De patriottische revolutie in Europa en de herwaardering van Poetin. Longread.

417px-Vladimir_Putin_-_2006
Poetin. Bron: Wikipedia.

Door Joost Niemoller

Onder de Europese volkeren groeit een omvangrijke revolutie tegen de gevestigde bestuurselite. Die revolutie bestaat uit vele partijen en partijtjes, maar de inhoudelijke samenhang daartussen groeit ook steeds meer. Die samenhang is gebaseerd op een grote onvrede onder de Europese volkeren. Die onvrede valt terug te brengen op negen steeds weer terugkerende, en met elkaar verweven samenhangende bewegingen, die opgelegd zijn en met grote tegenzin ervaren worden.

  1. Er is een massale illegale immigratie op gang gebracht, die door de elites in de media en in het bestuur wordt verkocht als ‘vluchtelingencrisis,’ maar die in werkelijkheid een in de geschiedenis tot nu toe ongekend grootschalig proces van bewuste omvolking is, waarbij de oorspronkelijke volkeren plaats moeten maken voor de zwarte volkeren uit het Afrika ten zuiden van de Sahara en de Arabische volkeren uit het islamgebied van Noord Afrika en het Midden Oosten, plus de moslimvolkeren uit Midden Azie, zoals Pakistan en Afghanistan. Onder noemers als ‘multi-etniciteit’ en ‘multiculturaliteit’ dienen de blanke Europese volkeren vernietigd te worden, bedolven onder aanhoudende beschuldigingen van ‘racisme.’
  2. De islamisering die wordt veroorzaakt door de zich steeds meer fundamentalistisch opstellende moslims, zowel in de islamlanden als in het Westen, afgedwongen door het geweld van het terrorisme, en het geweld tegen vrouwen en homo’s.
  3. De EU, geen organisch gegroeide regering, maar een opgelegd eliteproject, is de concretisering van dit proces, het brandpunt van de onzichtbare macht van waar uit de omvolking wordt geregisseerd, met als toverwoorden ‘vergrijzing’, die tegengewerkt zou moeten worden door het verhinderen van de ‘inteelt’ van de blanken (Schauble), en ‘globalisering’ die bevorderd zou moeten worden in het kader van een veronderstelde, maar nooit bewezen toename van de welvaart, die in werkelijkheid een welvaartstoename van de elite zal zijn, en een verarming onder de Europese middenklasse en onderklasse.
  4. De ondermijning van de democratie, en daarmee de uitschakeling van de volkswil door een stroperig verglijdende golf van bestuurlijke besluiten, waarbij de besluitvorming op steeds hoger niveau plaats vindt, steeds meer losgekoppeld raakt van de democratische controle, door steeds meer in maatschappelijk vacuum opererende instituties. Niet alleen de EU is daar een voorbeeld van, maar ook de VN en de diverse internationale gerechtshoven.
  5. De toenemende invloed van het internationale bedrijfsleven, bijvoorbeeld middels het instellen van geheime verdragen zoals TTIP (dat onderdeel is van een heel reeks internationale verdragen vanuit de VS), die het mogelijk maken om nationale regeringen te overrulen.
  6. De denivelering. De rijken worden steeds rijker, de armen steeds armer en de middenklasse verdwijnt. Daarmee verdwijnt ook de burgercultuur die de afgelopen eeuwen sociologische gezien de ontstaansbasis vormde voor de Westerse beschaving, met name vanuit Nederland, Groot-Brittannie en Duitsland.
  7. Het middels media en politiek inspuiten van een agressieve vijandige sfeer ten aanzien van het Rusland van Poetin, dat zich tegen de bovengaande ontwikkelingen verzet. Door het aanwakkeren van de angst voor Poetin, die als een soort Hitler wordt voorgesteld, trachten de elites het ongenoegen onder de volkeren van hen weg te draaien in de richting van deze kunstmatig opgeroepen ‘vijand.’
  8. Het beperken van de meningsvrijheid. Door de taal die verbonden is met het ongenoegen stapje voor stapje te verbieden, en als zijnde ‘racistisch’ of ‘discriminerend’ met een politiek correcte zeef in te kaderen. Normale woorden als ‘volk’, ‘natiestaat’, ‘ras’ maar ook ‘neger’ en ‘blanke’ gaan buiten het officiele taalgebruik vallen en heten dan ‘scheldwoorden’. Wie die woorden gebruikt wil dus dingen zeggen die ‘illegaal’ zijn. Of ‘krankzinnig.’ De taalpolitie is uiteindelijk een gedachtepolitie, zoals de schrijver Orwell al aantoonde.
  9. De sinds de opkomst van het cultureel Marxisme opgelegde dictatuur van de sociale maakbaarheid die de mythe van de ‘integratie’ heeft veroorzaakt en het sprookje van de gelijkheid van alle mensen op de hele wereld. Dat is zowel een tragisch misverstand als een utopisch dwangmodel, en de oorzaak van aanhoudende ellende.

