Laat D66 buiten de nieuwe regering!

Geplaatst op vrijdag 9 juni 2017, 11:04 door Dirk van Genderen

D66, die zo doelbewust de ChristenUnie buiten een nieuwe regering wil houden, verdient het niet om zelf in de regering te komen. D66 kiest de dood boven het leven. Een samenleving die de dood gaat omarmen, zal op den duur ten onder gaan

 


Deze foto spreekt boekdelen: het is Pechtold gelukt Segers af te serveren. (Foto: BNR)

Met verbazing volg ik de kabinetsformatie. En in het bijzonder de opstelling van D66-leider Alexander Pechtold. Hij waant zich de alleenheerser van dit land, die weet wat het beste is voor het volk. Andere partijen spreken er schande van, maar gaan toch met hem door. Echt zwak!
In zijn eentje vernederde Pechtold CU-leider Gert-Jan Segers door vooraf het onmogelijke van hem te eisen op voor de CU cruciale punten. Pechtold wil zijn doodsplan doorzetten, maar met de CU zal hem dat niet lukken.

Christen-politici die vast willen houden aan de Bijbel, worden steeds vaker als een bijzonder soort mensen gezien, met soms onmenselijke gedachten, omdat ze de ander het recht niet zouden gunnen om waardig te mogen sterven. En wie christenen als onbarmhartig beschouwt, ziet wellicht de Bijbel en uiteindelijk God Zelf ook als onbarmhartig. Terwijl daar beslist geen sprake van is. Segers bepleit juist meer inzet en aandacht voor mensen die hun leven voltooid achten. En hij wijst erop dat de wet voltooid leven juist een sociale en morele druk uit kan gaan oefenen op ouderen, zwakken en zieken.

De giftige pijlen van Pechtold vlogen de afgelopen weken richting Segers. Maar ze zouden ook op SGP-leider Kees van der Staaij zijn afgeschoten als hij in beeld was geweest als mogelijke regeringspartner. D66 wil wel met christenen samenwerken, als ze maar meegaand en tolerant zijn en zijn gedachtegoed omarmen. Pechtold roemt tolerantie, maar is als het erop aankomt, zeer intolerant.

Hij vecht voor zijn laatste kroonjuwelen, het ongevraagd donorschap en voltooid leven, nadat eerdere D66-juwelen als de gekozen burgemeester en het bindend referendum in de prullenbak verdwenen.

De ooit zo geroemde acceptatie van de ander lijkt zich tegen de christenen te gaan keren. Moslims krijgen inmiddels meer begrip voor hun standpunten dan christenen. Christenen moeten zich aanpassen. Ze moeten niet alleen de standpunten over bijvoorbeeld het homohuwelijk accepteren, maar zelfs omarmen en promoten.
Besef dat christenen de ander niets opleggen, wél voorhouden. Segers verplicht Pechtold niet om net zo te gaan denken en geloven als hij. Maar Segers vraagt – zeer terecht – ruimte voor zijn standpunten, om zijn geloof in de praktijk te kunnen brengen.

Is er in onze samenleving nog wel gewetensvrijheid en ruimte voor vrije meningsuiting voor christenen, gebaseerd op de Bijbel? Op een aantal gebieden niet meer, vrees ik. De seculiere meerderheid bepaalt hoe christenen zich moeten opstellen en wat ze nog mogen zeggen in het openbaar. En dat kan niet.

Ik hoop en bid dat ook CDA-leider Buma een streep trekt door de D66-plannen over voltooid leven. Laat Pechtold het lekker zelf uitzoeken in de oppositie. Ga dan nog liever voor een kabinet met de VVD, CDA, CU, SGP en wellicht nog één of twee andere partijen, en eventueel een minderheidskabinet, maar zonder D66.

Laten we kiezen vóór het leven; het ongeboren leven en het naar het einde gaande leven. Met liefde, aandacht, zorg en hulp. Blijf bidden voor de formatie. Om Gods leiding. Om Zijn zegen.

Dirk van Genderen

Bron: http://www.dirkvangenderen.nl

Dictator Pechtold bralt maar wat. Een tekstanalyse.

491px-Pechtold_29_03_048b_(2)
Pechtold. Bron: Wikipedia.

Door Joost Niemoller

Vandaag gaf Pechtold een interview een het dagblad Trouw. Een goede aanleiding om zijn woorden eens te analyseren:

Bent u niet vooral geschrokken van de onvrede zelf?

