Uit het nieuws 17-07-2017

Door: Franklin ter Horst

De UNESCO is druk bezig de geschiedenis van Israël te vervalsen

De Werelderfgoedcommissie van de UNESCO (United Nations EducationalScientific and Cultural Organization) heeft op 7 juli 2017 in Krakau, Polen, wederom een “fake history” beslissing genomen door de Machpelagrot in Hebron tot Palestijns Werelderfgoed te verklaren. Het gebouw boven de grot wordt nu de Ibrahimi Moskee genoemd maar nergens in het 11 paragrafen lange document wordt uitgelegd hoe of wanneer de site islamitisch is geworden. Dit is de plaats waar de aartsvaders Abraham, Isaäk en Jakob en hun vrouwen Sara, Rebecca en Lea zijn begraven. De Machpela is al ruim drieduizend jaar een heilige plaats van het volk van Israël, lang voordat de islam ontstond. Dertien staten stemden voor de resolutie, drie stemden tegen en zes onthielden zich van stemming. Historische waarheden doen er niet meer toe in de wereld van de Verenigde Naties. Ze verdraaien de waarheid, manipuleren de publieke opinie en creëren hun eigen waarheid. Het enige wat telt is Israël schofferen.

Men is druk doende om de duizenden jaren oude band van de kinderen van Israël met het Bijbelse land te ontkennen en zelfs compleet uit te wissen. De UNESCO blijkt steeds opnieuw niets anders dan een werktuig van de islam. De resolutie over de Machpelagrot in Hebron toonde opnieuw aan dat de VN er niet voor terugdeinst om haar eigen statuten en doelen volkomen te negeren. Het is de zoveelste poging van UNESCO om de Israëlische staat te ondermijnen.  Ze hebben niet eens een mandaat om zulke explosieve politieke beslissingen te nemen en al helemaal niet wanneer ze deze beslissingen nemen ten voordele van een bewind dat de vernietiging van Israël in haar handvest heeft staan.

Het gebouw boven de Machpelagrot in Hebron (Foto: Miriam Alster/Flash90)

De reactie op de Machpela resolutie door Mahmoud Abbas en trawanten was zoals verwacht euforisch. De buitenlandminister zei: ,,de overwinning van vandaag in de UNESCO is het begin van een weg die moeilijk is maar uiteindelijk zal leiden naar de bevrijding van ons land en van de bezetting. ‘Palestina’ heeft het recht om op de wereldkaart te staan.” De terreurbeweging Hamas sprak van “een belangrijke stap voorwaarts in het bewaren van ‘ons erfgoed Palestina’ en de heilige plaatsen in het aangezicht van Israëlische schendingen.”

Kort na de beslissing van de UNESCO sprak de Israëlische premier Benjamin Netanyahu in een videoboodschap volkomen terecht van een misleidende beslissing: ‘We zullen de Machpelagrot in Hebron blijven beschermen, evenals de vrijheid van godsdienst en de waarheid.’ Op 9 juli opende hij de Kabinetszitting met het lezen van een tekstdeel uit Genesis 23 vers 16 en 19 waarin wordt uitgelegd dat Abraham de spelonk in het veld van Machpéla kocht van de Hethiet Efron, en zijn vrouw Sara daar begroef. De Israëlische minister van defensie Avigdor Liberman noemde de UNESCO een politiek bevooroordeelde, beschamende en antisemitische organisatie die schandalige beslissingen neemt. “Geen van de beslissingen van deze irrelevante organisatie zullen onze historische rechten op de site schaden of ons recht op ons land. Onze rechten zijn duizenden jaren oud.”

Benjamin Netanyahu opende de kabinetszitting met het lezen van Genesis 23.

De ‘topprioriteit’ van UNESCO is het promoten van kwaliteitsonderwijs dat voldoet aan de afspraken gemaakt op het World Education forum dat in 2000 in Dakar werd gehouden. De doelstelling is dat onderwijs moet bijdragen aan de wereldwijde cultuur van vrede. Dat is in de gebieden die onder controle van de “Bende van Ramallah” staan echter mijlenver te zoeken. Juist onder leiding van Abbas en trawanten worden kinderen aangemoedigd tot heilige oorlog tegen Israël omdat zo zegt men ,,de zionistische gangsters het land Palestina hebben gestolen en de oorspronkelijke bevolking hebben verdreven en daarna de staat Israël gesticht. Daarom moet het  Heilige Land Palestina etnisch gezuiverd worden.” Schoolboeken accentueren sterk dat aan de strijd tegen Israël geen einde zal komen, totdat Israël zal zijn vernietigd. De jeugd wordt geleerd dat de stichting van de staat Israël immoreel is en dat zij daarom geen recht van bestaan heeft. Dit is een kleine greep van wat er zoal in de PLO-schoolboeken terug te vinden is. En deze bende mag zich verheugen op steun van UNESCO die daarmee volledig in strijd handelt met haar eigen doelstellingen.

Ook het Tempelplein en de Klaagmuur werden al eerder tot islamitisch erfgoed uitgeroepen

De Machpéla is tot dusver de laatste in de rij van vervalste historische bezittingen van de kinderen van Israël door het bestuur van de UNESCO. Zo werd op vrijdag 15 april 2016 ook al een resolutie aangenomen waarin de Klaagmuur en het plein waar de Joden bidden, tot Palestijns en islamitisch erfgoed uitgeroepen en omgetoverd tot de Al-Buraq Plaza, genoemd naar het paard waarmee Mohammed naar Jeruzalem zou zijn gevlogen. Het verhaal is echter niet meer dan een idiote fabel want Mohammed is nooit in Jeruzalem geweest.. Daarnaast had de UNESCO Israël ook al beroofd van al hun wettelijke, historische en natuurlijke rechten op de TempelbergUNESCO noemt de Tempelberg en Jeruzalem ‘islamitisch erfgoed’ en laat hiermee zien een antisemitische, islamgedienstige club narren te zijn. Volgens de UNESCO zijn de Klaagmuur, de Tempelberg onlosmakelijk verbonden met de islam en daardoor een integraal onderdeel van de Al-Aksa moskee en het Al-Haram Al-Sharif complex (de Tempelberg). Tot de islamgedienstige nuttige idioten die de resolutie steunden behoorden Frankrijk, Spanje, Zweden, Rusland en Slovenië. Van Rusland is bekend dat het al tientallen jaren doelbewust het antisemitisme in de Arabische moslimwereld en elders aanwakkert en het feitelijke brein is achter de verspreiding van de vooral op het alternatieve internet populaire Zionistische complottheorieën. Om dat allemaal nog wat extra kracht bij te zetten verzonnen ze in Moskou het ‘Palestijnse volk’.

De resolutie van de UNESCO over de Tempelberg, heeft de islam absolute soevereiniteit over Israëls meest heilige plaats gegeven en werkt daardoor als een magneet op Palestijnse terroristen zoals vrijdagochtend 14 juli toen twee agenten van de Grenspolitie door drie terroristen met automatische wapens en een mes werden aangevallen. (zie ook aan het eind van de nieuwsbrief). De terroristen maakten namelijk gebruik van de Al-Aksa moskee op de Tempelberg ter voorbereiding van hun moordpartij.

Met al die krankzinnige resolutie’s laat de UNESCO zien er een anti-Israëlische agenda op na te houden. Men negeert eenvoudigweg de unieke historische connectie van het volk van Israël met de stad Jeruzalem en de Tempelberg, waar 3000 jaar geleden de tempel van Salomo stond en 2000 jaar geleden de door Herodus gebouwde tempel. De plaats waar de Joden eeuwenlang hebben gebeden.

Door de islamgedienstige UNESCO omgetoverd tot Al-Buraq Plaza

Ook eist de UNESCO dat Israël onmiddellijk stopt met alle archeologische activiteiten in de Oude Stad van Jeruzalem. Er komen kennelijk teveel bewijzen boven tafel want in praktisch iedere vierkante meter grond en bijna iedere steen in Jeruzalem verteld het verhaal van Israëls meer dan 3000 jaar oude Bijbelse geschiedenis in het door God aan het volk van Israël toegewezen hoofdstad Jeruzalem.

Volgens de UNESCO heeft Israël ook niet het recht op het Graf van Rachel. Ook bij dit graf zou het gaan ‘ om een 1000 jaar oude moskee’. Het graf wordt nu de “Bilal ibn Rabah Moskee” genoemd. Rachel was de 2e echtgenote van Jakob (Israël). Uit Jakob zijn de twaalf oorspronkelijke  stammen van Israël ontstaan die hij bij zijn vier echtgenotes heeft verwekt: Bilha, Zilpa, en de gezusters Lea en Rachel. Heilige plaatsen als het graf van Rachel en dat van de Aartsvaders zijn onderdeel van Israëls geschiedenis. Wie dat ontkent of bestrijd heeft daar andere doelen mee op het oog. En zo is de UNESCO bezig de hele geschiedenis van Israël te herschrijven.

De Turkse dictator (sultan) Recep Tayyip Erdogan zei dat het graf van de Aartsvaders en Rachels Tomb “nooit Joodse heilige plaatsen zijn geweest, maar islamitische.” Dit soort figuren zijn meesters in het verdraaien van de waarheid en het verspreiden van haatverwekkende berichten over het Joodse volk. Ze noemen de huidige bevolking van Israël een internationaal allegaartje van bezetters, kruisvaarders en piraten en gebruiken op zeer effectieve manier de media voor het verspreiden van hun leugens en het ophitsen tot geweld. Een Arabisch spreekwoord luidt: “Een leugen, die ons dient, is beter dan een waarheid, die ons schaadt.” Van de korangeleerde Al-Ghazali is de volgende uitspraak bekend: “Weet, dat de leugen in zich niet verkeerd is. Wanneer de leugen de enige weg is, een goed resultaat te behalen, is zij geoorloofd. Daarom moeten wij liegen, om het doel, dat Allah ons opdroeg, te bereiken”.

Graf van Rachel omgedoopt tot de “Bilal ibn Rabah Moskee.

De UNESCO is de afgelopen jaren gaan samenwerken met de ISESCO, de culturele afdeling van de Organisatie van de Islamitische Conferentie. De ISESCO verspreidt de leugenpropaganda dat de Bijbelse historie en de Joodse tempels zijn verzonnen, dat Joodse monumenten eigenlijk islamitische schatten zijn die door de ‘Zionisten’ zijn gestolen en dat de Israëlische archeologische opgravingen ‘criminele activiteiten’ tegen de moslims zijn.

De UNESCO gaat zo ver in het steunen van de moslimlanden dat de Joden enkel nog als ‘bezettende kolonisten’ worden weggezet – en dat terwijl het juist de landrovers in Ramallah zijn die geen enkel recht van spreken hebben. Maar plotseling leggen de nep-Palestijnen- die zich voordoen als de afstammelingen van de Kanaänieten, Jebusieten, Filistijnen en Hetieten – een volkomen ongefundeerde claim op het land en Israëls erfgoed en weten zich daarbij gesteund door de UNESCO en een hele horde meelopers.

Het UNESCO wangedrocht neemt steeds krankzinnigere maatregelen omdat de Joodse staat ondanks alle aanvallen nog steeds op zijn eigen plek bestaat. Al tijdens de 2e Intifada in het jaar 2000 veroordeelde de UNESCO Israël voor ,, de verwoesting en beschadiging van het culturele erfgoed van de Palestijnen en noemde dat een misdaad tegen het gemeenschappelijke culturele erfgoed van de mensheid.” De beslissingen van de UNESCO zijn absurde en ongenuanceerde aanvallen op de Joodse staat. Zij die de Bijbel kennen weten dat dit vroeg of laat tot verschrikkelijke oordelen zal leiden. Ze halen zich de woede van de God van Israël op de hals. Men grijpt iedere gelegenheid aan het Joodse volk te vervloeken en te vernederen. De meest absurde leugens worden dankbaar gebruikt om hun haat te etaleren.

De hypocrisie kent geen grenzen. Terwijl ISIS en andere islamitische terreurgroepen alle historische overblijfselen in Aleppo, Palmyra, Mosul, en andere steden heeft verwoest, kiest de UNESCO ervoor zich te concentreren op Israëls 3000 oude hoofdstad Jeruzalem, het Tempelplein, de Klaagmuur, het Graf van Rachel en het graf van de aartsvaders in Hebron en doen ze net alsof de kinderen van Israël geen enkele binding met het aloude Bijbelse land hebben. Maar ze kunnen de geschiedenis niet herschrijven en ze kunnen Israëls geschiedenis niet ontkennen. Geen enkele stemming van een stel dwazen zal dit kunnen veranderen.

Er zijn duizenden documenten, landkaarten en foto’s te zien van Israëls historische band met het land. De talrijke vondsten in het land getuigen van archeologische artefacten voorzien van Hebreeuwse lettertekens en antieke Hebreeuwse namen die vanuit de Bijbel bekend zijn. Interessant is dat er tot nu toe nog nooit een archeologische vondst is gedaan waar de naam ‘Palestina’ of ‘Palestijnen’ op voorkomt. De geschiedenis kent geen onafhankelijke staat onder de naam Palestina, noch een Palestijns Volk. Daar is geen enkel historisch bewijs voor te vinden. De naam Palestina is een creatie van Romeinse keizer Hadrianus, niet de naam van een land of van een Arabische nationaliteit. Het is niet een Arabisch woord, maar een naam die is afgeleid van de Filistijnen. Er bestaat geen Palestijnse nationaliteit. Er bestaat geen Palestijnse taal. Ze beschikken niet over een lange geschiedenis, of een bepaalde identiteit, of een gedocumenteerd erfgoed. Er is niets dat hen doet verschillen van de Arabische bevolking in bijvoorbeeld Jordanië, Egypte, Irak of een ander Arabisch land“. De Palestijnen zijn gewoon Arabieren. Zie ook deze video. Gezien al deze feiten kan men alle resoluties van de UNESCO waarin Israëls erfgoed wordt omgetoverd tot islamitisch erfgoed en Palestijns bezit, als idiote propaganda afdoen.

De ‘geschiedenis’ van de Palestijnen is mooi ‘omschreven’ in een nieuw boek van de Israëlische auteur Assaf A. Voll, A History of the Palestinian People: From Ancient Times to the Modern Era. Het boek is direct na verschijning een bestseller geworden op de hitlijst van Amazon. Het boek werd echter na twee dagen weer van de lijst verwijderd toen bleek dat het boek alleen maar 131 blanco bladzijden bevatte. De geschiedenis van de Palestijnen is inderdaad een boek vol met lege bladzijden.

Assaf A.Voll met zijn nieuwe boek

 

 

 

Twee agenten vermoord in Jeruzalem 

Vrijdagochtend kort na 7 uur plaatselijke tijd zijn bij de Leeuwenpoort aan de noord-oostkant van het Tempelplein, twee agenten van de Grenspolitie door drie terroristen met automatische wapens en een mes aangevallen. Ook raakten er twee andere agenten gewond. De twee ernstig gewonde agenten werden naar het Sha’are Tzedek ziekenhuis gebracht, waar zij aan hun verwondingen overleden. De slachtoffers van de aanslag waren Druzen: Ha’il Satawi, 30, uit Maghar. Hij laat zijn vrouw, een zoontje van pas drie weken oud, zijn ouders en drie broers en zussen achter.het andere slachtoffer Kamil Shnaan, 22, uit Hurfeish, laat zijn ouders, een broer en drie zussen achter. De daders vluchten na de aanslag het Tempelplein op  waar ze door de politie werden nagejaagd, neergeschoten en gedood. Op hun lichamen werden nog een pistool, machinegeweren en messen gevonden. Drie uur voor de aanslag zetten twee van de terroristen een foto van hen op Facebook met de Al-Aqsa Moskee op de achtergrond met de tekst”: Morgen zullen wij nog meer lachen.”

De Arabische terroristen kwamen uit de stad Um al Fahm, die tevoren onbekend waren bij de Israëlische veiligheidstroepen.

De twee vermoorde agenten van de Grenspolitie, links Ha’il Satawi en rechts Kamil Shnaan

Vele Druzen dienen met grote toewijding in het Israëlische leger en bekleden zelfs topposities. Die toewijding is nergens duidelijker te zien dan in het Herev Bataljon, een elite Druzen infanterie-eenheid belast met de bewaking van de noordelijke grens van Israël en de voorbereiding van de komende oorlog tegen Hezbollah en Syrië. Ze laten zien, dat het stereotype van een verdrukte minderheid, dat de wereldmedia hen opdringen, niet juist is.

Franklin ter Horst

Bron: http://www.franklinterhorst.nl

 

Uit het nieuws 10-07-2017

Door: Franklin ter Horst

 Israël bereid zich voor op een oorlog in het Noorden

 Hij blijft aan de lopende band Israël bedreigen met totale vernietiging: Hassan Nasrallah de leider van islamitische doodscultuur Hezbollah in Libanon. Ook dreigde hij in een volgende oorlog de grenzen van Libanon te zullen openen voor honderdduizenden  toegewijde Shiitische strijders uit onder meer Jemen, Afghanistan, Pakistan, Iran en Irak. “De Israëlische vijand moet weten dat wanneer het een aanval lanceert op Libanon of Syrië het de deur openzet voor strijders van over de hele wereld die klaar staan voor een treffen met Israël. Nasrallah deed zijn uitspraken in een televisie uitzending m.b.t. Iranian Al-Quds Day, een show voor solidariteit met de Palestijnen. Al-Quds Day is voor het eerst gelanceerd door de moslimextremist Ayatollah Ruhollah Khomeini, de vroegere Iraanse leider. In zijn toespraak noemde Nasrallah ook nog eens het belang van de islamitische wereld om toch vooral de Palestijnse zaak te blijven steunen. Hoewel hij dat ontkend leeft hij sinds 2006 in een bunker en komt daar zeer zelden uit te voorschijn bang voor een aanslag op zijn leven.

Hezbollah terreurleider Hassan Nasrallah

Op 21 februari 2017 waarschuwde hij Israël ook al, dat in geval van een nieuwe oorlog, zijn strijders doelen zullen aanvallen waarbij zeer veel Israëlische slachtoffers zullen vallen. Hij wees daarbij op de enorme ammoniak-opslagtank in Haifa en de kernreactor in Dimona.

Tower Magazine meldde op 17 februari 2017 dat, sinds het begin van de Syrische burgeroorlog, de middeleeuwse Iraanse Ayatollah’s Hezbollah hebben voorzien van zeer veel moderne wapens. Hoewel Israël een serie luchtaanvallen op wapenkonvooien- bestemd voor Hezbollah heeft uitgevoerd- heeft de terreurgroep de capaciteit om elke dag 1.500 raketten op Israël af te vuren, veel meer dan Israël raketafweersystemen aankunnen. Indien een dergelijk scenario bewaarheidt wordt, dan zal Israël worden gedwongen om met een ongekende vuurkracht te reageren om zijn eigen burgers te verdedigen.

