Flashback: Ankara dreigde al in 2012 Turkse bevolking in Europa te mobiliseren

Wordt Europa nu eindelijk wakker voor het enorme gevaar dat deze zichzelf verklaarde islamitische ‘Sultan’ of ‘Kalief’ voor de wereld vormt? (inzet: het voormalige Ottomaanse Rijk dat Erdogan in of vanaf 2023 wil herstellen).

De flinke diplomatieke rel tussen Nederland en Turkije, ontstaan na grove scheldpartijen en dreigementen uit Ankara met sancties als Den Haag niet twee ministers zou toelaten om campagne te voeren voor het cruciale Turkse referendum op 16 april, komt niet uit de lucht vallen. Hooggeplaatste leden van de heersende islamistische AK Partij van president dictator Recep Tayyip Erdogan dreigden de afgelopen jaren al vaker de grote Turkse minderheid in Europa te mobiliseren om ‘de belangen’ van Turkije en de islam te ‘verdedigen’. Het definitieve startschot lijkt nu te zijn gelost.

 

Eerst kreeg minister van Buitenlandse Zaken Mevlüt Cavusoglu geen toestemming om in Nederland te landen, omdat hij in Rotterdam campagne wilde voeren voor het zeer omstreden referendum op 16 april, waarmee Erdogan vrijwel onbeperkte macht naar zich toe wil trekken. Na bezwaren uit Den Haag dreigde de minister onmiddellijk met sancties. Deze schaamteloze chantage, gepaard met idiote scheldwoorden zoals ‘Nazi’s’ en ‘fascisten’, viel bepaald niet goed bij de regering Rutte.

‘Harde maatregelen’ tegen Nederland

Vervolgens voerden de Turken hun provocaties verder op door minister van Familiezaken Fatma Betül Sayan met de auto naar Rotterdam te sturen. Zij negeerde alle officiële waarschuwingen dit niet te doen, en werd dan ook tot ongewenste vreemdeling verklaard en terug naar de Duitse grens gereden. Ondertussen was een grote groep protesterende pro-Erdogan demonstranten begonnen met het gooien van stenen en andere voorwerpen naar de politie, die vervolgens met waterkanonnen moest ingrijpen.

De Turkse regering dreigt Nederland nu met ‘de hardst mogelijke maatregelen’, en de Nederlandse ambassadeur mag voorlopig niet terugkeren naar Ankara. Eerder besloot ook Duitsland dat de politieke campagne van Turkse ministers ongewenst was, wat Berlijn eveneens op een ‘Nazi’s / fascisten’ scheldkanonnade kwam te staan. Oostenrijk wil nu vergelijkbare maatregelen als Duitsland en Nederland treffen.

Al in 2012 dreigementen om Turken in Europa te mobiliseren

De media en politici hadden overigens kunnen en moeten weten dat zoiets als dit zou gaan gebeuren. Zo dreigde Melih Gökcek, de burgemeester van Ankara en een vooraanstaand lid van de AKP, in 2013 de regering Merkel met de 3,5 miljoen (inmiddels 4 miljoen) Turken die in Duitsland wonen. Al in 2012 schreven we dat hoge Turkse officials hadden aangekondigd de miljoenen Turken in Europa te gaan mobiliseren om de belangen van Turkije en de islam te gaan ‘verdedigen’.

In 2010 was hiervoor zelfs een speciaal ministerie opgericht. Erdogan organiseerde in datzelfde jaar een geheime bijeenkomst met 1500 in Europa wonende Turkse parlementariërs, politici en zakenmensen, die hij inschakelde om de Turken in Europa te gaan werven voor zijn plannen. Later volgden nog eens twee conferenties waarin er strategieën werden opgesteld om de invloed van de Turken in Europa verder te vergroten.

Waarschuwingen Wilders genegeerd

De dreigementen van burgemeester Gökcek werden in Europa lacherig  weggewuifd, net als de waarschuwingen van PVV-leider Geert Wilders, de enige politicus in Den Haag die Erdogan ‘knettergek’ en een gevaar voor Europa noemde. Dat kwam hem op felle protesten van de andere partijen en ook het Koninklijk Huis te staan, die benadrukten dat Erdogan een respectabele leider van een ‘bevriend democratisch’ land was.

