Tientallen Amerikaanse diplomaten en officials eisen militaire aanval op Syrië

‘Door NAVO gesteunde islamitische terreurgroep gebruikt opnieuw gifgas in Ghouta’ –– Algehele mobilisatie Hezbollah voor groot offensief in Syrië tegen ISIS – Gaan Saudi Arabië en Hillary Clinton de Derde Wereldoorlog tegen Rusland veroorzaken?


Ongekende wereldwijde vernietiging en bloedvergieten gegarandeerd als de Saudi’s en hun marionet Hillary Clinton hun zin krijgen.

Volgens de Wall Street Journal hebben meer dan 50 officials en diplomaten van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken een memo aan president Obama ondertekend waarin zij een militaire aanval op Syrië eisen. Sommige analisten hebben het zelfs over een ‘muiterij’ tegen de regering. Hun eisen om de Syrische president Assad met geweld af te zetten om zo ISIS te ‘verslaan’, zijn hoe dan ook bizar, om niet te zeggen krankzinnig. Het is juist het Syrische leger dat met Russische hulp tegen ISIS, het Turks-Saudische proxyleger, vecht. Ondertussen zou de door de VS en de NAVO gesteunde moslimterreurgroep Jaish al-Islam opnieuw gifgas hebben gebruikt in Ghouta (4).

In de memo verlangen de 50+ officials dat het Amerikaanse leger zo snel mogelijk begint met luchtaanvallen op het Syrische leger. Van de eerder dit jaar overeengekomen wapenstilstand is niets meer over, omdat de door de Saudi’s gesteunde terroristen deze weigerden te respecteren. In plaats van te stoppen met schieten, lanceerden ze juist een nieuw offensief.

Ook wil men de steun voor de ‘gematigde’ rebellen in Syrië opvoeren. Zoals u inmiddels weet zijn die ‘gematigde’ moslimrebellen niets meer dan een propagandistisch verzinsel van het Westen. De NAVO steunt in werkelijkheid Al-Nusra/Al-Qaeda en andere jihadgroepen, die door Saudi Arabië, de Arabische Golfstaten en Turkije worden gefinancierd. Hillary Clinton is eveneens voorstander van Amerikaans militair ingrijpen in Syrië om Assad te verwijderen. (1)

ISIS moest Assad verslaan; nu moet Assad weg om ISIS te verslaan?

Met andere woorden: meer dan 50 topdiplomaten willen dat Amerika Assad van het veld ruimt zodat ISIS kan worden ‘verslagen’ – hetzelfde ISIS dat enkele jaren geleden –ook volgens het Pentagon- door de VS, de Turken en de Saudi’s werd gecreëerd om Assad te elimineren. Want weet u het nog, het gelekte Pentagon document van enige jaren geleden, waarin de opkomst van ISIS niet alleen werd ‘voorspeld’, maar actief werd gestimuleerd en zelfs werd toegejuicht?

Critici zien het bericht van de WSJ als een poging om president Obama als een soort ‘pacifist’ neer te zetten, die al jaren zou weigeren om militair betrokken te raken bij de vele conflicten in het Midden Oosten en Noord Afrika. Niettegenstaande de ongeveer 1 miljoen mensen die sinds zijn aantreden in 8 landen omkwamen omdat diezelfde ‘vredespresident’ besloot dat het tijd was om stabiele seculiere regimes te vervangen door extremistische islamisten, en hierdoor een aantal nieuwe ‘failed states’ te creëren.

Hezbollah start groot offensief tegen ISIS

Om de chaos nog groter te maken: andere officials van de regering zouden opnieuw hebben gewaarschuwd dat een aanval op Assad een direct militair conflict met Rusland en Iran kan veroorzaken. Hezbollah, dat in Syrië samen met Iran aan de kant van Assad vecht, heeft afgelopen week een algemene mobilisatie afgekondigd voor een nieuw en ongekend groot offensief tegen ISIS in de vallei van de Eufraat, die het oosten van Syrië verbindt met het westen van Irak. Hierdoor ontstaat de bizarre situatie dat Hezbollah en pro-Iraanse milities in Irak worden gesteund door de Amerikaanse luchtmacht, en in Syrië door de Russische (3).

De Russen zijn in de ogen van Washington en Brussel natuurlijk weer de boosdoeners. Zij zijn echter de enigen die op uitnodiging van de legaal gekozen Syrische regering in het land tegen ISIS en andere islamitische terreurgroepen opereren. Assad heeft dus geen enkele reden om te buigen voor de enorme druk van de Amerikanen en Arabieren.

Gaan Saudi Arabië en Hillary de Derde Wereldoorlog tegen Rusland veroorzaken?

In de memo maken de diplomaten dan ook gewag van het groeiende ongeduld van de Arabische bondgenoten met de regering Obama. Met name Saudi Arabië, Qatar en NAVO-lid Turkije dringen al jaren aan op een massale militaire aanval op Syrië. Gisteren berichtten we over de miljoenen dollars steun die Hillary Clinton uit onder andere Saudi Arabië en de Golfstaten ontvangt. Van Clinton wordt verwacht en gevreesd dat ze Obama’s agressieve oorlogsbeleid zal uitbouwen, en al snel een oorlog met Rusland zal veroorzaken, of dat nu in Syrië, Oekraïne, of beide landen gebeurt.

Ter herinnering: diezelfde Clinton was er volgens de onderzoeksjournalist Seymour Hersh direct voor verantwoordelijk dat er Libisch gifgas aan de Syrische rebellen werd geleverd voor de false flag aanval in 2013 in Ghouta, waarbij zo’n 1000 burgers om het leven kwamen.

Op Zero Hedge wordt dan ook geconstateerd dat ‘als de VS inderdaad toegeeft en begint met militaire aanvallen, oftewel een complete invasie en oorlog tegen Assad, het voor de zoveelste keer Saudi Arabië zal zijn dat het Amerikaanse buitenlandse beleid bepaald, en Amerika tot een open oorlog met Rusland aanzet. We kunnen enkel hopen dat het Amerikaanse volk wakker wordt en dit circus stopt voordat Saudi Arabiës favoriete kandidaat tot president wordt gekozen.’

De conclusie kan nauwelijks anders zijn dan dat als Obama of zijn gedoodverfde opvolger Clinton ‘toegeeft’ aan de druk van de Saudi’s en Turken, de Derde Wereldoorlog binnen hooguit enkele jaren een feit zal zijn. Een oorlog, die het Westen volgens alle simulaties van onder andere het Pentagon kansloos zal verliezen, en vooral Europa volledig in de as zal leggen.

