…en dan staat ineens juf Fatima met hoofddoek voor klas van je kind

Door gastauteur Mara DeWitt

resolve-209x300Ooit hadden wij hier een Schoolstrijd. Dat zat zo: Docenten op Christelijke scholen werden onderbetaald, vergeleken bij hun collega’s van de Openbare scholen, die in dienst van de Staat waren dus Ambtenaar, met alle privileges van dien. Deze strijd werd opgelost met alle docenten in dienst van de Staat stellen, ongeacht op wat voor soort school ze werkten. Einde probleem.

Alhoewel de maatschappij sterk is veranderd, kennen we nog steeds Openbaar onderwijs versus “Speciaal” onderwijs, waaronder Christelijke en Islamitische scholen vallen. En alle docenten vallen nog steeds onder “Onderwijs” en hun salaris wordt nog steeds bepaald door de Staat.

Wat zou er gebeurd zijn, tussen het einde van de Schoolstrijd en nu, als docenten die toevallig Christen waren, maar op een Openbare school werkten, toch een kruisje gingen dragen, en ’s morgens met gebed wilden beginnen? Om een kapelletje vroegen, en extra pauzes zodat ze daar konden knielen en bidden? Men zou ze onmiddellijk verwijzen naar het Christelijke/Speciale Onderwijs, punt. Die keuze is er, ook voor ouders, en al meer dan honderd jaar.

Juf Fatima (zo’n originele naam weer – nou ja, beter dan Aisha, wat ons allen eraan herinnert dat Mohammed een pedofiel was) is maar een Basisschool docent, dus ze heeft geen geschiedenis gestudeerd en weet niets van de Schoolstrijd, of het verschil tussen Openbaar en Speciaal Onderwijs. Na jaren zonder hoofddoek te hebben gefunctioneerd, besloot zij dat het toch noodzakelijk was, en waarom: omdat het haar dichterbij “God” (je bedoelt Allah, Fatima) zou brengen, aldus een brief die alle ouders kregen.

Vervolgens werd Artikel 1 Geloofsvrijheid van stal gehaald, zodat de school, en iedereen eigenlijk, Fatima in haar beslissing “moet” steunen. Euh, pardon? Hoezo past duidelijke, onontkoombare religieuze uiting ineens in het Openbaar Onderwijs? Juf Fatima kan terecht op een Islamitische school of op een andere Speciale school die wel tolereert dat men openlijk uiting geeft aan zijn of haar geloof, onder gelijkgestemden. Daar zijn ze juist voor.

Verder is het opdoen van een Islamitische hoofddoek en dit trots rond bazuinen, vlak na een periode van bloedige terreur door dezelfde Islamieten, geloofsbroeders van Fatima en ook volgelingen van Mohammed en de Koran die terreur en moord afroepen op niet-moslims, een klap in het gezicht van iedere Westerling die ernaar moet kijken. Als ik moslim(a) was zou ik me doodschamen, Juf Fatima, en zeker niet in het openbaar verschijnen met kenmerken van het ISIS-uniform. Een hoofddoek opdoen, de vlag van de Islam, is hetzelfde als radicaliseren. Het spreekt boekdelen over de mannen in haar leven en de Imam in haar moskee.

En als ik ouder was van een kind in juf Fatima’s klas, dan zat dat kind haastig op een andere school. Om iedere dag te worden herinnerd aan de gruwelen en ranzige achterlijkheden van de pedofiel Mohammed en de moordpartijen van ISIS, is bepaald traumatiserend, en kindermishandeling. De Islam is niets om trots op te zijn; 1400 jaar lang heeft het niets dan ellende en moord gebracht. Juf Fatima hoort niet eens in het Onderwijs, als zij gelooft dat die achterlijke, moordende, verkrachtende pedofiel een profeet was, wiens wil zij moet doen. Bespaar het Openbaar Onderwijs, ja, de publieke ruimte, dat soort religekkies. Geloven/religie doe je maar thuis en in je kerk/tempel/moskee; ook zijn er meer dan 40 grote Islamlanden, waar de vrouwelijke volgelingen van Mohammed terecht kunnen voor alle onderdrukking en mishandeling die ze denken te behoeven, om Allah van dienst te zijn.

“Niemand lijdt meer dan de gelovige [sic] vrouwen” – Aisha, kindvrouwtje van Mohammed

Bron: http://www.joostniemoller.nl