De geavanceerde wapens van Hezbollah en de raketlanceerinrichtingen zijn geplaatst in huizen van burgers op maar liefst 10.000 verschillende locatiesverdeeld over ruim 200 door burgers bewoonde steden en dorpen. Een deel van de wapenopslagplaatsen en raketlanceerinstallaties zijn verborgen op kinderspeelplaatsen, woonhuizen en ziekenhuizen. Zo is het dorp Shaqra veranderd in een Hezbollah-vesting en wordt een van de drie gebouwen gebruikt voor terroristische activiteiten” aldus Danny Danon Israëls ambassadeur bij de Verenigde Naties. Dit heeft tot gevolg dat onschuldige Libanese burgers in geval van een oorlog door Hezbollah als menselijke schilden zullen worden gebruikt. Danon wees erop dat Hezbollah in 2006 ongeveer 7000 raketten had, en er vandaag meer dan 100.000 raketten heeft gericht op Israëlische doelen. De door Iran gesponsorde Hezbollah, is vandaag militair krachtiger dan de meeste NAVO-leden. Israëls tegenstanders doen voorkomen alsof Hezbollah niet veel meer dan een groeje onschuldige koorknaapjes is maar het is niets anders dan genocidale bende.

Israel at UN: Hezbollah turning Lebanon into ‘terror stronghold’Danon toont posities van Hezbollah in diverse burger locaties in Libanon.

Alle voorbereidingen van Hezbollah voor een nieuwe oorlog tegen Israël zijn in strijd met resolutie 1701 van de VN-veiligheidsraad. Het vermogen van Hezbollah om de regio te destabiliseren vloeit voort uit het niet handhaven van deze resolutie door de Unifil-vredesmacht. Danon noemt het betreurenswaardig dat Unifil zijn taak niet volgens de opdracht heeft uitgevoerd.

Hezbollah is nu 10 keer zo sterk als in 2006. In de resolutie 1701 wordt geëist dat er zich geen wapens buiten die van de VN-troepen en het Libanese leger ten zuiden van de Litani rivier mogen bevinden. Ook dienen gewapende milities waaronder Hezbollah ontwapend te worden. De VN troepenmacht moet er op toezien dat dit gebeurt maar ze doen niets. Overal in het zuiden van Libanon, in steden en dorpen, in valleien, bossen of in de nabijheid van rivieren, heeft de terreurbeweging onder de ogen van Unifil, zijn stellingen uitgebouwd. De Verenigde Naties, wereldleiders, mensenrechtenorganisaties en andere internationale instellingen doen niets om deze flagrante schending door Hezbollah te voorkomen.

Terwijl de bewijzen overduidelijk zijn ontkent de Ierse Unifil-commandant, Maj. Gen. Michael Beary, glashard de aanwezigheid van Hezbollah in het zuiden van Libanon. Volgens Beary houdt Unifil de zaak goed in de gaten en zorgt er samen met de Libanese strijdkrachten voor dat Hezbollah geen overtredingen maakt die in strijd zijn met van Resolutie 1701. Grotere leugens bestaan niet want Hezbollah wordt volkomen vrijgelaten te gaan en te staan waar ze willen. Hezbollah is in 2006 door het Israëlische leger uit zuid Libanon verdreven, maar zijn daar met wapens en al teruggekeerd zonder dat Unifil heeft ingegrepen. Dat de aanwezigheid van Unifil een wassen neus is mag ook blijken uit het feit dat zij niets ondernemen tegen de voortdurende provocaties van Hezbollah aan hun eigen adres. Ze worden in de buurt van de Israëlische grens, steeds vaker met vijandigheden van Hezbollah geconfronteerd en ronduit vernederd. Zo blokkeert Hezbollah regelmatig de patrouillewegen van Unifil langs de grens en dreigen zelfs met ontvoeringen van leden van de internationale vredesmacht. Het is niet ondenkbaar dat wanneer de vijandigheden verder toenemen, ze met gierende banden zullen vertrekken. Hun inzet voor de veiligheid aan de grens tussen Israël en Libanon is sowieso al een schertsvertoning.

De VN voert al sinds haar aanwezigheid in Libanon een falend beleid. In 1982 liet het Israël geen andere keus dan Zuid Libanon binnen te vallen om Arafats moordende benden te verdrijven en na Israëls vertrek uit Libanon in 2000 faalde de VN opnieuw door toe te staan dat de Shi’itische terreurbeweging Hezbollah de controle in het gebied over nam.

Hezbollah is geen verzetsgroep maar een moorddadige terreurgroep, een gewapende arm van Iran, geïnfiltreerd in de Libanese samenleving. De leiders verheerlijken totalitair leiderschap en begeestigen de massa met parades, wapens, vlaggen en kreten dat ze Israël van de wereldkaart willen verwijderen. Het primaire doel van Hezbollah is niet het beëindigen van wat men de bezetting van Palestina door de zionisten noemt, maar het uitroeien van het Joodse volk. Allen die collaboreren met deze Islamfascisten, staan aan de verkeerde kant van de geschiedenis.  Zij steunen deze hedendaagse versie van het Nazisme.

De psychopaten van Hezbollah brengen de Hitlergroet

Hezbollah heeft de macht in Libanon volledig overgenomen, inclusief de politieke instanties, het Libanese leger en veiligheidsdiensten. Steun aan Libanon door de Westerse leiders betekent vandaag dus steun aan Hezbollah. De Libanese regering is verplicht Hezbollah te verdedigen, en haar opdrachten trouw op te volgen. Opdrachten die in Iran worden geformuleerd. Het is behoorlijk pervers dat de Libanese regering Hezbollah heeft omarmd, die honderdduizenden Libanese burgerdoden kan veroorzaken door woonwijken te veranderen in oorlogsgebieden. Hiermee neemt de Libanese regering volledige verantwoordelijkheid voor alle acties van Hezbollah, waaronder die tegen Israël, en voor de gevolgen voor Libanon en zijn gehele bevolking.

Vanwege de duizenden door Hezbollah ingerichte basis midden tussen de burgerbevolking zal een volgende oorlog zich juist daar afspelen. Burgerdoden zijn voor Hezbollah een diplomatiek wapen net als dat bij de Palestijnse terreurbeweging Hamas het geval is. Daar was Hezbollah ook in de oorlog van 2006 bijzonder succesvol meeHezbollah heeft in 2006 ervaren dat burgerdoden veroorzaakt door Israël een strategische troef zijn, omdat zij diplomatieke druk opleveren om de militaire reactie van Israël te beperken.

Het Knessetlid Naftali Bennett, een veteraan van Israëls oorlog met Hezbollah in 2006, is van mening dat Libanons officiële toelating van Hezbollah en diens beleid om militaire middelen in woonwijken te plaatsen, alle eerdere beperkingen wegneemt voor Israëlische aanvallen op civiele gebieden. ‘De Libanese instellingen, zijn infrastructuur, luchthaven, elektrische centrales, verkeersknooppunten, Libanese legerbases – die zouden allemaal legitieme doelen zijn als er een oorlog uitbreekt,’ zei hij. ‘Dat moeten we hen en de wereld nu al zeggen.’

Israël heeft aangekondigd harde maatregelen te zullen nemen

Israël heeft aangekondigd bij een nieuwe oorlog harder te zullen optreden dan in 2006 en ook de civiele infrastructuur van Libanon niet te zullen ontzien. Het leger zegt klaar te staan om “agressie” uit het Noorden te beantwoorden. De vijanden van Israël zullen er rekening mee moeten houden een hoge prijs te betalen als ze proberen de Israëlische veiligheid te ondermijnen, zei stafchef Lt.- Gen. Gadi Eisenkot.“Onze soldaten gaan elke dag om met moorddadig terrorisme. Ook buiten onze grenzen, tegenover de bedreigingen die we horen uit het noorden, staan we klaar voor elke uitdaging, en zoals we hebben bewezen in het verleden, weten we hoe we iedereen weten te vinden en te treffen die ons kwaad willen doen”. Ook wordt uiteengezet dat het zeker een zeer gewelddadige, wrede en lastige oorlog zal worden. Israël zegt dat het massale raketaanvallenvanuit Libanon binnen 24 uur kan stoppen door een aanval op de infrastructuur in Libanon en het dagelijks leven daar volledig te verlammen waaronder doelen, als elektriciteitscentrales, olieraffinaderijen en luchthavens. Een hoge Israëlische functionaris waarschuwde Hezbollah om Israël niet op de proef te stellen en zei dat de gevolgen zeer hard en pijnlijk zullen zijn. Ook Majoor Generaal Yair Golan, Israëls adjunct-stafchef, vertelde buitenlandse journalisten dat Hezbollah mogelijkheden heeft ontwikkeld die “ongekende bedreigingen voor Israël” tot gevolg hebben. Hij gaf een ernstige waarschuwing aan de terroristische groep dat een toekomstige aanval door Hezbollah op Israël ‘vernietigende’ schade voor Libanon zal betekenen.

Het Israëlische leger heeft openlijk gewaarschuwd voor de ernstige bedreiging die er van Hezbollah uitgaat. Maar dat alarm krijgt nauwelijks enige aandacht in de mondiale media, de Verenigde Naties of andere internationale instellingen.

Op 21 juni dit jaar waarschuwde Amir Eshel het hoofd van de Israëlische luchtmacht dat het “ondenkbare” militaire macht ter beschikking heeft in een toekomstig conflict met Hezbollah. “Waar de luchtmacht tijdens de vorige Libanon-oorlog in 2006, 34 dagen nodig had om de weerstand van Libanon-Hezbollah te breken, wij dat vandaag in 48-60 uur kunnen doen,  zei op 21 juni 2017.” Wij beschikken over een onvoorstelbare vernietigingskracht, totaal verschillend van wat de wereld in het verleden te zien heeft gekregen. De mensen hebben geen idee van wat ze te zien zullen krijgen.

IAF Commander Major-General Amir Eshel

Hezbollah is actief betrokken bij de oorlogen in Syrië, Irak en Jemen en heeft met name in de oorlog in Syrië veel gevechtservaring opgedaan. Maar daarvoor hebben een zware tol betaald want volgens de Israëlische Generaal Gadi Eisenkot heeft Nasrallah de afgelopen 3 jaar maar liefst 1700 strijders verloren en zijn er 7000 gewond geraakt. Hij vertelde verder dat de islamitische groep geavanceerde wapens van Iran heeft ontvangen waarvan sommige afkomstig zijn uit Rusland.

De duivel heeft Arabieren de illusie gegeven dat ze met terreur de strijd tegen Israël kunnen winnen. Ze hebben niets geleerd van alle nederlagen die ze tot dusver hebben geleden en experimenteren rustig verder hun volledige ondergang tegemoet. Verschillende Bijbelteksten maken duidelijk dat Libanon (Tyrus en Sidon in Bijbelse tijden) nog een vernietigend oordeel te wachten staat. Verschillende Bijbelse profeten, waaronder Ezechiël en Amos zeggen daar het volgende over.

Jesaja 23:11-15 … de Here heeft aangaande Kanaän (Israël) bevel gegeven zijn vestingen te verwoesten…. En het zal te dien dage geschieden, dat Tyrus vergeten zal worden, zeventig jaar lang, …

Ezechiël 28:22-23 zo zegt de Here Here: zie Ik zal u, Sidon! In uw midden zal Ik mij verheerlijken; en zij zullen weten, dat Ik de Here ben, wanneer Ik gerichten aan die stad voltrek en Mij aan haar de heilige betoon. Ik zal daarin de pest zenden, bloed op haar straten; doden zullen daar vallen door het zwaard dat aan alle kanten tegen haar gericht is.

Amos 1:10 …, zal Ik vuur werpen binnen de muren van Tyrus, zodat het zijn burchten verteerd.

In Ezechiël 47 en 48 worden de grenzen aangegeven van Israël in het Duizendjarige Rijk. Hier blijkt dat een deel van Libanon bij Israël gaat horen.

Franklin ter Horst

Bron: http://www.franklinterhorst.nl

 

Uit het nieuws 03-07-2017

Door: Franklin ter Horst

De Turkse dictator Erdogan noemt Jeruzalem een stad onder bezetting

De Turkse dictator Recep Tayyip Erdogan is niet veranderd. Zijn aanvankelijke toenadering tot Israël is niets anders dan een valstrik. Hij is even bezig geweest de diplomatieke banden met Israël te herstellen, maar in de praktijk blijkt hij nog steeds een onvervalste Israëlhater en een fanatiek supporter van de landrovers in Ramallah, de Palestijnse terreurbeweging Hamas en ander islamitische terreurgroepen. Zo weigerde hij tijdens een interview op Israëls Channel 2 zijn eerdere uitspraken terug te nemen waarin hij Israëls acties tegen Hamas vergeleek met die van de Nazi’s. Ook stelt hij het Zionisme op gelijke hoogte met het Fascisme. Dat is niets anders dan een kwaadaardige en lasterlijke uitspraak. Terwijl Erdogan de mensenrechten in zijn land met voeten treed, heeft hij commentaar op Israël, de enige echte democratie in het Midden-Oosten waar de mensenrechten van alle inwoners is gegarandeerd. Israël beschermt de vrijheid van geloofsuiting van alle religies in het land waaronder dat van Joden, Moslims en Christenen. Deze Erdogan is niets anders dan een oorlogszuchtige criticus van Israël.

Recep Tayyip Erdogan onvervalste Joden-en Israël hater

De schoolboeken die de Turkse overheid verstrekt druipen van de Jodenhaat en leraren doen er nog een schep bovenop. ‘Maak jullie geen zorgen,’ reageerde een docent van de twaalfde klas van een gymnasium. ‘Op een dag zal Israël worden vernietigd, en die dag is nabij. Alle Joden zullen hiervoor betalen!’ Als reactie begonnen sommige leerlingen Hitler te prijzen, terwijl anderen zich bereid verklaarden mee te willen helpen om de Israëliërs ‘de zee in te drijven’. Echt als een verrassing komt het niet, want de vooringenomen media en politici verspreiden deze manipulatieve antisemitische retoriek.

Erdogan haalde op 15 mei 2014 de krantenkoppen, nadat hij anti-Israëlische beledigingen schreeuwde alvorens zijn veiligheidstroepen opdracht te geven een demonstrant af te tuigen. Een Turks staatsburger benaderde Erdogan en zijn veiligheidsteam terwijl ze Soma bezochten, in de nasleep van het catastrofale mijnongeluk dat aan bijna 300 mensen het leven heeft gekost. Erdogan reageerde met antisemitisch geweld. “Waarom ren je weg van mij – Israëlisch sperma!” schreeuwde hij en sloeg de demonstrant. Het woord “sperma” wordt gezien als een uitermate grove belediging in het Turks. Videobeelden tonen ook dat veiligheidstroepen de man aftuigen. De anti-Israël reacties van Erdogan kwamen, ondanks het feit dat Israël een volledig uitgerust Magen David Adom team naar de plaats van de ramp had gestuurd.

Op 15 mei 2015 riep Erdogan in een toespraak opnieuw oorlogszuchtige taal aan het adres van Israël. Hij herinnerde de Turken aan het Ottomaanse Rijk dat hij in 2023 wil gaan herstellen, en vroeg het volk op hem te blijven stemmen, omdat hij van plan is om ‘Jeruzalem binnen te vallen’.

Op 31 januari 2016 schreef de Turkse journalist Seyfi Sahin een artikel in de Turkse krant Vahdet. Deze krant is onder meer een spreekbuis voor dictator Erdogan. Sahin zegt na lang nadenken vastgesteld te hebben dat de mensen niet van apen afstammen, maar dat apen van mensen afstammen en dan met name de nakomelingen van Joden die door Allah zijn vervloekt. Hij zegt dat hij zich door de Koran heeft laten leiden en verwijdt daarbij naar vers 5:60 waar staat dat Allah, als hij boos is, mensen in apen en varkens kan veranderen. En dat wordt door velen natuurlijk voor waar aangenomen. De uitspraken van Sahin zijn een schoolvoorbeeld van krankzinnigheid waaraan velen in de islamitische wereld mee scoren. Israëlhaters zijn niet geïnteresseerd in de waarheid.

Ook zijn er met regelmaat bedreigingen van Erdogan aan het adres van Israël te horen. Op 29 november 2016 beschuldigde Israël van racisme en riep hij “alle moslims” op mee te helpen Jeruzalem te verdedigen en dreigde hij openlijk met een mosliminvasie van Jeruzalem. “Het is het gezamenlijke doel van alle moslims de Palestijnse zaak te helpen verdedigen en Jeruzalem te beschermen en de Al Aqsa Moskee niet alleen te verdedigen met stenengooiende kinderen.” Dit is niets anders dan een oproep aan de moslimwereld de wapens tegen Israël op te pakken. Ook waarschuwde hij Donald Trump het niet te wagen de Amerikaanse Ambassade naar Jeruzalem te verplaatsen. Tijdens een toespraak in Istanbul op 8 mei 2017 noemde hij de ‘bezetting’ van Jeruzalem een belediging voor moslims en beschuldigde hij Israël van racisme.

Sprekend op een parlementair symposium over Jeruzalem in Istanboel bekritiseerde Erdogan ook het Israëlische voorstel de luidsprekers op moskeeën die de moslims oproepen om te bidden, iets te reduceren omdat steeds meer mensen zich mateloos aan deze herrie beginnen te storen. ‘Wij zullen het tot zwijgen brengen van de gebeden in Jeruzalem niet toestaan,’ aldus Erdogan. Het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken reageerde dat ‘degenen die in hun eigen land systematisch de mensenrechten schenden, geen preken moeten houden tegen de enige echte democratie in het Midden Oosten. Israël beschermt consistent de totale vrijheid van aanbidding voor Joden, moslims en christenen, en zal dat blijven doen, ondanks deze ongegronde laster.’

Ooit bestond er een vriendschappelijke relatie tussen Israël en Turkije, maar dat behoort tot het verleden. Meer dan vijfhonderd jaren lang, vanaf de verdrijving van de Joden uit Spanje in 1492 en de verschrikkelijke vervolging van nazi Duitsland, konden Joden en Turken het redelijk goed met elkaar vinden. Israël heeft jarenlang gewerkt aan een nauwe samenwerking met Turkije op politiek, economisch en militair gebied. Maar dat veranderde snel toen Israël in 2010 het terreurschip de Mavi Marmara overviel. Erdogan ging als een beest tekeer toen hij hoorde dat Israël het schip had geënterd. Deze gebeurtenis leidde tot een grote diplomatieke rel tussen Turkije en Israël. Turkije besloot de banden met Israël formeel te verbreken en eiste uitlevering van de betrokken militairen. Erdogan zou zelfs van plan zijn geweest een militaire actie tegen Israël te ondernemen. Dat zou echter maar nét door Amerika en Frankrijk zijn voorkomen. De Mavi Marmara zou hulpgoederen brengen naar de bevolking in Gaza, maar dat bleek bedrog. Klik hier voor meer informatie over het enteren van de Mavi Marmara.