Xander

(1) Infowars
(2) Zero Hedge
(3) DEBKA
(4) Konjunktion / YouTube

Bron: http://www.xandernieuws.nl

 

Westerse journalist in Damascus: Niet Russen, maar Amerikanen bombarderen ziekenhuizen

‘Russen doen in 30 dagen meer goed dan Amerikanen in 1 jaar’  – ‘ISIS zijn barbaren, hakken net zo makkelijk hoofd van kind af als dat ze een monument vernietigen’


De enige officiële journalist ter plekke schetst een heel ander beeld dan wat u dagelijks van onze propaganda media te horen krijgt.

Miguel Fernandez is namens het internationale persbureau Prensa Latina de enige officiële journalist die toestemming kreeg om bijna een jaar lang vanuit Damascus over de oorlog te berichten. Zijn conclusies zijn schokkend, althans voor degenen die nog altijd in de propaganda van de Westerse politici en media geloven. Fernandez schrijft dat de Russen in een maand tijd meer goed hebben gedaan dan de Amerikaanse coalitie in een jaar, en dat niet de Russen, maar juist de Amerikanen ziekenhuizen, scholen en Syrische infrastructuur hebben gebombardeerd. Dit bevestigt wat wij al enige jaren schrijven, namelijk dat het echte kwaad niet uit Moskou, maar uit Washington en Brussel afkomstig is.

 

‘Barbaren’ van ISIS voeren ‘oorlog tegen beschaving’

In het grotendeels ontvolkte en half in puin geschoten Damascus, maar ook daarbuiten, heeft de uit Havana afkomstige Fernandez zich naar eigen zeggen verbaasd over de Syriërs, die ondanks de dagelijkse bommen, granaten en beschietingen gewoon doorgaan met hun leven. Wat tevens diepe indruk maakte was de verovering en gedeeltelijke vernietiging van Palmyra door ISIS, dat onder andere met Duitse wapens vecht (3). ‘Het was verschrikkelijk. Ik zal nooit vergeten hoe kinderen onder leiding van Daesh (ISIS) 50 op hun knieën zittende Syrische soldaten vermoordden.’

‘Dat was voor mij het dieptepunt, want ik voelde dat deze oorlog niet enkel tegen Syrië, maar tegen de wereld, onze cultuur, onze waarden, ons erfgoed wordt gevoerd. Daarmee bedoel ik de beschaving, want deze elementen (de jihadisten) zijn barbaren. Op dezelfde wijze waarop ze een monument kunnen verwoesten, hakken ze het hoofd van een kind af.’

‘Niet Russen, maar Amerikanen bombarderen ziekenhuizen en scholen’

Fernandez ontdekte al snel hoe totaal anders de Syriërs tegen de VS en Rusland aankijken als het Westerse publiek door de media wordt voorgespiegeld. Toen de Russen zich met de oorlog gingen bemoeien, zagen ze dit niet als een interventie, maar als een teken van steun en solidariteit. De Amerikanen en Europeanen worden juist met groot wantrouwen bejegend.

Dat heeft zijn oorzaken in het verleden, maar zeker ook in het heden. ‘Al een jaar voordat de Russen kwamen leidde de VS een internationale coalitie die geen enkel resultaat opleverde. De Amerikanen bombardeerden wel, maar Daesh / ISIS breidde zich juist verder uit en nam nieuwe posities in.’

‘Deze luchtaanvallen werden niet gecoördineerd en raakten vaak Syrische infrastructuur, ziekenhuizen en scholen. De Russische luchtaanvallen deden dat niet, omdat zij op verzoek van Damascus in de oorlog stapten, en hun activiteiten werden gecoördineerd, zodat ze effectief konden zijn en geen burgers zouden raken.’

Vorige week erkende de VN dat er geen bewijzen zijn dat Rusland een vluchtelingenkamp heeft gebombardeerd, zoal de Westerse media beweerden, en dat de gebruikte raketten er juist op wijzen dat islamisten de daders zijn (2).

Rusland in 30 dagen veel effectiever dan Westen in 1 jaar

‘Tijdens de eerste 30 dagen bombarderen waren de Russen in staat om 40% van de infrastructuur van Daesh / ISIS te vernietigen. Dat was de VS en zijn bondgenoten een jaar lang niet gelukt.’ Fernandez prikt met zijn vele ervaringen ter plekke dus eveneens door de propaganda van de Westerse coalitie heen.

Brengen we u ook nog even in herinnering de onthullingen van ’s werelds meest vermaarde onderzoeksjournalist Seymour Hersh, die onlangs schreef dat de Democratische presidentskandidaat Hillary Clinton in haar vorige functie als minister van Buitenlandse Zaken de opdracht gaf om saringas van Libië naar Syrië te smokkelen, om daar in Damascus een ‘false flag’ aanval mee uit te voeren, waarmee een invasie van Syrië had moeten worden gerechtvaardigd (zie link onderaan).

Ook hieruit bleek opnieuw dat het oversimplistische ‘Amerika en EU goed, Rusland slecht’ dogma van onze media en politiek op zijn zachtst gezegd niet bepaald een juiste voorstelling van zaken is.

Xander

(1) Zero Hedge
(2) Deutsche Wirtschafts Nachrichten
(3) KOPP

Bron: http://www.xandernieuws.nl

De oorlog in Syrië en de aankomende of ‘zich ontluikende’ wereldoorlog

De Russische president Vladimir Poetin riep gisteren op tot het oprichten van een wereldwijde veiligheidsorganisatie om terrorisme te bestrijden. De vraag is of we hieruit zouden kunnen concluderen dat Poetin (of Putin, zo u wilt) dus eigenlijk de globalistische agenda van een New World Order steunt. Om die vraag te kunnen beantwoorden is het misschien nuttig om de geschiedenis van Rusland enigszins te kennen en dit te plaatsen in het licht van de internationale verhoudingen van heden ten dage. Velen denken namelijk dat Poetin juist een lastige luis in de pels van de elitaire globalisten is en dat hij zich met hand en tand tegen hen verzet. Dit zou de reden zijn dat Rusland zo van alle kanten bedreigd wordt en dit zou de reden zijn voor de dreigende houding van de NAVO in de richting van Rusland. En er is veel voor te zeggen, ook als we kijken naar wat er bijvoorbeeld op dit moment in Brazilië gebeurt. Daar lijkt president Dilma Rousseff slachtoffer te zijn vanAmerikaanse infiltratie in het parlement en senatoren die omgekocht zijn in wat nu uitloopt op een schandaal met de titel ‘Operation Car Wash‘. Brazilië is één van de BRICS landen en dus ogenschijnlijk sterk gelieerd aan Rusland. Die relatie is dus wel enigszins fragiel. Inmiddels lijkt de “coupe” op Dilma Rousseff te zijn afgewend doordat de stemming die daarvoor gehouden werd in de senaat is afgekeurd door de nieuwe voorzitter van het lagerhuis.