“Wat nu dreigt is dat we door het vele praten over de mensen met onvrede, te weinig praten over de oplossing. Ik vind het triest dat het debat nu alweer wordt teruggebracht tot de vraag of er in Nederland ook een referendum moet komen. Ik hoor VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra daar al ruimte voor laten.”

Pechtold geeft geen antwoord op de vraag. Hij benoemt de onvrede niet, hij analyseert deze ook niet. Dat is typisch. Wil je de onvrede begrijpen, dan moet je de onderliggende problemen begrijpen. Of je moet zeggen dat die onvrede nergens op gebaseerd is, en dan dien je dat ook te analyseren, dat wil zeggen met feiten onderbouwen. Pechtold doet niets van dat alles, en ontwijkt de vraag. Hij wil het hebben over de ‘oplossing’ zonder het ‘probleem’ te benoemen. Zo’n manier van praten is natuurlijk ontdaan van iedere logica. Het is reclamepraat. Het is populisme.

Dan de kwestie van het referendum in Nederland. Niemand brengt de vraag over de onvrede terug naar de vraag over een referendum. Wel is duidelijk dat een deel van de onvrede te maken heeft met de uitholling van de democratie door de EU. Dat probleem kan inderdaad deels worden opgelost door een referendum. Maar omdat Pechtold weigert de onvrede te benoemen, komt hij er hier ook met een retorisch handigheidje mee weg, door het referendum juist te benoemen als een manier om het niet over het ongenoegen te hebben. Iets wat hij juist zelf niet doet!

Hoe kan de politiek dan de onvrede wegnemen?
“Door het bestrijden van populisme en feitenvrije politiek.

De interviewer van Trouw laat het punt liggen dat Pechtold de onvrede niet analyseert. Hij gaat kritiekloos mee met de retoriek van Pechtold en die is dat er een ‘oplossing’ zou moeten komen voor een niet benoemd probleem. Het wordt Pechtold dus erg makkelijk gemaakt door Trouw.

Kennelijk hangt ‘het populisme’ volgens Pechtold dus samen met dit ongenoegen, en kunnen we door dit populisme te bestrijden ook het ongenoegen bestrijden. Waarschijnlijk bedoelt Pechtold hier niet het populisme dat hij zelf bedrijft, zoals net door mij aangetoond. Populisme is, zoals iedereen kan zien die zich er even in verdiept, niets meer dan een stijlfiguur in de politiek, en het is hoogstens een reactie op het ongenoegen. Het is niet het ongenoegen zelf. En wat dit ongenoegen zou mogen zijn, daar komen we door Pechtold niet achter, omdat hijzelf te zeer een populist is om het te omschrijven. Zijn bewering dat het ongenoegen zou worden bestreden door het populisme te bestrijden, is niets meer dan lucht op lucht gestapeld. Natuurlijk weet hij dit. En Trouw weet dit. Maar ze laten het maar zo.

En dan heeft Pechtold het over ‘feitenvrij’. Maar als er iemand ‘feitenvrij’ is, dan dus juist hij. Dat blijkt niet alleen hier, dat zal het hele interview door blijken.

Er is vooral veel steviger weerwoord nodig op types als Wilders maar ook op VVD’ers en soms CDA’ers die elke keer maar afgeven op Europa. Alsof Europa levertraan is! Ik neem Rutte kwalijk hoe hij daarin is mee is gegaan, met idiote beloftes, bij de vorige verkiezingen, zoals dat er geen geld meer zou gaan naar de Grieken. Dát heeft gemaakt dat mensen het gevoel hebben dat Europa een probleem is in plaats van de oplossing. Dát moet anders.

Een stevig weerwoord op Wilders? Wat bedoelt Pechtold daarmee? Het klinkt ferm, maar het is een volkomen lege opmerking. Het is niet meer dan populisme, aangezien hij niet ingaat op iets dat Wilders gezegd zou hebben. Het is bovendien grootspraak, omdat Wilders er zelf niet bij zit om hem tegenwicht te bieden. En dat we van Trouw geen tegenwicht kunnen verwachten, is inmiddels al duidelijk.