Inmiddels weten die wel anders. Twee Turkse parlementariërs braken met de PvdA en richtten het islamofascistische clubje DENK op, die volgens de peilingen inderdaad in de Tweede Kamer terecht kan komen, en die de zich almaar agressiever opstellende Turkse bevolking een politieke stem geeft.

De ‘prins van Europa’ wil het Ottomaanse Rijk herstellen

In Den Haag kan men Erdogan, die vorig jaar door Amerikaanse media ‘de prins van Europa’ werd genoemd omdat de EU hem hielenlikkend miljarden beloofde om de migrantenstroom in te dammen, maar beter bloedserieus beginnen te nemen. Al jaren kondigen hij en zijn AKP lakeien de wederoprichting van het Ottomaanse Rijk ‘van Sarajevo tot Damascus, en van Benghazi (Libië) tot Batumi (Georgië)’ aan, inclusief de ‘bevrijding’ van Jeruzalem.

‘De vorige eeuw was slechts een tussenfase voor ons,’ verklaarde toenmalig premier Davutoglu. Wij zullen die tussenfase afsluiten. Dit noemen wij het nieuwe Ottomanisme. Degenen die heel Europa verenigden werden niet de nieuwe Romeinen (genoemd), maar degenen die het hele geografische Midden Oosten zullen verenigen worden wel de nieuwe Ottomanen genoemd.’ Met andere woorden: de Turken zullen hun seculiere maatschappij definitief omvormen tot een islamistische en deze tot ver over de huidige Turkse grenzen uitbreiden.

De acties van het Turkse leger in Syrië zijn de eerste concrete militaire stappen om dit doel in het al vaak genoemde ‘target jaar’ 2023 te verwezenlijken, wanneer Erdogan volgens eigen zeggen ‘het sterkste leger ter wereld’ wil hebben, volgens de Duitse inlichtingendienst bewapend met kernwapens. Belangrijke internationale moslimleiders verklaarden Erdogan al meerdere malen tot de nieuwe Kalief van het echte Islamitische Kalifaat. (zie verder hyperlinks onderaan)

‘Wake up call’?

Niet voor niets schrijven we al jaren dat Europa en Amerika dezelfde fatale fout met Erdogan dreigen te maken als destijds met Adolf Hitler. De komende periode zal blijken of de gebeurtenissen van dit weekend een ‘wake up’ call waren, of dat men na de verkiezingen gewoon weer terugkeert in dezelfde fatale winterslaap, en pas wakker wordt als Turkse legers hun imperialistische veroveringstochten in het Midden Oosten, Noord Afrika en Oost Europa beginnen.

Xander

Bron: http://www.xandernieuws.nl

 

Rechte rug is onontbeerlijk



Nausicaa Marbe

Eindelijk heeft Nederland daadkracht getoond tegen Turkije. Met de weigering van de landingsrechten van minister Cavusoglu en de uitzetting van zijn collega Kaya, liet het kabinet zien wie hier de baas is. Wij laten niet langer met ons sollen door de fascistoïde Erdogan. Rutte toonde zich hierin een staatsman.

Maar het schaakspel waarin Nederland gedwongen is, wordt niet makkelijk. Wij spelen met zwart. Erdogan die met wit speelt, is een stap vooruit. Zijn strategie domineert. Een minister die met wagenpark Nederland binnenrijdt, horden Erdogan-getrouwen die Rotterdam innemen, voorzien van flyers over het Turks referendum: allemaal geregisseerd. Ook Nederland treft blaam. Deze vijfde colonne is het product van failliet integratiebeleid.

De Turkse overheid is via religie hier diep geïnfiltreerd. De helft van de Turkse moskeeën is verbonden aan het Turkse Presidium voor Godsdienstzaken (Diyanet). Imams worden door Turkije benoemd en betaald, Diyanet dicteert de preken. De Nederlandse overheid wordt ondermijnd door Ankara die religieuze en nationalistische trouw van Turken hier opeist. Zij die hiervoor kiezen vormen een binnenlands gevaar. De overheid mag dat niet laten begaan. Werk voor het volgende kabinet dat zich niet mag laten intimideren door beschuldigingen van het Denk-electoraat dat dezelfde haatsentimenten exploiteert als Erdogan.