Turkije wil zeggenschap over de Tempelberg

De Tempelberg in Jeruzalem wordt wel het meest explosieve stukje grondgebied op aarde genoemd. Jeruzalem is uniek onder de steden van de wereld, en dat maakt deze stad tot een voortdurend brandpunt van botsende volken en religieuze belangen. Achter alle strijd en verwoesting gaan geestelijke machten schuil die vastbesloten zijn Gods eeuwige bedoeling en roeping te vernietigen. De geschiedenis van Jeruzalem is treffend samengevat in een oud Joods gezegde. Tien maten van lijden zijn door God naar de wereld gezonden, en negen van de tien vielen op Jeruzalem. In 1967 heroverde Israel het door Jordanië bezette oostelijk deel van Jeruzalem, inclusief de Tempelberg. Na de bevrijding droeg Israël- tot verbazing van velen- het beheer van de Tempelberg direct weer over aan Jordanië. Dit beheer wordt op de Tempelberg uitgevoerd door de islamitische organisatie Waqf.

Het Israëlische tijdschrift Hashiloach, uitgegeven door het Tikvah Fund, meldt dat Turkije probeert meer invloed te krijgen op het beheer van het Tempelberg. Ook het dagblad Israel Hayom publiceerde een artikel, dat Turkije miljoenen dollars heeft geïnvesteerd in projecten in het oostelijk deel van Jeruzalem, om daarmee de Turkse aanwezigheid in dit deel van de stad en op de Tempelberg te versterken. Honderd jaar sinds het einde van het Ottomaanse Rijk proberen Turkse stichtingen en organisaties met miljoenen dollars Turkije weer een islamitische leidende positie te geven in Jeruzalem en op de Tempelberg. Volgens een onderzoek van de krant komt een groot deel van de geïnvesteerde gelden van de Turkse regering. Erdogan droomt van een islamitische verovering van Jeruzalem en vind dat de vlag van de islam weer in Jeruzalem moet wapperen zoals tijdens de overheersing van Jeruzalem tijdens het Ottomaanse rijk.

Het einde van de Turkse overheersing van Jeruzalem, 9 december 1917.” Militairen van het Britse leger doorsteken de Turkse vlag met hun bajonetten. (Ottoman Imperial Archives).

David Koren en Ben Avrahami, kenners van de situatie in Oost-Jeruzalem, stellen dat Turkije al miljoenen dollars heeft geschonken aan NGO’s (Niet Gouvernementele Organisaties) in het oostelijk deel van Jeruzalem, om de invloed van Turkije op Arabische inwoners te vergroten. Alles wijst erop dat Turkije het beheer van de Tempelberg in handen probeert te krijgen. Het valt ook op dat steeds meer Arabische inwoners van Jeruzalem pro-Turkije zijn. Op steeds meer plaatsen verschijnen Turkse vlaggen, zelfs op de Tempelberg. Ook verlenen ze steun en extremistische Moslim Broederschap-elementen in de stad.

De toespraken van Erdogan doen op huiveringwekkende wijze denken aan Adolf Hitler, die de Duitsers eveneens massaal wist te hypnotiseren met megalomane visioenen over een nieuw groot en machtig wereldrijk. Turken houden nog altijd heel veel van Adolf HitlerAcademici en boekhandelaren in Turkije staan nog steeds verbaasd over de belangstelling van jonge Turken voor de boeken van Adolf Hitler. Volgens een woordvoerder van een Turkse uitgeverij heeft de populariteit van het boek te maken met een opkomend nationalisme en antisemitisme in het land. Erdogan bespeelt voortdurend de emoties van de Turken. Hij werpt zich op als de nieuwe sultan en kalief van de hele moslimwereld.

De ontwikkelingen rond Turkije lijken steeds meer een profetisch karakter te krijgen. Zo meldt de Bijbelse profeet Ezechiël dat er een invasie zal plaatsvinden op de bergen van Israël onder leiding van Gog uit het land van Magog en dat vele volkeren als een opkomend onweer met hem zullen optrekken. Deze aanval werd door de Russen al in 1930 op een postzegel van 14 Kopek afgebeeld. Op de achtergrond is de voormalige Sovjet-Unie te zien en op de voorgrond een aantal paarden die op een pad galopperen dat rechtstreeks naar Israël voert.

Russische postzegel van 14 Kopek.

Ezechiël noemt onder de deelnemers van de invasie ook het huis van Togarma. (Ezechiël 38:39). Diverse exegeten zien in Togarma Turkije. Togarma is in de Bijbel een nazaat van Jafeth, een van de drie zonen van Noach, die in de kustlanden is terechtgekomen. Hoewel Ezechiël spreekt van een land ver in het noorden, heeft volgens de Joodse geschiedschrijver Flavius Josephus Togarma betrekking op Frygië en dit land bevond zich binnen de grenzen van het huidige Turkije.

Diverse Bijbeldeskundigen hebben het lange tijd voor onmogelijk gehouden dat de Turken deel zouden kunnen uitmaken van de vele koningen in Gog’s coalitie, maar dat begint steeds meer realiteit te worden. Men moet niet vergeten dat Turkije een islamitisch land is en de islam is nu eenmaal een vijand van Israël. De invasie van Gog en zijn krijgsbenden laat de tomeloze haat van de duivel zien tegen de Joodse staat en de God van Israël. Maar daar op de bergen van Israël zal de Bijbelse God hoogstpersoonlijk ingrijpen en met Gog en zijn bondgenoten in het gericht treden. Dan zal God Zijn heilige naam bekendmaken.

Franklin ter Horst

Bron: http://www.franklinterhorst.nl

 

Uit het nieuws 26-06-2017

Door: Franklin ter Horst

Miljoenen Europeanen zijn geïnfecteerd met haat tegen de staat Israël

De Europese politiek ten aanzien van Israël is nog steeds openlijk antisemitisch. Een schrikbarend aantal Europeanen ziet Israël als ‘een duivel die een vernietigingsoorlog tegen de Palestijnen’ voert. Het is een eeuwenoud irrationeel en “duivels geloof” dat velen in Europa hebben over Joden. 150 miljoen volwassen Europeanen geloven dat het Zionisme een verkeerd ontworpen project is dat zo spoedig mogelijk moet worden opgedoekt. Uit een studie van de Duitse overheid blijkt dat maar liefst 33 miljoen Duitsers, 40% van de bevolking is geïnfecteerd met hedendaags antisemitisme en haat tegen de staat Israël. In 2014 was dat nog 28%. Ze zien Israël als het morele equivalent van nazi-Duitsland. Het bestaan van Israël bedreigen is een strategie geworden in Europa. Ook is een grote meerderheid van de Duitsers ziek van het horen over de Holocaust. En een nog grotere meerderheid zegt dat Israël zich onrechtvaardig gedraagt naar de Palestijnen toe. Ze staan achter een bende landrovers die uit zijn op de totale vernietiging van Israël. De mentaliteit van veel Europeanen tegenwoordig lijkt op die van grote delen van de bevolking in de middeleeuwen, die een vergelijkbaar irrationeel en van haat vervuld beeld van het Joodse volk hadden. Schoolboeken in diverse Europese landen maken zich schuldig aan Joden-en Israél haat. Leugens over Israëls geschiedenis worden openlijk op scholen onderwezen.

Onderwijs is een voorbeeld hoe een hele generatie jongeren besmet kunnen worden met het anti-Israël virus. Zo heeft een Duits-Israëlisch onderzoek vastgesteld dat de meeste Duitse schoolboeken Israël als een oorlogszuchtige entiteit neerzetten. Daarnaast hebben ze de grootste moeite om de Palestijnse terreurmachine tegen onschuldige Israëlische burgers als terroristische activiteiten voor te stellen. Als men steeds opnieuw Israël veroordeelt en aanvalt en grotendeels de enorme politieke criminaliteit in vele delen van de Arabische wereld buiten beschouwing laat, wordt er een sfeer gecreëerd, waarin de meest absurde ideeën en leugens ontstaan.

Om uiting te geven aan hun afkeer van Israël gaan diverse Europese volksvertegenwoordigers op bezoek bij anti-Israëlische organisaties om hun leugenachtige propaganda aan te horen zoals van de extreemlinkse NGO´s “B´Tselem” en “Breaking the Silence”, die eigen land en volk vervloeken. Daarnaast worden miljoenen in de kas van deze organisaties gestort. Beide organisaties hebben het vervloeken van eigen land en volk tot hun taak gemaakt door met regelmaat met manipulatieve en vervalste berichten te komen. Deze figuren deinzen er niet voor terug om zich bijvoorbeeld door de anti-Israël kliek in de VN-veiligheidsraad als “kroongetuigen” te laten misbruiken.

Onder de bezoekers van deze organisaties was ook de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Sigmar Gabriel. Deze minister stond al bekend als een onnozele hals die zich zonder een greintje diplomatie in het binnen- en buitenland als een olifant door de porseleinkast pleegt te sjokken. Ook gooit meneer met regelmaat flink wat olie op het anti-Israëlische vuur. Zo noemt hij Israëls legaal gekozen leiders, illegaal. In 2012 noemde hij op zijn Facebook pagina Israël een “apartheid regime”.  Het is hem ook gelukt de Duits-Israëlische relatie behoorlijk te vertroebelen. In eigen land worden andersdenkenden door hem afgedaan als “tuig” of nazisten. Tijdens zijn bezoek aan Israël heeft hij nog eens duidelijk laten zien tot het Israël-vijandige kamp te behoren door tegen het advies van de Israëlische regering in, toch op bezoek te gaan bij zowel Breaking the Silence als “B´Tselem waarop de Israëlische premier Netanyahu weigerde hem te ontmoeten. Als reactie hierop probeerde Gabriel voor de Duitse tv de indruk te wekken dat hij door de regering in Jeruzalem gechanteerd zou zijn.

De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Sigmar Gabriel.

Ook ging Gabriel op bezoek in het landroversnest Ramallah voor een gesprek Rami Hamdallah, de minister-president die de terreurbende Hamas en de in 1959 door de aartsterrorist Jasser Arafat opgerichte terreurorganisatie Fatah onder zich verenigt. Beide organisaties hebben de vernietiging van Israël ten doel gesteld. Maar ook dat belemmerde Gabriel niet met deze terreurleider te praten. Een feit is dat het Sigmar Gabriel is gelukt om Duitsland in diskrediet te brengen en de schijnheiligheid van de Duitse regering aan de hele wereld duidelijk te laten zien. Nog pijnlijker dan Gabriel kan men zich op zulke netelige diplomatieke terreinen nauwelijks nog gedragen. Hoewel!

De Duitse president Frank Walter Steinmeier was in mei van dit jaar een paar dagen op bezoek in Israël en Ramallah. Hij ging eerst naar het Holocaust museum in Jeruzalem om daar een krans te leggen ter nagedachtenis van de miljoenen Joodse slachtoffers van Nazi-Duitsland. Vervolgens reisde hij naar Ramallah om daar een krans te leggen op het graf van de aartsterrorist Jasser Arafat, de schurk die verantwoordelijk was voor de dood van talloze onschuldige Israëlische burgers. Hoe hypocriet kan een mens zijn!

De door Gabriel bezochte Breaking the Silence is een groep die zich toewijdt aan het belasteren van het Israëlische leger (IDF), haar soldaten en officieren door hen voortdurend te beschuldigen van het uitvoeren van oorlogsmisdaden. Het verzamelt getuigenissen van Israëlische militairen die dienden in de zogenaamde ‘bezette gebieden’ en tijdens de oorlogen tegen het terreurbewind Hamas is Gaza. Deze militairen beschuldigen het eigen leger van wandaden tegen de Palestijnen. Volgens de Israëlische organisatie NGO Monitor gaat het echter om anonieme en oncontroleerbare getuigenissen van militairen die vervolgens als waarheid worden gepresenteerd. Het blijkt echter te gaan om een groep die door diverse internationale organisaties wordt gefinancierd en wiens doel het is het Israëlische leger (IDF) zoveel mogelijk schade te berokkenen. Men wil doorgaan voor een mensenrechtenorganisatie maar deze club blijkt niets anders dan een organisatie met een anti-Israëlische, pro-Palestijnse politieke agenda. Het bezoek van Gabriel was een duidelijke steun in de rug voor deze club en een grove schoffering aan het adres van Israël.Duitsland geeft niet alleen politieke steun aan deze organisaties maar ook financiële steun.

Ook links-liberale mensenrechtenorganisatie B’Tselem is een club met een politieke agenda die zich richt tegen de staat Israël. Aan geld geen gebrek want de gulle donoren uit het Westen zorgen ervoor dat ze kunnen beschikken over voldoende financiële middelen om hun anti-Israël activiteiten voort te zetten. 65 procent van hun budget komt van Europese regeringen. B’Tselem is één van de maar liefst 27 links-liberale bewegingen in het land die Israël vanwege het ‘veroveren van de bezette gebieden’, in het buitenland in een slecht daglicht plaatsen.  Ze krijgen niet alleen financiële ondersteuning van regeringen maar ook van christelijke kerken uit onder meer Denemarken en de Verenigde Staten. ‘Wij zijn trots op de financieringen vanuit het buitenland, waarmee we Israëls onrecht tegenover de Palestijnen aan het licht kunnen brengen, aldus een commentaar van B’Tselem. ‘Deze landen, die ons financieren, behoren tot de beste vrienden van Israël.’ Hoewel dit soort zichzelf hatende Joodse bewegingen slechts een miniem groepje aan de rand van de Israëlische maatschappij vormen, ondervinden ze veel steun van de buitenlandse Israël hatende meute.

Israël heeft jarenlang diep gebogen voor de Europese druk. Bijgevolg zag het haar internationale status ondermijnd worden en haar recht op soevereiniteit ter discussie gesteld. Maar de macht van de kliek in Brussel is wat betreft Israël tanende. Gevolg is dat het beleid van Brussel steeds giftiger wordt. Volgens de topambtenaren van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, hebben de Europese regeringen tot voor kort hun ontmoetingen met “B´Tselem” en “Breaking the Silence”, voornamelijk privé uitgevoerd, ver weg van de draaiende televisiecamera’s. Dit veranderde echter in februari 2017 toen de Belgische premier Charles Michel tijdens zijn 3-daags bezoek aan Israël en in de Palestijnse gebieden Netanyahu schoffeerde toen hij in weerwil van Netanyahu’s verzoek, persoonlijk op bezoek ging bij beide organisaties. België financiert vele binnen- en buitenlandse ngo’s en ook diegenen die in Israël zelf actief zijn, die allen hetzelfde gemeenschappelijk doel delen met name het imago van Israël te besmeuren op het internationale forum en de soevereiniteit en het bestaansrecht van de Joodse staat te ondermijnen.

De Belgische premier Charles Michel op bezoek bij Breaking the Silence

Deze diplomatieke miskleun van premier Michel zette uiteraard meteen kwaad bloed bij Israël. De Belgische overheid voert al jaren een anti-Israël, pro Palestijns beleid. Er zijn zelfs initiatieven aan de gang van de Belgische openbare aanklager die voorname Israëliërs, waaronder Tzipi Livni en IDF officieren, wil aanklagen (voor vermeende oorlogsmisdaden). De Belgische socialistische Europarlementariër Veronique De Keyser heeft gezegd dat ze de Israëlische ambassadeur zou “wurgen” als hij zou komen om te praten over Israëls veiligheid. Na “Operation Protective Edge” (in de zomer van 2014 begonnen met militaire aanval op Gaza om de terreur van Hamas te stoppen) viel Willy Claes, de socialistische voormalige secretaris-generaal van de NAVO, Israël aan. Hij zei: “Israël moet erkennen dat het enorme historische krediet, dat het Jodendom na de Tweede Wereldoorlog heeft opgebouwd, nu is opgebruikt.” Claes heeft kennelijk nooit enige moeite gedaan de reden van deze oorlog te onderzoeken.

Net als in vorige situaties had Israël ook in de zomer van 2014 geen andere keus meer dan terug te slaan om haar burgers te beschermen tegen de onophoudelijke raketbeschietingen vanuit Gaza. Diverse Europese anti-Israël goeroes beschuldigden de Joodse staat van ‘onbeheerste agressie’ ’monsterachtige moordpartijen’ ’massaslachtingen’ en ‘misdaden tegen de menselijkheid’. Een heel leger van door haat gedrogeerde antisemitische breinen kregen van de media weer volop de ruimte het publiek te trakteren op ranzige en ordinaire leugens.

Duitse prijs voor Mahmoud Abbas

In Duitsland wordt sinds 2005 de Steiger Award uitgereikt aan iemand die zich bijzonder heeft onderscheiden op het gebied van bijvoorbeeld tolerantie, liefdadigheid, muziek, film, media, sport, milieubescherming of het bevorderen van de eenheid binnen de Europese Unie. Deze keer werd de prijs uitgereikt, aan Mahmoud Abbas. De bendeleider werd onderscheiden met een speciale prijs voor ‘Hoop op Vrede’. In de toespraak werd gezegd: ‘Met deze onderscheiding wil de jury een duidelijk statement maken vanwege het stagnerende vredesproces tussen Israël en Palestina.’ Het heeft de jury niet uitgemaakt dat Mahmoud Abbas in 1982 zijn proefschrift schreef over ‘de geheime relatie tussen het nazisme en het zionisme’. Ook niet dat hij een notoire ontkenner van de Holocaust is, en betwijfelt of er ooit gaskamers zijn geweest waarin Joden werden vermoord.

Mahmoud Abbas met zijn Steiger Award

Dat hij terreur aanwakkert en verheerlijkt en gewetenloze moordenaars ‘helden en martelaren’ noemt, heeft eveneens geen rol gespeeld. De man wil geen vrede want in toespraken die hij in het Arabisch voor zijn eigen bevolking houdt, hitst hij de Palestijnen voortdurend op tegen Israël. De jury in Bochum heeft van deze prijsuitreiking een lachwekkende vertoning gemaakt een onvervalste antisemiet en Holocaustontkenner met de Steiger Award te onderscheiden is, en dat nog wel op Duitse bodem. Een schande!

 Franklin ter Horst

Bron: http://www.franklinterhorst.nl

 

Uit het nieuws 19-06-2017

Door: Franklin ter Horst

Donald Trump in gesprek met aartsleugenaar Mahmoud Abbas

Hij was al vrij snel na Donald Trumps beëdiging te gast in het Witte Huis. Trump noemde het zelfs op zijn Twitter-account een eer Mahmoud Abbas te ontmoeten en noemde hem de legitieme leider van het Palestijnse volk. Er bloeide al snel een hartelijke vriendschap op tussen de twee. Trump had hem uitgenodigd om te komen praten over het weer op gang helpen van het ‘vredesproces’. Abbas sprak vredelievende woorden: “Meneer de president, ik verzeker u dat wij onze jeugd, onze kinderen en kleinkinderen opvoeden tot vrede. Wij doen ons best om veiligheid, vrijheid en vrede voor onze kinderen te creëren, opdat zij net zo kunnen leven als de andere kinderen in de wereld, samen met de Israëlische kinderen in vrede en veiligheid”.