In een lange litanie op Rutte, geeft Pechtold nu ineens zijn eigen draai aan de onvrede. Deze zou komen omdat Rutte een belofte had gedaan over Griekenland die hij niet na kwam. Daarmee stelt Pechtold dus impliciet, dat dit geen werkelijke onvrede is, maar dat deze alleen ontstaat door liegende politici als Rutte. Nu, dat Rutte loog, daaraan geen twijfel. Maar die verkiezingsleugen van Rutte was een reactie op dat ongenoegen dat Pechtold niet wilde analyseren. Het is hier ook duidelijk wat een deel van dat ongenoegen is: Dat is dat de EU het probleem met Griekenland heeft veroorzaakt en niet in staat is om dit op te lossen. Overigens blijft Pechtold het steevast over ‘Europa’ hebben, waar hij de EU bedoelt. Een retorische truc die niet wordt gecorrigeerd door Trouw.

Denkt er nu werkelijk iemand dat je terrorisme kunt bestrijden landje voor landje? Of het vluchtelingenvraagstuk, of de klimaatverandering? Je kan het alleen samen oplossen. Dat verhaal moet weer veel duidelijker worden verteld.

Pechtold spreekt hier denigrerend over ‘landje.’ Toch zijn het nog steeds deze ‘landjes’ die de hoekstenen vormen voor onze huidige welvaart en beschaving. Kennelijk zijn ‘landjes’ voor Pechtold iets om maar snel aan voorbij te gaan. Een relikwie van het verleden. Waar baseert hij die gedachte op? Waarom wordt hem over deze achteloze vaststelling geen vraag gesteld? Heeft Pechtold het alleenrecht over de loop van de geschiedenis?

Hierna noemt Pechtold een aantal globale problemen. Daartoe zou samenwerking nodig zijn. Nu is het duidelijk dat voor een aantal van die problemen, zoals het door Pechtold benoemde ‘vluchtelingenvraagstuk’, dat in werkelijkheid een probleem is van illegale immigratie, nu juist door de EU geen oplossing wordt geboden. Integendeel, hier is de EU, die in werkelijkheid het open grenzen beleid van Merkel was, nu juist de oorzaak van het probleem. Dit is voor iedereen zichtbaar, maar de populist Pechtold zwijgt erover. En de lakei-krant Trouw vraagt er niet over door.

Wat is er zo gevaarlijk aan een referendum? Het peilt toch de wens van de kiezers?
“Omdat het onderwerp onzinnig is. Een leave heeft volstrekt onduidelijke en onvoorspelbare gevolgen. Waarover stem je dan?

Kennelijk vindt Pechtold een referendum onzinnig als het een vraag betreft waarvan we de gevolgen niet kunnen overzien. Nu is dit het geval bij iedere politieke vraag. Sluit Pechtold het referendum als democratisch middel dus principieel uit? Ja. Waarom stelt Trouw niet de vraag hoe het komt dat Pechtold het oprichtingsprincipe van zijn partij zomaar overboord gooit?

En daarbij: dankzij de EU is er vrede en veiligheid, en daardoor welvaart in Europa. Dat is een proces geweest van zeventig jaar democratische besluitvorming tussen de landen, in kleine stapjes.

Is er vrede en welvaart in Europa dankzij de EU? Pechtold stelt dat plompverloren en daarmee brengt hij dus de hele naoorlogse geschiedenis terug tot een bestuursvorm die er maar voor een klein deel van diezelfde geschiedenisperiode was. Op basis van welke feiten doet hij dat? Het is zomaar een slag in de lucht. Het is retoriek. Het is populisme. Maar bij Trouw vonden ze het allemaal wel best.

Dat gaan we toch niet in een referendum over de schutting gooien door een simpele vraag te stellen met één nee of ja? Zelfs om een letter in de Grondwet gewijzigd te krijgen heb je in dit land een tweederde meerderheid nodig, in beide Kamers.

Hier stapt Pechtold met een reuzenstap over de beginvraag heen. Is aan de Europese bevolking ooit met een simpel ja of nee voorgelegd om die EU ooit te willen? Wat rechtvaardigt het idee dat die kleine stapjes goedkeuring geven aan zo’n grote stap? Waarom is de noodrem weggegooid?

Daar ga ik het land niet aan blootstellen.

Hier spreekt de regent. De dictator.

Dat is een ‘Wilders-referendum’, waarin alleen dingen worden afgebroken, zonder alternatief. Dat blijkt nu ook bij de Britten.

Het alternatief is gewoon wat we altijd al gehad hadden. Een soeverein land. De stap in het duister is nu juist de EU, die nu op alle punten blijkt te falen. En wat blijkt er bij de Britten? Er blijkt nog helemaal niks. Er blijkt hoogstens dat de zittende politiek niet voorbereid lijkt te zijn op democratie, vandaar dat Labour uit elkaar valt, en mogelijk de conservatieven. Maar dat is gewoon de partijpolitiek van een vermolmd stelsel, dat al jaren aan herziening toe is. O, he, wacht, was dat niet ooit een van de redenen om D66 op te richten?