Premier Rutte beweert dat ’afkomst er niet toe doet’. Maar als de straten rood kleuren door Erdogans hooligans, als afkomst tot afkeer van Nederland leidt, dan is dit liberale wensdenken onhoudbaar voor beleid toegespitst op deze groep.

Het schaakspel gaat door. Stilliggen tot de vijand afdruipt werkt averechts. Nederland moet nu de volgende zet bepalen, niet alleen hier, maar op alle belangrijke delen van het speelveld. In Brussel. Met Berlijn. Binnen de NAVO. In een alliantie met alle landen die hun autonomie niet willen verliezen aan een Turkse agressor. Solidariteit binnen Europa is onontbeerlijk, evenals een rechte rug in het Torentje.

Denk erom, woensdag in het stemhokje: wilt u een premier die Erdogan aankan of eentje die terugkrabbelt en alsnog excuses aanbiedt, waarna Erdogan nog tirannieker toeslaat? Wilt u meer een Churchill of een Chamberlain? De kiezer is aan zet.

Bron: http://www.telegraaf.nl

 

Wat Turkije écht wil in Europa

Foto: TLG /Leon de Winter

Wat is er aan de hand? Waar gaat dat Turkse referendum over en wat doen die Turkse politici in Europa?

Tussen 1950 en 1965 groeide de Turkse bevolking van 22 naar 31 miljoen. Het BBP per hoofd bedroeg in 1965 $385; dat betekende armoede. Nederland had in 1965 12,2 miljoen inwoners met een BBP per hoofd van $1700. Geen rijkdom, maar respectabel.

In die periode groeide de Nederlandse economie snel, de Turkse niet. Dus ronselde de Nederlandse industrie laag- of niet-opgeleide Turkse ’gastarbeiders’ uit straatarme streken als Centraal-Anatolië. Nu zijn er 400.000 Nederlanders van Turkse afkomst. Het Turkse BBP per capita in 2015 bedroeg $9950, wat een uitstekende prestatie is voor een land in ontwikkeling; in Nederland hadden we twee jaar geleden een BBP per capita van $48.860 – wij behoren tot de top in de wereld.

Tussen 1965 en 2015 heeft Nederland een bevolkingsgroei doorgemaakt van 12,2 naar 17 miljoen. De Turkse bevolking groeide van 31 naar 78 miljoen.

Die dramatische groei is niet genoeg voor president Erdogan, die razend geliefd is bij de helft van de Turkse bevolking (de andere helft vindt hem weerzinwekkend). Tien maanden geleden zei Erdogan: „We moeten het aantal nakomelingen verhogen. Er zijn mensen die over geboortecontrole, over gezinsbeperking praten. Geen moslimfamilie begrijpt of aanvaardt dat. Zoals Allah en de profeet zeiden, dit is onze weg. En in dit verband is dit de eerste plicht voor moeders.”

Het officiële Turkse werkloosheidscijfer bedraagt momenteel 12,1 procent, de officieuze ligt veel hoger. Om elke baan die een Turkse man vanwege ouderdom neerlegt, zijn twee jongemannen met elkaar in competitie. Geboortebeperking zou het devies moeten zijn, maar het tegenovergestelde is de politiek van de AK Partij.

Rond de Turkse verkiezingen van 2011 werd het ministerie van Vrouwen en Gezinszaken, dat gericht was op vrouwenemancipatie, vervangen door het ministerie van Familie en Sociale Zaken, dat de vrouw vooral als moeder behandelt. In 2015 werd Aysen Gurcan de (vrouwelijke) minister van dat departement en de eerste minister sinds de seculiere revolutie van Atatürk die een hoofddoek droeg. Haar opvolgster is minister Kaya, ook met hoofddoek, die zondagochtend de grens werd overgezet.