Het heeft er dus alle schijn van dat er wel degelijk een strijd gaande is op hoog niveau om de landen die gelieerd zijn aan Rusland, uit dat kamp te breken. Het zou dus logisch zijn te concluderen dat er echt een strijd gaande is om de plannen van de New World Order dwars te bomen. Niet voor niets gaat het met zoveel tumult en dreigende oorlog gepaard en niet voor niets doet Amerika haar best om regeringen in landen omver te werpen. Of is het gewoon het eeuwen oude spel van verdeel en heers dat op alle niveau’s in de maatschappij te herkennen is? Ook in Amerika zien we nu tijdens de voorrondes van de verkiezingen hoe Donald Trump flink aan de bosjes loopt te schudden. Het gaat er op alle fronten heftig aan toe.

De oorlog in Syrië is maar één van de radartjes in het wereldwijde radarwerk en de ‘road map’ richting wereldheerschappij. Het is overigens niet alleen oorlog in Syrië, maar het is de meest verslagen oorlog, omdat de media nu eenmaal gebruikt worden met een bepaald doel. Van de oorlog in Mali horen we bijvoorbeeld nauwelijks iets. De vluchtelingenstromen veroorzaakt door deze oorlogen dienen een zeker doel, maar ook het opzetten van etniciteiten tegen elkaar dient de agenda van verdeel en heers. Die tactiek is al veelvuldig succesvol toegepast. Het meest recente voorbeeld daarvan is de Joegoslavië oorlog. Onderstaande documentaire geeft daar een zeer scherpe analyse van.

Om een goed beeld te krijgen van de oorlogssituatie in Syrië – of liever gezegd “van de wereldwijde oorlogssituatie” – is het niet alleen nuttig een klein beetje historie te kennen, maar ook en vooral te leren luisteren naar ‘common sense’ of te wel je boerenverstand of intuïtie. Daarbij is het vooral de kunst om door de propaganda en verdraaide beeldvorming van de mainstream media heen te prikken.

Ik zal stap voor stap wat zaken belichten waarvan ik denk dat ze nuttig zijn en ik hoop dat ik de alles enigszins correct en accuraat weet te verwoorden, omdat ik geen historicus ben, maar de informatie vergaar door graafwerk. De officiële geschiedenis is veelal herschreven door de overwinnaars, waardoor het per definitie lastig is om de juiste versie te achterhalen.

De oorlog in Syrië

De oorlog in Syrië begon maart 2011. Dit zou een voortvloeisel zijn van ‘de Arabische Lente’ als gevolg de daad van één man: in Tunesië stak een straatverkoper zichzelf in brand uit protest tegen allerlei misstanden: armoede, werkloosheid, corruptie, onderdrukking. Dat werd het begin van protesten in heel Tunesië, die oversloegen naar andere landen in de regio, overal met als doel de autoritaire leider, die als schuldige voor die misstanden werd gezien, te verdrijven. Na Tunesië kwam Egypte, toen Jemen, Libië en vanaf half maart ook Syrië. Dat is althans de officiële lezing. In dat kader is het nuttig om iets meer te leren over hoe geheime diensten als de CIA werken in de manier waarop ze revoluties bouwen. Oekraïne is daar een mooi voorbeeld van, maar eigenlijk begon het al in de jaren ’90 in Joegoslavië. En waarschijnlijk is het trucje al zo oud als de weg naar Rome.

Op Beyond The Matrix en martinvrijland.nl vind u enkele artikelen over de revolutie managers van Optor. De methode waarmee deze revoluties in verschillende landen gebouwd worden, wordt wel de Gene Sharp methode genoemd. Dat is overigens de methode die nu ook zeer waarschijnlijk toegepast wordt om in Europa onrust te stoken met betrekking tot de opbouw van de Pegida en de Antifa bewegingen. Een filmpje dat goed laat zien hoe deze methode werkt is onderstaand filmpje, vanaf 3:18 min. Kijkt u hoe deze revolutiemanagers de opstand in Egypte orkestreerden. Ook in Oekraïne werd deze methode met succes toegepast om een coupe te plegen. Al voordat de coupe succesvol was voorspelde ik deze, omdat ik de Gene Sharp methode herkende.

De methodes die worden toegepast en het arsenaal aan propagandamiddelen waarover degenen beschikken die een regime willen doen vallen zijn legio. Zo kunnen ze werken met ‘valse vlag’ aanslagen, complete in scene gezette situaties (ook wel hoax genoemd) of ‘inside jobs’, waarbij gladio-achtige agenten aanslagen plegen op eigen volk om vervolgens de schuld van die aanslag bij een andere groep neer te leggen (waarmee als het ware de vlag van dat land of die groepering op die aanslag geplaatst kan worden en het dus een ‘valse vlag’ aanslag is die van binnenuit – inside job – gepleegd is). Hier kom ik later nog even wat meer in detail op terug.

Ik wil hier niet al te veel ingaan op het ontstaan van de oorlog in Syrië, want die heeft iedereen wel kunnen volgen, maar wat wel duidelijk moet zijn is dat de geschiedenis heeft laten zien dat er steeds argumenten verzonnen lijken te worden om een regime als slecht en kwaadaardig neer te zetten. Zo zou Saddam Hoessein ‘weapons of mass destruction’ hebben, maar die zijn nooit gevonden. Tony Blair moest hier later bijvoorbeeld nog zijn excuses voor aanbieden aan het Britse parlement (zie hier). In Nederland is er geloof ik niet zo’n ophef over geweest, maar misschien zijn Nederlanders makkelijker in het ophalen van de schouders (of ik heb het gewoon gemist). Ondertussen was het Westen wel al over Irak heen gewalst en werd Saddam Hoessein onthoofd. Natuurlijk had Saddam Hoessein ogenschijnlijk vreselijke dingen gedaan, zoals de aanvallen op de Koerden in de stad Halabja in het Noorden van Irak, maar de vraag is of het Westen daar toen zo rauwig om was, want feitelijk was Hoessein toen de patsy van voormalig minister van buitenlandse zaken van de VS, Henry Kissinger, die Iran een kopje kleiner moest maken. Maar toen Saddam het veld moest ruimen werd hij dus met een leugentje om bestwil opgeruimd. In 2003 viel het Westen Irak binnen met als reden dat Saddam Hoessein terrorisme zou steunen. Inmiddels mag misschien duidelijk zijn dat Irak een noodzakelijk gebied was voor de huidige situatie in en rondom Syrië.

