “Te geloven dat Ik vandaag Israël aan het herstellen ben is voor Mijn Lichaam niet langer een optie. Óf Mijn Lichaam staat achter datgene wat Ik met heel Mijn hart en ziel doet (Jer. 32:41-42) – óf ze zullen merken dat ze steeds verder en verder van Mij afdwalen door allerlei misleidende opvattingen. De tijd is kort. Vandaag, als u Mijn stem hoort, verhardt uw hart niet. Sta naast Me en wees getuige dat Ik waak over Mijn woord om het te doen (Jer. 1:12)”

Tijdens de IFI Gebedsconferentie in 2011 te Jeruzalem kreeg Chuck het volgende: “Ik heb nog één keer gezegd dat ik de hemel en de aarde zal schudden (Haggai 2:6; Hebr. 12:26). Die tijd is nu. Ik schud alles wat geschud kan worden – in de volken en in uw levens – zodat, wat overblijft, van Mij is.”

“Waarom zou het u verbazen dat de dingen sneller en intensiever plaatsvinden? Heb ik niet gezegd, dat het einde zal komen zoals een vrouw die aan het bevallen is – zoals de geboorteweeën steeds dichter op elkaar volgen en met meer pijn – totdat er een kind geboren is? Zo gaat het ook – totdat Mijn Zoon terugkeert.”

“Verberg daarom uzelf in Mij, want de naam van de Heer is een sterke toren; de rechtvaardige ijlt daarheen en is onaantastbaar (Spr. 18:10).”

In het Hebreeuwse denken betekent “naam”: wezenlijke natuur. Dit vers bemoedigt ons wie God is – getrouw, betrouwbaar, almachtig, alwetend enz. – Hij is onze bescherming is en omdat Hij nooit verandert (Mal. 3:6), kunnen we op Hem vertrouwen, ongeacht wat Hij doet of niet doet.

Waarom Bibi denkt zoals hij denkt

Advocaat Dan Illouz, voormalig adviseur van de coalitie in de Knesset en raadgever van het Israëlische Ministerie van Buitenlandse Zaken, geeft ons inzicht in de wereldvisie van Premier Bibi Netanyahu, die hem in “conflict heeft gebracht met wereldleiders” omdat Bibi opkomt voor wat hij ziet als “een cruciaal en duidelijk beschreven onderwerp.” Hij heeft de Amerikaanse President Obama bekritiseerd “vanwege diens opmerkingen over een terugkeer naar de grenzen van 1967”, en hij blijft het Westen confronteren met de Iraanse nucleaire deal.

Sommigen beschouwen hem als “een opportunistische politicus die meer geïnteresseerd is in zijn eigen politieke toekomst dan de toekomst van de vrije wereld,” Ze hebben het mis en zijn oneerlijk en naarmate zijn wereldvisie begrepen wordt, “hebben zijn acties zin …”

Zijn kijk is gebaseerd op twee elkaar aanvullende waarden: “het diepe scepticisme van zijn vader … en een Amerikaanse conservatieve filosofie …”

Prof. Benzion Netanyahu heeft een sterke invloed gehad op zijn zoon. Hij bezat een “grote kennis van de Inquisitie en was de secretaris van Ze’ev Jabotinsky, de stichter van het Revisionistisch Sionisme en ten tijde van de Holocaust was hij een uitblinkende persoonlijkheid.” Zijn inzicht in de geschiedenis en de gebeurtenissen van zijn tijd bezorgden “hem een diepe sceptische kijk.”

Hij zag “dat het Joodse lijden tijdens de Inquisitie niet alleen veroorzaakt werd door anti-Semitische leiders, maar ook door de utopische visie van de Joden op hun omgeving. Hun tevredenheid maakte hen blind voor het gevaar.” Hij noemde dat “Joodse zelf-misleiding” en dit hield duidelijk in “kritiek op degenen die hun waakzaamheid lieten verslappen toen de Nazi’s aan de macht kwamen. [We stellen ons voor, dat hij hetzelfde zou denken van de Joden in het Westen vandaag.]

Hij sloot zich aan bij het Revisionistisch Sionisme dat later de Likud vormde “omdat haar doelstellingen er niet op gericht waren om een “nieuwe Jood” te creëren, maar om de Joden sterker te maken door hen als natie te leren zichzelf te verdedigen.” Bibi’s afwijzing van “utopische visies” doet hem “tegen de goede bedoelingen” van de Palestijnen betogen en richt zich op de “noodzaak van Israël om zich te verdedigen bij elke vredesovereenkomst. Terecht ziet hij dat President Abbas van de PA “niet te vertrouwen is” en zelfs, als hij dat is “wie weet wie er zijn plaats zal innemen …?”

Dit verklaart ook hoe hij aankijkt tegen de Iran deal. “Zolang als het ook maar gedeeltelijk afhangt van de goodwill van de Iraanse leiders,” die oproepen tot de vernietiging van Israël en terreurgroepen steunen om Israël aan te vallen. Hij beschouwt die deal als uiterst gevaarlijk en vindt dat die tegen elke prijs tegengewerkt moet worden. “De utopische wereldbeschouwing”, die door het Westen omarmd wordt, aangevoerd door Obama, wordt door Bibi gezien als “een existentiële bedreiging voor Israël.”

Doordat hij een deel van zijn leven in de VS heeft gewoond, heeft Bibi een sterke band ontwikkeld met “de Amerikaanse conservatieve politieke beweging,” waarvan de voorstanders ook een utopistische wereldbeschouwing afwijzen. Zoals William Buckley eens schreef: “Een conservatief is iemand, die dwars op de geschiedenis staat en schreeuwt “Stop!” op een moment dat niemand daartoe geneigd is, of geduld heeft met degenen die daarop aandringen.”

Dit is een rol die Netanyahu op zich heeft genomen, zowel bij de haast die de wereld had om een deal te sluiten met Iran en tijdens de Oslo Vredesakkoorden toen de wereld “gehypnotiseerd werd door de belofte van een utopische vrede,” en hij riep “Stop!” Een paar jaar later verscheen het ware gezicht van aarts-terrorist Arafat en wist de wereld dat Bibi gelijk had.

Obama zei dat de weerstand van Bibi tegen een “utopische vrede” hun grote verschilpunt is. Toen hij een jaar geleden op de Israëlische TV werd geïnterviewd bekritiseerde hij beleefd Bibi. “We proberen altijd te balanceren tussen een politiek van hoop en een politiek van vrees. En gezien het ongelofelijke tumult en de chaos die er in het Midden Oosten plaatsvindt”, de opkomst van de Islamitische Staat (IS), het “anti-Semitisme en de anti-Israël gevoelens” in de Arabische wereld, de raketten uit Gaza, de versterking van Hezbollah – dat allemaal, “baren Israël gerechtvaardigd zorgen”, allereerst met de veiligheid, waar Bibi gevoelig voor is. Vandaag sturen “die politiek en die angsten de reactie van de regering aan. Dat begrijp ik. Maar …”

Illouz zegt dat “de geschiedenis ons heeft laten zien dat voorzichtigheid de juiste weg is, terwijl utopische projecten dikwijls uitlopen op rampen.” Als hij vandaag bekritiseerd wordt omdat hij “zich verzet tegen wat velen zien als positieve veranderingen, dan heeft de geschiedenis de gewoonte om deze mensen te herinneren als degenen die opstonden tegen rampzalige vergissingen … Het is logisch om te concluderen dat ook Netanyahu zo herinnerd zal worden.” (“Understanding Netanyahu’s mind,” D. Illouz, JP Op-ed, 13 Apr. 2016)

En wat is de wereldvisie van President Obama?

Boaz Bismuth zei dat als we zouden terugkeren “naar de 14e eeuw toen de plaag van de builenpest de wereld teisterde, of naar de vroege 20e eeuw, toen de huidskleur iemands lot bepaalde, dan merken we hoe gezegend we zijn om vandaag te leven, in wat Obama in april het “meest vreedzame tijdperk van de wereldgeschiedenis” noemde! Maar zou de bevolking van “Syrië, Irak, Yemen, Libië, Noord Korea, Nigeria”, Iran of Europa, dat “onder de dubbele bedreiging van de IS terreur en de opkomst van radicaal rechts”, leeft, het met hem eens zijn?

Obama was de drijvende kracht achter de slechte Iraanse nucleaire deal. Is Iran vandaag vredelievender; minder agressief? Haar buren zouden vast moeten slapen omdat Obama dit allemaal beschouwt als “het meest vredevolle, meest voorspoedige, meest progressieve tijdperk” van de hele geschiedenis. (“Obama’s view of reality,” B. Bismuth, Israel Hayom Op-ed, 26 Apr. 2016)

Politiek analist Judith Bergman schreef over de weerstand van Obama om het etiket “Islamitisch” te plakken op het terrorisme. Na de aanval in Orlando, toen hij de kritiek beantwoordde, zei hij: “Wat zou dit etiket (‘radicale Islam’) eigenlijk bereiken? … Iets een dreiging noemen door het een andere naam te geven, maakt niet dat het verdwijnt.”