Trump reageerde met de woorden. “Ik had vanochtend een ontmoeting met president Abbas en ik kan u zeggen dat de Palestijnen bereid zijn om vrede te sluiten.” Maar de ‘legitieme leider’ loog openlijk tegen Trump. Toen Trump dat enkele uren later in de gaten kreeg verwijderde hij zijn Twitter bericht waarin hij met zoveel respect over Abbas had gesproken.

‘President’ Mahmoud Abbas op bezoek in het Witte Huis

 De volgende ontmoeting tussen Donald Trump en Mahmoud Abbas vond plaats in Bethlehem tijdens Trumps ‘bliksembezoek’ aan Israël. Trump was plotseling niet zo vriendelijk meer tegen Abbas want tijdens een gemeenschappelijke persconferentie zei hij dat er een eind moet komen aan de financiering van terreur, en steun aan ophitsing. ‘Vrede kan niet wortelen in een omgeving waar geweld wordt toegestaan, gefinancierd en zelfs beloond. U hebt met mij over vrede gesproken maar u hebt tegen mij gelogen.’ ‘De Israëli’s hebben me laten zien dat u persoonlijk het ophitsen steunt. Er zal nooit vrede komen op een plaats waar geweld wordt getolereerd, gesteund en zelfs beloond’ aldus Trump.

 Trump liet Abbas video’s zien waarin hij aanspoort tot het plegen van geweld. Palestijnse diplomaten bevestigden dat Donald Trump Abbas scherp had bekritiseerd in Bethlehem. Abbas deed alsof hij van niets wist en sprak van nep-video’s. Een Amerikaanse diplomaat die bij het gesprek aanwezig was geweest vertelde dat Trump bijzonder verontwaardigd had gereageerd en dat een gesprek achter gesloten deuren allesbehalve vriendelijk was verlopen. Ook ontkende Abbas dat zijn Fatah-fractie betrokken zou zijn ophitsing. Maar juist deze terreurorganisatie waar hijzelf de baas van is, heeft een verheviging van de moordpartijen op Joden aangekondigd.

 Volgens een recente studie van het Jeruzalem Center for Public Affairs hebben Abbas en trawanten de laatste vier jaar maar liefst 1 miljard dollar uitgekeerd aan familieleden van terroristen die bij aanslagen om het leven zijn gekomen en aan terroristen die hun straf in Israëlische gevangenissen uitzitten. Het gaat om moordenaars die aanslagen hebben gepleegd op onschuldige Israëlische burgers. Trump noemde de voortdurende betalingen aan terroristen en hun families een hindernis voor de vrede. Volgens de Amerikaanse minister van Buitenlandse zaken Rex Tillerson zou de Palestijnse Autoriteit hierop de intentie hebben uitgesproken onmiddellijk te stoppen met deze betalingen. “Wij hebben hen goed duidelijk gemaakt dat dit voor ons niet langer acceptabel is,”aldus Tillerson. Maar er is tot dusver helemaal niets veranderd want de betalingen gaan gewoon door. Mahmoud Abbas: “Wij zullen de financiering van terroristen nooit stoppen.”

 Terwijl Abbas in Bethlehem nogmaals herhaalde uit te zijn op vrede noemde de Palestijnse Autoriteit tegelijkertijd een paar pleinen in Jenin en Tulkarem naar Palestijnse moordenaars. Zo werd het plein in Jenin genoemd naar Karim Younes en het plein in Tulkarem naar Maher Younes. Karim en Maher Younes waren twee Palestijnse neven die in 1980 de Israëlische militair Avraham Bromberg ontvoerden en vermoorden. Beide kregen 40 jaar gevangenisstraf voor deze moordpartij. Familieleden van de beide moordenaars woonden de ‘plechtigheid’ bij. De District Gouverneur van Jenin Ibrahim Ramadan zat samen met de moeder van Karim Younes achter een bord waarop de massamoordenaar Jasser Arafat te zien is samen met Karim Younes, en ‘president’ Mahmoud Abbas.

 Eerder dit jaar benoemde Abbas zijn Fatah-jeugdkamp in Jericho naar Dalal al-Mughrabi, een vrouwelijke terrorist die in 1978 betrokken is geweest bij een van de bloedigste terreuraanslagen in de geschiedenis van Israël. 38 burgers werden vermoord, waaronder 13 kinderen, en meer dan 70 verwond. Er waren ook al drie scholen naar haar genoemd. De terreuraanslag staat bekend als de “Costal Road Terror Attack”. De aanslag vond plaats in de tijd dat Jasser Arafat met ca 20.000 door Rusland opgeleide en bewapende terroristen, Libanon in een dodelijke greep hield. In de TV uitzending werden terroristen geïnterviewd die de planning en de uitvoering van de aanslag uitvoerig beschreven. Palestinian Media Watch meldde dat de aanslag ,,werd verheerlijkt en uitgelegd als één van de meest glorieuze heldendaden van het Palestijnse verzet.”

 

Mughrabi vermoorde kinderenDe door Dalal Mughrabi vermoorde 12 kinderen

Ze hebben minstens 100 woonwijken, scholen, wegen, stadions en evenementen naar zo’n 50 verschillende terroristen en nazi-colleborateurs vernoemt.

Klik hier voor de complete lijst van Palestinian Media Watch (PMW). Al deze terroristen worden door de kinderen in de Palestijnse gebieden als rolmodel gezien. Geïnterviewde kinderen vertellen dat zij deze ‘helden’ als voorbeelden zien zoals zijzelf later ook willen worden en zeggen te hopen dat er dan ook een school naar hen wordt genoemd.

De Amin Al-Husseini Elementary School, in El-Bireh juist ten noorden van ‎Jeruzalem, is genoemd naar de Nazi collaborateur, de Moefti of Jeruzalem gedurende het Britse mandaat. Deze figuur was gedurende de 2e Wereldoorlog verantwoordelijk voor de moordpartij op duizenden Serviërs en Croaten door de moslim SS ‎divisie. Toen de ‎Nazi’s voorstelden sommige Joodse kinderen vrij te laten, was Al-Husseini tegen hun vrijlating en werden er 5000 naar de gaskamers vervoerd.

Hebron koos op 13 mei 2017 bij de gemeenteraadsverkiezingen van de Palestijnse Autoriteit zesvoudig moordenaar Tayseer Abu Sneineh als burgemeester. Deze terrorist was in 1980 betrokken bij een aanval op een gebouw in Hebron waarin zich Joodse yeshiva-studenten bevonden. Bij die aanval werden zes studenten gedood en zestien andere Israëli’s raakten gewond. De terroristen, waaronder Hebrons nieuwe burgemeester, werden allen tot levenslange gevangenisstraffen veroordeeld. In de jaren 80 werden zij echter vrijgelaten bij verschillende uitwisselingen van gevangenen. Abu Sneineh heeft nooit spijt gehad van zijn daden, maar zegt er zelfs trots op te zijn. In zijn Facebook-profiel wordt hij als een van de ‘helden van de operatie in Hebron’ genoemd.

Tayseer Abu Sneineh, Hebrons nieuwe burgemeester. (Bron: Twitter).

Een woordvoerder van de Joodse gemeenschap in Hebron zei: ‘De keuze van een wrede moordenaar, die blijft pronken met zijn daden, tot burgemeester van Hebron, is de laatste nagel aan de doodskist van de bloedige overeenkomst, bekend als de Oslo-akkoorden.’ Nergens anders, alleen bij de Palestijnse Autoriteit kan een moordenaar in een ​​officieel ambt worden gekozen.’

Hoe ziet de ‘vrede’ van de “Bende van Ramallah” er uit als scholen en openbare pleinen naar Palestijnse terroristen met Joods bloed aan hun handen worden genoemd en ze Israël als een apartheid en racistische staat noemen? Door het eren van moordenaars van Joden is Abbas in plaats van streven naar vrede, alleen maar bezig met het bevorderen van een cultuur van haat en geweld. Onder Abbas is de anti-Israël ophitsing en indoctrinatie een bedrijf geworden. Een bedrijf dat met name door de leiders in het Westen wordt gefinancierd.

Het bewind in Ramallah streeft nog steeds naar een Palestijnse staat van ‘de rivier tot de zee’ (de rivier de Jordaan tot de Middellandse zee) een groot Palestina dat Israël op hun kaarten volledig heeft uitwist. Dat beleid werd al in 1921 door de moordzuchtige moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, geïmplementeerd en door Jasser Arafat en Mahmoud Abbas in de praktijk gebracht door middel van gruwelijke moordaanslagen en het ontkennen van Israëls geschiedenis. Deze terreurleiders hebben van het elimineren van Israëls aanwezigheid in het Midden-Oosten hun enige doel gemaakt. Soms hebben ze om tactische redenen compromissen aangegaan waaronder de Oslo-akkoorden van 1993, maar het inkt van deze overeenkomst was nauwelijks droog of Arafat stuurde zijn moordmachines naar Israël. Er is nooit sprake geweest van een echt vredesproces. Steeds opnieuw hebben de leiders in Washington van Israël geëist pijnlijke concessies te doen en is Israël daarmee akkoord gegaan, maar nooit heeft Ramallah  daar positief op geantwoord. Er kan geen oplossing zijn zolang Abbas en trawanten dromen van de vernietiging van de Joodse staat.

In de wereld van de Palestijnen is terreur een diploma van waarde. Een tijd uitdienen in een Israëlische gevangenis kan een militaire rang opleveren, zelfs dat van  kolonel of generaal.  Neem bijvoorbeeld Jibril Rajoub, voormalig commandant van de beruchte Preventive Security Force van de Palestijnse Autoriteit, die in het bezit is van de rang van generaal-majoor. Rajoub’s rang is grotendeels het resultaat van de zeventien jaar die hij in de Israëlische gevangenis heeft doorbracht wegens zijn rol in terrorisme. Rajoub is slechts een van de tientallen, zo niet honderden, ex-gevangenen die hoge rangen en titels ontvingen, maar geen werkelijke militaire achtergrond hebben. Veel PA-veiligheidstopambtenaren, zoals generaal-majoor Adnan Damiri, woordvoerder van de veiligheidstroepen van de PA, dragen (nep) medailles en (nep) decoraties op hun militaire uniformen hoewel ze aan geen enkele oorlog hebben deelgenomen. Al dit soort figuren worden door Abbas en trawanten als rolmodel aangeprezen voor de jonge Palestijnen.

Net als onder Jasser Arafat is er ook vandaag geen enkele sprake van een “cultuur van vrede”. Ook onder Mahmoud Abbas worden de Palestijnse jongeren openlijk aangemoedigd om op te “marcheren richting Jeruzalem” en “martelaren” te worden. In september 2015 verklaarde Abbas dat hij “elke druppel bloed verwelkomt welke is vergoten in Jeruzalem.” Kort na deze verklaring begonnen de Palestijnen een campagne te voeren van aanvallen met messen en auto’s tegen Israëli’s, in een gewelddadige opstand, nu bekend als de “messen-intifada”. “Wij zullen Jeruzalem beschermen en wij zullen niet toestaan dat zij (Joden) de al-Aqsa (moskee) zullen verontreinigen en de kerk van de Heilige Sepulchure (Grafkerk) met hun smerige voeten“.

Sinds Abbas’ oproep tot ophitsing, hebben tientallen Palestijnse jongeren (en zelfs ouderen) aan zijn oproep gehoor gegeven door erop uit te trekken om onschuldige Israëliërs neer te steken, met auto’s te overrijden en andere moordpartijen. Sindsdien is er sprake van een nieuw soort intifada tegen Israël. Sindsdien hebben Palestijnen 177 mesaanvallen uitgevoerd, 144 aanslagen met vuurwapens en 58 aanvallen met auto’s. Dat heeft 49 Israëlisch het leven gekost en ruim 700 gewonden. (aantallen t/m 10-06-2017) Deze aanslagen zijn nog steeds niet gestopt. Zo vonden er op 16 juni twee gecoördineerde aanvallen plaats door Palestijnse terroristen. Een bij de Zedekiah Cave en een bij de Damascus poort in Jeruzalem. Daarbij is de 23-jarige agente Hadas Malka vermoord. Vier anderen raakten gewond. Malka heeft nog met de terrorist gevochten. Maar helaas waren haar verwondingen te zwaar. Drie Palestijnse aanvallers werden door veiligheidstroepen gedood. De laffe moordpartij werd weer door de Palestijnse terreurbeweging Hamas en Fatah, waarvan Abbas de grote baas is, als een heldendaad geprezen.

Hadas Malka vermoord bij de Damascuspoort.

Het bloed van de Joodse slachtoffers kleeft aan Abbas’ handen. Abbas en trawanten hebben elke kans op vrede met Israël ondermijnd door generaties van Palestijnse kinderen op te voeden in een educatief programma van haat jegens Israël en de Joden. De grotere Palestijnse samenleving wordt regelmatig onderwezen in dergelijke haat op de Palestijnse televisie, in de Palestijnse pers, in entertainment media en in politieke en religieuze communicatie.

Het zijn echter niet alleen de Palestijnse leiders die aanzetten tot geweld. Maar al te vaak worden kinderen door gewetenloze journalisten aangespoord tot het plegen van geweld tegen bijvoorbeeld Israëlische militairen. Grote groepen fotografen en cameralieden staan klaar om een eventuele misstap van de militairen vast te leggen en door te sturen naar hun persbureaus. De camera’s zoemen en de fotografen schieten hun plaatjes wanneer de ‘martelaren’ toe slaan. Het is business, handel, dat geld oplevert, maakt niet uit wat de gevolgen zijn. Dit soort fotografen houden er andere normen op na dan men normaal gesproken zou mogen verwachten. De vraag is steeds wie de pers uitgenodigd en wie de jongens heeft geronseld? Het komt regelmatig voor dat kinderen door cameraploegen en fotografen worden geronseld en betaald om Israëlische militairen met stenen te bekogelen om zodoende de niets vermoedende wereldburgers te trakteren op door henzelf uitgelokte gewelddadigheden. Maar meestal zijn het de Palestijnse terreurleiders zelf die de kinderen aanzetten tot dit soort daden en nodigen vervolgens de hen gewillige fotografen uit de rellen te komen filmen. Het zijn persmensen die bekend staan als anti-Israëlische propagandisten en er alles voor over hebben om Israël aan de schandpaal te nagelen. Veel van de gewelddadigheden zouden nooit zijn gebeurd wanneer er geen fotografen bij aanwezig zouden zijn geweest. Zodra er een van de stenengooiers gewond raakt of sneuvelt, breekt er internationaal een golf van commentaar los. De terreurbeweging Hamas en Abbas’ bende in Ramallah, hebben al lang geleden ontdekt dat kinderen tot de meest effectieve instrumenten in de strijd tegen Israël behoren – vooral vanwege de schade die het Israël berokkent bij de publieke opinie.

Trumps idee dat hij een vredesakkoord kan bereiken tussen Israël en de Palestijnen is net als bij zijn voorgangers gedoemd te mislukken. Hoe vaak heeft Abbas niet verklaard directe onderhandelingen met Israël als tijdverspilling te zien. Ze gaan gewoon door met het promoten van terreur. Toch had Mahmoud Abbas de brutaliteit om in het gesprek met president Trump te beweren dat de Palestijnen “een diep gekoesterde wens naar vrede hebben” en dat “hij tegen terreur zal strijden”.Grotere leugens zijn nauwelijks denkbaar. Toch denkt Trump dat een vredesakkoord mogelijk is. Uren na zijn vertrek uit de regio, zette Abbas zijn anti-Israël retoriek weer in volle hevigheid voort en noemde hij de Palestijnse gevangenen in Israël weer helden. “Wij zullen achter hen staan en hen steun geven. 

 Franklin ter Horst

Bron: http://www.franklinterhorst.nl

 

Uit het nieuws 12-06-2017

Door: Franklin ter Horst

Is Donald Trump net zo onbetrouwbaar als zijn voorgangers?

Hij had het allemaal zo plechtig beloofd maar Donald Trump gaat de Amerikaanse Ambassade voorlopig niet naar Jeruzalem verplaatsen. Hij presenteerd zich als een ware vriend van Israël maar blijkt in werkelijkheid politiek incorrect en onvoorspelbaar. Het optimisme in Israël over Trumps overwinning was in eerste instantie niet zonder reden want op 25 september 2015 zei hij in New York dat de Verenigde Staten onder zijn presidentschap zullen instemmen met het op 24 april 1990 overeengekomen mandaat van het Amerikaanse Congres Jeruzalem te erkennen als de ongedeelde hoofdstad van Israël. Daarnaast werd naar aanleiding van de“Jeruzalem Embassy Relocation Act (S.2737) in 1995 besloten, de ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te verplaatsen. Trump beloofde vervolgens dit mandaat uit te zullen voeren. Ook zijn voorgangers Bill Clinton, George W.Bush en Barack Hussein Obama beloofden dat te zullen doen, maar zijn hun belofte nooit  nagekomen. Zij hebben deze wet steeds omzeild omdat verplaatsing van de ambassade in strijd zou zijn met de nationale veiligheid. George W.Bush maakte de verplaatsing van de Amerikaanse Ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem, zelfs tot onderdeel van zijn verkiezingscampagne.

Op 27 oktober 2016 herhaalde Trump zijn belofte tijdens zijn toespraak tot AIPACWe zullen de Amerikaanse ambassade verplaatsen naar Jeruzalem, de eeuwige hoofdstad van het Joodse volk.“ In maart van dit jaar zei ook Vice-president Mike Pence in zijn toespraak tijdens de AIPAC conference dat Trump serieus overwoog de ambassade te verplaatsen maar het lijkt er op dat hij in de praktijk net zo onbetrouwbaar is als zijn voorgangers.

Is Trump werkelijk een vriend van Israël?

Nauwelijks op de troon in Washington was er van Trumps belofte weinig meer over. Door het ondertekenen van een decreet heeft hij de aangekondige verhuizing van de Amerikaanse Ambassade met een half jaar uitgesteld. Daarna wil hij de zaak opnieuw bezien. Hij kan dit net zo vaak uitstellen wanneer hem dat zo uitkomt. Zijn belofte de ambassade te zullen verplaatsen was blijkbaar, net als bij zijn voorgangers, enkel verkiezingspraat. Miljoenen Christenen en Joden hebben op hem gestemd na zijn uitspraak de ambassade te zullen verplaatsen naar Jeruzalem.

Israëls minister van Defensie Avigdor Lieberman waarschuwde al op 17 februari 2017 in een interview op Channel 2 News de Israëliërs hun hooggespannen verwachtingen en hoop in president Donald Trump en de VS te temperen. Trump maakte de Israëlische premier Netanyahu aanvankelijk duidelijk dat een tweestatenoplossing niet zijn prioriteit heeft. Hij heeft herhaaldelijk gezegd dat de Joodse nederzettingen wat hem betreft geen obstakel voor vrede in het Midden-Oosten zijn. Wel waarschuwde hij Israël geen eenzijdige stappen te nemen (of die althans in de wereld rond te bazuinen). Kort na zijn verkiezingsoverwinning vertelde Trumps juridisch adviseur, Jason Greenblatt, aan Israëls Army Radio, dat Trump ‘de nederzettingen niet als een obstakel voor de vrede beschouwt.’ Eerder in zijn campagne vertelde hij aan de Britse Daily Mail over de nederzettingen, dat Israël ‘door moet gaan’. Israël zou onbeperkte goedkeuring hebben van de regering-Trump om in alle gebieden van hun Bijbelse hartland te bouwen. Maar vervolgens is hij het eens met het Arabische standpunt dat Israël zich moet terugtrekken naar de grenzen van 1967 en aals zodanig Samaria en Judea zou moeten ontruimen. Ook zei hij dat alle andere regionale problemen zouden afnemen, of zelfs worden opgelost, wanneer Israël en de Palestijnen een akkoord bereiken.