 

Zoals we weten zijn er in heel Europa partijen in opkomst die zich verzetten. Hun electorale succes is ongekend en in een aantal gevallen heeft dat succes zich ook al vertaald in regeringsmacht. Ze worden dan ook als een directe bedreiging gezien door de zittende elite. Soms worden ze onder ‘links’ geschaard, soms onder ‘rechts’, maar eigenlijk zijn die termen helemaal niet toepasbaar op deze volksbewegingen, die niets gemeen hebben met de traditionele partijstructuren, die wel gerangschikt kunnen worden rondom het klassieke rechts-links model dat vooral in de negentien eeuw opgang deed, met de opkomst van het socialisme.

Over het ontzagwekkende succes van deze politieke bewegingen, die vaak denigrerend worden omschreven als ‘populistisch’, maar die je volgens mij beter een wat meer neutrale term zou kunnen geven, zoals ‘ nieuw-realistisch’, of patriottisch’,   verscheen deze week een interessant en diep gravend rapport van een internationaal onderzoeksbureau. (PDF)Het rapport werd samengesteld door een denktank, de European Council On Foreign Relations en richt zich vooral op het buitenlandse beleid door van deze revoltepartijen. Vanuit die kant is het nooit eerder structureel bekeken, en dit levert dan ook een nieuwe dimensie op. Wat het met name oplevert is dat er onder de Europese volkeren (zij het niet bij allemaal) sprake is van een herwaardering van Poetin; het opgelegde vijandbeeld blijkt geen aansluiting te vinden onder de patriottische beweging. Integendeel: Poetin wordt gewaardeerd omdat hij staat waar deze bewegingen ook voor staan; gemeenschapszin met name, en nationalisme in plaats van internationalisme.

Alle patriottische volksbewegingen in Europa zijn, zo vat het rapport samen, sterk gericht op verdere democratisering van het politieke proces, en willen in de een of andere vorm meer directe democratie. Het organiseren van referendum dient daarbij vaak als breekijzer.

De illegale immigratie, de komst van de radicale islam en de terrorismedreiging worden unaniem gezien als de belangrijkste factoren die zullen zorgen voor het uiteenvallen van de EU. Dit bleek niet een specifiek rechts standpunt, ook onder de linkse volksbewegingen als Podemos in Spanje, werd dit zo gezien.

Er bestaat onder alle volkspartijen een wijd verspreid scepticisme over militaire interventies van de VS en de EU, met name in het Midden Oosten. Daaraan wordt een soms fel anti-Amerikanisme gekoppeld. Dat leeft met name zeer sterk in Frankrijk bij het Front National. Er is ook een sterke tegenzin ten aanzien van het TTIP verdrag bij vrijwel alle patriottische partijen.

Alle patriottische partijen zijn tegen uitbreiding van de EU. Een aantal ervan pleiten voor de opheffing van de EU, anderen zijn voor geleidelijke ontmanteling of bevriezing.

Er is een breed gedeeld wantrouwen over de samenwerking die de EU is aangegaan met Turkije ten aanzien van de illegale immigratie via Griekenland. Dit wordt algemeen gezien als een eerste stap naar een door niemand gewenst EU lidmaatschap van Turkije.

Opmerkelijk is dat er onder geen enkele van deze partijen een mening is gevormd over de toenemende rol van China in de wereldpolitiek. China staat niet op de radar.

Ten aanzien van het huidige Rusland bestaat er onder de meerderheid van de patriottische partijen veel sympathie, ook voor de Russische bemoeienis in Syrie. Over de EU sancties ten aanzien van Rusland is het beeld weer een stuk diverser.

In het rapport worden de partijstandpunten per land bekeken. Daaruit blijken verschillen, maar toch opvallend veel overeenkomsten, zoals hierboven geschetst. Aangezien de standpunten over de immigratie en de EU nu wel bekend worden verondersteld, laat ik die maar even, en kijk ik in het bijzonder naar het Rusland standpunt, ook omdat, zoals ik al schreef, daarover nog niet eerder iets algemeens is gepubliceerd.