Bergman zegt dat deze manier van denken het toppunt van “hypocriete huichelarij” is, in het bijzonder van de leider van de Democratische Partij, die jarenlang heeft gevochten om politieke correctheid in de Amerikaanse samenleving te verankeren, waardoor het onmogelijk wordt om bepaalde zaken bij hun rechtmatige naam te noemen zonder een spervuur van persoonlijke laster te verduren te krijgen. Het linkse Amerika heeft onophoudelijk gevochten om de taal zo te gebruiken, dat het in overeenstemming met hun ideeën is. Dat heeft zo’n succes gehad, dat de mensen nu “bang zijn om verdachte activiteiten te rapporteren uit angst om als een ’Islamofoob’ over te komen. Dit heeft levens gekost. Het beveiligingsbedrijf waar die Moslim terrorist in Orlando voor werkte rapporteerde “zijn verdacht gedrag” niet uit angst om als “Islamofoob” te worden aangezien.

Israël bestrijdt met succes “terrorisme omdat ze zich de luxe niet kan permitteren om politieke correct te zijn in haar veiligheidsnormen.” Maar in 2011 heeft Obama “alle verwijzingen naar de Islam in het opleidingsmateriaal, dat gebruikt wordt om te oefenen, ten behoeve van wetshandhaving en nationale veiligheidsorganisaties …” geschrapt. In 2013 werd gemeld dat veel deskundigen op het gebied van Islamitisch terrorisme werden belet “om enige VS anti-terreur conferenties toe te spreken, waaronder die van de FBI en CIA.”

Hoe worden ze precies verondersteld om de dringende kwestie van jihad aan te pakken, als het hun verboden wordt iets over de aard daarvan te leren? Het is onmogelijk om “een vijand te bestrijden als het je verboden wordt om hem een naam te geven.” (“Making America unsafe,”J. Bergman, Israel Hayom Op-ed, 15 June 2016)

Obama heeft gezegd dat Islamitische radicalen de “Islam hebben bedorven” en haar bedoeling hebben “verdraaid. Toch wordt het meest “terrorisme uitgevoerd in de naam van de Islam … Jihad is geen verdorvenheid en ook geen martelaarschap … het zijn oorlogswetten volgens de Islam”, die de wereld verdeeld ziet in “het huis van de Islam, waar Moslims vrij zijn om te aanbidden en het huis van de oorlog, waar de ongelovigen wonen.” Verovering van de ongelovigen is het doel van de Islam volgens Allah in de Koran. (“In the service of extremists.” D.Eydar, Israe; Hayom Op-ed, 17 June 2016)

Israëlische kolonisten en de nederzettingen – moedig en wettig

Annika Hernroth-Rothstein interviewde E. Gelman, wiens broer kortgeleden werd doodgeschoten en een zwangere vrouw en twee zoons achterliet. Hij verloor ook een zwager in het gevecht. Gelman woont in Kiryat Arba, bij Hebron en is het hoofd van de veiligheid.

Hij zei: “Wij, die hier wonen in het bijbelse thuisland en het verlies en het leven ervaren dat daarbij hoort, “beschouwen het als “een voorrecht” dat het ook mogelijk maakt voor de liberalen in Tel Aviv die veilig in de cafés zitten en klagen over hun bestaan.

Ze vroeg hem of zijn traumatische verliezen hem ooit hebben doen twijfelen “over zijn beslissing om met zijn gezin te wonen” in dit gevaarlijke gebied. Hij antwoordde: “Traumatische gebeurtenissen mogen onze ideologie niet veranderen en het feit dat wij pijn hebben betekent niet dat we verkeerd bezig zijn.”

De Israëlische dichter Tzur Erlich beschreef het lot van Israël eens zo: “Memorial Day (voor de gevallen soldaten en terreurslachtoffers) is de prijs om een staat te hebben. De Herinneringsdag van de Holocaust is de prijs die we betaalden omdat we geen staat hadden.”(“Remembrance is a verb,” A. Hernroth-Rothstein, Israel Hayom Op-ed, 11 May 2016)

Vier jaar geleden benoemde Bibi de Edmund Levy Commissie, die samengesteld was uit experts “om de wettige positie van Israël in Judea en Samaria te onderzoeken en om te zorgen voor coherente oplossingen over gesprekken over het land.” De commissie verwierp de leugen van de “bezetting” en zei dat “nederzettingen niet illegaal of onwettig zijn omdat (1) Judea en Samaria ‘door de Volkenbond bestemd waren als een deel van het ‘Jood Nationaal Tehuis’; (2) Jordanië dit gebied illegaal bezette; (3) de gebieden die in de Zesdaagse Oorlog van 1967 verworven werden in een verdedigingsoorlog ingenomen werden en nooit deel van enige staat waren of een veronderstelde Palestijnse staat.” Om politieke redenen is dit rapport nooit gebruikt om de controle van Israël over dit bijbelse hartland te verdedigen. Bidt alstublieft dat dit snel zal veranderen. (“Jerusalem Day or ‘Occupation Day’,” M. Dann, JP Op-ed, 5 June 2016)

Arabieren versus Joden – de kern

De liberale Arabier Fred Maroun schrijft dat anti-Zionisten claimen dat “de vestiging van de Staat Israël de oorzaak is van de Arabische vijandigheid jegens de Joden.” Maar dat is een leugen omdat al vóór 1948 “de Joden de inferieure status hadden van dhimmi” dat “vernederende beperkingen in hun dagelijks leven” betekende. Ze ervoeren dikwijls “vervolgingen, willekeurige inbeslagnemingen, pogingen tot gedwongen bekering of pogroms …” het moderne Sionisme kwam tot leven opdat Joden niet langer “slachtoffers van discriminatie of massamoord zouden zijn, alleen omdat ze Joden waren.”

De Arabische wereld verwierp de Balfour Declaratie van 1917 en het VN Verdelingsplan van 1947, die allebei “het recht van de Joden op een eigen staat” bevestigden. Deze Arabische afwijzingen leiden tot verschillende oorlogen.

Terwijl de Arabische wereld het “concept van een Joodse staat van enige grootte of vorm” blijft afwijzen, weten de meeste mensen toch dat de Westbank “meer dan 2000 jaar Judea en Samaria werd genoemd” en dat Joden “het recht hebben om op dat land te wonen …”

Wij, Arabieren “klagen omdat Palestijnen zich vernederd voelen als ze door Israëlische controleposten gaan,” omdat Israël “in de Westbank zonder Palestijnse toestemming” bouwt,” en omdat het zichzelf durft te verdedigen tegen Arabische terroristen. Maar hebben wij de “moed om te erkennen dat oorlog op oorlog voeren tegen de Joden om hen het recht op bestaan te ontzeggen, en elke redelijke oplossing in het conflict van de hand wijzen, tot deze situatie heeft geleid? … “

“De echte Arabische wrok tegen de Joden is, dat ze bestaan. We willen dat de Joden óf verdwijnen óf ondergeschikt zijn aan onze grillen, maar de Joden weigeren te buigen voor onze dweepzucht en ze weigeren zich te laten beïnvloeden door onze bedreigingen en onze laster. Wie kan hen dan met zijn volle verstand de schuld geven?” (“The Arabs’ Real Grievance against the Jews,” F. Maroun, Gatestone Institute, 7 May 2016)

Het vergif van politieke correctheid

Christelijke leiders in het Midden Oosten beschouwen de Westerse kerk op z’n best als lauw.

Een Syrische Grieks Katholieke aartsbisschop ziet dit als de vrucht van politieke correctheid. “Maar Jezus was nooit politiek correct. Hij was politiek eerlijk.” De roeping van een bisschop is te onderwijzen, om “waarheid over te dragen …” Natuurlijk zullen ze bekritiseerd worden, maar dat geeft hen juist de kans om de waarheid te verdedigen. (“ ‘It is My Dream to Behead Someone’ …” Raymond Ibrahim, Gatestone Institute, 1 May 2016)

Isi Leibler zegt dat Westerse naties worstelen met “aandoenlijke pogingen om de demonische wereldwijde krachten die hen bedreigen het hoofd te bieden”. Terwijl de Europese demografie “permanent wordt veranderd” door miljoenen Moslim immigranten en elke echte discussie hierover wordt “veroordeeld als Islamofobisch”. En omdat hun verstand verduisterd is, blijven de volken van de EU “de Israëlisch-Palestijnse impasse de schuld geven als de belangrijkste factor van het opvlammen van Islamitisch terrorisme …”

De groeiende terreurdreiging heeft doorgewerkt in politieke opstellingen. Omdat Moslim radicalen opscheppen dat “hun ‘slapende’ kameraden zich schuilhouden in de Westerse samenleving” en klaar staan om aan te vallen, verliest de bevolking het vertrouwen in haar leiders. Wat een passende structuur voor de Anti-Christ, die hier antwoorden op heeft en “vrede en veiligheid” aanbiedt! (“Jews and Israel in a threathened, leaderless and delusional world,” I. Leibler, Israel Hayom Op-ed, 21 June 2016)

Deze brief aan de redacteur van de JP is schitterend. “Een fobie is irrationele of onredelijke angst. Met terreuraanvallen die in de naam van de Islam met tot wanhoop leidende regelmaat uitgevoerd worden tegen onschuldige burgers in de hele wereld en met IS dat claimt om in heel Europa terreurcellen midden tussen Syrische vluchtelingen te plaatsen, is dit zeker geen irrationele of onredelijke angst. Juist het tegenovergestelde … waar er Islamitisch terrorisme is, kan geen Islamofobie zijn.” (“No ‘phobia’,” Malcolm Mandel, JP Letters tot he Editor, 27 June 2016)

Daniel Gordis zegt dat het gevolg van de Brexit – de afscheiding van de UK van de EU – “een diepgaande bevestiging is van de premisse van het Zionisme.”