De officiële mededeling van het Witte huis luidde: “Hoewel wij niet geloven dat het bestaan van de nederzettingen een obstakel is voor vrede, kan de bouw van nieuwe nederzettingen en de uitbreiding van bestaande nederzettingen buiten hun huidige grenzen niet nuttig zijn bij het bereiken van dat doel.” Opmerkelijk is dat de Trump-administratie zich vervolgens onthield van commentaar op Israëls aankondiging 2600 nieuwe huizen te willen bouwen in Samaria en Judea.

Ook haalt hij de inmiddels de al lang gestorven Oslo-akkoorden weer uit de kast terwijl een diplomatieke oplossing van meet af aan al door het bewind in Ramallah bij het oud vuil is gezet. Mahmoud Abbas en trawanten hebben de olijftak uit Israëls hand geslagen door hun dodelijke ideologie van een wereld zonder de Joodse staat. Israëls vrijgevigheid werd afgewezen en gezien als zwakte. Zij hebben kun kansen gehad en ze hebben het verknoeid.Trump heeft het Oslo-lijk weer opgegraven

De verwachtingen waren hooggespannen in Israël toen Netanyahu door Trump werd uitgenodigd voor een bezoek aan het Witte Huis maar van een triomfantelijke terugkeer was geen sprake. Trump houdt voorlopig de boot af en wil dat Israël hem volgt en wacht tot “Hij” zijn “grootse plannen” zal ontvouwen omtrent een vredesplan voor Israëls conflict met de Arabieren en de Palestijnen in het bijzonder. Samenvattend kan gesteld worden dat Netanyahu met lege handen naar huis is vertrokken. Trumps kennis van de problemen tussen Israël en de Palestijnen is of beschamend beperkt of hij speeld hetzelfde misleidende spel als zijn voorgangers.

 Een hoop blabla ,vriendelijke woorden weinig concrete zaken en later druk op de ketel om Israël te verplichten delen van aloude thuisland af te staan aan een bende landrovers. Precies zoals zijn voorgangers dat ook gedaan hebben. Dit is de huidige leider van de vrije wereld. Na acht jaar anti-Israël beleid van Obama, denkt Israël een vriend in het Witte Huis te hebben, maar dat is in dit stadium nog zeer twijfelachtig. Ook vragen de Israëlische leiders zich af hoe veilig hun informatie bij Trump is, omdat hij nogal loslippig is richting de Russen.

 Een belofte die hij wel is nagekomen is dat hij een pro-Israël vriend als ambassadeur bij de Israël hatende Verenigde Naties heeft aangesteld. Het gaat om Nikki Haley, gouverneur van de staat Zuid-Carolina die door hem op 23 november 2016 is benoemd tot de Amerikaanse ambassadeur bij de Verenigde Naties. Haley is ook een uitgesproken tegenstander van de BDS (Boycot, Desinvestering en Sancties) beweging. In Israël is zeer enthousiast op haar benoeming gereageerd.

 Nikky Haley, gouverneur van de staat Zuid-Carolina.

 Half februari 2017 nam Nikki Haley deel aan de eerste vergadering van de Veiligheidsraad over het Midden-Oosten. Na afloop sprak ze in een verklaring scherpe kritiek uit op de Verenigde Naties en hun houding ten opzichte van de Staat Israël. Klik hier voor haar toespraak.Onder het applaus van de duizenden deelnemers aan de jaarlijkse conferentie van AIPAC zei Nikki Haley in een interview, dat de VS de Verenigde Naties nu duidelijk maken waarmee ze het niet eens zijn, en dat ze elke keer, als er iets mis is, zullen reageren: ‘De dagen waarop Israël bij de Verenigde Naties in elkaar geslagen wordt, zijn voorbij. Er zijn veel onderwerpen waarover moet worden gesproken,’ aldus Haley. ‘Er zijn veel bedreigingen van de veiligheid en de vrede. Dan ga je niet inslaan op de enige democratische vriend in het Midden-Oosten. Het gaat erom, dat zolang de Palestijnen niet naar de onderhandelingstafel gaan, zolang de VN zich niet gedraagt zoals het behoort, zullen er geen cadeautjes meer zijn voor de Palestijnen.’

Nikki Haley. De Amerikaanse gezant bij de Verenigde Naties. ‘Veel te lang hebben de Verenigde Naties de Palestijnse Autoriteit oneerlijk bevoorrecht ten koste van onze bondgenoten in Israël.’

Volgens Nikki Haley is Trump nog steeds van plan  de ambassade te verplaatsen. Zij vertelde dat Trumps beslissing was ingecalculeerd en dat hij dat had gedaan om de besprekingen tussen Israël en de Palestijnen een kans te geven. Zij vertelde dat Trump zijn positie niet heeft veranderd en dat het verplaatsen een kwestie is van “wanneeren niet van of”.

 De Amerikaanse Senaat heeft op maandag 5 juni met 90 tegen 0 stemmen een resolutie aangenomen, die bevestigt dat een verenigd Jeruzalem de hoofdstad van Israël is en voor altijd blijft. De resolutie was ingediend ter gelegenheid van de 50ste verjaardag van de hereniging van Jeruzalem na de Zesdaagse Oorlog in 1967. De resolutie riep Trump op, om zich te houden aan de eerder genoemde Jeruzalem Embassy Relocation Act (S.2737) uit 1995.

Trumps bezoek aan Jeruzalem

De website van dit Consulaat doet voorkomen alsof Samaria en Judea al reeds Palestijns-grondgebied is en Jeruzalem de hoofdstad van ‘Palestina’. Het negeert brutaalweg de Joods/Israëlische connectie met Jeruzalem en negeert zelfs het bestaan van Israël. Het functioneert als een ambassade voor de staat ‘Palestina’, terwijl deze nog niet bestaat. De website van dit Consulaat geeft geen enkele indicatie van samenwerking of overleg met Israël. De Joodse staat wordt volledig doodgezwegen. Het gaat hier niet om de een of andere anti-Israëlische NGO (Niet Gouvermentele Organisaties) maar om een doelbewust beleid van Washington. De website geeft informatie in het Engels en Arabisch, niet in het Hebreeuws. Het nieuws en de aangeboden diensten zijn hoofdzakelijk gericht aan het bewind in Ramallah. Een woordvoerder  noemde de medewerkers van het Consulaat vertegenwoordigers voor het PA-bewind. Een van hun taken is de Joodse bouwactiviteiten in het oostelijk deel van Jeruzalem en in Samaria/Judea nauwgezet in de gaten te houden. Ook blijkt dat medewerkers van het Consulaat consequent weigeren zich bij Israëlische controleposten te legitimeren of zelfs maar de ramen of deuren te openen.

Op 14 januari 2015 bleek dat het Amerikaanse consulaat in Jeruzalem 35 bewapende terroristen van het bewind in Ramallah in dienst heeft genomen. Deze figuren hebben eerder aan een geheime wapentraining in Jericho en in de Verenigde Staten deelgenomen. Dat bericht het Israëlische nieuwsportaal Ynetnews, dat het een schandaal noemt. Het gaat om een illegale handeling tegen de van kracht zijnde overeenkomsten.De beslissing om deze figuren aan te stellen en hen te bewapenen zou naar verluidt zijn genomen door Dan Cronin, de veiligheidsverantwoordelijke van het consulaat. De beveiligers zouden voornamelijk Amerikaanse diplomaten moeten beschermen op reizen naar de, en door de “Bende van Ramallah” bezette Bijbelse gebieden. Zij zijn gestationeerd in het Amerikaanse consulaatsgebouw in Jeruzalem.

Het beschikbaar stellen van wapens aan deze figuren is een flagrante schending van de in 2011 gesloten overeenkomst tussen het consulaat en de Israëlische regering. Deze bepaalt dat het uitsluitend aan voormalige Israëlische soldaten is toegestaan wapens in en ten behoeve van het consulaat te dragen. Weliswaar heeft Israël het consulaat toestemming gegeven om hun wapenarsenaal met 100 geweren uit te breiden – maar niet voor medewerkers van het bewind in Ramallah , doch alleen voor Amerikaanse diplomaten of Israëliërs die eerder in het leger hebben gediend. Volgens anonieme bronnen is de instelling van het consulaat ten opzichte van de Israëliërs verder verslechterd sinds het begin van de ambtstermijn van veiligheidschef Cronin. Enkele ex-medewerkers van het consulaat verwijten Cronin dat zijn houding tegenover Israëliërs kil en meedogenloos was. ‘Cronin doet wat hij wil. Hij wil de Israëliërs niet in het consulaat,’ aldus enkele bronnen die ynetnews citeert.

Verder wordt beweerd dat Cronin PA-medewerkers als bewakers inhuurt die voorheen als stenengooiers gearresteerd zijn geweest. Sterker nog: enkelen van hen zouden zelfs familieleden hebben die wegens terroristische activiteiten veroordeeld zijn. ‘Dat is onverantwoord. Wie garandeert dat de wapens die deze mensen in handen krijgen, niet voor terreuractiviteiten worden gebruikt?’ zo uiten deze bronnen hun angst. Als verzwarende omstandigheid komt daar nog bij dat de hoogste adviseur van de consul-generaal een Arabier is die wegens lidmaatschap van de terreurorganisatie PLO een tijd in een Israëlische gevangenis heeft gezeten. Een andere consulaatsmedewerker blijkt familie te zijn van een van de leiders van de terreurbeweging Hamas in Jeruzalem, Mohammed Hassan Abu Tir, ook een bekende van de Israëlische justitie.

Velen geloven nog steeds dat The Donald een gave van God is aan de Joden en Israël. Maar als je kijkt naar zijn retoriek en die van zijn naaste entourage is dat allesbehalve duidelijk.

Franklin ter Horst

Bron: http://www.franklinterhorst.nl

 

Uit het nieuws 05-06-2017

Door: Franklin ter Horst

De Zesdaagse oorlog 50 jaar geleden (deel 2)

“De Klaagmuur is van ons” riep opperrabbijn van het leger Shlomo Goren enthousiast terwijl hij een kleine Thorarol omhoog hield en op de Sjofar blies. Van nu af aan zullen we haar nooit meer opgeven!”. Op 7 juni 1967 was Jeruzalem weer de ongedeelde stad van het aloude thuisland. 182 Israëlische soldaten verloren hun leven bij de bloedige slag om Jeruzalem. Vandaag kan iedereen de stad bezoeken, maakt niet uit welke religie, iedereen is welkom. Voor enkele beelden van de bevrijding van Jeruzalem klik hier.

image003Shlomo Goren blaast de Sjofar

Het verloop van de oorlog is legendarisch, want het zich in minderheid bevindende Israël boekte op alle fronten overwinningen en dat nog wel binnen enkele dagen. De Egyptische grondstrijdkrachten in de Sinaï bestond uit 100.000 troepen en 1000 tanks, aangevuld met stukken artilleriegeschut. Na het vernietigen van de Egyptische luchtmacht rukten Israëlische grondtroepen met steun van parachutisten op naar de Egyptische stellingen in de Sinaï. Op 6 juni veroverden Israëlische parachutisten de kuststrook bij Aharm el-Sheik, waar de Egyptenaren de zeestraat geblokkeerd hadden. De Egyptische troepen waren overrompeld en ontvingen tegenstrijdige orders van hun superieuren. Terwijl ze de ene na de andere nederlaag voor hun kiezen kregen verkondigde Egypte nog “op weg naar Tel Aviv” te zijn. In de avond van 6 juni gaf Nasser zijn troepen het bevel tot terugtrekking. Israëlische tankdivisies (waaronder die van Ariel Sharon) slaagden er deels in de terugtrekkende Egyptische troepen de pas af te snijden en namen duizenden krijgsgevangenen.

image005Egyptische gevangenen

Op 8 juni bereikten de Israëlische troepen de oever van het strategisch belangrijke Suezkanaal Op de avond van 8 juni accepteerde Nasser een staakt-het-vuren, maar toen had Israël al de hele Sinaï veroverd.

Op de avond van 5 juni vernietigde Israël twee derde van de Syrische luchtmacht en dwong de resterende luchtvloot zich terug te trekken op ver weg gelegen bases, zodat die geen rol meer zou spelen gedurende het vervolg van de oorlog. Hierop liet Israël een vliegtuig boven Damascus vliegen, en waarschuwde Syrië niet opnieuw Israël aan te vallen. Maar op 9 juni 2007 kwam het ook op de door Syrië gecontroleerde Golan hoogvlakte tot gevechtshandelingen. Een eerste besluit van Israël om de Golan te veroveren werd door Moshe Dayan – tot frustratie van de legerleiding – herroepen vanwege angst voor Sovjetinterventie.

Moshe Dayan was van mening dat de verovering van de Golan wel 30.000 militaire slachtoffers zou kunnen kosten en verzette zich heftig tegen het plan. Levi Eshkol en David Elazar, de leiders van het noordelijke commando, waren vóór een bestorming van de Golan hoogvlakte. Pas toen bleek dat het Egyptische leger grotendeels was vernietigd gaf ook Moshe Dayan zijn fiat aan de operatie en besloot Israël op 9 juni aan te vallen, ondanks een al op handen zijnde staakt-het-vuren. Het Syrische leger bestond op de Golan uit ongeveer 50.000 man, onderverdeeld in 9 brigades, met de beschikking over artillerie en gepantserde voertuigen. Israël was uitstekend ingelicht over de Syrische posities dankzij de spion Eli Cohen (*zie bijlage), die in de Syrische leiding geïnfiltreerd was. Reeds tegen de avond van de 9e juni hadden de Israëlische brigades het plateau bereikt, waarna men versterkingen en vervangers kon laten aanrukken. Vanwege Syrische schendingen kon Israël een definitief staakt-het-vuren afwenden tot de avond van 10 juni, nadat Israël de Golan-hoogvlakte tot voorbij Kuneitra veroverd had ging ook Syrië overstag en werd er op 10 juni een wapenstilstand gesloten.

image007Slag op de Golan Hoogvlakte

De oorlog eindigde na 6 dagen op 10 juni 1967 met een glansrijke overwinning van Israël.

Tijdens de Zesdaagse Oorlog werden Judea en Samaria, Gaza en de Golan-hoogvlakte, – allemaal onderdeel van het aloude Bijbelse hartland- heroverd. Daarnaast werd de hele Sinaï veroverd. Aan Israëlische kant vielen in deze oorlog 679 doden en 2563 gewonden; aan Arabische kant werden 21.000 doden en 45.000 gewonden gemeld. 15 Israëli’s werden krijgsgevangen genomen, terwijl Israël zelf bijna 6000 krijgsgevangen had gemaakt. Israël vernietigde ca. 460 vijandige vliegtuigen en verloor er zelf 26. Van Egypte werden 320 tanks en 10.000 andere voertuigen veroverd en het meeste andere oorlogsmateriaal vernietigd. Jordanië verloor 179 tanks en Syrië 118. Het Israëlische leger had gebieden veroverd die een veelvoud uitmaakten van de oppervlakte van het land na de Onafhankelijkheidsoorlog. Het Israëlisch grondgebied was daarmee vier keer zo groot als voor de oorlog.

Een miljoen Arabieren kwam onder Israëlisch bestuur terecht. Op 11 juni werd de laatste wapenstilstand getekend. Stafchef Yitzhak Rabin kreeg na de oorlog de eer om de oorlog een officiële naam te geven. Hij koos de passende naam Zesdaagse oorlog. Israel bood onmiddellijk land aan in ruil voor vrede. Op 1 september besluit de Arabische Liga in Khartoum echter tot de drie beruchte nee’s: Vrede met Israel: Nee! Onderhandelingen met Israel: Nee! Erkenning van Israel: Nee!

Zo’n klein volk tegenover zo’n overmacht aan vijanden. Toch won Israël. Egypte, Syrië en Jordanië waren van plan geweest het volk van Israël de zee in drijven, maar zij werden opnieuw gezegend met Gods wonderen die hen niet alleen hielpen de vijanden te verslaan, maar ook de oude Bijbelse gebieden Samaria, Judea, Gaza, de Golan-hoogvlakte en Jeruzalem met het oude thuisland herenigden. Duizenden keerden, gesterkt door het joodse geloof, terug naar de bevrijde steden en dorpen in Judea en Samaria, zodat, na 2000 jaar woestenij, weer het lied van de bevrijding op deze heuvels kon worden gehoord.

De oorlog van 1967 deed rechtstreeks denken aan de oorlogen in het Oude Testament. God Zelf streed aan de zijde van Zijn volk. De bijzondere verhalen die later loskwamen, versterkten dat besef. Eén verhaal betreft een Israëlische commandant die met zijn tank door de Sinaï woestijn daverde. Ineens zag hij zich geconfronteerd met een divisie vijandelijke tanks. Hij dacht: Mijn laatste uur heeft geslagen. Maar wat gebeurde er? Plotseling draaiden de vijandelijke tanks zich om en reden weg. Later werd de Egyptische divisiecommandant gepakt. Op de vraag waarom ze wegreden, antwoordde hij: “We zagen over de heuvels tientallen Israëlische tanks aankomen en zijn gevlucht.” Die tanks waren er niet, toch zag hij ze. En zo zijn er talloze andere wonderlijke verhalen.

Israël zei na de oorlog bereid te zijn om in ruil voor vrede alle gebieden behalve Jeruzalem weer af te staan, maar de Arabische regeringen wezen de vredesformule ‘land voor vrede’ af.

Na aanleiding van de zesdaagse oorlog is op 22 november 1967 Resolutie 242 met algemene stemmen door de VN-veiligheidsraad aangenomen. Over deze resolutie bestaan tot op de dag van vandaag nog allerlei misverstanden. Zo  riep Barack Hoessein Obama Israël met regelmaat op terug te keren naar de grenzen van 1967. Maar deze grenzen bestaan niet aldus Alan Baker, de voormalige ambassadeur van Canada in een onderzoeksrapport voor het Jerusalem Center for Public Affairs.