Bij aanvang van de oorlog in Syrië werden er ook allerlei situaties bedacht om een reden te hebben Syrië binnen te vallen. Een echte reden is er eigenlijk nog steeds niet, want elke verzonnen drogreden is al eens ontkracht. Zo zou ook Syrië over gifgas beschikken, maar dat werd al snel onderuit gehaald. Zelfs de Israëlische website Shoebat liet augustus 2013 zien dat het de rebellen waren die gifgas hadden gebruikt en niet het Assad regime. Uiteindelijk moest de Westerse imperialistische grootmacht een andere reden vinden om oorlogsactiviteit in Syrië te ontplooien. Nog steeds is niet echt duidelijk bewezen waarom Assad zo’n slechte leider zou zijn en waarom hij het veld zou moeten ruimen.

Opmerkelijk is dat de opkomst van ISIS ongeveer dateert uit die periode nadat alle valse voorwendselen om Syrië binnen te vallen mislukten. Niet dat dit ongewild is geweest. De periode voor 2014 is in mijn optiek slechts de opwarmfase geweest. Opmerkelijk is in dat kader te zien hoe de opkomst van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan ongeveer in dezelfde periode lag als de opkomst van ISIS. Beide in 2014. Erdogan werd tot president verkozen in augustus 2014 en ISIS kwam rond juni 2014 op. Tel daar de verkiezingsperiode van Erdogan bij op en er lijkt een verband te kunnen zijn.

Overigens moet ik erg opletten wat ik over Turkije of Erdogan zeg, want zodra ik ook maar het woord Turkije of Erdogan in de mond neem, staan heel veel Turken op hun achterste benen. Of dat ingehuurde agenten van de MIT (Turkse geheime dienst) zijn die hier in Nederland de gemoederen moeten bewaken of dat het gewoon nationalistische Turken zijn die simpelweg niet 1 kritisch geluid wensen te horen, is natuurlijk de vraag.

Ik ben van mening dat er een verband lijkt te liggen tussen de opkomst van Erdogan en de opkomst van ISIS. Dat verband moet veel breder getrokken worden en daarom is het nuttig om eerst eens de geschiedenis in te duiken.

De geschiedenis van Turkije en het Ottomaanse rijk

Voor alle duidelijkheid is het nuttig om eerst eens naar de geschiedenis van Turkije te kijken. Dit ten eerste omdat Turkije een erg belangrijke rol op het wereldtoneel begint te vervullen en ten tweede om de verhoudingen in het wereldwijde krachtveld te kunnen vertalen naar de spanningen die we vandaag de dag zien. Ook de relatie tot Rusland en bijvoorbeeld Duitsland zal u duidelijk worden.

Het Ottomaanse rijk besloeg op zijn top een gebied dat strekte van gebieden in Oekraïne tot grote delen van Noord Afrika, Egypte, en Saoedi Arabië. Zelfs het huidige Israël viel onder het rijk. Laten we eerst eens Google maps erbij pakken om te kijken waar Syrië precies ligt en door welke landen het omringt wordt. Dat zal bij de meesten wellicht wel al bekend zijn, maar het is toch goed om het even op uw netvlies te hebben: Google maps.

Onderstaand kaartje laat het Ottomaanse rijk op zijn top zien.OttomanEmpireIn1683

Onderstaand filmpje dat ik op YouTube vond geeft mooi kort en bondig weer welke rijken er de afgelopen 2000 jaar zo’n beetje opgekomen en weer verdwenen zijn.

De weergave is niet helemaal correct, want deze kaart en tijdlijn geeft alleen de opkomst van nieuwe rijken weer, maar niet het inkrimpen van de rijken vanaf de periode dat ze op hun top waren. Het Byzantijnse rijk was eigenlijk een gevolg van de opsplitsing van het Romeinse rijk in 395 na Christus in het West en Oost Romeinse rijk. Het Oost Romeinse rijk werd het Byzantijnse rijk, dat steeds verder slonk en werd geregeerd vanuit Constantinopel, het huidige Istanbul. Rusland heeft grote betrokkenheid gehad met het voormalig Oost Romeinse rijk (of te wel het Byzantijnse rijk), want in juni 860 voeren 200 Russische schepen de Bosporus op om Constantinopel te veroveren. Deze YouTube presentatie geeft een goed overzicht van de geschiedenis van de opsplitsing van het Romeinse Rijk en de grote invloed van het Byzantijnse rijk en de relatie met Rusland. Voor de goede orde: de naamgeving Constantinopel van het huidige Istanbul is afkomstig van de keizer van het Oost Romeinse rijk, keizer Constantijn. Voordien hete de stad Byzantijn. Daar is de naam van het Byzantijnse rijk dus van afgeleid.

Belangrijk om te onthouden is dat in 1054 na Christus de kerk van het Romeinse rijk werd opgesplitst in de kerk onder Rome en de Kerk onder Constantinopel. De Roomse kerk hing de paus (de patriarch / opperpriester van Rome) aan, met Latijns als voertaal. De kerk van het Oost Romeinse of liever gezegd Byzantijnse rijk hing de patriarch (of te wel opperpriester van Constantinopel) aan en had Grieks als voertaal. Daar begint u al een beetje de relatie met Rusland te ontdekken, want waar bevindt de patriarch zich op dit moment? Juist ja. In Rusland. Moskou om precies te zijn. De bemoeienis van Rusland met het Byzantijnse rijk begon al vroeg en dat had alles te maken met handel via het water. De Zwarte zee speelde hierin een belangrijke rol. Het Byzantijnse rijk was overigens heer en meester op zee (met name de Middellandse zee), omdat ze een wapen hadden waarmee ze andere schepen met vuur konden bestoken via een goedje waarvan nu nog steeds niet bekend is wat het was, maar dat ‘het Griekse vuur’ werd genoemd. Ze hadden betere zwaarden en betere bescherming dan wie dan ook op dat moment.

Bij de opkomst van de het Ottomaanse rijk, verliest het Byzantijnse rijk aan macht en grondgebied. Ze doen een beroep op Rome en dat luidt naar verluidt de start van de Kruistochten in. Constantinopel blijft dan nog ongeveer 200 jaar in handen van het Byzantijnse rijk, om dan alsnog in handen van de Turks islamitische strijders uit Aziatische gebieden te vallen. Deze hernoemen de stad tot Istanbul.