Veel “Ja” stemmen hadden “niets te maken met nationalisme,” maar waren gericht op de economie en/of “een legitieme vrees voor golven Moslim immigranten”, die Brittannië zouden binnenkomen. De meeste ‘deskundigen’ hadden de “anti-Brexit stemmers … afgeschilderd als verlicht, werelds, onbevooroordeeld,” en degenen die voor de Brexit stemden als “ouder, niet wetenschappelijk opgeleid, niet stedelijk, wantrouwig jegens elite, xenofobisch, nostalgisch.”

Gordis: “Ouder? … Niet-stedelijk? … Nostalgisch? Ja.” Maar waarom “xenofobisch”? “Ze zouden ook beschreven kunnen worden als … patriottisch, als loyaal aan land en volk, als gelovend dat Brittannië” een lange geschiedenis heeft waarvan ze niet willen dat “die afgestaan wordt ten behoeve van een utopie, een universele wereld orde …”

Het Sionisme is gebaseerd op een ijverige “toewijding aan de overleving van het Joodse volk en dat gevormd is door een instinctieve liefde voor hun land.” Het staat “tegenover de universalistische waarden van de aangetaste EU. Sionisme staat voor het redden van het Joodse volk” en pretendeert niet dat alle volken gelijk zijn, “ze staat voor de herleving van de Joodse taal” en begrijpt dat taal een verschil uitmaakt voor degenen die het spreken. “Als mensen, die geloven in de natuurlijke eigenwaarde van hun volk en hun erfgoed xenofoob zijn, dan zijn wij Sionisten daaraan schuldig.”

Mensen willen niet afgesneden worden van hun traditie en erfgoed. De EU was niet alleen “een utopisch concept; het was een aanval op de menselijke natuur en gedoemd om te falen.” Precies het tegenovergestelde van het Sionisme. “De ene stond voor het vermengen van volken en het wissen van grenzen. De ander voor het erfgoed van een volk, haar dromen en herleving …”

“Aan de kern van Israël ligt geen conflict, maar een idee. Dat idee is jarenlang verdedigd … Met de Brexit hebben miljoenen Britten verklaard dat zij ook hun erfgoed willen beschermen; ook zij hebben een geschiedenis waar ze trots op zijn. Ook zij begrijpen dat een gedachtenis zin heeft en ook de grenzen.” (“Brexit and the validations of Zionism,” D. Gordis, JP Op-ed, 2 July 2016)

Meer aandoenlijke “vredes”intriges en druk tegen Israël

We zien een intensivering van Gods oordelen op de volken die Zijn land proberen te verdelen. Om dat te doen werd er op 3 juni in Parijs een internationale conferentie gehouden. Die dag maakte Parijs haar ergste overstromingen in jaren mee. (“Paris floods peak during ‘peace talk’ push,” Arutz 7, 3 June 2016)

23 Juni – Abbas spuwde leugens en smaad tegen Israël, maar kreeg een staande ovatie van het EU parlement. Dat was de dag dat er voor Brexit werd gekozen! De EU, die bezig is om Gods land te verdelen, werd verdeeld (Gal. 6:7). Omdat God Zijn troon in de hemel heeft gevestigd en over alles regeert (Ps. 103:19), is het bijbels betrouwbaar om Zijn hand in deze timing te zien.

De Franse President Hollande zei dat dit Franse “initiatief bedoeld is om Israël en de Palestijnen de garantie te geven dat de vrede degelijk, langdurig en internationaal gecontroleerd wordt.” Hoe heeft dat gewerkt in Libanon, in Gaza, in Rwanda enz.?

De Franse ambassade in Israël, die de Franse redenen uitlegde, zei, volledig misleidend, dat los van alle andere crises in het Midden Oosten, “het Israëlisch-Palestijns conflict een centraal en dringend onderwerp is.” (“France: Only the 2 sides can make peace,” Israel Hayom, 3 June 2016)

22 Juni – de Israëlische President Rivlin zei op het EU Parlement dat de Staat Israël geen “compensatie voor de Holocaust” is, maar de Holocaust bewees “de noodzaak” van een Joodse Staat. Hij voegde er aan toe dat de kritiek van Europa op Israël “een misverstand en ongeduld jegens deze existentiële behoefte” aantoont. Daarover maken Israëli’s zich boos en raken gefrustreerd vanwege de acties van de EU, die dikwijls gezien worden als “oneerlijke kritiek,” ”hooghartig” of het gebruik van een dubbele standaard.”

Rivlin: “Respecteer de Israëlische overwegingen, ook als ze anders zijn dan de uwe. Respecteer de Israëlische soevereiniteit en het democratische proces van haar besluitvorming. Respecteer de trouwe toewijding van Israël, haar dure plicht om haar burgers te beschermen. Dit is voor ons het meest heilige gebod van alles.”(Rivlin: The State of Israël is by no means a compensation for the Holocaust,” JP, 22 June 2016)

De volgende dag sprak Abbas het EU Parlement toe. Hij zei dat de Palestijnen “massa moord ondervinden van historische afmetingen en aanvallen zoals nog nooit eerder zijn gezien … Israël heeft ons land veranderd in een openlucht gevangenis.” Daarna kreeg hij een staande ovatie! (“Abbas: Israel is committing mass-murder,”Arutz 7, 23 June 2016)

De toespraak van Abbas, vol met leugens, hield in: “Als de bezetting eenmaal is beëindigd . zal er geen terrorisme meer zijn in het Midden Oosten, of ergens anders in de wereld …” [Leugen no. 1]

“We verkiezen een twee-staten oplossing, gebaseerd op de grenzen van 1967 met Oost Jeruzalem als hoofdstad … onze handen zijn uitgestoken met het verlangen naar vrede …” [Leugen no. 2]

Abbas veroordeelde de Israëlische “provocaties” en vroeg aan de Europese wetgevers: “Waarom wordt de internationale wet niet toegepast in het geval van Israël?” [no. 3) (“Israeli control of West Bank fostering global terror, Abbas tells EU,”TOI, 23 June 2016)

Ook zei hij “Slechts een week geleden eiste een aantal rabbi’s in Israël dat hun regering het drinkwater zou vergiftigen om Palestijnen te doden. [no. 4]” Deze bloedfabel doet denken aan de 14e eeuw, toen, terwijl de pest in Europa huishield, er valse beschuldigingen rondgingen dat het Joden waren … die bronnen vergiftigden. Dat had tot gevolg dat er slachtingen werden aangericht onder Joodse gemeenschappen.”

Het bureau van de Premier reageerde: “In Brussel toonde Abbas zijn ware gezicht.” Hij weigerde de Israëlische officials te ontmoeten, verspreidde leugens en bloedsprookjes in het Europees Parlement en “claimt dan dat zijn hand is uitgestoken naar vrede.” Is dit iemand, waarmee Israël vrede kan sluiten?” (“Israel outraged by PA president address to EU parliament,” Israel Hayom, 24 June 2016)

Een nieuw rapport van het Midden Oosten Kwartet [VN, EU, VS & Rusland]vergeleek de “veronderstelde ‘Israëlische misdaden” van de bouw van nederzettingen” met de opruiing tot geweld en terrorisme . van de PA. Bibi antwoordde woedend: “Israël verwerpt elke poging om een morele gelijkwaardigheid te trekken tussen haar bouw en terrorisme …” (“Quartet report compares Israeli construction to terrorism,” Israel Hayom, 3 July 2016

In juli meldde de Observer dat “een intern EU document” dat in 2015 was opgesteld, de “bezetting” de schuld is van de huidige golf van terreuraanvallen in Israël. Netanyahu is het hier niet mee eens en hij beschouwt “het terrorisme tegen Israël dat zich nu over de wereld verspreidt” als geworteld is in het “Islamitisch extremisme.” Een Westerse diplomaat beweerde dat dit standpunt door Europa wordt verworpen. Zij vinden dat het terrorisme in Israël verschilt van het terrorisme dat Europa treft.