Er is slechts sprake van tijdelijke “Armistice Lines” (Wapenstilstandlijnen) die in 1949 met een groene stift op een kaart werden getekend zonder juridische of historisch basis. Toch zijn de wereldleiders, de Verenigde Naties, de moslimwereld, de mainstream media  en allerlei andere anti-Israël activisten de fictieve term “grenzen van 1967″ zo dikwijls blijven herhalen dat deze door alles en iedereen zijn overgenomen. Hoewel de “grenzen van 1967″ scheidingslijnen aangeven, hebben ze geen enkele historische basis, noch in de rechten en noch in de feiten,” lichtte Baker toe. “De akkoorden van de bestandslijn van 1949 verklaren uitdrukkelijk dat dergelijke lijnen geen enkele politieke of juridische betekenis hebben en geen afbreuk doen aan toekomstige onderhandelingen over grenzen,” aldus Baker.

image009Alan Baker

In 1978 wordt er een vredesakkoord gesloten tussen Israel en Egypte. De Egyptische President Anwar Sadat en de Israëlische premier Menachem Begin ondertekenen het akkoord onder het toeziend oog van de Amerikaanse president Carter in Camp David. Israel ging akkoord met de volledige terugtrekking uit de Sinaï woestijn in ruil voor normale betrekkingen tussen Egypte en Israel. De Sinaï woestijn maakte 80% deel uit van het hele gebied wat Israel toen in beheer had.

Een van de hete hangijzers tussen Syrië en Israël is nog steeds de verovering door Israël van de Golan-hoogvlakte. Deze hoogvlakte is onmisbaar voor het voortbestaan van Israël. Dit werd reeds vastgelegd in het Mandate for Palestine in 1922, door de toenmalige Volkerenbond in Geneve toevertrouwd aan Engeland voor de stichting van een “Jewish National Home”. De Britten gaven het in 1923 vervolgens aan Frankrijk die het inlijfden in hun eigen mandaat over Syrië. Dit was echter in artikel 5 van het mandaat verboden. Uiteindelijk werd Syrië in 1945 onafhankelijk en kwam de Golan volkomen ten onrechte in hun bezit. Syrië eist echter met steun van de VN-veiligheidsraad (Resolutie 242) en de meehuilende krypto-antisemieten, dat Israël zich terugtrekt uit de gebieden die in 1967 zijn veroverd. Maar Syrië is niet de rechtmatige eigenaar van dit gebied. Velen realiseren zich niet dat de Golan-hoogvlakte het Bijbelse Basan is. Dit gebied is in de 13e eeuw v.Chr. door de Israëlieten in opdracht van God door Jozua in bezit genomen en aan de halve stam van Manasse toegewezen. Het hoort onlosmakelijk tot het erfdeel van het volk van Israël. Tientallen opgravingen tonen aan dat er sprake is geweest van eeuwenlange Israëlische aanwezigheid.

Jozua 13:8-11-12 Tezamen met de ( andere helft van de stam Manasse ) hebben de Rubenieten en de Gadieten hun erfdeel ontvangen, dat Mozes hun gegeven had aan de overzijde van de Jordaan ….. verder Gilead en het gebied der Gesurieten en der Maächatieten benevens het gehele Hermongebergte en geheel Basan tot Salcha toe. het gehele koninkrijk van Og in Basan.

In het gevecht van Edrei versloegen de Israëlieten onder Jozua het leger van Og, de koning van Basan en veroverden een gebied waartoe in totaal 60 plaatsen met muren hoorden. Het stond bekend als het land van de Refaïeten, een reuzengeslacht. De profeet Jeremia maakte al duidelijk dat Israël ooit in de toekomst naar dit erfdeel zou terugkeren.

Jeremia 50:19 ….. en Ik breng Israël terug naar zijn weide, opdat het Karmel en Basan afweide.

Ook de profeet Micha profeteert dat het volk van Israël in de toekomst weer zal weiden in Basan, als in de dagen van ouds en ook in Gilead dat nu nog een onderdeel van Jordanië vormt.

Tijdens de herdenking in juni 2001 van de zesdaagse oorlog waren de heldhaftige redevoeringen van de Egyptische leiders niet van de lucht. ,,Egypte zal niet nogmaals tegen een nederlaag oplopen. Ons leger is op alles voorbereid. In 1967 hebben wij ons laten verrassen maar dat overkomt ons niet weer.”De Arabische buren die door Israël tijdens deze oorlog volledig in de pan zijn gehakt, hebben hun les niet geleerd. De Bijbel maakt duidelijk dat ze nogmaals op avontuur zullen gaan, in de veronderstelling dat ze een volgende oorlog kunnen winnen. De Bijbelse profetieën maken duidelijk dat het Midden-Oosten verwikkeld zal raken in een rampzalige, apocalyptische oorlog.

 (*)Bijlage Eli Cohen. In 1960 werd Cohen gerekruteerd door de militaire inlichtingendienst, de Mossad. Deze gaf hem de valse identiteit van Arabier omdat hij accentloos Arabisch sprak. Tijdens een verblijf in Argentinië verteld hij een Syriër te zijn die sterk naar zijn vaderland verlangde. Zijn Syrische vrienden in Buenos Aires moedigden hem vervolgens aan naar Syrië te gaan om daar een bedrijf te starten. Tijdens zijn verblijf in Syrië slaagde Cohen erin het vertrouwen te winnen van onder meer de president van het land, en diverse hooggeplaatste personen binnen de Syrische defensie. Ze kwamen zelfs bij hem in zijn appartement waar hij spionageapparatuur had opgesteld. Na verloop van tijd vertrouwden de Syriërs hem vrijwel volkomen en hadden geen idee dat hij voor Israël spioneerde. Uiteindelijk werd hij bijna aangedragen als minister van defensie van Syrië. Ook kreeg hij steeds meer invloed en toegang tot militaire informatie.

Tijdens een “excursie” op de Golan hoogvlakte zag hij dat de Syrische soldaten nauwelijks bescherming hadden tegen de hitte en adviseerde hij de Syrische autoriteiten, eucalyptusboompjes te planten bij bunkers en mortierstellingen. Prompt werd zijn advies door de militaire leiding opgevolgd. Vanaf dat moment wist de Israëlische luchtmacht waar de Syrische militairen zich bevonden en konden ze vrij gemakkelijk worden uitgeschakeld. De eucalyptusbomen staan tot op de dag van vandaag op de Golan als stille getuigen van Cohens spionagewerk. Cohen werd in januari 1965 ontmaskerd door de Syrische contraspionage. Ze kwamen er namelijk achter dat er vanuit zijn appartement berichten naar Tel Aviv werden gestuurd. Na een proces werd hij in het openbaar op 18 mei 1965 in Damascus opgehangen. De executie werd in Syrië rechtstreeks op televisie uitgezonden. Hoewel er verschillende verzoeken zijn geweest, is zijn lichaam nooit teruggegeven aan zijn familie. Het werd begraven op de Joodse begraafplaats van Damascus.

image010Monument voor Cohens nagedachtenis in Herzlberg in Jeruzalem

De persdienst van de Israëlische regering heeft op de 50e verjaardag van de hereniging van Jeruzalem een video uitgebracht met de titel ’50 Years, 50 Sides’, waarin 50 verschillende afbeeldingen van Jeruzalem uit de afgelopen 50 jaar worden getoond. Klik hier voor deze video.

Overige bronnen: Encyclopedie van de Joodse Geschiedenis, Uitgeversmaatschappij J.H.Kok-Kampen,ISBN 90 242 3251 1.  https://www.youtube.com/watch?v=HNXwhv8Mooo Beyond Images: 1967: why Israel entered the West Bank van 21 oktober 2004. http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/History/67_War.html http://www.chabad.org/multimedia/timeline_cdo/aid/525341/jewish/Introduction.htmhttp://www.zionism-israel.com/dic/6daywar.htm

image011

Franklin ter Horst

Bron: http://www.franklinterhorst.nl

 

Uit het nieuws 29-05-2017

 Door: Franklin ter Horst

De Zesdaagse oorlog 50 jaar geleden. (deze nieuwsbrief bestaat uit 2 delen)

Volgens de Joodse kalender was 24 mei dit jaar de dag dat Jeruzalem (de stad van God) herenigd werd onder Israëlisch bestuur. Deze dag werd in Israël uitbundig gevierd. Klik hier en hier voor enkele reportages. Volgens de Westerse kalender is Jeruzalem  op 7 juni weer onder Israëlisch bestuur gekomen en dat moet zo blijven.

Het is inmiddels 50 jaar geleden dat Israël gedwongen werd een militaire operatie te beginnen om een totale vernietiging te voorkomen waartoe de Arabische landen hadden opgeroepen. “De Zesdaagse oorlog” werd voor Israël een oorlog van pure overleving. Voor het samenstellen van deze nieuwsbrief heb ik diverse bronnen geraadpleegd die handelen over de tijd van vóór, tijdens en na deze oorlog.

De zesdaagse oorlog was een van de grootste wonderen van God in de geschiedenis van de huidige staat Israël. Er zijn tijdens deze oorlog zulke grote wonderen gebeurd  (klik ook hier) dat zelfs de meest hardnekkigste atheïst er geen verklaring voor heeft. Deze oorlog was voor Israël niet alleen een enorme militaire overwinning, maar kreeg hierdoor ook het aloude Bijbelse land Samaria en Judea, het oostelijk deel van Jeruzalem en de Golan hoogvlakte weer in bezit. Het Israëlische leger deelde een onvoorstelbare preventieve klap uit. Na de oorlog beschuldigden diverse wereldleiders Israël ervan deze gebieden illegaal in bezit te hebben genomen, maar ze zijn juist bevrijd van de Jordaanse en Syrische bezetters. Deze gebieden en de stad Jeruzalem maken een onlosmakelijk onderdeel uit van Israël. Het Israëlische leger heeft juist een eind gemaakt aan deze bezetting.

Egypte en Syrië treffen voorbereidingen Israël te vernietigen.

Na de vernederende nederlaag in de oorlog van 1948 was het bepaald niet over met de vijandigheid van de verschillende Arabische landen. Zo stelde Gamal Abdul Nasser die in 1952 door een staatsgreep aan de macht kwam in Egypte, zich uiterst onverzoenlijk tegen Israël op.

image019Gamal Abdul Nasser

Nasser beschouwde zichzelf als de grote leider van de Arabische volkeren in hun strijd tegen het westerse imperialisme en tegen Israël. Hij sloot in 1955 een overeenkomst met Tsjecho-Slowakije voor de leverantie van wapens, waardoor Egypte een geduchte militaire macht wist op te bouwen. In juli 1956 nationaliseerde Egypte het Suezkanaal als reactie op een Amerikaanse weigering financiële hulp te verstrekken voor de bouw van de Aswandam.

Ondertussen sloot de Sovjet Unie een overeenkomst met Syrië, waarna dit land grote wapenzendingen ontving. Egypte en Syrië sloten intussen militaire overeenkomsten, evenals Irak en Jordanië en tenslotte sloot Jordanië zich aan bij de Egyptisch-Syrische alliantie, een zeer catastrofale beslissing van de Jordaanse koning Hoessein zoals later zou blijken. Op maandag 29 oktober 1956 ontketende Israël de Sinaï oorlog. Onder gezamenlijke druk van de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten moest deze campagne tot stilstand worden gebracht. Israël trok zijn strijdkrachten terug uit de Sinaï, maar niet nadat de VS de vrije toegang tot de Straat van Tiran had gegarandeerd. Een belofte die Washington trouwens niet is nagekomen! Ook de jaren daarna bleek Washington met regelmaat een uiterst onbetrouwbare ‘vriend’. Daarnaast werd een vredesmacht van de Verenigde Naties gestationeerd in de Gazastrook, de Sinaï woestijn, langs de Israëlische grens en bij Sharm el-Sheikh.

Na de Sinaï Oorlog werd de grondslag gelegd voor een verdere uitbouw van het Israëlische leger. De luchtmacht werd versterkt met straaljagers en luchtdoelraketten. De pantserbrigades werden uitgebreid en met nieuwe tanks uitgerust. Mobiele artillerie werd in gebruik genomen en de opleiding en de training werden vooral gericht op een eventueel gezamenlijk optreden van tankeenheden, infanterie, luchtlandingstroepen, artillerie, genie met ondersteuning van de luchtmacht. Aan het begin van de jaren zestig werden er in Frankrijk en Duitsland kanonneerboten besteld en in Israël zelf werd de ontwikkeling van de Gabriël , een ‘zee-tot-zee’ raket ter hand genomen.

De nederlaag die Nasser in de Sinaï had geleden, verhardde zijn vijandige houding ten opzichte van Israël. De Arabische leiders dwingen nu eenmaal graag hun grote gelijk af met het zwaard in de hand. De doodscultuur staat hoog aangeschreven bij deze dictators. Syrië en Egypte besloten hun beide staten te laten opgaan in de Verenigde Arabische Republiek, die onder leiding van Nasser stond.

Op 10 oktober 1960 hield de Israëlische minister van Buitenlandse zaken Golda Meir een toespraak voor de Verenigde Naties, waarin ze de Arabische leiders dringend opriep om met Israël over een vredesakkoord te onderhandelen. Nasser antwoordde dat Egypte Israëls bestaansrecht nooit zou erkennen. Deze dreiging werd breed gedragen in de Arabische wereld. In 1961 werd er in Syrië een staatsgreep gepleegd om het land van de Egyptische overheersing te bevrijden, waarmee de samenwerking met Egypte werd opgezegd. Toch bleef Nasser pogingen aanwenden om de pan-Arabische wereld voor zijn idealen te winnen.

image005Golda Meir

Op een Arabische topconferentie (januari 1964 te Cairo) werd besloten het water van de Jordaan, dat op Syrisch en Libanees grondgebied gelegen bronnen ontsprong om te leiden en aan te sluiten op het irrigatiesysteem in Jordanië om zodoende Israëls nationale irrigatiesysteem onmogelijk te maken. Er werd een gezamenlijk Arabisch commando ingesteld om eventuele reacties op dit plan van Israëls zijde af te slaan. Tevens werd in dezelfde tijd de PLO (Palestine Liberation Organisation) opgericht, waarmee het conflict een nieuwe dimensie kreeg. De bijeenkomst van Arabische leiders eindigde met de tekst: ,,De vergadering is unaniem in het definiëren van nationale doelstellingen voor de bevrijding van Palestina van Zionistisch kolonialisme. De vergadering verwelkomt de oprichting van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) om de Palestijnse Eenheid te bewerkstelligen en als voorhoede van de collectieve Arabische strijd voor de bevrijding van Palestina.”

De eerste terreuractie vond plaats op 2 januari 1965, toen er een bomaanslag werd gepleegd op het leidingstelsel van Israëls irrigatiesysteem. Vanuit Jordanië en Libanon werden nog meer acties op touw gezet. In antwoord daarop voerde het Israëlische leger enkele vergeldingsacties uit tegen de landen, die onderdak boden aan terreurorganisaties.

Op 8 maart 1965 riep Nasser: ,,We veroveren Palestina niet met haar bodem bedekt met zand, maar met haar bodem gedrenkt in het bloed.” Deze uitspraak gedaan twee jaar vóór de oorlog van 1967, liet al weinig twijfel aan zijn werkelijke bedoelingen. In november 1966 sloten Egypte en Syrië opnieuw een verdedigingspact. In april 1967 begon Syrië met beschietingen op nederzettingen aan de Israëlische kant van de grens aan het meer van Tiberias. Ook de Israëlische grensdorpen werden steeds vaker beschoten. De Israëlische luchtmacht reageerde met het neerschieten van zes Syrische straaljagers. Uit vrees voor verdere Israëlische acties verhoogde Syrië daarop de druk op Egypte om voldoende steun voor zijn aanvalsplannen te verkrijgen. Yitzhak Rabin, de toenmalige stafchef van het Israëlische leger en later premier van Israël, gaf de Syrische regering de duidelijke boodschap dat Israël de provocaties niet straffeloos over zich heen zou laten gaan. De Sovjetleiders in Moskou stimuleerden en ondersteunden het oorlogsplan van Syrië omdat zij hierdoor voor het eerst directe voet in het Midden-Oosten aan grond konden krijgen.

image007De Libanese cartoonist Al-Farida, niet vies van  antisemitische propaganda aan de vooravond van de Zesdaagse Oorlog, laat Nasser een Jood de zee in schoppen, met op de achtergrond de legers van Libanon, Syrië en Irak die hem steunden.

Op 15 mei 1967 mobiliseerde Egypte en trok het leger van Nasser in strijd met eerdere overeenkomsten het Suezkanaal over en rukte op naar de aan Israël grenzende Sinaï. De volgende dag eiste Nasser dat de VN-vredesmacht (United Nations Emergency Force) zich uit het grensgebied diende terug te trekken om ruim baan te geven aan het Egyptische leger. Secretaris generaal U Thant gaf zonder enige tegenstand gehoor aan de eis en liet de internationale blauwhelmen hals over kop de Gazastrook en Sharm el-Sheikh ontruimen. Abba Eban (1915-2002), Israëls toenmalige minister van buitenlandse zaken merkte na het vertrek van de VN troepen terecht op: ,,Mensen in ons land en in tal van landen vragen zich af wat het nut is van een VN-leger dat, als het ware opereert als een paraplu, die wordt weggehaald zodra het begint te regenen?” Eban reikte de hele wereld en al haar Arabische vijanden de hand om samen tot een vredesakkoord te komen maar dat mocht allemaal niet baten. Israël met slechts 2.5 miljoen inwoners, zag zich genoodzaakt te mobiliseren.

image008Abba Eban

Op 18 mei mobiliseerde Syrië en was op de zender De Stem van de Arabieren te horen: ,,De enige methode die we zullen aanwenden is totale oorlog, die de vernietiging van de zionistische entiteit zal inhouden.” Op 20 mei 1967 meldde de Syrische minister van Defensie Hafez Assad: “Onze troepen kunnen de bevrijding gaan uitvoeren, om de zionisten van het Arabisch grondgebied te verdrijven…Ik, als militair, geloof dat de tijd gekomen is om de vernietigingsslag toe te brengen.” Op 22 mei 1967 zei president Nureddin al-Attasi van Syrië: “Wij willen een volledige bevrijdingsoorlog om de zionistische vijand te vernietigen.” Het vertrouwen van Egypte in een overwinning was sterk gegroeid vanwege de passieve houding van zowel Israël als de internationale gemeenschap in reactie op het terugsturen van de VN-vredesmacht.

Eveneens op 22 mei, vijftien dagen voor de oorlog, blokkeerde Egypte -volledig in strijd met de VN-akkoorden-  de Straat van Tiran (Golf van Akaba) het scheepsverkeer van en naar Israël in de wetenschap, dat Israël een dergelijke provocatie als een oorlogsdaad zou aanmerken. Ze blokkeerden daarmee Israëls enige aanvoerroute vanuit Azië en de voor Israël zo noodzakelijke aanvoer van olie vanuit Perzië (het huidige Iran) af. Nasser daagde Israël uit: ,,De Joden noemen de blokkade een oorlogsdaad. Ik antwoord ze: kom maar op! We zijn klaar voor een oorlog.” Israël vroeg de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk de Golf van Akaba weer te openen, zoals deze landen in 1957 gegarandeerd hadden te zullen doen. Die Israëlische oproep bleef echter onbeantwoord.