Wat lijkt de strategie van Erdogans AK partij te zijn? Hierop lijkt het: Erdogan wil het komende decennium persoonlijk de staatsmacht controleren en de bevolkingsgroei doorzetten. Hij kan Europa, waar de oorspronkelijke bevolkingen krimpen, overspoelen met etnische Turken. Daartoe moet hij de EU openbreken, het vuur van het Turkse islamitische nationalisme opstoken en vrouwen veel kinderen laten baren. Dat laatste propageren is het werk van minister Kaya. Voor het concentreren van de staatsmacht is het referendum bedoeld. Ik zal wel overdrijven, dus hecht niet te veel waarde aan wat hier staat.

Tot slot: worden Turkse Nederlanders gediscrimineerd in de Nederlandse verzorgingsstaat? Van de Turks-Nederlandse beroepsbevolking had per september 2015 9,7 procent een bijstands- en 11,3 procent een WAO-uitkering. Als dat discriminatie is, moeten we het begrip herdefiniëren.

Bron: http://www.telegraaf.nl

 

Turkse vliegbasis omsingeld

AFP_DB68K

INCIRLIK – Zo’n 7000 militairen hebben in de nacht van zaterdag op zondag de vliegtuigbasis Incirlik omsingeld. Alle toegangswegen tot de NAVO-basis waren tijdelijk afgesloten.

De Turkse krant Hürriyet zegt dat de actie kwam na ’signalen’ dat er een tweede couppoging zou komen, maar volgens de Turkse regering ging het om niet meer dan een ’veiligheidscontrole’. De vliegbasis wordt gebruikt voor militaire operaties tegen Islamitische Staat.

Persbureau Bloomberg meldt dat de autoriteiten de toegang tot de vliegbasis Incirlik hebben vrijgegeven.

Turkije werd twee weken geleden opgeschrikt door een bloedige couppoging. In een reactie daarop werden duizenden mensen gearresteerd en kondigde president Recep Tayyiop Erdogan voor drie maanden de noodtoestand af.

Bron: http://www.telegraaf.nl

 

Op weg naar een betere wereld, met of zonder islam

Turken houden meer van hun land dan van zichzelf

Toen een cohort wild met hun rode vlaggen zwaaiende Nederturken over de Earasmusbrug optrok naar Rotterdam-Zuid (als er dan een deel van Rotjeknor bezet moet worden door Teutonen of Turken, dan maarZuid, zullen veel Rotterdammers denken) schoot me de uitspraak te binnen van Maxima dat dé Nederlandse identiteit niet bestaat. Dat constateerde zij na haar – door de uiterst politiek-correcte entourage van het Koninklijk Huis georganiseerde – inburgeringscursus. Ik vraag me af wie er beweert dat dé Nederlander wél bestaat, maar in feite is het een retorische truc: je stelt dat je dé Nederlander niet kan vangen in paar clichés en daarmee kun je het voor de weldenkende elite kennelijk pijnlijke onderwerp volksaard gevoeglijk onder het tapijt schuiven. 

We zouden dan moeten aannemen dat er geen significante verschillen bestaan tussen Turken en Nederlanders qua collectieve identiteit. Of zoals gutmensch en Vrij Nederland-columnist Stephan Sanders het verwoordt: “Volkeren als geheel zijn niet leuker dan andere en als er al zoiets bestaat als een ‘volksaard’, dan zijn de verschillen onderling binnen zo’n volk groter dan die tussen de afzonderlijke volkeren.”

Wishful thinking, denk ik. VVD-coryfee Annemarie Jorritsma vergat kennelijk even de mores van de regentenklasse, waarmee ze al decennia vergroeid is, inzake volksaard (tegenwoordig een beladen term die gemeden wordt als de pest) toen ze opmerkte dat Frankrijk een leuk land is maar dat het jammer is dat er Fransen wonen.

Leve de Hollanders, donderpredikanten zonder lef !

Nationale knuffelhistoricus Herman Pleij die van de speurtocht naar de Nederlandse identiteit zijn levenswerk heeft gemaakt meent ook dat Maxima de plank missloeg met haar door de hofkliek aangedragen clichés over diversiteit binnen een volk: “Dé Nederlander bestaat misschien niet maar een collectieve identiteit bestaat wel degelijk en die kun je ook wetenschappelijk onderzoeken.”
Laat-ie fijn zijn. En dan ziet Pleij door de eeuwen heen toch wel een aantal constanten in het zelfbeeld van de Nederlanders – tolerant, recht voor z’n raap, gewoon, zuinig en egalitair – en in het oordeel van buitenlanders over ons: bot, gierig, direct en betweterig.