Het rapport behandelt de standpunten per EU land. Alleen Luxemburg werd overgeslagen aangezien dit land als enige geen patriottische beweging kent.

 

Oostenrijk

De succesvolle FPO in Oostenrijk is zeer uitgesproken pro Poetin. Rusland wordt gezien als de belangrijkste handelspartner van Europa. Ook toen de economische sancties met Rusland door de EU werden ingevoerd, legde de FPO openbare vriendschapsrelaties met Russische leiders om een alliantie te vormen tegen de pro-Amerikaanse EU politiek. De EU zou volgens de FPO niet mogen samenwerken met de VS in de oorlog in Syrie, is tegen samenwerking van Oostenrijk met de NAVO en sprak zich uit voor een Russische invloedssfeer in Oost Europa.

Belgie

Het Vlaams Belang is pro-Assad. Filip de Winter reisde zelfs af naar Syrie tijdens de oorlog, om contact te leggen met de pro-Assad beweging. Het Vlaams Belang is van mening dat Poetin staat voor de ware Europese waarden, wil de sancties tegen Rusland opheffen en werken aan een hernieuwde samenwerking met Rusland.

Bulgarije

De patriottische partij Ataka ziet de VS als hoofdverantwoordelijke voor de illegale immigratie, door de samenwerking met ISIS. De partij wil uit de NAVO en banden aanknopen met Rusland op economisch en politiek gebied. De partij ziet Rusland als de grote beschermmacht tegen de mosliminvasies.

Kroatie

De patriottische partij Zivid Sid, alias Menselijk Schild, is uitgesproken Russisch georienteerd, en ziet de VS als de veroorzaker van de burgeroorlog in Oekraine. De partij ziet de VS als de directe aanstichter van ISIS, en wil uit de NAVO.

Cyprus

AKEL (progressieve partij voor de arbeiders) heeft bijna 26 % van de stemmen, en zit soms wel soms niet in de regering. De partij is uitgesproken pro-Russisch, ziet de machtovername op het Maidan plein als een coup d’etat, en wil van de EU sancties van Rusland af.

Tjechie.

Er zijn drie patriottische partijen. De grootste is KSCM met 14 %. Alledrie de partijen waren tegen de deal met Turkije. Alledrie de partijen zijn ook zeer onder de indruk van de strijd die Rusland voert tegen ISIS, en zien de VS de oorzaak van de burgeroorlog in Oekraine. Ze willen de relaties met Rusland normaliseren.

Denemarken

De Deens People Party (19,2% in de peilingen, gedoogt de Deense regering), vindt dat de anti-Poetin politiek wordt gebruikt om de aandacht weg te halen bij het grote probleem van de islamisering van Europa. De partij is tegen de Russische sancties, en wil tussen de VS en Rusland een neutrale koers varen. De westerse beschaving moet worden gered, en daarin kunnen zowel de VS als Rusland een rol spelen.

Estland

De twee patriottische partijen hier zijn huiverig voor het nabij gelegen Rusland.

Finland.

De FPP, de partij van de Ware Finnen, zit niet alleen in de regering, maar hun leider, Timo Soini, is ook de minister van buitenlandse zaken. De partij bepleit een harmonische relatie met Rusland en wil zoveel mogelijk handel drijven ermee, wat nu bemoeilijkt wordt door de opgelegde sancties.

Frankrijk

Voor Frankrijk keken de samenstellers van het rapport zowel naar de Franse communistische partij als naar het Front National. Het FN ziet de buitenlandse politiek van de VS en de NAVO als de grootste bedreiging van de Europese vrede. De FN wil uit de NAVO en wil een exclusief verbond sluiten met Poetin’s Rusland, met uitsluiting van de VS. De Franse communisten staan iets kritischer tegenover Rusland, maar willen ook uit de NAVO.

Duitsland

In Duitsland worden een aantal partijen bekeken, waaronder de Linke en de AfD. Die laatste partij is de opkomende macht. De AfD is het hartstochtelijk eens met de visie van Poetin aangaande multiculturaliteit, law and order, en nationalisme. De AfD is net als het FN voor het verlaten van de NAVO en wil een exclusief bondgenootschap met Rusland, zonder de VS. Er zijn nauwe banden ontstaan tussen de AfD en de partij van Poetin. De jeugdbewegingen van beide partijen organiseren ontmoetingen.