Gelijktijdig met het afbrokkelen van het Byzantijnse rijk is Rusland aan het groeien. Dat Russische rijk bestaat eigenlijk uit Slavische mensen die zich op de steppen vestigen dat zich strekt van Oekraïne tot meer oostelijk gebied, waaronder ook Moskou valt. Nu begrijpt u wellicht ook de historische band tussen Rusland en Oekraïne. Belangrijk in dat kader waren de grote rivieren die aansluiten op de Zwarte zee, waardoor handel met de Byzantijnen mogelijk werd. De Russen verzorgden eigenlijk de handel tussen de Vikingen (misschien wel de Friezen) en de Byzantijnen over hun grondgebied. De feitelijke roots van Rusland liggen zelfs in Kiev (hoofdstad van het huidige Oekraïne).

Al met al beginnen u er nu misschien wat kwartjes te vallen. Wat hebben we de afgelopen decennia gezien? We begonnen met de Joegoslavië oorlog in Servië. Daarna kregen we de financiële crisis in Griekenland en recentelijk in 2014 begon er een oorlog in Oekraïne. Wat valt daarin op? Welnu, Servië is sterk aan Rusland gelieerd vanwege het Russisch orthodoxe geloof (wat eigenlijk het Oost Romeinse of Byzantijnse geloof is); Kiev is de originele vestigingsstad van het Russische rijk en Griekenland is gelieerd aan Rusland vanwege het oude Byzantijnse geloof waarin Grieks de hoofd-voertaal was. Alle drie de landen waarin dus “problemen” zijn ontstaan hangen erg aan Rusland. Moskou is feitelijk de plaatsvervangende vestigingsstad geworden van het Russisch orthodoxe geloof; wat eigenlijk het Grieks Orthodoxe geloof is of liever gezegd het oude Oost Romeinse geloof. Het geloof dat zijn oorsprong vind in Rome, maar van Rome wilde afsplitsen, omdat Rome te veel aan beeld aanbidding deed. Kortom: Servië, Griekenland en Oekraïne hingen erg aan Rusland. Begint u de ‘dots’ te ‘connecten’? Begint u een beetje te zien wat er gaande is? Mooi zo, dan hebben we een begin. Maar er is nog veel meer.

Het einde van het Ottomaanse rijk en het ontstaan van Saoedi Arabië

Het afbrokkelen van het Byzantijnse of Oost Romeinse rijk heeft de opkomst van het Ottomaanse rijk ingeluid of liever gezegd andersom. Dat Ottomaanse rijk hield pas op te bestaan met de eerste wereldoorlog. Die eerste wereldoorlog is ongetwijfeld veel besproken, maar wat ik eigenlijk maar weinig gehoord heb, is de rol van het zionisme daarin en tevens het ontstaan van Saoedi Arabië. Overigens kom ik later nog terug op dat West Romeinse rijk en het Oost Romeinse rijk, want het heeft er alle schijn van dat we nu een opleving zien van die twee oude rijken, waarbij u zich moet voorstellen dat de hoofdstad van het Oost Romeinse rijk zich na de val van Constantinopel heeft verplaatst naar Moskou. De Russische adel adopteerde namelijk in der tijd van het Byzantijnse rijk (of te wel het voormalig Oost Romeinse rijk) hetzelfde geloof, omdat dit gunstig was voor de handelsbetrekkingen. Herinnert u zich recent nog de gesprekken tussen paus Franciscus en de Russische patriarch Kirill? Kijkt u maar eens even naar dit filmpje:

U ziet dat ze op 1:13 min. een soort overeenkomst lijken te tekenen. Zou dit iets te maken kunnen hebben met het samenvoegen van de twee oude rijken; het Westelijke en Oost Romeinse rijk? Tja, als u nu denkt: “Daar hebben de kerken toch geen invloed meer op. Dat wordt toch meer bepaald door overheden en legers“, dan zou u het wel eens mis kunnen hebben.

Kijken we dus naar het spanningsveld tussen Turkije en Rusland, dan is nu te begrijpen dat de Turken die eigenlijk het overblijfsel zijn van het Ottomaanse Rijk, eigenlijk een vijand hebben aan Rusland. De Russen waren immers de zakenpartners van de Byzantijnen en daarnaast hebben ze hun geloof geadopteerd. Rusland is feitelijk het nieuwe Oost Romeinse of het nieuwe Byzantijnse rijk. Moskou is het Rome van het huidige Oost Romeinse rijk.

Het lijkt erop dat binnen het West Romeinse rijk eveneens een machtsverschuiving heeft plaatsgevonden van – eerst naar Londen – en vervolgens naar Washington D.C. Maar misschien kunnen we wel stellen dat Rome nog steeds het machtscentrum vormt, alleen dat het financiële centrum zich naar Londen heeft verplaatst (en laten we Zwitserland niet vergeten in dat kader) en het militaire machtsblok naar Washington D.C. Het West Romeinse rijk heeft zich als het ware enorm uitgebreid. Althans in dat perspectief zou je het kunnen zien. Het is wat kort door de bocht, wat je hebt binnen dat rijk ook nog wel wat machtsstrijd gehad, zoals tussen Engeland, Frankrijk en Duitsland.

Maar laten we even inzoomen op het Ottomaanse rijk voordat ik probeer hier de hele wereldgeschiedenis in een nutshell samen te vatten. Het Ottomaanse rijk werd eigenlijk pas onderuit gehaald in de eerste wereldoorlog. Onderstaand filmpje is in dat kader nuttig om even naar te kijken. Ik hoop dat uw Engels een beetje redelijk is, zodat u mee kunt kijken (kijk tot ongeveer 2:20 min.)

Het hele bestaansrecht van Saoedi Arabië en dat “koninkrijk” valt terug te herleiden aan het omkopen van Ibn Saud, een Wahabistische Emir die na de Balfour-declaratie het bestuur kreeg over het oostelijk deel van het Arabische schiereiland als dank voor zijn steun aan de Britten. In 1916 ontleende de Arabische gewesten hun bestaansrecht aan het Sykes-Picot akkoord met Groot Brittannië en Frankrijk tijdens de eerste wereldoorlog. Dit luidde het einde in van het Ottomaanse rijk; zoals het rijk van de Turken voor de eerste wereldoorlog feitelijk heette. De Emirs van de Arabische gebieden wilden onder de heerschappij van de Ottomanen (Turken) uit en sloten feitelijk een deal met de Engeland en Frankrijk. De Ottomanen op hun beurt werden gesteund door Duitsland en vice versa. Omdat de Emir van het westelijk deelgebied (de in het filmpje genoemde Hoessein Bin Ali) van het westelijk Arabisch schiereiland, zich weigerde neer te leggen bij het zionistisch plan van het reserveren van grondgebied voor de oprichting van een natie voor de joodse gemeenschap in Palestina, werd Ibn Saud (van het oostelijk Arabisch gebied) ingehuurd om het dwars liggende westelijke gebied (dat van Hoessein Bin Ali) in te veroveren.