Op 27 mei riep Nasser: ,,Ons primaire doel is de vernietiging van Israël. Het Arabische volk wil vechten. We zullen co-existentie met Israël nooit accepteren. De oorlog met Israël bestaat al sinds 1948.” Op 28 mei 1967 zei hij: ,,Onze daad zal de wereld verbazen. Ze zullen zien dat de Arabieren klaar staan voor oorlog. Wij erkennen het bestaan van Israël niet. Ons doel is het volledige herstel van Palestina en de vernietiging van Israël. Ons eerste doel: vervolmaking van de Arabische militaire macht. Ons nationale doel: de vernietiging van Israël.”

image010Nasser: we staan klaar voor de oorlog

Volgens de historicus Michael Oren wilde Egypte Israël aanvallen op 28 mei, de zogenaamde operatie Dawn. Israël ontdekte de plannen en bracht de Verenigde Staten daarvan op de hoogte, die op zijn beurt de Sovjet Unie waarschuwde, waarna Egypte het plan afblies. Het plan kwam uit de koker van Veldmaarschalk Amer, de machtigste man binnen het leger. Ongeveer 465.000 Arabische soldaten, meer dan 2880 tanks en 810 vliegtuigen omsingelden Israël. Israël werd volledig door zijn bondgenoten in de steek gelaten en was helemaal op zichzelf aangewezen.

Op 30 mei ondertekende koning Hoessein van Jordanië, een defensief verdrag met Egypte en ook Irak sloot zich daarbij aan. Nasser zei bij die gelegenheid: ,,De legers van Egypte, Jordanië, Syrië en Libanon staan aan de grenzen van Israël en achter ons staan de legers van Irak, Algerije, Koeweit, Soedan en de gehele Arabische natie. De wereld zal van ons versteld staan. Vandaag weten ze dat de Arabieren klaar staan voor de strijd, het uur is gekomen. Nu gaat het nog om actie en niet om verklaringen.” In Israël werden reservisten opgeroepen, maar de regering wachtte met een daadwerkelijk optreden tot alle politieke mogelijkheden waren uitgeput.

Op 31 mei en 1 juni zei de president van Irak Abdel-Rahman Aref: ,,Het bestaan van Israël is een fout die gecorrigeerd moet worden. Ons doel is duidelijk: Israël van de kaart vegen. Broeders laten wij elkaar ontmoeten in Tel Aviv en Haifa.”Op 1 juni zei PLO voorzitter Ahmed Shukairy: ,,Dit is een strijd voor het thuisland-het is wij of de Israëli’s. De Joden van Palestina zullen moeten vertrekken. Overlevenden van de oorspronkelijke Joodse bevolking kunnen blijven, maar ik schat dat niemand van hen het zal overleven.”

Eveneens op 1 juni kwam er onder leiding van Levi Eshkol een regering van nationale eenheid tot stand en werd Moshe Dayan benoemd tot minister van Defensie. Op dezelfde dag lieten de Verenigde Staten weten niet van zins te zijn met een internationale zeemacht de blokkade van de Straat van Tirana te zullen breken.

Moshe Dayan was voorstander van een preventieve aanval vanwege de provocaties van de Arabische buren omdat een oorlog onafwendbaar leek. Een preventieve aanval zou de verliezen aan de Israëlische kant enorm verkleinen. Om vernietiging te voorkomen besloot Israël daarom niet langer lijdzaam toe te zien en besloot om 7.45 in de ochtend van 5 juni met een verrassingsaanval op de Egyptische vliegvelden.

image012Vernietiging Egyptische vliegtuigen

De Egyptische luchtmacht bezat 385 vliegtuigen, allemaal van Russische makelij waaronder 45 Tupolev Tu-16 Badger bommenwerpers. De Israëlische bombardementen richtten zich zowel op de vliegtuigen, als op de landingsbanen die daardoor volledig onbruikbaar werden. Onbeschadigde Egyptische vliegtuigen konden daardoor niet opstijgen en bleven een gemakkelijk doelwit voor de volgende golf bombardementen. De luchtmacht van de toen nog maar 19 jaar jonge staat Israël, die in zijn korte tijd al twee oorlogen had doorstaan (de Onafhankelijkheidsoorlog in 1948 en de Suez crisis in 1956), wist in nauwelijks drie uur tijd de volledige Egyptische luchtmacht te vernietigen zonder noemenswaardige verliezen aan haar kant. Egypte beweerde ten onrechte dat men 160 Israëlische vliegtuigen had neergehaald en aan de winnende hand was. De Egyptische veldmaarschalk Amer zat die ochtend zelf in de lucht en verbood het leger om luchtafweer te gebruiken uit angst dat zijn eigen vliegtuig geraakt zou kunnen worden.

Ondanks het verlies zond Cairo overwinningsberichten naar de Jordaanse, Syrische en Iraakse luchtstrijdkrachten. Jordanië hield zich op dat moment nog afzijdig en Israël gaf koning Hoessein het advies zich buiten de oorlog te houden. Nasser eiste echter van hem aan de strijd deel te nemen en loog dat hij bezig was met een massieve en succesvolle Egyptische aanval op Israël. Gesterkt door deze informatie gaf Hoessein zijn luchtmacht de opdracht tot het bombarderen van onder meer Netanya, Tel Aviv en Jeruzalem.

image003Jordaanse bombardementen

Ook werd het grootste militaire vliegveld van Israël, Ramat David, met granaten bestookt. Jeruzalem werd beschoten met duizenden mortier granaten waarbij diverse burgerdoelen werden geraakt, waaronder het Hadassah Hospitaal en de Kerk op de Berg Zion. Bij deze bombardementen kwamen 20 Israëli’s om het leven en raakten 1000 gewond en werden 900 gebouwen in het westelijk deel van Jeruzalem beschadigd. Dit alles gebeurde allemaal voordat Israël ingreep.

Na herhaalde Israëlische waarschuwingen zich terug te trekken, en nadat Jordanië een door de VN voorgesteld en door Israël geaccepteerd staakt-het-vuren afwees, moest Israël wel reageren en opende met aanvallen op Jordaanse vliegvelden en op Jordaanse strijdkrachten in het noorden van Samaria en Judea en in de buitenwijken van Jeruzalem. Het vernietigde – net als bij Egypte – eerst de luchtmacht, zodat het totale superioriteit in de lucht had. Binnen 36 uur controleerden de Israëlische troepen alle toegangswegen naar Jeruzalem. In de nacht van 6 op 7 juni begon de historische slag om de stad Jeruzalem. De moslimwijk van de Oude stad werd beschoten en via de Leeuwenpoort drongen de soldaten naar binnen en rukten in korte tijd op naar de Tempelberg en de Klaagmuur. Daarna veroverden de Israëlische troepen de aloude Bijbelse gebieden Samaria en Judea. Het Jordaanse leger en de luchtmacht werden praktisch geheel vernietigd. De Jordaanse militairen die de strijd hadden overleefd, werden de Jordaan over gedreven. Op 8 juni gaven de Jordaniërs zich over.

image016 image018

Links Israëlische militairen met zicht op de veroverde stad Jeruzalem. Rechts Moshe Dayan loopt de Oude Stad binnen.

image030

Franklin ter Horst

 

Uit het nieuws 17-04-2017

Door: Franklin ter Horst

 Zal de derde Tempel in Jeruzalem spoedig worden herbouwd? (deel 8, laatste aflevering)

Onze wereld kent vele miljoenen mensen die niet in Gods Woord geloven en zij hebben daardoor geen idee hoe de wereld ervoor staat. Beter dan de profetieën in de Bijbel kan de wereld van onze dagen niet beschreven worden. De profeten laten ons zien wat er allemaal gebeuren moet vóór de Here Jezus op aarde terugkeert. De huidige wereldbevolking is getuige van de eindtijdprofetieën, gebeurtenissen die wij nauwelijks kunnen bevatten. De wereld staat aan het begin van grote Goddelijke beslissingen over Israël, Jeruzalem en de rest van de wereld. Het Babylon zoals beschreven in het boek Openbaring dat straks onder leiding zal staan van de valse messias en zijn assistent de valse profeet zal geoordeeld worden.

Het einde van Babylon betekent het einde van het rijk van de mens zonder God en tegen God, en markeert tevens het einde van de draak, antichrist en de valse profeet. In de hemel is de reactie op de val van Babylon overweldigend. Babylon is geworden tot een oord van duivels en demonen. Het is de ontbinding van de grote hoer in al haar elementen. Babylon is verbrand, totaal verdwenen, al haar pracht en praal is haar afgenomen.

Babylon vernietigd

 Openbaring 18:9-10 En de koningen der aarde, die met haar gehoereerd hebben en weelderig geweest zijn, zullen over haar wenen en weeklagen, wanneer zij de rook van haar verbranding zien, van verre staande uit vrees voor haar pijniging, zeggende: Wee, wee, gij grote stad, Babylon, gij sterke stad, want in één uur is uw oordeel gekomen.

Eindelijk is er gerechtigheid gekomen. De antichrist waande zich heer en meester en meende de macht voor altijd in handen te hebben. Hij heeft er echter geen rekening mee gehouden dat Gods macht zijn macht vele malen zou overtreffen. Zoals het oude Babylon gevallen is, zo zal ook het huidige Babylon ten onder gaan. Dat betekent de ondergang van de goddeloze wereld onder leiding van de antichrist. Er wordt opdracht gegeven om de val van Babylon feestelijk te vieren: “Wees vrolijk over haar, gij hemel en gij heiligen, en gij apostelen en profeten, want God heeft uw rechtszaak tegen haar berecht” (Openbaring 18:20), het “bruiloftsmaal van het Lam”staat op het punt te beginnen. Jeruzalem zal de plaats zijn waar God in het gericht zal treden met de volken op aarde.

Openbaring 18:1-2-3 Hierna zag ik een andere engel, die grote macht had, nederdalen uit de hemel, en de aarde werd door haar lichtglans verlicht. En hij riep met sterke stem, zeggende: Gevallen, gevallen is de grote stad (Babylon) en zij is geworden een woonplaats van duivelen, een schuilplaats van alle onreine geesten en een schuilplaats van alle onrein en verfoeid gevogelte, omdat van de wijn van haar hartstocht harer hoererij al de volken gedronken hebben en de kooplieden der aarde rijk geworden zijn uit de macht harer weelderigheid.

Hoofdstuk 17 beschrijft het oordeel over het geestelijk Babylon en in hoofdstuk 18 wordt het oordeel en de val van de mondiale economische, en culturele macht Babylon beschreven. Zoals het oude Babylon van Nebukadnezar plotseling ten onder ging, de stad van pracht en praal, de oppermachtige wereldstad, zo zal het Babylon van vandaag eveneens ten onder gaan. Er is duidelijk geprofeteerd dat Babylon gedwongen zal worden om de beker van Gods gramschap te drinken. De ondergang van Babylon behoort tot de voleinding van de toorn van God over de goddelozen en de antichrist die zicht onaantastbaar achtte in de Tempel in Jeruzalem. Met de val van Babylon is het grootste en laatste bolwerk van de satanische wereldmacht ten einde.

Ook profeet Daniël krijgt een zeer uitgebreide openbaring over de toekomst. Het is als het ware een geschiedenisboek dat vooruit geschreven werd. Terwijl hij zich in een periode van rouw en vasten aan de rivier de Tigris bevond had Daniël een ontmoeting met hemelse personen, die hem inzicht gaven in de ontwikkelingen van de wereldgeschiedenis.

Daniël 10 5-6-7-8. Terwijl ik mij aan de oever van de grote rivier, de Tigris bevond, sloeg ik mijn ogen op en zie, daar zag ik een man in linnen klederen gekleed, en de lendenen omgord met goud van Ufaz; zijn lichaam was als turkoois, zijn gelaat schitterde gelijk de bliksem, zijn ogen waren als vurige fakkels, zijn armen en voeten glanzend van gepolijst koper, en het geluid van zijn woorden als het gedruis van een menigte. Alleen ik Daniël, zag dat gezicht, maar de mannen die bij mij waren, zagen het niet, doch een grote schrik overviel hen, zodat zij vluchten; zo bleef ik alleen over. Toen ik dat grote gezicht zag, bleef er in mij geen kracht meer; alle kleur week van mijn gelaat, en ik had geen kracht meer over. Deze tekst lijkt sprekend op wat ook door Johannes gezien wordt op Patmos, als hij daar de Here Jezus ziet wandelen (Openbaring 1)

Johannes op Patmos

Het ziet er dus naar uit dat ook Daniël een ontmoeting had met de Here Jezus. Opmerkelijk is hierbij dat de andere aanwezigen niets zien, ze voelen kennelijk wel iets, want een schrik overviel hen. Daniël zag duidelijk wel iets en even later wordt hij zelfs door een hand aangeraakt en wordt hij van de grond, waarop hij bezwijmd was neergevallen opgericht en toegesproken.

Daniël 10:11 En Hij zeide tot mij, Daniël gij zeer beminde man, let op de woorden die ik tot u spreke, en ga rechtop staan, want nu ben ik tot u gezonden. En Hij zeide tot mij: Vrees niet Daniël, want van de eerste dag af, dat gij uw hart erop gezet had om inzicht te verkrijgen, en om u voor uw God te verootmoedigen, zijn uw woorden gehoord, en ik ben gekomen op uw woorden.

Uit de vervolg teksten blijkt dat het om Israël gaat en wat hen in het laatste der dagen overkomen zal. De vorst van Perzië (Iran) zal verschrikkelijk vijandig tegenover Israël staan. Wat wij vandaag zien is Iran (het oude Perzië) dat Israël wil vernietigen. Zo zei de Iraanse topcommandant Ahmad Karimpour, op 23 mei 2016 tegen verslaggevers dat Iran over de middelen beschikt om heel Israël binnen acht minuten te vernietigen. Ook Hossein Salami vicecommandant van de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC), heeft tijdens een sermoen op vrijdag 1 juli 2016 naar aanleiding van Al Quds dag (Arabische naam voor Jeruzalem) tegenover honderdduizenden mensen Israël bedreigd met een totale vernietiging. Hij verklaarde dat Iran 100.000 raketten heeft klaarstaan alleen al in Libanon en dat tienduizenden andere raketten staan opgesteld over de moslimwereld om “die zwarte vervloekte vlek (Israël) van de wereldkaart te vegen.” Salami herhaalde nog maar eens dat het land zich aan het voorbereiden is op zijn eigen versie van de ‘Endlösung’ van het probleem van Israël en de Joodse soevereiniteit. Maar ook Iran (in de Bijbel Elam) zal net als alle tegenstanders van de Joodse staat, geoordeeld worden.

Jeremia 49: 35t/m39 Zo zegt de Here der heerscharen: Zie, Ik breek de boog van Elam, de zenuw van hun kracht, en Ik breng over Elam vier winden van de vier hoeken des hemels en Ik verstrooi hen naar al die windstreken, zodat er geen volk meer zal zijn, waar niet verdrevenen van Elam zullen komen. Ja, Ik maak Elam verschrikt voor hun vijanden en voor wie hen naar het leven staan. Ik breng rampspoed over hen, mijn brandende toorn, luidt het woord des Heren, Ik zend het zwaard hun achterna, totdat ik hen verdelgd heb, Ik richt mijn troon in Elam op en Ik roei koning en vorsten daar uit, luidt het woord des Heren. Maar in het laatst der dagen zal ik in het lot van Elam een keer brengen, luidt het woord des Heren.

Deze profetie is tot dusver niet in vervulling gegaan en zal nog gaan plaatsvinden. Ook de tekst dat God zijn troon in Elam zal oprichten is in het verleden nooit gebeurd. Geen wonder dat de aandacht vandaag op Elam (Iran) gericht is. Volken vergrijpen zich aan Israël, maar is de schade aan de kant van de aanvallers het grootst. De laatste tientallen jaren zijn er vele voorbeelden geweest, maar desondanks heeft de wereld maar bitter weinig van deze lessen geleerd. Wie aan Israël komt, komt aan God, en hij zal zijn vingers branden.

Dan zal God de boog van Elam breken en zullen de middeleeuwse genocidale Iraanse ayatollahs ervaren wat het is om de Bijbelse God te trotseren.

Jeruzalem zal de plaats zijn waar de Here Jezus Koning zal worden over de gehele aarde. Jezus, en Jeruzalem zijn daarom onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Zacharia 14:9 En de Here zal koning worden over de gehele aarde. Dan zal Jeruzalem niet alleen de hoofdstad van Israël zijn, maar van de gehele wereld.

God Zelf zal de enige zijn, die aan het werk van de valse-messias en zijn knecht de valse-profeet een einde kan maken. God Zelf zal dit ook doen (Daniël 7:26) ….dan zal de vierschaar zich nederzetten, en men zal hem de heerschappij ontnemen en hem verdelgen en vernietigen tot het einde. En het koningschap, de macht en de grootheid der koninkrijken onder de ganse hemel zal gegeven worden aan het volk van de heiligen des Allerhoogsten: zijn koningschap is een eeuwig koningschap, en alle machten zullen het dienen en gehoorzamen.

Omdat hij niet in het woord van de Bijbel gelooft, bemerkt hij ook niet dat in de hemel het toneel voor zijn ondergang in gereedheid wordt gebracht. Daniël ziet hoe het met hem afloopt, hoe hij gedood wordt en zijn lichaam vernietigd en prijsgegeven aan het vuur. Nadat uiteindelijk de heerschappij over de aarde aan de volkeren ontnomen is ziet Daniël degene komen, aan wie de heerschappij over de aarde zal worden toevertrouwd. Daniël ziet Hem komen op de wolken des hemels. Hij zag de Verlosser komen, precies zoals Johannes hem eeuwen later ook zag en toen uitriep: “Ziet, Hij komt met de wolken”.

De massa wordt rijp gemaakt om straks als een soort gehypnotiseerde kudde achter de verlokkingen van de antichrist aan te gaan. In de dagen van het Oude Testament waren er valse profeten in overvloed. Deze mensen werden gedreven door hun demonische achtergrond. In de tijd dat de profeet Jeremia het volk van Israël waarschuwde voor dreigend gevaar verzekerden de valse profeten dat er niets aan de hand was.

Ook de 3e Tempel zal verwoest worden bij de terugkomst van de Here Jezus en worden vervangen door de tempel in het vrederijk, die vol zal zijn van de heerlijkheid van God. De profeet Zacharia meldt “dat bij terugkomst van de Here Jezus de Olijfberg middendoor zal splijten, oostwaarts en westwaarts, tot een zeer groot dal, en de ene helft van de berg zal noordwaarts wijken en de andere helft zuidwaarts”. Daarna zal de Tempel worden gebouwd zoals door de profeet Ezechiël beschreven. Deze Tempel zal niet het werk van mensen zijn, maar van de Here die tot Zijn eer en in overeenstemming met Zijn doel en onder Zijn supervisie deze indrukwekkende Tempel zal laten bouwen. Deze Tempel is bedoeld om Israël en de volken tot kennis van God te brengen. Er wordt gesproken van heilige vertrekken (Ezechiël: 42:13) het allerheiligste eten, heilige kleding, een muur die scheiding maakt tussen wat heilig en niet heilig is etc.