Griekenland

Zowel de rechtse Gouden Dageraad, als de regerende linkse Syriza, staan sympathiek tegen Rusland, maar dat lijkt niet te leiden tot concrete stellingnamen. Syriza lijkt de NAVO vooral te zien als een noodzakelijk kwaad.

Hongarije

Dit land wordt geregeerd door een uitgesproken patriottische partij, Fidesz, onder de huidige leider en regeringsleider Orban. Daarnaast is er de ook zeer grote Jobbik partij. Orban heeft zijn uitgesproken bewondering voor Poetin geuit, en de beide regeringsleider hebben elkaar regelmatig ontmoet. Ook Jobbik is uitgesproken pro-Rusland.

Ierland

Het oude Sinn Fein lijkt het inhoudelijk op bijna de hele buitenlandse politiek van Rusland eens te zijn, maar wil zich toch niet voor Rusland uitspreken.

Italie

Voor Italie worden zowel Lega Nord, als de Vijf Sterren Beweging van Beppe Grillo behandeld in het rapport. Lega Nord is pro-Amerikaans, maar heeft een uitgesproken bewondering voor de persoon Poetin. De Vijf Sterren Beweging wil dat er een einde komt aan de Russische sancties.

Litouwen

De patriottische partijen hebben verschillende standpunten ten aanzien van Rusland, maar ervaren het wel als een mogelijk gevaarlijke macht.

Letland

Vergelijkbaar als in Litouwen.

Malta

‘Imperium Europa’ is een wel heel afwijkende partij. Ze willen dat Europa geregeerd moet worden door een elite van twee miljoen blanken, zijn tegen etnische vermenging en tegen democratie. Het is dan ook een erg kleine partij. Ze hebben geen uitgesproken mening over Rusland.

Nederland

Vreemd genoeg wordt hier alleen de PVV behandeld, en niet de SP. De PVV is volgens dit rapport niet uitgesproken Poetin, maar begrijpt wel dat Poetin zich bedreigd voelt door de politiek van de VS in Europa. De PVV is ook tegen de Russische sancties.

Polen

De Recht en Justitie partij, de PiS, heeft de absolute meerderheid in Polen. De partij ziet Rusland als een bedreiging.

Portugal

Het ‘Linkse Blok’ heeft 10% van de stemmen. De partij heeft een genuanceerd, neutraal standpunt over Rusland, maar is het eens met de sancties.

Roemenie

De kleine PND is zeer anti-Russisch.

Slowakije

Er zijn twee grote patriottische partijen en een linkse volksbeweging. Die stellen zich over het algemeen pragmatisch op ten opzichte van Rusland.

Slowenie

De twee, links en rechts georienteerde partijen, SLS en ZL, hebben een deels pragmatische, deels positieve houding ten aanzien van Rusland, en hopen dat er een einde komt aan de sancties, omdat de handel met Rusland belangrijk is.

Spanje

Podemos, een linkse volksbeweging, is zeer kritisch over de huidige Oekraiense regering, en wil in Syrie samenwerking met Assad en Rusland. De beweging riep op om de destructieve politiek van de NAVO te neutraliseren.

Zweden

De Zweden Democraten zijn nu de derde partij van Zweden. De partij staat gematigd negatief tegenover Poetin, en enkele Poetin sympathisanten zijn onlangs uit de partij gestapt.

Groot-Brittannie

UKIP is voorstander van intensieve samenwerking met Rusland op het gebied van de bestrijding van het terrorisme en het tegenhouden van de illegale immigratie. De partij is ook tegen de Russische sancties en ziet de toenemende Amerikaanse invloed in Oost Europa als de oorzaak van de burgeroorlog in Oekraine.

 

In de belangrijkste Europese landen, Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannie, is er onder de patriottische bewegingen dus een sterk pro-Poetin sentiment. In de Oost-Europese landen is het beeld wisselender, in de EU landen aan de Middellandse Zee lijkt eerder pragmatisme ten aanzien van Rusland te overheersen, met in Griekenland en Cyprus een duidelijk pro-Russische passie. Maar er is maar een belangrijk EU land met een zeer uitgesproken anti-Poetin partij, en dan ook nog eens de regerende: Polen.

Wanneer de patriottische revolutie in Europa dus doorzet, kan er mogelijk een einde komen aan de gevaarlijke anti-Poetin politiek van de EU. Een niet onbelangrijke constatering, die tot nu toe nog niet getrokken was.