Kortom: eerst werden alle Arabische stammen ingehuurd om het Ottomaanse rijk eruit te bonjouren en vervolgens werd die Arabische Emir gesteund die het zionistische plan van het reserveren van grondgebied in Palestina voor de staat Israël, bereid was te steunen, om de andere Emir (die daar niet mee instemde) een kopje kleiner te maken. De ingehuurde Ibn Saud veroverde dus het westelijke deel van het schiereiland en mocht zich als beloning sindsdien koning noemen. Het Saoedisch koningshuis heeft haar bestaansrecht dus feitelijk volledig te danken aan het meewerken aan het toen al bekende plan van de oprichting van de staat Israël. Of te wel: het koningshuis van Saoedi Arabië bedankt haar bestaansrecht aan het zionisme! Onthoud dit, want dit wordt verderop nog erg belangrijk.

Het Ottomaanse Rijk koos bij aanvang van de Eerste Wereldoorlog dus de Duitse zijde. Het Ottomaanse Rijk was al geruime tijd aan het verzwakken, maar wist tijdens de Eerste Wereldoorlog zich kranig te verdedigen tegen de geallieerden. Toch lukte het hen niet om de oorlog te winnen en dus viel het eeuwenoude rijk na de oorlog uiteen. Het rijk werd in 1299 door Osman I gesticht en viel uiteen op 29 oktober 1923, maar eigenlijk lag het einde van het Ottomaanse rijk al vast met het opstellen van de Balfour-declaratie in 1917 (die u straks nog in een filmpje zult zien) Al in de achttiende eeuw brokkelde de macht van het Ottomaanse Rijk langzaam af waarna de Eerste Wereldoorlog de doodsteek werd voor het machtige rijk. De verhouding tussen Rusland en het Ottomaanse Rijk was al tijden lang gespannen, tijdens het bestaan van het Ottomaanse Rijk zijn er maar liefst elf Ottomaans-Russische oorlogen geweest. Een oud spanningsveld dus.

De eerste wereldoorlog begon overigens met de moord op 28 juni 1914 op aartshertog Frans Ferdinand van Oostenrijk, de troonopvolger van Oostenrijk-Hongarije. In 1915 maakt ene Alexander Parvus samen met de Duitse geheime dienst plannen voor de illuminati Bolsjewistische coup in Rusland (zie hier). Hiervoor ontving Parvus 7 miljoen Duitse mark van het Duitse ministerie van financiën. U moet zich dan voorstellen dat de waarde van een miljoen nu minstens een duizendvoud is van wat dat toen waard was. Parvus ontmoette Vladimir Lenin in 1915 in Zürich om zijn plannen te bespreken. Alexander Parvus was duidelijk een insider, want hij voorspelde al in 1904 dat er een wereldoorlog zou komen tussen de geïndustrialiseerde landen.

Tijdens de rechtszaak van de moordenaars Gavrilo Princip en Nedelko Cabrinovic kwam naar voren dat de Franse vrijmetselaars van de Grand Orient achter de moordplannen zaten. De Serviërs kregen echter de schuld en er werd een enorme massaslachting aangericht onder de Serviërs (zie hier). Dit was het begin van de ontketening van een wereldoorlog, omdat de Russische Tsaar niet wilde dat de Serviërs zouden buigen voor de Oostenrijks-Hongaarse druk. Servië werd alle militaire steun toegezegd door Rusland, Frankrijk en Engeland als zij niet toe zou geven aan eisen van Oostenrijk. De Franse vrijmetselarij heeft dus aangestuurd op een bewust conflict dat moest uitmonden in een wereldoorlog. Zij wisten natuurlijk dat Rusland het Servische volk, waar zij een sterk historische band mee hadden, niet zouden laten barsten. Oostenrijk zoog Duitsland mee de oorlog in en zo ontstonden de twee grote kampen, waarbij het Ottomaanse rijk en de reservering van het grondgebied in Palestina dus duidelijk 1 van de beoogde doelen was. Het gebied werd immers veroverd met behulp van de Arabische stammen op de Ottomanen en de Saouds mochten het huidige Saoudi Arabië veroveren. Dit alles gefinancierd met Rothschild geld (zo blijkt zo meteen als u de Balfour declaratie in het eerst volgende filmpje zult zien).

In diezelfde periode werd een coupe gepleegd in Rusland. De tweede Bolsjewistische revolutie werd voorbereid door deze Alexander Parvus in 1916 voor. Hij zorgde ervoor dat Lenin al het benodigde geld voor deze coupe tot zijn beschikking had zie hier). Het J.P. Morgan concern bestond voornamelijk uit joodse zionisten. Met name Jacob en Mortimer Schiff, Felix Warburg, Otto H. Kahn, Max Warburg, Jerome J. Hanauer, Alfred Milner en de koper familie Guggenheim financierde de Bolsjewistische partij van Lenin. De Schiff familie en de Rothschild familie bezaten sinds de 18e eeuw een gezamenlijke onderneming in Frankfurt. Jacob H. Schiff was een afstammeling van een rabbijnen familie. Hij vertrok in 1860 naar New York en werd opgeleid door Rothschild. Schiff kocht zichzelf in de investeringsbank Kuhn, Loeb & Co. in met Rothschild’s geld. Paul en Felix Warburg werden ook mede-eigenaren van Kuhn, Loeb & Co. Al deze investeerders samen zorgden voor het benodigde kapitaal voor de geplande coup. Tsaar Nicolaas II deed op 2 maart 1917 afstand van de troon.

Het woord Tsaar is overigens afgeleid van het woord Cesar, wat staat voor keizer. De Russische tsaren waren dus eigenlijk de keizers van het Oost Romeinse rijk, met het geadopteerde Byzantijnse (Oost Romeinse) geloof. Maar goed. Belangrijk om te weten is dus dat een grote vijand van het Ottomaanse rijk, maar tevens potentieel aasgier van grondgebieden van het rijk, tijdens de eerste wereldoorlog feitelijk overgenomen werd door de Rothschild zionisten met Lenin als frontman. Vanaf dat moment is Rusland dus feitelijk Rothschild gebied onder leiding van eveneens het zionisme. Dat is voor velen misschien een brug te ver, maar ik daag u uit tot research.