Het rapport bekritiseerde niet slechts de reactie van Israël op het terrorisme, maar het beschuldigde Israël ook dat het “archeologische opgravingen manipuleert om Palestijnse historische banden met Jeruzalem te kleineren.” De verblinding van de auteurs van dit rapport is niet te geloven. (“Israel trying to quash discussion of EU document blaming ‘occupation’ for terrorism,”JP, 20 July 2016)

Netanyahu naar Afrika

Tijdens een historisch bezoek aan Afrika om de banden met verschillende naties te herstellen, zei Bibi dat de genocide van 1994 in Rwanda laat zien “dat landen hun veiligheid niet kunnen afschuiven op internationale strijdkrachten,” een duidelijke berisping van plannen die dat juist willen tussen Israël en een toekomstig Palestina. Hij gebruikte de ervaring van Rwanda voor nog een punt: “woorden doen ertoe, ze hebben de kracht om te doden … Rwandese radio-uitzendingen ontmenselijkten het volk lang voordat ze werden afgeslacht.” Omdat de Nazi’s hetzelfde met de Joden deden voordat ze hen vermoordden, zei hij: “dus vandaag, als we zien dat de leiders in Gaza oproepen om iedere Jood in de wereld te vermoorden” of we “horen dat de opperste Leider van Iran oproept tot de vernietiging van Israël, dan hebben we een plicht om dat uit te spreken.”

Hij merkte ook op, met betrekking tot de Ethiopische Joden, dat Israël de enige natie is die “zwarte mensen uit Afrika heeft gehaald, maar niet als slaven. (“PM says Rwanda genocide teaches that countries cannot outsource security to others,” JP, 6 july 2016)

Anti-Semitisme weigert om te sterven

Bij de opening van Israëls Holocaust Herinneringsdag benadrukte Bibi dat “leugens en opruiing” de weg baanden voor de Holocaust. “De Nazi propaganda” schilderde Joden af als de bron van al het kwaad, als de vijand van de mensheid. “De laster ging vooraf aan de uitroeiing.”

Helaas is “het anti-Semitisme en haar leugens niet gestorven met Hitler …” Veel Moslims zijn blootgesteld aan deze helse leugens die ook het Westen hebben geïnfecteerd. Een voorbeeld is de recente beslissing van de UNESCO dat de Tempelberg in Jeruzalem “geen relatie heeft met het Joodse volk.” Het doel van de UNESCO is de geschiedenis te beschermen maar het heeft juist “een fundamenteel feit in de menselijke geschiedenis” herschreven.

De Nazi’s gaven de Joden de schuld van alles. Het anti-Semitisme van vandaag geeft Israël de schuld. “Eens dachten de mensen dat het Sionisme het anti-Semitisme wel zou genezen.” Vandaag denken sommigen dat Sionisme juist de oorzaak is. Zoals Bibi zei: “Haat jegens de Joden komt uit veel oerbronnen en wordt niet makkelijk uitgeroeid.”

Hij eindigde met tegen iedereen die Joden willen vernietigen, te zeggen: De Staat Israël heeft een onmetelijke kracht … De dagen waarin onze vijanden veilig wonen, zijn voorbij. Nu is het Judea dat veilig zal wonen.” [Jer. 23:6; 32:37; 33:16; Eze. 28:26] (“ … Anti-Semitism did not die along with Hitler in the bunker,” Israel Hayom, 5 May 2016)

In een interview op 1 juni voor de BBC legde de voormalige Britse Opperrabbijn Lord J. Sacks uit dat het anti-Sionisme van vandaag de incarnatie van het anti-Semitisme is, omdat “het anti-Semitisme zo sociaal onacceptabel is, dat het alleen maar kan overleven” door verandering. “In de Middeleeuwen werden de Joden gehaat om hun religie. In de 19e en 20e eeuw,” in het post-verlichte Europa “mocht je niemand haten om hun godsdienst … dus werden ze gehaat vanwege hun ras. Tegenwoordig kan je iemand niet meer haten om zijn ras, dus worden ze gehaat om hun staat.” (“Rabbi Sacks explains ‘the new anti-Semitism’,”Arutz 7, 2 June 2016)

Clifford D. May, president van de Stichting voor de Verdediging van de Democratieën (FDD), schreef, dat in relatie tot de Joden, het terrorisme “lange tijd gekoppeld was aan economische wapens. In de jaren ‘30 en de vroege jaren ’40 was het plan van serieuze anti-Semieten een Europa zonder Joden.” Toen hij in 1933 Rijkskanselier van Duitsland werd “kondigde Hitler een boycot van Joodse winkels aan,” met het doel “de Joden te elimineren uit de Duitse economie.” De Nazi kreet: “Koopt niet bij Joden” werd al spoedig gevolgd door de “doodseskaders, concentratiekampen, gaskamers, ovens en genocide …”

Na de Tweede Wereldoorlog hadden de anti-Semieten een nieuw doel – een Joden-vrij Midden Oosten. “De Arabische Liga organiseerde ogenblikkelijk een boycot van de yishuv, de Joodse gemeenschap in Palestina vóór de uitroeping van de Staat.”

Tijdens de hele moderne geschiedenis is de economische oorlog doorgegaan, meestal geleid door de Arabische naties. “Tegenwoordig leiden activisten de campagnes.” Boycot, Desinvestering en Sancties (BDS)-activisten claimen dat ze staan voor “sociale gerechtigheid,” maar ze negeren de oorlogen die Moslims onderling uitvechten … de genocide van Christenen in het Midden Oosten en Yezidi’s, de slavernij van meisjes” en de terechtstellingen van homoseksuelen in Gaza, Iran” en de rest van de Moslimwereld.” (“Terrorism and economic warfare,” C.D. May, Israel Hayom Op-ed, 15 June 2016)

Jeremia 32:41-42 kwam in onze gedachten toen we lazen dat “de BDS beweging,” heeft gefaald “in haar vaste bedoeling om Israël af te snijden van de wereldeconomie.” Een rapport van Bloomberg liet zien dat de buitenlandse investeringen in Israël sinds de lancering van BDS in 2005 “verdrievoudigd zijn en in 2015 een onovertroffen hoogte bereikten van $285,12 miljard.” Dit kan nog toenemen omdat “voorspeld is dat de economie in 2016 een groei van 2,8% zal bereiken … vergeleken met slechts 1,8% in de EU en de VS …” (“Israel boycot campaign is failing miserably, study shows,” Arutz 7, 2 June 2016)

Kom naar huis

Eydar schrijft “De Holocaust markeerde het einde van het hoofdstuk van de ballingschap van onze geschiedenis. De uiteindelijke oplossing voltooide de scheiding tussen ons volk en de ‘normale toestand’ van de Diaspora …” Dit werd bevestigd door de wonderbaarlijke schepping van de Staat Israël in 1948.

Sprekend tot de Joden in de ballingschap, pleitte hij: “In plaats van je te herinneren aan Sion, kom naar Sion. Overwin en breek de ketenen van de verbanning in stukken, die je al generaties hebben gebonden en kom thuis in Israël om je levens hier op te bouwen.” (“Jews, come home,” D. Eydar, Israel Hayom Op-ed, 5 May 2016)

YHWH bouwt Jeruzalem ,

Hij verzamelt Israëls verdrevenen.

Psalm 147:2

Chuck & Karen Cohen

Wachters op Jeruzalems muren No. #2, 2016

Logo_Style_1_Rev4_flat_lion

Shalom uit de stad van de Grote Koning

Een verhevigde aanval tegen Gods Woord en Zijn natuur begon in de 19e eeuw. In de eeuwen daarvoor was de Bijbel in veel levende talen vertaald, wat tot gevolg had dat veel mensen werden gered en dat velen oog kregen voor de waarheid van Gods eeuwig verbond met Israël.

De eindtijd-aanval tegen God

Laten we een korte blik werpen op drie stromingen van deze aanval:

Evolutie: Het boek van Darwin The Origin of Species (De oorsprong der soorten) werd in 1859 gepubliceerd. Dit onderwerp is ongeveer 50 jaar in de arena’s van de wetenschap besproken. Hoewel het boek van Darwin wetenschappelijke bewijzen aandraagt, worden twee niet-ondersteunde gevolgtrekkingen uit deze theorie, nl. de spontane ontwikkeling van het leven en de transmutatie van de soorten, nog steeds gebruikt om de identiteit van God als de Schepper van alles, zoals dat in Zijn fundamentele openbaring van Zichzelf aan de mens tot uiting komt, aan te vallen (Gen. 1:1; Joh. 1:1-3).

Hogere Bijbelkritiek: Als vrucht van het Rationalisme, drong dit protocol in de 17e eeuw de studie van Gods Woord binnen en haar belangrijkste verdediger, de Duitse bijbelgeleerde Julius Wellhausen, gaf het in de 70er jaren van die eeuw een theologisch aanzien. De Bijbel wordt fundamenteel vanuit een menselijk rationeel standpunt uitgelegd. Haar geleerden beoordelen het Woord en beslissen wat waar en wat niet waar is. Bijbelse bovennatuurlijke gebeurtenissen worden als mythen en legenden weggezet. Als mensen echter Gods Woord beoordelen met hun beperkt begrip dan ontkennen ze dat bepaalde geopenbaarde waarheden hoger zijn dan de menselijke redenering kan ontdekken (1 Kor. 13:12).