Deze mag er ook zijn, van Tony Hendra in de National Lampoon: “Lang leve de Hollanders, langdurig gekwelde gezichtslozen, eindeloos strijdend tegen uitbuiting en onderdrukking. Geef ze een warm applaus, die minzame en gedienstige slachtoffers van ontelbare oorlogen die hun land even plat hebben gemaakt als hun gedrag. Stuk voor stuk donderpredikanten, maar niet één heeft er echt lef.”

Dat gebrek aan lef (in tijden van oorlog) is inderdaad een pijnpuntje in onze vaderlandse geschiedenis, zie bijvoorbeeld de massale desertie van Nederlandse soldaten in mei 1940 in Zeeland toen de Duitsers oprukten en 21 jaar geleden in Srebrenica de vernederende knieval door Dutchbat voor generaal Mladic. Maar waar het mij nu om gaat zijn de verschillen in collectieve identiteit  tussen Nederlanders en met hun vlaggen zwaaiende Turken. Als ik Maxima en Stephan Sanders moet geloven bestaat er een grotere culturele afstand tussen een Limburger en mij als Rotterdammer dan tussen een (neder)Turk en mij als Nederlander. Ja ja, an me hoela.

Als er één rode lijn is in onze geschiedenis sinds de ‘heldhaftige’ Bataven in opstand kwamen tegen de Romeinen dan is het wel volgens Herman Pleij (in zijn boek Moet kunnen) een sterke hang naar gelijkheid en collegiale bestuursvormen, die zich verzet tegen hiërarchieën en geprononceerd leiderschap. “In deze moerasdelta zijn we allemaal gelijk. En laat niemand denken dat hij meer gelijk is dan de ander.”

Turken houden meer van hun land dan van zichzelf

Maar dan de Turken. Vanaf het begin van het Osmaanse islamitische keizerlijke Rijk in de 14e eeuw was er sprake van een gecentraliseerde machtsstructuur met een sultan als meedogenloze leider die in de regel om mogelijke concurrentie te voorkomen al zijn broers en neven liet vermoorden (fratricide). Terwijl Holland, vooral Amsterdam, in de 17e eeuw geroemd werd als vrijplaats voor mensen van alle geloofsrichtingen, waren in het Ottomaanse Rijk staat en islam onlosmakelijk verbonden en zagen de sultans het als hun taak de islam zoveel mogelijk over de wereld te verspreiden. Dat de hedendaagse sultan Recep Tayyip Erdogan oppositie zoals de Gülenbeweging, maar ook vrijdenkende academici, schrijvers en journalisten rücksichtslos laat opsluiten, martelen of ontslaan past dus in een eeuwenoude Turkse traditie. Extreem nationalisme is een belangrijk onderdeel van de collectieve Turkse identiteit, misschien nog wel meer dan de islam, zo ook trots en superioriteitsgevoel. Iedere maandag zingen scholieren in Turkije uit volle borst het volkslied en scanderen dan: ‘Ik houd meer van mijn land dan van mijzelf‘.

Het is moeilijker Turkije uit een Nederturk te halen dan Nederland naar binnen te brengen. De derde generatie is vaak nationalistischer dan hun grootouders, het Turkse bloed en bodem ziet er diep in, driekwart voelt zich meer Turk dan Nederlander. In Turkije worden minderheden als Alevieten, Koerden en Armeniërs onderdrukt en als tweederangsburger gezien, want zij vormen per definitie een bedreiging voor de Turkse eenheid. Van Turken in het buitenland wordt evenwel door de Turkse staat verwacht dat zij vooral Turks blijven.

Een betere wereld zonder islam of met meer beschaving ?