Tijdens het Vrederijk zal alles naar de wil van God zijn. Alle volken worden dan opgeroepen de Here te loven en alle natiën om Hem te prijzen (Psalm 117). Dan zullen de zachtmoedigen de aarde beërven (Matthéüs 5:5). Jezus verschijnt dan openlijk en zichtbaar voor allen. Zoals Hij ten hemel voer op de wolken, zo zal Hij ook weer terugkeren. Vanaf dat moment zullen de volkeren op aarde worden geregeerd vanuit Jeruzalem. Zij zullen onderdanen zijn van de Messias.

Jesaja 2:2 t/m5 En het zal geschieden in het laatste der dagen: dan zal de berg van het huis des Heren vaststaan als de hoogste der bergen en hij zal verheven zijn boven de heuvelen. En alle volkeren zullen derwaarts heenstromen en vele natiën zullen optrekken en zeggen: Komt, laten wij opgaan naar de berg des Heren, naar het huis van de God Jakobs, opdat Hij ons lere aangaande zijn wegen en opdat wij zijn paden bewandelen. Want uit Sion zal de wet uitgaan en des Heren woord uit Jeruzalem. En Hij zal richten tussen volk en volk en rechtspreken over machtige natiën. Dan zullen zij hun zwaarden tot ploegscharen omsmeden en hun speren tot snoeimessen; geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen, en zij zullen de oorlog niet meer leren… 

Er zijn talrijke profetieën in het Oude testament, die het Messiaanse rijk beschrijven als een heerlijke en glorieuze periode. Er zal overal vrede heersen.

Jesaja 32:1t/m5 Zie een koning zal regeren in gerechtigheid en vorsten zullen heersen naar het recht; en ieder van hen zal zijn als een beschutting tegen de wind en als een toevlucht tegen de stortbui, als waterstromen in een dorre streek, als de schaduw van een machtige rots in een dorstig land. Dan zullen de ogen der zienden niet meer verblind zijn en de oren der horenden zullen opmerken; het hart der onbezonnenen zal inzicht en kennis verkrijgen, en de tong der stamelaars zal in staat zijn duidelijk te spreken. Dan zal een dwaas niet meer edel genoemd en de bedrieger niet meer aanzienlijk heten. 

De profeet Ezechiël verteld dat er een beek zal stromen vanuit de tempel, oostwaarts naar de Dode Zee en dat het water gezond zal zijn zodat het zal wemelen van levende wezens. 

Ezechiël: 47-10 Vissers zullen erlangs staan van Engedi tot En-Eglaïm, het zal een plaats zijn om de netten uit te spreiden, en de vissen erin zullen van allerlei soort zijn, zoals de vissen van de grote zee, zeer talrijk. 

Ook verteld Ezechiël dat er aan beide zijden van deze beek vruchtbomen zullen staan, waarvan het loof niet verwelkt en de vrucht niet opraakt; elke maand zullen zij vrucht dragen, omdat het water uit het heiligdom komt; hun vruchten zullen tot spijze zijn en hun loof tot geneesmiddel. 

Woestijnen zullen veranderen in vruchtbare akkers. Gebieden die thans gebukt gaan onder tropische hitte, zullen veranderen in vruchtbare streken. Ook de kou zal verdwijnen. De hele aarde zal vruchtbaar worden. 

Nog even en dan acteren het beest uit de zee en het beest uit de aarde samen op het wereldtoneel. Babylon bereid zich voor op de komst van de valse messias en zijn helper de valse profeet. De wereldleiders en de wereldkerk spelen hun rol ter voorbereiding van de komst van antichrist om deze straks in de Tempel in Jeruzalem te zetten. Al hun activiteiten zijn gericht tegen de God van Israël en ze zijn zo arrogant te menen de terugkomst van de Here Jezus te kunnen verhinderen.

Uit het nieuws 10-04-2017  (deel 7)

Uit het nieuws 03-04-2017 (deel 6)

Uit het nieuws 27-03-2017 (deel 5)

Uit het nieuws 20-03-2017 (deel 4)

Uit het nieuws 13-03-2017 (deel 3)

Uit het nieuws 06-03-2017 (deel 2)

Uit het nieuws 27-02-2017 (deel 1)

Franklin ter Horst

Bron: http://www.franklinterhorst.nl

Uit het nieuws 10-04-2017

Door: Franklin ter Horst

Zal de derde Tempel in Jeruzalem spoedig worden herbouwd? (deel 7)

Zoals in deel 6 al opgemerkt is ‘paus’ Jorge Mario Bergoglio een uitgesproken fan van de islam. Hij is duidelijk iemand die andere godsdiensten en denominaties omarmt. Al in de tijd dat hij nog de rol van kardinaal vervulde in Argentinië, was hij al groot voorstander van de dialoog met de islam. Nog maar net in functie gaf hij toestemming in het Vaticaan uit de Koran te lezen en islamitische gebeden uit te spreken. Volgens Bergoglio “aanbidden we allemaal dezelfde God” en is de ene religie niet minder dan de ander. Hij is van mening dat alle religies naar dezelfde God leiden, ongeacht hoe Hij genoemd wordt. Sinds zijn aantreden begin 2013 zet hij grote stappen richting het samenvoegen van de grote religies tot een soort Verenigde Naties van religies. Alle religies onder één paraplu. Ook de voormalige Israëlische President Simon Peres was een groot voorstander van de “Oprichting van een Verenigde Naties van Religies.

Bergoglio ontvangt met regelmaat moslimleiders. Zo ook de imam van de Al-Azhar moskee in Caïro, Sheikh Ahmed al-Taybed, die door sommigen wordt beschouwd de topleider van de Soenitische islam. Deze sheikh was in Rome om de banden tussen de moslimwereld en het Vaticaan verder aan te halen. Deze figuur heeft in de voorbije jaren laten zien een prediker te zijn die alles behalve vrede predikt. Zo noemt hij antisemitisme gerechtvaardigd op basis van koran teksten. Bergoglio zorgde ervoor dat hij door tal van verslaggevers werd gefotografeerd en gefilmd toen hij de sheikh een warme omhelzing gaf en zijn voeten kuste. Geen wonder dat deze’paus’ door velen als de valse profeet wordt gezien. Er staan echter ook een onvoorstelbaar aantal artikelen op internet waarin hij gezien wordt als de antichrist.

Italy Pope Holy ThursdayHier kust hij de voet van Sheikh Ahmed al-Tayeb, de imam van de al-Azhar moskee in Cairo

Het heulen met de islam en het streven naar een wereldkerk is de feitelijke vervulling van waar paus Leo XIII al in 1846 voor waarschuwde: ‘Rome zal het geloof verliezen en de zetel van de Antichrist worden…’ Leo XIII: ‘De Kerk zal in duisternis zijn…. In de heilige plaats zelf, wat de zetel van de meest heilige Petrus is, zullen zij de troon van hun afschuwelijke goddeloosheid hebben opgericht.

Op 5 augustus 2016 bedankte de imam van Perugia, Abdel Qader Mohammed Bergoglio voor zijn uitspraak op 31 juli waarin hij de ware islam een religie van vrede noemt. Bergoglio weigert in te zien dat de Koran oproept tot oorlog tegen alles wat niet moslim is.  Door de islam een religie van vrede te noemen zet hij gelovigen op een dwaalspoor over de werkelijke bedoelingen van de islam. Zijn uitspraken zijn volledig in strijd met de ware identiteit van de islam. Bergoglio zegt er stelling in te geloven dat de islam niet geïdentificeerd kan worden met geweld en dat terwijl er sinds 9/11 tot/met 10 april 2017 “30.595” terreuraanslagen gepleegd door moslims. Hoeveel aanslagen staan daar tegenover gepleegd door Joden en christenen?

Bergoglio verspreidt niets anders dan fabels. In een uitgave van hun tijdschrift Dabiq, richten de barbaren van IS(IS) zich in het geheel tegen de christenen, en zetten ze in een artikel getiteld “Door het zwaard” uiteen dat “dit een goddelijk-gewettigde oorlog is tussen de moslim natie en de naties van het ongeloof.” Daarmee verwerpen ze de naïeve bewering van Bergoglio dat moslims vrede willen. Dat (IS(IS) heeft opgeroepen ook Rome te veroveren is hem kennelijk ontgaan.

Opvallend is ook dat hij regelmatig het Kruisbeeld bij zich draagt. Dit kruis is echter geen traditioneel Kruisbeeld want het staat bekend als het “Gebogen Kruis” en is een symbool dat door satanisten en Zwarte tovenaars in de zesde eeuw is ontworpen en is lange tijd in de Middeleeuwen in Satansmissen gebruikt. Het vertegenwoordigt de Bijbelse tekst het “Teken van het Beest” en is sinds het IIde Vaticaans Concilie weer in gebruik.

Screenshot_26Op dit gebogen of gebroken kruis, is het repulsieve en vervormde corpus van Jezus te zien. De magiërs uit de 6e eeuw noemden dit het “Merk van het Beest”. Het merendeel van de volgelingen van de kerk van Rome hebben niet het geringste vermoeden dat dit kruis in werkelijkheid helemaal niets met de Here Jezus van doen heeft. De auteur Piers Campton heeft in zijn boek “The broken cross: Hidden hand in the Vaticaan” de betekenis van het gebogen kruis uiteengezet.

Christenen die vasthouden aan de exclusiviteit van het evangelie van Jezus Christus, werden door Bergoglio al eens ‘fundamentalisten’ en zelfs ‘een ziekte’ genoemd. Ook ontkende hij als eens de christelijke wortels van Europa, en zei zelfs ‘ontzet’ te zijn over dit idee, en het totaal te willen uitbannen. Leo Lyon Zagami, een geopolitieke onderzoeksjournalist en auteur van negen boeken waaronder ‘Paus Franciscus: De Laatste Paus?’-, concludeerde daarom dat Franciscus ‘de kerk in een monsterachtig iets heeft veranderd dat niets meer te maken heeft met de leringen van Jezus Christus en in die zin dus volledig aan het beeld van valse-profeet voldoet of misschien zelfs dat van de antichrist.

Bergoglio is een Jezuïet. De Jezuïeten noemen zich de “Sociëteit van Jezus”. Dat ze de naam Jezus gebruiken is echter niets anders dan bedrog. Erik John Phelps heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar deze orde. Veel mensen denken dat het bij de Jezuïeten gaat om een onschuldige katholieke orde van priesters maar dat blijkt uiterlijke schijn want achter deze façade van goedheid ligt het kwaad, een dodelijk gezelschap van volgelingen van Lucifer die reeds vier eeuwen de wereldpolitiek manipuleren en op een slinkse manier de controle uitoefenen over de machtigste religies en overheden ter wereld, inclusief het christendom en de islam. Waar het bij de Jezuïeten om draait is wereldcontrole onder leiding van diezelfde Jezuïeten. Het doel van deze organisatie is macht op de meest despotische manier. Absolute macht, universele macht, de macht om de hele wereld te regeren. Volgens Phelps vormen de Jezuïeten “het kwaadste der kwaden”. Het doel van de Jezuïeten is om iedereen onder het gezag van de paus te brengen. Met Bergoglio als Jezuït op de troon hebben de Jezuïeten de touwtjes van het Vaticaan stevig in handen.

Een bijzondere gebeurtenis vond plaats op de dag dat paus Benedictus XVI op 28 februari 2013 zijn aftreden bekendmaakte. Op die dag trokken donkere wolken over het Vaticaan en werd de Sint-Pietersbasiliek getroffen door de bliksem.

Het Vaticaan getroffen door de bliksem

Velen geloven er niets van dat Benedictus na bijna acht jaar om gezondheidsredenen het Vaticaan heeft verlaten, maar tot aftreden is gedwongen om plaats te maken voor de pro-islamitische extreemlinkse Argentijnse ‘nep-paus’ Franciscus. Bijzondere bijkomstigheid is dat Benedictus eertijds om het gebed der gelovigen voor zich vroeg opdat hij niet zou vluchten uit vrees voor “de wolven”! In 2013 werd er druk gespeculeerd over de ware redenen, omdat het nooit voorkomt dat een paus zijn ambt daadwerkelijk enkel om ‘gezondheidsredenen’ neerlegt.

Franciscus houdt er bijzonder vreemde ideeën op na en doet af en toe uitspraken die volstrekt niet Bijbels zijn. Zo is hij van mening dat atheïsten gered kunnen worden door het doen van goede werken omdat Jezus voor iedereen is gestorven. Volslagen onzin natuurlijk want de Bijbel geeft duidelijk aan dat de mens alleen maar gered kan worden door geloof in de Here Jezus. (Efeze 2:8-9-10). Ook zegt Franciscus dat je niet in God hoeft te geloven om in de hemel te komen.

Hoe ver de kerk van Rome is afgedwaald blijkt ook uit de uitspraak van de door Bergoglio aangestelde Jezuïet Guy Consolmagno tot directeur van de Pauselijke Sterrenwacht. Deze figuur beweert dat de wereld zich mogelijk al spoedig kan gaan opmaken voor de komst van buitenaardsen die de ‘Redders van de Mensheid’ zullen zijn. De theologie die hierachter zit, namelijk dat God mogelijk ook nog andere intelligente wezens in het universum heeft geschapen, is volgens hem gebaseerd op de Bijbel en wordt dan ook door andere hoge Vaticaanse officials ondersteund. Consolmagno wijst bijvoorbeeld op Psalm 89:6 Daarom loven de hemelen uw wondermacht, o Here en Job 38:7… terwijl de morgensterren tezamen juichten, en al de zonen Gods jubelden. Volgens de astronoom zouden hiermee behalve engelen ook andere buitenaardse wezens mee bedoeld kunnen worden. Ook de Nephilim, de ‘zonen Gods’ die in de dagen voor de zondvloed afdaalden en zich mengden onder de mensen, worden door hem als mogelijk bewijs aangehaald. Volgens de topwetenschapper bestaat er een mogelijkheid dat er opnieuw buitenaardse wezens uit de ruimte op Aarde kunnen komen om de mensheid te ‘redden’.

In 2005 zinspeelde Consolmagno in een interview met de Sunday Herald op het zogenaamde ‘Jezus Zaad’, de bizarre theorie dat Christus mogelijk op alle planeten met intelligent leven is geïncarneerd in het vlees en verlossing aan deze buitenaardse rassen heeft gebracht, tegelijkertijd met Zijn optreden op Aarde. Hoe onvoorstelbaar het ook lijkt, ook andere hoge Vaticaanse officials hebben in de loop der jaren uitspraken gedaan die erop wijzen dat het Vaticaan de mogelijkheid dat Maria werd ‘ontvoerd’ door buitenaardse wezens en door hen zwanger werd gemaakt om vervolgens geboorte te geven aan het hybride wezen (half mens/ half alien) Jezus, heel serieus neemt.

Rome en Israël

Rome streeft al jaren naar internationalisering van Jeruzalem en het beheer over de heilige religieuze plaatsen voor haar rekening wil nemen. Reeds in 1992 hebben de voormalige Israëlische president Simon Peres en oud minister van Justitie Yossi Beilin, een geheim gehouden plan gesloten om de berg Sion onder controle te plaatsen van Rome. Ook wil Rome het gezag over het hof van Gethsemane aan de voet van de Olijfberg, en verder de belangrijke christelijke plaatsen om het meer van Galilea en Caesarea en wil het dat Israël de soevereiniteit over de Klaagmuur en de Tempelberg opgeeft.

Gethsemane

Hebben ze Jeruzalem en de 3e Tempel aan het Vaticaan verkwanseld? 

Israël blijk al op 30 december 1993 een overeenkomst te hebben gesloten over de toekomstige rol van het Vaticaan in het Heilige land en de stad Jeruzalem. Dit verdrag is op 10 maart 1994 in werking getreden. Het blijkt dat Simon Peres Israël toen al heeft uitverkocht aan het Vaticaan en Rome hiermee een bijzonder verstrekkende wettelijke acceptatie gegeven. Peres is ook de man die in het verleden heeft voorgesteld om van Jeruzalem een internationale stad te maken.

De in 1993 gesloten overeenkomst is niets anders dan een verbond met de kerk van Rome. Diverse artikelen op internet laten zien dat Israël niet alleen diverse christelijke plaatsen onder beheer van het Vaticaan heeft geplaatst, maar zelfs legale toestemming heeft verleend over het beheer van de 3e Tempel. Volgens Steven Ben-Nun bestaat daarover schriftelijk bewijs. Met de bouw van de 3e tempel zal de wereldwijde mondiale macht (Babylon) vanuit Jeruzalem gaan regeren met de antichrist in de Tempel. De 3e Tempel zal zonder enige twijfel mede door de inbreng van Rome tot stand komen. Kan het zo zijn dat Bergoglio niet de valse profeet maar de antichrist is, zoals velen geloven? Hij gaf op 17 mei 2016 een interview waarin hij demonstreerde waarom zovelen geloven dat hij de valse-messias is. Zijn het de vertegenwoordigers van de vervangingstheologie uit Rome die Israël straks toestemming verlenen de 3e tempel te bouwen? Wat het Vaticaan in ieder geval zal gaan doen is straks wanneer de Tempel gereed is, de in het jaar 70 geroofde heilige artefacten uit de catacomben halen en ze naar Jeruzalem brengen.

Er zijn duidelijke aanwijzingen dat de Derde Tempel niet lang meer op zich zal laten wachten. Over de hele wereld bidden Joden, dat dit spoedig mag gebeuren. Het Sanhedrin heeft inmiddels een Hoge Priester aangesteld als voorbereiding voor de 3e Tempel. Als voorbereiding voor de heilige dagen heeft het Sanhedrin in augustus 2016 Rabbi Meir Kahane geselecteerd om de functie van Hoge Priester te vervullen, zodra dat nodig mocht zijn. Rabbi Kahane heeft veel vernieuwingen voorbereid van de wet voor de service in de Tempel. Daarnaast heeft het Tempel Instituut de Kohanim (priesters) geregistreerd en een instituut om hen op te leiden. Veel christenen hebben enthousiast  gereageerd op het bericht dat de Sanhedrin een priester heeft aangesteld voor de herbouw van de Tempel. Al dit soort ontwikkelingen brengen het Joodse volk steeds dichter bij het moment dat de tempel kan worden gebouwd en de eredienst hersteld waar men 2000 jaar lang van heeft gedroomd en voor heeft gebeden. Maar deze Gods Tempel zal helaas korte tijd bezet worden door de antichrist ‘de mens der zonde’ die zal proclameren god te zijn.

Uit het nieuws 03-04-2017 (deel 6)

Uit het nieuws 27-03-2017 (deel 5)

Uit het nieuws 20-03-2017 (deel 4)

Uit het nieuws 13-03-2017 (deel 3)

Uit het nieuws 06-03-2017 (deel 2)

Uit het nieuws 27-02-2017 (deel 1)

Franklin ter Horst

Bron: http://www.franklinterhorst.nl