Reform Judaïsme: Na haar ontstaan in 1810, werd het in de 40er en 50er jaren van de 19e eeuw al snel geaccepteerd en verkreeg zelfs aanzien. Het kan alles inhouden vanaf een seculier humanisme of de gedachte van een persoonlijke godheid of zelfs een Schepper, tot aan persoonlijke progressieve inzichten. Het betwijfelt het bestaan van God en verwerpt de gedachte dat Joden ‘uitverkoren’ zijn. Het gevolg hiervan is, dat Joden zich overal waar ze wonen, assimileren. Ze moedigen de gedachte dat er in een Messiaanse Eeuw hoop op verlossing zal komen, aan en verwerpen het idee van een Koning Messias. Deze beweging is schadelijk voor Gods volk en Zijn plan. God verkoos de Joden om een volk voor Zichzelf te zijn (Deut. 7:6-08), een volk dat apart woont teneinde hun eigen geestelijke identiteit niet te verliezen door in andere volken op te gaan.

Gods antwoord: Bijbels Zionisme

Gods antwoord op deze aanvallen op Zijn natuur, Zijn Woord en Zijn volk is de moderne Zionistische beweging, de terugkeer van Zijn uitgekozen volk naar Zijn land. Dit begon serieus in de 80er jaren van de 19e eeuw en gaat door tot vandaag. Het was ook een antwoord op de gebeden van Engelse Puriteinen en Schotse Covenanters die in de 18e eeuw het Woord in hun moedertaal konden lezen en de noodzaak inzagen van de terugkeer van de Joden naar hun land voordat Messias Yeshua zou terugkomen.

Gods antwoord in het herstel van Israël laat in de eerste plaats zien dat onze Schepper Israël voor Zijn glorie heeft geschapen (Jes. 43:1, 5-7, 15, 21, 46:13). In de tweede plaats bewijst de terugkomst van Zijn volk dat heel de Schrift [in de context; het Oude Testament] door God is ingegeven, (2 Tim. 3:16), betrouwbaar is, waar en de waarheid is (Joh. 17:17). Ten derde heeft God laten zien dat Israël niet alleen in Bijbelse tijden Zijn uitverkoren volk was, maar het vandaag nog steeds uitverkoren is.

Het herstel van Zijn volk voor Zijn land, en Zijn land voor Zijn volk is het geplande antwoord van God tegen de intriges van Satan met het doel om de hele wereld definitief te misleiden. God daagt deze humanistisch-satanische aanval uit, die vraagt: Heeft God gezegd? met een openlijk bewijs dat …. Ik waak over Mijn woord om dat te doen. (Jer. 1:12b; verg. Num. 23:19; Jes. 55:11; Joh. 10:35)

Islamitisch terrorisme

Yoram Ettinger zegt dat Islamitisch terrorisme zelden of nooit het gevolg is geweest van “sociale en economische ontbering of de afwezigheid van burgerlijke vrijheden.” De ware bron is een “14e-eeuwse megalomaan, machtswellustig, intolerant, antidemocratisch, repressief, onbespreekbaar en eeuwig streven” om de wereld voor de Islam te veroveren.

Islam beschouwt zichzelf niet als een ‘religie van vrede.’ Salam (vrede) van dezelfde woordstam als Islam, bestaat alleen tussen moslims, maar niet jegens ongelovigen, tenzij om hen te verleiden en te vernietigen, zoals de Koran (Soera 20, vs. 47-48) leert: “Vrede op hem die de leiding [van Allah] volgt … en bestraffing zal hem kwellen die [Allah] ontkennen.” “Vrede” jegens ongelovigen wordt beschouwd als een wapenstilstand van ‘beperkte duur’ totdat de kracht van de Moslim groot genoeg is om volledige onderwerping af te dwingen.

“Door de werkelijkheid en de nationale veiligheid op de lange termijn te offeren op het altaar van politieke correctheid en korte termijn gemak, weigeren de sleutelfiguren in de westerse politiek en publieke opiniemakers “de centrale rol (of welke rol dan ook) te erkennen die door de Islam gespeeld wordt in de intensivering van de terreurdreiging.” (“The volcano of Islamic terrorism,” Y. Ettinger, Israel Hayom Op-ed, 10 Jan. 2016)

Na de terreuraanvallen in Brussel merkte de politieke analist Judith Bergman op dat F. Mogherini, de Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid van de EU het afgelopen jaar tijdens een conferentie zei: “De Islam hoort in Europa … de politieke Islam moet daar een deel van zijn.” Haar verblinding voor de ware aard van de Islam, die gedeeld wordt door de politieke en culturele elite van de EU, is verantwoordelijk voor de “huidige status van volslagen chaos” van Europa wat de veiligheid betreft.

“Westerse politieke en militaire” instellingen weigeren om naar de politieke en militaire leerstellingen van de Islam te kijken. Maar geconfronteerd met een vijand die deze leerstellingen beschouwt als “haar bestaansreden”, is deze weigering “een grof misdrijf en roekeloos gedrag.”

De politieke en militaire leerstellingen van de Islam, gecodificeerd in de Islamitische wet die gebaseerd is op de Koran en de Hadith, “zijn niet afhankelijk van verschillende interpretaties. ”De Turkse President Erdogan had gelijk toen hij zei: “er bestaat geen gematigde Islam. Islam is Islam.” En de terroristen van IS gehoorzamen alleen de Koran: ”Bestrijdt en doodt de ongelovigen, waar je ze kunt vinden … (9:5) (“Jihad in Brussels,” J. Bergman, Gatestone Institute, 24 Mar. 2016)

De Israëlische Premier Bibi Netanyahu zei dat terreur voortkomt uit “een moorddadige ideologie,” niet uit een bezetting of frustratie. ”maar vanuit een hoop – de hoop … om een Islamitisch Kalifaat te stichten in geheel Europa.” (“Trudeau’s shocking strategy,”Dan Illouz, JP Op-ed, 30 Mar. 2016) )

Het doel van de Islam – wereldheerschappij

Dr. Ephraim Herrera, schrijver van Jihad: Fundamentals & Fundamentalism, schreef kortgeleden dat Iran 25 jaar geleden de jaarlijkse viering van de Jeruzalem (Al-Quds) Dag instelde tijdens de heilige maand van de Islam, Ramadan. Het motto daarvan is “Dood aan Israël”, een expliciete oproep tot vernietiging van Israël. “De haat tegen Israël is de pilaar van het regime van de ayatollahs” sinds Ayatollah Khomeini jaren geleden in een preek zei dat het Zionistische regime “weggevaagd moet worden uit de annalen van de geschiedenis.”

Nochtans doet “het agressieve anti-Zionisme en anti-Semitisme van Iran” geen afbreuk aan de zucht van Westerse naties na de “dikke contracten die in Iran beschikbaar kwamen na het opheffen van economische sancties. Het Westen is bereid om Israël te offeren op het altaar van Iraans geld.” Zal een deel van de vrijgekomen fondsen gebruikt worden om terroristen te bewapenen? Ja. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Iran zei dat ze zullen doorgaan met het financieren van Hamas zolang “de strijd tegen Israël een primair doel van haar politiek blijft.” (“Iran’s territorial ambitions,” Dr. E. Herrera, Israel Hayom Op-ed, 17 Feb. 2016)

Een dag na de aanvallen in Brussel schreef Boaz Bismuth: ”Ik heb vele jaren in Europa gewoond” en de Europeanen hadden altijd excuses voor het terrorisme. De ultieme reden voor dat alles was “de Zionistische bezetting en de onderdrukking van de Palestijnen …”

De Europeanen hebben niet in de gaten dat hun situatie vandaag veel slechter is dan de pogingen in het verleden van de Islam om haar te veroveren (AD 732, 1529, 1638). Toen “werd de Moslim invasie tegengehouden door muren. Tegenwoordig heeft de vijand zelfs geen invasie nodig.” Hij woont hier al en “hoeft alleen maar een zelfgemaakte bom klaar te hebben en de straat op te gaan. Hij ziet ook dat er geen leger in de weg staat.” (“Not because of ‘occupation’,” B. Bismuth, Israel Hayom Op-ed, 23 Mar. 2016)

Franklin Graham is een moedige, niet-politiek-correcte Christen. Op de Dag van de Opstanding doodde een Islamitische terrorist in Pakistan meer dan 65 mensen, meest vrouwen en kinderen. De Taliban zei dat ze nadrukkelijk Christenen op het oog hadden. Graham reageerde: “Deze families vierden een opgestane Redder, die onze zonden op het kruis nam … [Moslims] willen dat de hele wereld voor de Islam buigt. Dat zal niet gebeuren. Het Woord zegt ons dat God aan Hem de naam boven alle naam gegeven heeft, opdat in de naam van Jezus elke knie zal buigen … en alle tong zal belijden dat Jezus Christus Heer is, tot eer van God de Vader (Fil. 2:10-11)!” (“F. Graham Reminds … Islamists What Philippians 2 Says,” J. LeClaire, Charismanews, 30 Mar. 2016)

Vervloeking van Joden: onvoordelig en gevaarlijk

Karin McQuillan doet verslag van twee Israëlische wetenschappers die “een bijna wonderbaarlijke remedie” tegen prostaatkanker, de op één na dodelijkste kanker bij mannen, hebben ontwikkeld. Vasculair-gerichte foto-dynamische therapie is een éénmalige, 30 minuten durende procedure zonder bijwerkingen bij het urineren of het seksueel functioneren. Ze voorspellen toepassingen bij borst-, eierstok-, long- en tot nog toe onbehandelbare alvleesklier tumoren.