Filosoof Floris van den Berg – en hij staat niet alleen – betoogde hier onlangs dat een wereld zonder islam een betere wereld zou zijn. En politicoloog Samuel Huntington stelt in zijn boek Botsende beschavingen dat er een oorlog gaande is tussen de islam en het Westen. En hoewel de islam ontegenzeggelijk een rijke voedingsbodem vormt voor fanatici om lukraak andersdenkenden zoals soennieten/shi’ieten, christenen of ongelovigen om zeep te helpen, denk ik toch dat cultuur een belangrijker rol speelt bij bijvoorbeeld de totstandkoming van de Turkse identiteit, gekenmerkt door nationale trots, dan godsdienst. Een godsdienst zoals de islam kan gedijen in een bepaalde cultuur. In onze zompige moerasdelta ging iedereen zijn gang gaan qua geloof; koopmansgeest en sterke individualiteit waren bepalender voor onze nationale mentaliteit. Pragmatisch en opportunistisch waren de Hollanders: “Liever Turks dan Paaps”, werd er geroepen tijdens de opstand tegen de Spanjaarden. Daar zal menigeen inmiddels anders over denken.

In andere delen van de wereld, zoals in Turkije en het Midden-Oosten, bestaat een schaamtecultuur terwijl wij in Nederland een schuldcultuur kennen. Vandaar ook dat de Vader van alle Turken, Recep Tayyip Erdogan, nooit de hand in eigen boezem zal steken als er iets mis gaat in zijn prachtige land, nee er is altijd sprake van een complot tegen de Turkse staat. De anderen hebben het gedaan. De beschavingsidealen van de Verlichting zoals mensenrechten, individuele ontplooiing en democratie  konden in Europa makkelijker wortel schieten dan in Turkije of de Arabische cultuur, want het denken en de natuurwetenschap ontwikkelden zich veelal ongehinderd door religieuze (of nationalistische) dogma’s. Overwegend islamitische samenlevingen zijn ook onderhevig aan veranderingen, maar voor vele liberale moslims is het individualisme, het waarmerk van de westerse cultuur, nu de bron van alle ellende. Zij zien hun cultuur als superieur, de westerse cultuur is in hun ogen materialistisch, corrupt, decadent en immoreel en ze menen dat hun waarden bedreigd worden dooraanvallen van het Westen.

Nederturken kunnen terecht in hun paradijs aan de Bosporus

Cultuur wordt gezien als de ziel van een volk. We zullen moeten accepteren dat er veel landen zijn waar een groot deel van de bevolking normen, waarden en omgangsvormen omhelzen die wij als primitief of barbaars beschouwen. Zoals het rabiate nationalisme in Turkije of de minderwaardige positie van vrouwen in Saoedi-Arabië. Het gaat meer om een botsing tussen conservatisme en progressiviteit, oftewel achterlijkheid en vooruitgang, dan om een strijd tussen religies of beschavingen. Ook in een wereld zonder islam zal achterlijkheid blijven bestaan.

Van belang is hoe we in het Westen ons daar tegenover opstellen. Blijven de westerse leiders de onderdrukking van minderheden en het demonteren van de rechtsstaat zoals in Turkije vergoelijken of steunen zij juist degenen die de universele waarden van de Verlichting verdedigen? Want Erdogan laat er geen misverstand over bestaan dat voor hem democratie slechts een middel is om als een sultan te kunnen heersen. En onze regering zou de Nederturken die zeggen zich meer Turk te voelen dan Nederlander duidelijk moeten maken dat ze dan beter hun heil kunnen zoeken in het paradijs aan de Bosporus.

De ontwikkeling van de beschaving is niet te stoppen

Het vooruitgangsgeloof van de Verlichting dat in de 18e eeuw ontstond wordt gezien als een ontwikkelingsproces op weg naar steeds meer beschaving. Die ontwikkeling van mensen, landen en volkeren gaat altijd door. Ondanks de vloedgolf van aanslagen de laatste tijd en de apocalyptische stemming in West-Europa denk ik dat de wereld as such desondanks aanzienlijk beschaafder is dan pakweg 100 jaar geleden. Culturen en religies hebben geprobeerd zowat alle moderne ontwikkelingen tegen te houden. Maar wat uitgevonden is en bedacht kan nooit ongedaan worden gemaakt. Kijk bijvoorbeeld naar jongeren in Iran die hun moderne westerse levenswijze en manier van denken niet meer laten afpakken door conservatieve geestelijken.