De financiering van en de opkomst van Erdogan

Wie is Recep Tayyip Erdogan eigenlijk? Wat weten we van hem? Erdogan is eigenlijk een Georgiër, die onderdeel uit zou maken van de Khazaarse elite. Er wordt veel gesproken over een machtsstrijd tussen de Khazaarse elite (of Khazaarse mafia) en de illuminati e.d. door mensen als Benjamin Fulford, maar ikzelf zie dat als disinfo, bedoeld als vangnet voor mensen die weten welke machtsgroepen er zijn. Door de indruk te wekken dat deze onderling strijd voeren, waarbij 1 groep de New World order wil ondermijnen wekken zij mijns inziens valse hoop. Desalniettemin is Erdogan een Ottomaan in zijn roots, afkomstig uit een gebied dat buiten de grenzen van het huidige Turkije ligt. Van 1994 tot 1998 was Erdogan de burgemeester van Istanboel, en van 14 maart 2003 tot 28 augustus 2014 was hij de 25e premier van Turkije. Eigenlijk dus de op 1 na hoogste positie van het land. Hij stichtte de AKP partij in 2001, waarvan hij leider bleef tot na de presidentsverkiezingen van 2014. Die presidentsverkiezingen won hij met exact 51%. Een opmerkelijke overwinning die bijna doet denken aan verkiezingsfraude. In 2013 en 2014 braken er flinke protesten uit tegen Erdogan, waarbij hij hard ingreep en 22 doden vielen. Een corruptieschandaal in de overheid waarbij 100 miljard betrokken was leidde in 2013 tot de arrestaties van (volgens de mainstream media) nauwe bondgenoten van Erdoğan. Erdogan noemde het onderzoek echter een “staatsgreep” en een “complot”. Zijn regering reageerde met omstreden hervormingen van de rechterlijke macht en de veiligheidstroepen. Turkije blokkeerde Twitter, Facebook en YouTube nadat Erdoğan werd beschuldigd in een opname vrijgegeven op het internet. Het echte verhaal achter dit alles krijgen we niet te horen, maar mijn visie hierop is dat de schandalen misschien juist wel gebouwd zijn om juist lastige tegenstanders van Erdogan uit de weg te ruimen, om zo ruim baan te maken voor een totalitaire dictatuur.

De relatie van Erdogan met Fethullah Gülen is ook erg interessant. Deze Gülen woonde jaren in Amerika en onderzoeker Henry Makow refereert in een verhelderend artikel naar de schrijver/onderzoeker genaamd Bortecine. Deze stelt dat Gülen een crypto jood is die voor de CIA werkt. Een crypto jood is iemand die bijvoorbeeld een andere nationaliteit of religie aanneemt, maar feitelijk het judaïsme aanhangt. Makow stelt [citaat] The whole “Arab Spring” Islamist movement is modelled on Turkey, a Mossad-CIA state, run by crypto Jews. Bortecine, a Turkish patriot, recounts the consequences for investigating the Illuminati Jewish-controlled agencies behind terror and assassinations in Turkey.

Gulen_benedictOp deze foto zien we Gülen de hand schudden van afgetreden paus Benedictus. Ze doen dit middels een vrijmetselaar handdruk, waarbij de duim tussen duim en wijsvinger gedrukt wordt.

Het is interessant het stuk van Makow eens goed te lezen, maar ik citeer nog een stukje van deze meneer Bortecine [citaat] Fethullah Gülen has been working for the CIA since 1964 when American diplomat Graham Füller created him and financed him using drug money. He is believed to have amassed $25 billion from heroin. The Gulen movement “forms the apex of a huge conglomerate that includes NGOs, firms, newspapers and college dormitories in Turkey, plus schools across the world.”

Several journalists who have tried probing Gulen have found themselves prosecuted or jailed. He has hundreds of schools around the world. These schools are financed by CIA drugs. And these schools act like CIA & MOSSAD offices. If he doesn’t die in a few years, Jews will anoint him as the Caliph of the Muslim World. What is Caliph? The master spiritual leader of the Muslim World. The UNIQUE LEADER. A kind of Judaist Muslim Pope.

Within the Arab Spring in Egypt, Morocco, Algeria, Syria, Tunis, Libya, Yemen and Turkey, tens of “Justice and Development Parties” were established. In the Middle East, these parties were supported by the Illuminati Jew-controlled Muslim Brotherhood.

Ook legt Borcetine uit dat Gülen achter de oprichting van de AKP partij van Erdogan zit en verantwoordelijk is voor vele false flag aanslagen. Het document is zeer de moeite van het lezen waard en maakt meteen duidelijk dat de vermeende ruzie tussen Erdogan en Gülen waarschijnlijk bedoeld is om zand in de ogen van de massa te smeren. Natuurlijk is Google gewillig en hebben mensen deze ontmaskering van de relatie Erdogan/Gülen kunnen lezen. Er moest dus iets gebeuren

LEES VERDER IN HET BRON ARTIKEL…

Bron: http://www.martinvrijland.nl

 

Ready for the Storm: Israel and the Syrian War

APRIL 15, 2016 BY

War in Syria – and Israeli efforts to ensure it does not spread to the Golan, West Bank – set to continue

The fragile cease-fire declared in Syria on February 27 between regime and rebel forces is in the process of crumbling. Assad’s forces have launched an offensive across southern Aleppo province. Fighting is also taking place in Homs and northwest Hama provinces and east of Damascus. There are reports of regime forces massing for an assault on rebel-controlled eastern Aleppo city.

The cease-fire, in any case, applied to only one of the many conflicts taking place in Syria. It did not extend to the war between Islamic State and the Western-supported, Kurdish-dominated Syrian Democratic Forces. It did not include the fight between Islamic State and other rebel and Sunni Islamist groups. Nor did it apply to the intermittent fighting between the Kurdish YPG and the rebels, or the Kurds and the regime.

From Israel’s point of view, the resumption of hostilities in Syria will come as no surprise. Nor will it change the basic Israeli calculus regarding events in Syria.

Prime Minister Benjamin Netanyahu this week for the first time acknowledged openly that Israel has engaged in air action to interdict the transfer of sophisticated weapons systems from Syrian soil to Hezbollah in Lebanon. “We act when we need to act, including here, across the border, with dozens of strikes meant to prevent Hezbollah from obtaining game-changing weaponry,” Netanyahu said during a visit to military units on the Golan Heights.

Action of this kind has been widely reported in global media. The prime minister’s confirmation will thus surprise few Syria watchers in terms of its content. But Netanyahu’s decision to openly admit this action nevertheless represents a departure from the usual Israeli practice with regard to Syria.

Israeli determination to prevent Iranian and regime arms transfers to Hezbollah is an element of the broader Israeli view according to which the Iran-led regional bloc constitutes the key strategic threat to the Jewish state.

This does not mean that Israel is indifferent to the potential threat represented by the flourishing of Sunni jihadi forces, including Islamic State, close to the border. But because of the higher level of organization and far more sophisticated capabilities of the Iran-supported elements, preventing their advance is considered paramount.

This view also informs Israel’s other area of vital concern regarding Syria – namely, the question of which forces are located immediately east of Quneitra crossing, facing the Israeli-controlled part of the Golan Heights; and no less importantly, who controls the area of Deraa province facing Jordan.