Dit Israëlische medische “wonder” bracht haar in gedachten terug naar Duitsland. “De Nazi’s maakten hun Joodse burgers af …” Aangetrokken door de Nazi Jodenhaat, stonden de Arabieren naast Hitler; de “prijs voor hun trouw” – geen Europese Jood zou in Palestina toevlucht vinden. Groot Brittannië en Amerika gingen in principe hier in mee en zelfs bij het bevechten van de Nazi’s deden ze alles wat ze konden om de aliya – Joodse immigratie naar Israël – te verhinderen.

“Goddelijke gerechtigheid keerde die boze beslissing om. De jihadi beweging is de blijvende gift van Hitler aan ons.” Het 3e Reich trainde de Egyptische Moslim Broederschap in anti-Semitische propaganda, het maken van bommen en andere sabotage technieken.”

Na de oorlog ging het Westen door met het hinderen van het pasgeboren Israël. Als het Westen de Israëlische strijd tegen de “woeste anti-Semitische Islamitische aanval” had gesteund, dan zou lang geleden” het jihadi terrorisme de hongerdood zijn gestorven. Maar Europa gaf toe aan de Arabische Moslim Jodenhaat, en ging “deels door het stof voor de olierijke Arabieren” en deels uit noodzaak om Joden in een negatief daglicht te stellen teneinde de schuld aan de Holocaust enigszins te verzachten.

Vandaag wil de Duitse kanselier Merkel, door het blindelings openen van de deur voor een Moslim invasie de rest van de Europese Joden verdrijven, die het doelwit zijn van de anti-Semitische Islamitische geest. De Europese Moslims hebben Joden jaren geterroriseerd en hen gedwongen om te vluchten en sommige Europeanen vinden dit toelaatbaar. Het laatste “tragische hoofdstuk van Europa’s zelfvernietiging is ophanden met bij elke stap het anti-Semitisme als de kern,” (“Another miracle from Israel? …” K. McQuillan, American Thinker, 13 Jan. 2016)

Creëer een Palestijnse Staat? Zeg “Nee”!

Bij een recente golf van terreur in Israël worden Palestijnen, die Joden proberen te vermoorden met messen, bijlen, auto’s en pistolen, “eenzame wolven” genoemd. Een artikel in Mosaic Journal van 2015 door Daniel Polisar bewijst, dat dit een leugen is. Caroline Glick: “Polisar bestudeerde gegevens over de Palestijnse publieke opinie uit onderzoeken die in de afgelopen 25 jaar uitgevoerd zijn door vier onafhankelijke researchinstellingen,” en bracht een aantal basisfeiten aan het licht over hun standpunten over Israël. Ten eerste: de meesten steunen terreur tegen Israëli’s. Ten tweede: een overgrote meerderheid haat Israël en gelooft dat “Joden geen recht hebben op het Land van Israël” en Israël heeft dus geen bestaansrecht.

Deze bevindingen laten zien dat de terroristen van vandaag geen “eenzame wolven zijn … die door propaganda van de PA aangezet zouden zijn.” Deze moordenaars zijn eerder “loyale vertegenwoordigers van hun samenleving die het terrorisme steunt…”

Ook “geloven Palestijnen dat terrorisme loont.” Ze hebben gelijk. Meer en meer Israëli’s beseffen dat de concessies die Israël gedaan heeft dat geloof ondersteunen. Daarom hebben veel Israëli’s regeringen gekozen die zich tegen deze ‘verzoeningspolitiek’ verzetten …. “(“Coordinated assault,” C. Glick, JP Op-ed, 21 Jan. 2016)

Bestaat er een kleine kans op echte vrede met de volgende generatie Palestijnen? Absoluut niet vanwege wat er nu op de scholen van de PA wordt geleerd. “Israël wordt routinematig van de kaart gehaald, van Israëlische steden wordt gezegd, dat ze in Palestina liggen; het martelaarschap wordt verheerlijkt en geen enkele keer is er in meer dan 70 officiële lesboeken van de PA sprake van de Holocaust,” zegt Gal Berger, de correspondent over Palestijnse zaken van de Israëlische radio. Hij onderzocht wat lesboeken uit de klassen 1–12 leren en merkte “een systematische afwezigheid van het bestaan van Israël”, en geen enkele les over een twee-staten oplossing.

Islamitische studieboeken “verheerlijken het martelaarschap”, waaronder een les voor 4e klassers waar hen gevraagd wordt “te schrijven over een Palestijnse martelaar van kun keuze.” Lovende woorden voor het martelaarschap werden ook in een leerboek van de 9e klas leerboek gevonden. De Koran wordt geciteerd, waar gezegd wordt dat martelaren de hoogste plaats in het paradijs krijgen met de profeten en boodschappers.”

De uitroeiing van Israël wordt al in de 1e klas in jonge hersens gestampt en de Israëlische steden in de “Groene Lijn” worden bestempeld als steden in Palestina. (“No education toward 2 states in Palestinian textbooks,’ reports finds,” TOI, 1 Mar. 2016)

De volken tegen Jeruzalem (Zach. 12:2-3)

Verenigd Koninkrijk: In het Britse Parlement zei Premier Cameron dat hij geschokt was toen hij “de effectieve omsingeling van … bezet Oost Jeruzalem” zag. Hij beweert dat zijn regering Israël steunt, “maar we steunen geen illegale nederzettingen, we steunen niet wat er in Oost Jeruzalem gebeurt. Het is zeer belangrijk dat deze belangrijke stad blijft zoals dat in het verleden was.” Zoals in het verleden, toen het Israëls hoofdstad was onder koning David en Brittannië een bende afgodenaanbidders was uit heidense stammen? (“Obama: We must give hope to Israelis & Palestinians,” Israel Hayom, 25 Feb. 2016)

Bibi antwoorde Cameron: “Alleen de Israëlische soevereiniteit” weerhoudt IS ervan om heilige plaatsen te verwoesten, zoals ze dat in het Midden Oosten doen. “Alleen Israëlische soevereiniteit … verzekert de Arabische inwoners van de stad van wegen, klinieken, werkgelegenheid en andere middelen van een normaal bestaan, die hun broeders in het hele Midden Oosten moeten ontberen. Alleen de Israëlische soevereiniteit … garandeert het handhaven van de wet voor alle burgers,” wat niet geldt in het grootste deel van het Midden Oosten, incl. de PA. (“…Cameron has forgotten some basic facts …,” Israel Hayom, 26 Feb. 2016)

EU: In januari bepaalde de Europese Raad “regels voor het labelen van door Joden gemaakte producten uit Judea, Samaria en Jeruzalem” en gaf een document uit met plannen voor een vredesproces voor het Midden Oosten, maar nergens werd daar gesproken over terrorisme. Voor de EU is het alleen Israël die de vrede verhindert. (“Coordinated assault,” C. Glick, JP Op-ed, 21 Jan. 2016)

Het Ministerie van Landbouw & Plattelandsontwikkeling van Israël zei in een verklaring: “Het labelen en boycotten van Israëlische producten door Europese landen en bedrijven is laakbaar en riekt naar anti-Semitisme. [Europese] hypocrisie is ten hemel schreiend. Ze zijn ‘zeer bezorgd’ over vrede in het Midden Oosten, maar ze zorgen er wel voor dat Israëlische producten worden gelabeld, terwijl ze zich haasten om zaken te doen met Iran, de terroristenmacht.” (“EU businesses demand ‘made in occupied territories’ labels on Israeli settlement products,”” Israel Hayom, 4 Mar. 2016)

USA: Isi Liebler schrijft: “Obama blijft doorgaan met het negeren van de rampzalige wereldwijde gevolgen van zijn gebarsten Midden Oosten politiek,” dat geresulteerd heeft in honderdduizenden dode Arabieren in burgeroorlogen en miljoenen vluchtelingen. Maar toen hij door Jeffery Goldberg geïnterviewd werd noemde hij Bibi arrogant “één van zijn diepste teleurstellingen”. De voormalige Israëlische ambassadeur bij de VS, M. Oren, antwoordde vinnig: “Is Netanyahu één van Obama’s ‘diepste teleurstellingen’ als een leider in het Midden Oosten? Meer teleurstellend dan de Syrische President Assad? Dan de voormalige Iraanse President Ahmadinejad? Dan ISIS baas al-Baghdadi?” Liebler voegt aan deze lijst nog toe de “vredespartner” van Israël, PA President Abbas, “die het bloed zegent van degenen die ons vermoorden,” en de Iraanse leider Khamenei, “waarmee Obama bevriend is ondanks diens herhaalde oproepen om Israël te vernietigen …” (“Obama’s dangerous new initiatives,” I. Liebler, Israel Hayom Op-ed, 16 Mar. 2016)