Nederlanders laten zich in het algemeen al helemaal niet inperken door een godsdienst of centraal gezag. Het land zelf, Hol-land, moest op het water veroverd worden, de natuur werd ondergeschikt gemaakt aan de eigen wil. Zoals filosoof René Descartes – geruime tijd woonachtig in de Republiek der Zeven Verenigde Provinciën – vaststelde: “God creëerde de wereld, maar de Hollanders creëerden Holland.”
Descartes was een van de voormannen van de Verlichting: ik denk, dus ik ben. Maar de ontwikkeling van de beschaving gaat altijd door, in Nederland en elders.

De volgende stap, na het scheppen van een land, is wellicht het besef dat we – als je eenmaal door de illusie van het ego heenkijkt – zowel individueel als collectief God zijn. Ook in delen van de wereld met een conservatieve cultuur zullen ze daar een keer achter komen, en dat ze geen plaatsvervangers van God en machtsbeluste sultans nodig hebben.

avatar
Paul Aalbers (Rotterdam, 1953) werkte als programmamaker, columnist en journalist voor onder meer de VPRO en NRC Handelsblad. Nu algemeen observator voor volk en vaderland.
Bron: The Post Online

Zo jaagt de VVD de omvolking op. Met leugens over de Turkije deal.

Han ten broekeDoor Joost Niemöller

Afgelopen maandag verscheen Han ten Broeke, woordvoerder Buitenlandse Zaken in het programma Nieuwsuur om te spreken over Turkije. Daarbij zei hij onder andere het  volgende:

“Rutte is een van de leiders geweest die de moed gehad hebben een deal te sluiten met Turkije, die nu spectaculair succesvol blijkt te zijn. In februari hadden we nog tussen de drie- en de zesduizend vluchtelingen die in Griekenland aankwamen en zagen we ook in uw programma de verschrikkelijke beelden van de aangespoelde kleuter Aylan. Die beelden zijn ondertussen weg. Wat in Europa aankomt is met de factor tien verminderd, dus spectaculair succesvol.”

Die beelden van Aylan zijn ondertussen weg? Hoe krijg je het uit je mond! De illegalenstroom is alleen maar gedraaid, zo bleek ook uit vandaag bekend gemaakte cijfers van The International Organisation for Migration, het IOM, een internationale organisatie die al tientallen jaren de migratiestromen monitort. Daaruit blijkt juist helemaal niet dat het aantal doden als gevolg van migratie over de Middellandse zee naar Europa is afgenomen.Precies het omgekeerde is het geval:

So far this year an estimated 2,977 deaths have been recorded, compared with 1,906 through 30 July last year. These figures do not include thousands of migrants and refugees rescued on the Mediterranean during the past 48 hours, nor the recovery of nearly two dozen additional corpses believed to be en route to Italian ports Friday morning (22 July).

Het aantal doden neemt dus juist spectaculair toe dankzij de Turkijedeal.

illegalenVolgens Han Ten Broeke is de Turkije deal ‘spectaculair succesvol’ want het aantal illegale immigranten is enorm afgenomen. Maar het aantal illegale immigranten is nog steeds enorm, afgaande op de recente cijfers van het IOM:

IOM reports an estimated 242,179 migrants and refugees entered Europe by sea in 2016 through 20 July, arriving mostly in Italy and Greece.

Niet alleen kletst Han Ten Broeke dus maar wat. Het beleid van dit VVD PvdA kabinet (aanvankelijk werd gesproken van ‘het plan Samsom’) heeft dus ook  geleid tot spectaculaire verhoging van het aantal doden. Logisch, want:

  1. De route die nu afgelegd moet worden is veel gevaarlijker.
  2. De EU blijft de illegale immigranten aanmoedigen het risico te nemen. Wie het heeft gehaald hoeft nooit meer terug.

Het moordende beleid van Merkel gaat dus gewoon door. Moordend voor de illegalen zelf.

Maar vooral moordend voor de Europese beschaving, die wordt ondergraven door omvolking.