At present, the map of clashing forces in this area is complex.

In terms of who controls what, the non-Islamic State rebels control the greater part of the area immediately adjoining the Israeli-controlled Golan. But both the regime and Islamic State are also present in the area. Regime forces control a small enclave at the northern edge of the borderline around the town of Beit Jinn. Further south, regime-supporting forces control the Druse village of Khader, just east of Quneitra.

An Islamic State franchise, the Shuhada al-Yarmouk (Yarmouk Martyrs’) Brigade, meanwhile, holds an area at the southern edge of the borderline, from the town of Tasil down to the Jordanian border.

Further east, the regime late last year succeeded in cutting and holding a line between rebel forces in Deraa province, and this division of forces remains.

Against the background of the cease-fire between the rebels and the regime, fighting between Islamic State and the rebels is taking place east of the border with Israel. Shuhada al-Yarmouk is being supported by an additional jihadi militia, Harakat al-Muthanna, which has yet to formally align itself with Islamic State.

On the rebel side, both Jabhat al-Nusra and Ahrar al-Sham, powerful jihadi militias, are present. Fighting Islamic State alongside them are the Western- and Jordanian-supported forces of the Southern Front.

So there are three elements engaged in the war in southern Syria: regime/Iran associated forces, Islamic State-associated groups, and rebel groups of both Islamist and non-Islamist stripes.

In this three-way contest, Israel has no friends. But it prefers to ensure that the rebels remain dominant in the areas of concern.
What is the nature of the Iranian threat here?

First and most obviously, Israeli officials consider that Iran and its allies wish to establish a second platform, in addition to the Israel-Lebanon border, from which strikes could be launched against Israeli communities.

But an additional consideration exists. The Iranians want to foment renewed insurgency in the West Bank against Israel. Achieving a capacity to transfer weapons to that area via Jordan forms an essential element of that strategy. In turn, controlling the area adjoining the Syrian-Jordanian border in Deraa province is crucial for the realization of this plan.

So it is a joint Israeli-Jordanian interest to ensure that this does not take place. Since neither country wishes to insert ground forces in large numbers into Syria, the buffer needs to come from carefully selected and supported rebel groups. Of course, such groups play the additional role of blocking or reducing Islamic State access to the border.

This reflects the interconnectedness of events in the region, but also the overriding Israeli interest, of which all these elements form a part. Namely, the determination to keep the military, political and ideological storms that are consuming all before them in the surrounding area from spreading into Israel itself.

Since the collapse of the cease-fire indicates that these storms appear nowhere close to exhaustion, the efforts to ensure their containment through both acknowledged and unacknowledged means are likely to continue.

Jerusalem Post, April 15, 2016 

About Jonathan Spyer

8fe39da70b113dfc465d7c4b8c2f3db3Dr. Jonathan Spyer is Director of the Rubin Center (formerly the GLORIA Center), IDC Herzliya, and a fellow at the Middle East Forum. He is the author of The Transforming Fire: The Rise of the Israel-Islamist Conflict (Continuum, 2010) and a columnist at the Jerusalem Post newspaper. Spyer holds a Ph.D. in International Relations from the London School of Economics and a Master’s Degree in Middle East Politics from the School of Oriental and African Studies in London. His reporting on the war in Syria and Iraq has been published in a number of major news outlets, including the Wall Street Journal, The Guardian, The Times, Weekly Standard and many others. His blog can be followed at: http://jonathanspyer.com/.

Russian S-400s Already in Syria, On List for Iran Threaten Israeli Defenses

Russia has deployed a new S-400 anti-aircraft missile system in Syria that can reach as far as Ben Gurion Airport.
By: Hana Levi Julian / 
S-300VM / Antey-2500 missile defense system.

S-300VM / Antey-2500 missile defense system.
Photo Credit: Vitaly V. Kuzmin / Wikipedia Commons


Russia has deployed its new S-400 missile defense system in Syria — showing off its newest military hardware for potential buyers, but also creating a mammoth threat to Israel’s air superiority.

The system, installed in the Syrian port city of Latakia, can track and shoot down anything in the sky over a 250-mile (400 kilometer) range.

That means it threatens Israel as far as Ben Gurion International Airport, all of northern Israel and most of its central region, including Petah Tikva Ramat HaSharon, Herzliya, Kfar Saba, Netanya, Hadera, Zichron Ya’akov… you get the picture.

It also means that Da’esh (ISIS) terrorists may get their hands on the system if for some reason Russia completely pulls out of Syria, and the Iranians don’t maintain iron-clad control over the system — or if they or one of their proxy terror groups choose to share it with Da’esh in the interests of targeting the nation’s southern neighbor.

To further complicate matters, Russia has plans to sell the system to Iran for its own use on its own soil. Iran, the nation that wants to “wipe Israel off the map,” has recently developed an intercontinental ballistic missile with a range that can reach the Jewish State and which is capable of carrying a nuclear warhead.

In addition, Russia has added to its list of buyers China, India, Venzuela and Algeria, according to Russia’s Sputnik News, quoted by the Independent Media Review Analysis (IMRA).

It appears that Russia’s Syrian campaign may have been more of testing ground and showcase for Moscow’s military weaponry and ordnance than anything else. After all, Da’esh is not wiped out, and peace is not yet in place. Assad is still in position but the country is falling apart.

Of all of the players in the Syrian drama, Russia came out with the most profit. “We are working seven days a week because of the S-400 missile systems,” a member of the Globus design bureau toldGazeta.ru. The S-300 and S-400 systems are built by Almaz-Antei, which was force to open a new production plant due to the skyrocketing demand.

Russian President Vladimir Putin opened the new production facility in Nizhny Novgorod. Another plant was opened in Kirov in February by Deputy Prime Minister Dmitry Rogozin.

Ruslan Pukhov, director of the Center of Strategic Analyses and Technology, told Gazeta.ru, “China tops the list of S-400 buyers, followed by India and now also by Venezuela, Algeria and Iran.

Russian officials explained the foreign interest in the S-400 system, saying that, unlike its S-300 predecessor, it can also engage ballistic targets.

“It is one thing when you deal with an advanced U.S. ballistic missile, and quite another when it is a less sophisticated one launched by Iran, China or North Korea,” Pukhov said.

About the Author: Hana Levi Julian is a Middle East news analyst with a degree in Mass Communication and Journalism from Southern Connecticut State University. A past columnist with The Jewish Press and senior editor at Arutz 7, Ms. Julian has written for Babble.com, Chabad.org and other media outlets, in addition to her years working in broadcast journalism.

Bron: http://www.jewishpress.com