De Amerikaanse Minister van BuZa “Kerry heeft een nieuwe strategie voor het bereiken van vrede in het Midden Oosten: mobiliseer de internationale gemeenschap om zich collectief te keren tegen Israël.” De inspanningen van de VS om Israël onder druk te zetten hebben gefaald en daarom zei hij tegen de ministers van BuZa van de EU: “Dit heeft de internationale gemeenschap nodig” samen werken. (“Kerry to world: let’s gang up on Israel,”Stephen M. Flatow, JNS.org, 16 Mar. 2016)

Nadat Bibi gezworen had dat de Golan “altijd onder Israëlische soevereiniteit zal blijven,” zei een woordvoerder van het Ministerie van BuZa van de VS dat Amerika de Golan niet beschouwt als een deel van Israël. Toch was de Golan – het Bijbelse Basan – door God aan Israël gegeven onder het leiderschap van Mozes (Num. 21:33-35). (“US ‘doesn’t consider the Golan a part of Israel,” Arutz 7, 18 Apr. 2016)

De VN tegen Jeruzalem

Het verbinden van de Israëlische ‘bezetting’ met Palestijns terrorisme door de Secretaris-Generaal van de VN, Ban Ki Moon, maakte Israëlische officials woedend. Hij zei: “Zoals onderdrukte volken door alle eeuwen hebben laten zien, ligt het in de menselijke aard om te reageren op bezetting.” Hij noemde de Israëlische nederzettingenactiviteit een “belediging” voor de Palestijnen en de rest van wereld.

Netanyahu: “Er is geen rechtvaardiging voor terrorisme. De Palestijnse moordenaars willen geen staat bouwen – ze willen een staat vernietigen en zeggen dit openlijk. Ze willen Joden vermoorden, eenvoudig omdat het Joden zijn … de VN heeft haar neutraliteit en morele kracht lang geleden al verloren”, en de opmerkingen van Ban bevestigen deze bittere waarheid.

HonestReporting vroeg zich af of Ban werkelijk gelooft wat hij zei. Vandaag de dag zijn er 190 naties betrokken bij territoriale twisten, er zijn “42 gewelddadige conflicten” in de wereld, die alleen al in 2014 resulteerden in “12.181.000 vluchtelingen en 180.000 doden. Ban bracht zeven jaar als Secretaris-Generaal van de VN door” en “verwees geen enkele keer naar één van deze doden als ‘natuurlijk’ of vanwege de ‘menselijke aard’ behalve voor het vermoorden van Israëli’s.” (“Is Murdering Israelis Just ‘Human Nature’?” Daniel Pomerantz, HonestReporting, 4 Feb. 2016)

De Israëlische ambassadeur bij de VN, D. Danon, belichtte de hypocrisie van de VN Veiligheidsraad. Sinds het laatste najaar hebben Israëli’s zwaar geleden onder een golf van terreur: 30 mensen werden gedood; honderden gewond. In die periode werden 12 resoluties door de Veiligheidsraad aangenomen die “aanvallen door terroristen veroordeelden in Frankrijk, Sinaï, Libanon, Mali, Tunesië, Turkije, Irak, Syrië, Nigeria, Burkina Faso, Somalië en Soedan. Geen enkele keer werden de namen van Israëli’s genoemd die door terroristen waren vermoord”. (“Israel slams UN chief’s hypocrisy on terrorism,” Israel Hayom, 27 Jan. 2016)

Anne Bayefsky merkt op dat op 24 maart de “VN ‘Commission on the Status of Women’ (CSW) haar jaarlijkse bijeenkomst in New York afrondde met de veroordeling van slechts één land dat de rechten van vrouwen heeft geschonden … Israël, dat de rechten van Palestijnse vrouwen heeft geschonden.” Op diezelfde dag beëindigde de Mensenrechtenraad van de VN in Geneve haar maandenlange zitting “en veroordeelde Israël vijf keer meer dan enig ander land van de 192 lidstaten van de VN … (“ … UN names democratic Israel as world’s top human rights violator,” A. Bayefsky, Fox News, 29 Mar. 2016)

In April negeerde een resolutie van de UNESCO volledig elke “Joodse band met de Tempelberg en de Westelijke Muur in de Oude Stad van Jeruzalem” en noemde Israël voortdurend de ‘bezettende macht.” Netanyahu stelde: “De VN is een fundamenteel deel van de menselijke geschiedenis aan het herschrijven …”

De UNESCO veroordeelt Israël ook voor haar “controle over” het Graf van de Patriarchen in Hebron en het Graf van Rachel in Bethlehem, omdat het deze plaatsen beschouwt als “een integraal deel van Palestina …” (“PM slams UNESCO resolution ignoring Jewish connection to Temple Mt,” TOI, 16 Apr. 2016)

Netanyahu verheft de banier van de waarheid (Psalm 64:6)

In maart sprak Bibi via de satelliet de beleidsconferentie van het Amerikaans-Israëlische Politieke Actie Comité toe en zei: “Het Joodse volk is weer vrij en soeverein in onze oude thuisland.”

Hij merkte “twee tegengestelde trends,” op waarmee Israël vandaag wordt geconfronteerd.

Positief: “delegaties op hoog niveau” uit veel landen, waaronder het Verre Oosten, bezoeken regelmatig Israël. Als ze “de opkomst van de militante Islam zien en het terrorisme, dat daarmee gepaard gaat, dan komen ze … om van Israëls veiligheids- en inlichtingenvermogen te leren hoe ze beter hun eigen volk kunnen beschermen.” Ze willen ook hun “economieën bevorderen met behulp van de technologie van Israël …”

Negatief: Velen “belasteren Israël onder de volken” en de VN richt zich op Israël met ernstige verwijten en veroordeling”. Waarom moeten we dan aannemen dat de VN kan “beslissen over een eerlijke en veilige vrede voor Israël?” Maar sommigen geloven dat en dringen aan op een resolutie van de Veiligheidsraad “om Israël voorwaarden op te leggen.” Dit “kan de Palestijnen er alleen maar van overtuigen dat ze zich met een mes een weg naar een staat kunnen banen”, en geen staat naast Israël, maar in plaats van Israël.”

Jarenlang heeft de PA “jonge Palestijnen gehersenspoeld met een moorddadige haat tegen Israël …” [Bibi laat een video zien van kinderen die geïndoctrineerd worden om Joden te haten, om heel Israël te zien als ‘Palestina’ en een fragment van de PA TV over een jong Arabische meisje, niet ouder dan 4 jaar, met een mes en dat roept: “Steek, steek, steek!”]

Bibi: “Dit is ziek … onvergefelijk …” Ze was niet geboren om te haten, maar “werd aangeleerd om te haten zoals Palestijnen die onschuldige burgers vermoordden” kortgeleden in Israël. Als de wereldwijde gemeenschap vrede wil, laat ze dan van de PA eisen om op te houden met het vergiftigen van de geesten van kinderen en daarna af te rekenen met de echte verhindering – de “Palestijnse weigering om een Joodse staat te accepteren.”

Netanyahu bevestigde dat “Iran volledig vasthoudt aan … onze genocide. Haar leiders verklaren luid, openlijk en trots dat het hun doel is om Israël te vernietigen. Sinds de nucleaire deal is Iran doorgegaan met het uitvoeren van testen met ballistische raketten, in strijd met haar internationale verplichtingen. Kortgeleden vuurde Iran een ballistische raket af met daarop een Hebreeuwse tekst … ‘Israël moet weggevaagd worden’.” (“Full text of Netanyahu’s 2016 address to AIPAC,” TOI, 22 Mar. 2016)

Aliya – Doen!

Vanuit de traditionele Joodse gemeenschap worden waarschuwingen gehoord die Joden aansporen om de ballingschap te ontvluchten en terug te gaan naar Israël. Dit gebeurde ook in de 30e jaren van de vorige eeuw in Europa, maar de meeste Joden wilden niet luisteren. Meer dan zes miljoen doden; bidt voor de Joden in de ballingschap om nu te luisteren.

In een video boodschap drong Lori Palatnik, directeur van Jewish Women’s Renaissance Project, er bij de Joden op aan om aliya te maken omdat “Israël voor Joden de veiligste plek is om te wonen.” Na 11 september las ze “de schrikaanjagende profeten die spreken over het Einde der Dagen”, als het wereldsysteem zal blijken te falen en Joden naar Israël willen verhuizen. Ze vroeg aan een ‘grote rabbi’ hoe de tijd te weten. “Hij zei: ‘Als ze beginnen met het doden van Joden op de straat … ga dan weg!’” Dit gebeurt op veel plaatsen wereldwijd.