Hoe kan D66, dat voor directe democratie is, tegen een referendum zijn?
“Dat is zo’n misverstand: alsof wij elk referendum toejuichen. Wij zijn voor een correctief referendum, als onderdeel van een wetgevingsproces. Wat hier wordt gevraagd, is iets heel anders. Ik zal daar niet aan meewerken. Niet vanavond in de Kamer, of later dit jaar. En nog belangrijker: ook niet in een toekomstig kabinet.

Hier liegt en draait Pechtold zo erg dat hij scheel ziet. Er bestaat in Nederland helemaal geen referendum dat zomaar uit de volkswil op kan borrelen. Er is maar een optie: Het kabinet dient een wet in, al dan niet daartoe opgeroepen door de Tweede Kamer. Over die wet kan vervolgens, als kabinet en Kamer dat willen, een referendum gehouden worden. Of als de bevolking dat wil, zoals bij het associatieverdrag voor Oekraine. Maar tegen dat referendum was Pechtold ook al!

Iets anders ligt niet op tafel, en er is dus ook niets waarover Pechtold het hier heeft.

Is weerwoord geven belangrijker dan luisteren naar onvrede?
“Dat denk ik zeker.

Hier zegt Pechtold dus dat luisteren naar de onvrede niet nodig is. Politici hoeven niet te luisteren in zijn optiek. Ze hoeven slechts te zenden. Pechtold, leider van Democraten 66, geeft dus gewoon toe dat hij in zijn ziel geen democraat is, maar een dictator.

Waarom altijd maar dat gezeur over Europa bij de VVD? Altijd dat dédain voor de EU? Als de VVD en het CDA vaker aan mensen durven laten zien waar Europa voor staat, zou er minder onvrede zijn. Ik zeg: de democratische middenpartijen zijn sterker dan de populisten. Als ze maar weerwoord durven geven. We moeten de populisten bestrijden op hun zwakke punt, namelijk dat ze geen oplossingen hebben, dat ze alleen maar afbreken, dat ze onzin vertellen. Dat is in Groot-Britannië nu wel gebleken.

Hier herhaalt Pechtold de bovenstaande populistische frases alleen maar. Zou leuk zijn als Trouw even zei; ‘Ja Pechtold, dat weten we nu wel.’

Heeft de politiek zitten slapen?
“Misschien was dit wel de wake-up call die we nodig hadden. We hebben vijftien jaar het debat laten gijzelen door populisten als Wilders en meehuilers als Rutte, die alsmaar suggereren dat in ‘minder Europa’ een oplossing ligt.

Ook slechts een herhaling van het bovenstaande populisme.

Natuurlijk moeten we mensen bij de hand nemen, hun angsten serieus nemen als ze het gevoel hebben dat het met Europa te snel gaat.

Mensen bij de hand nemen? In welke tijd leeft de dictator Pechtold? In de tijd van Calvijn?

Maar de onvrede krijgt nu wel heel veel aandacht.

Niet door Pechtold. Hij heeft er in het hele interview nog geen enkele inhoudelijke zin aan besteed, en wil die onvrede dus niet herkennen. Met z’n ‘oplossingen’

We leven op een van de mooiste plekken van de wereld, maar doen of alles naar de verdoemenis gaat.

Dat is nu juist het probleem, Pechtold. Dat we in zo’n mooi deel van de wereld leven en dat dit door de welbewuste omvolking van de huidige Duitse heersers om zeep wordt geholpen. We hebben heel veel te verliezen in die ‘landjes’!

Europa is het probleem niet. Populisme is het probleem.

Nee, Pechtold, ik zeg het nog maar eens; Europa is prachtig, de EU is het probleem. Weet u ook wel, maar u liegt er liever over. Want u weet; die EU is niet zo populaire term. Beter erover zwijgen.

Dus als Wilders er een thema van wil maken in de verkiezingen: kom maar op. De Brexit geeft me weer energie om terug te vechten.

Leuk dat u zichzelf moed in zit te praten, maar waarom moeten wij dit weten? Zeg liever wat inhoudelijks, want dat heeft u in dit hele interview geen enkele keer gedaan. Zoals het een echte populist betaamt.

Bron: http://www.joostniemoller.nl