Ze weet dat het gevaarlijk is in Israël, “maar de eerste prioriteit van de regering is om het Joodse volk te beschermen.” Ze is van plan om “zeer spoedig” te verhuizen en eindigt: “Ik hoop dat dit niet te apocalyptisch bij u overkomt, maar de geschiedenis gaat voor onze ogen open. We kunnen daarvan niet wegdraaien.” (“Founder of ‘Birthright for Moms’: Jews should move to Israel before end of days,” TOI, 29 Jan. 2016)

De media persoonlijkheid Rabbi A. Abramowitz bracht ook een video uit en spoorde “Amerikaanse Joden aan om naar Israël te verhuizen ter vervulling van de Bijbelse profetie over de inzameling van de ballingen.”

Hij verwees naar de geschiedenis van Purim en legde een verband tussen “de zelfgenoegzaamheid van de Joden van Susan,” de Perzische hoofdstad, “en de zelfgenoegzaamheid van Joden in Duitsland vlak voor de Holocaust” en van de Amerikaanse Joden vandaag. Hij waarschuwde de laatsten: “Jullie zijn in een groter gevaar” dan de Joden ergens anders omdat “jullie het gevaar niet voelen, waar je echt in bent.” Als Israëli’s “is het onze verantwoordelijkheid om alarm te slaan … dat het tijd is om thuis te komen.”

Tegen hen die zeggen: “Het is verkeerd om de mensen te verschrikken om aliya te maken,” antwoordde hij heftig: “Het is verkeerd om mensen bang te maken voor iets dat niet gevaarlijk voor hen is, maar als mensen in gevaar zijn, dan is het verkeerd om hen dat niet te zeggen.”

Hij deelde zijn boodschap kortgeleden in de VS, maar de meeste “Joden waren daar niet ontvankelijk voor … [maar enkele] Christelijke groepen waren het bijna eenstemmig met hem eens … een heilig Christen, waarmee ik sprak zei dat ik de Joden moest vertellen, dat als er iets met de Joden in Amerika zou gebeuren, de Christenen die Israël liefhebben, hen in hun huizen zouden verbergen.” (“Rabbi Urgently Warns American Jews to Get Out,” BreakingIsraelNews, 24 Mar. 2016)

Liebler zegt dat de situatie in Europa erg gevaarlijk is. De Moslim immigranten infecteren op de bekende Islamitische manier het anti-Semitisme en sluiten “goddeloze verbonden met traditionele anti-Semieten en politiek links”, waardoor een Jodenhaat wordt aangewakkerd die lijkt op de Nazi opkomst in de jaren ‘30.

Er is ook een gemis aan gezond verstand, zoals is gebleken bij de kruiperige houding van Europese landen naar Iran. Europa, het kerkhof van meer dan zes miljoen Joden herbergt leiders van een natie die oproept tot de dood van Israël. Maar de meeste EU leiders, zelfs de paus, schijnen bereid te zijn om de kinderen van Israël te verkopen en hun land te verdelen (Joël 3:2) voor winst (1 Tim. 6:10). “Europese Joden die het schrift op de wand niet zien, leven eenvoudig in de ontkenningsfase.” (“No more illusions: Come home,” I. Liebler, Israel Hayom Op-ed, 3 Feb. 2016)

De Russische president Poetin & Israël

Poetin is “sinds hij aan de macht kwam” een raadsel geweest voor de wereld. En toen hij plotseling verklaarde dat Rusland een groot deel van haar strijdkrachten terugtrok uit Syrië, groeide zijn reputatie als van iemand die niet paste in de vooropgezette meningen van het Westen.

Hij had “zijn directe doel bereikt …” Rusland is weer een supermacht in het Midden Oosten en zijn leger is een macht om rekening mee te houden. Sterker: hij bleek iemand te zijn die beslissingen kon nemen, een kwaliteit die van levensbelang is om een grote natie te leiden. Tegenover de “zwakke, aarzelende, vervreemde” leiders zoals Obama zet elke zinspeling van echt leiderschap zo’n persoon in het midden van de belangstelling.

De militaire deelname aan, en de terugtrekking uit Syrië “waren bliksem beslissingen”, die bijna alle analisten verrasten. ”Het vermogen om te verrassen wordt in complexe internationale situaties beschouwd als een pluspunt.”

Maar deze Russische zet “liet ook een andere speler zien, die weet hoe er omgegaan moet worden met een verschuivende internationale werkelijkheid en die op een verstandige manier zelf de touwtjes in handen neemt – Israël, in het bijzonder Netanyahu – die opmerkzaam genoeg was om deze Russische zet in het Midden Oosten niet alleen te accepteren, maar er ook diplomatieke winst uit wist te halen. De weloverwogen benadering van Israël contrasteerde positief met de “hysterische reacties” van andere naties. Het werd weer eens duidelijk dat Poetin Bibi hoog achtte, ondanks Israëls “onafhankelijke positie en vastberadenheid om voor haar belangen op te komen – of mogelijk zelfs daarom.” (“Russia is a superpower again,” Ariel Bolstein, Israel Hayom Op-ed, 16 Mar. 2016)

In Moskou ontmoette de Israëlische President Rivlin Poetin om duidelijk de Israëlische rode lijnen aan te geven. “Israël zal geen Iraanse gewapende troepen nabij de Golan accepteren,” en de toekomst van de Golan is ‘niet onderhandelbaar’ – het gebied moet onder Israëlische controle blijven.”

Poetin zei dat Rusland zich betrokken wist bij Israëls veiligheid en dat hij “een persoonlijke toewijding had aan alle Russen, die naar Israël waren geëmigreerd.” (“Israel presents red lines to Russia on Golan, Iran, Arutz 7, 17 Mar. 2016)

De Aramese Christenen van Israël

Shadi Khalloul, oprichter van de Israëlische Aramese Beweging, heeft als luitenant gediend in de parachutisten divisie van het IDF. Hij schreef dat “in het afgelopen jaar Israël het bestaan van een groep Christenen, ‘Arameeërs” binnen haar grenzen heeft erkend; een daad die geen enkele Arabische of Moslim-natie in het Midden Oosten ooit heeft gedaan of zou doen.” Deze onderscheiden religieuze en etnische groepering zijn afstammelingen van “de inheemse bevolking van de oude Vruchtbare Halve Maan. Hun taal, het Aramees was de (of ‘een’) taal die door Jezus werd gesproken.”

Israël geeft aan deze Christenen en andere minderheden – Druzen, Moslims, Bedoeïenen, Baha’i – volledige burgerlijke en rechten om in vrede te leven “en hun geloof te praktiseren, zoals ze dat willen” en ook de vrijheid om hun onderscheiden culturele verschillen te handhaven. Ze kunnen hoge posities in de samenleving verwerven. Van apartheid is nergens sprake in de Joodse Staat.

Israël doet dat in een regio “waar de meeste van hun buren” hen vernietigd willen zien en dikwijls proberen om uit te laten komen.

De meeste Israëlische minderheden weten dat in het Midden Oosten “Israël het enige veilige eiland is dat hen vrijheid en democratische rechten laat hebben.” De Israëlische Moslim Arabische gemeenschap, Christenen en anderen zien “de tragische bestemming van hun broeders in Syrië, Irak, Libanon en andere Arabische landen. Moslims doden Moslims; fanatieke Moslim groeperingen doden Christenen … [Ze] vrezen dat deze verwoesting” Israël zal aangrijpen. Dit is één reden waarom groeiende aantallen Christenen en Moslim Arabieren er vandaag voor hebben gekozen om “te dienen in het IDF.”

In een officiële Kerstboodschap aan Israëlische Christenen in 2012 zei Bibi: “In een tijd dat er Christenen in het Midden Oosten belegerd worden … ben ik er trots op dat in Israël Christenen vrij zijn om hun geloof te praktiseren en dat er een bloeiende Christelijke gemeenschap in Israël is.” (“Israel’s Christian Minority,” S. Khalloul, Gatestone Institute, 20 Mar. 2016)

De meest angstaanjagende vorm van Gods oordeel

In Romeinen 1:24-32 zegt Paulus dat één manier waarop God oordeelt is door de mensheid over te geven en vrij te laten om te doen wat er in hun boze hart is (Gen. 6:5; Jer. 17:9). Dit resulteert in een openlijke rebellie tegen Zijn Woord en Zijn karakter (Ps. 2:1-3).

De Puriteinen geloofden dat Gods ‘algemene genade’ het slechtste in de mens in bedwang hield. Die genade schijnt vandaag maar beperkt leverbaar te zijn. Het schijnt dat we de “zware tijden” zijn ingegaan die voorafgaan aan de terugkeer van de Messias (2 Tim. 3:1). Wees dus krachtig in de Here en in de sterkte Zijner macht. (Efeze 6:10)

Chuck & Karen Cohen