PA Leider Mahmoud Abbas Bevestigt Betaling Van Terroristen In Israëlische Gevangenissen Met Donorgelden

Door Missing Peace

abbas-will-quit-peace-talks-if-no-building-freeze-2010-09-05_l1

Yochanan Visser – 10 mei 2016

Palestijnen: Wij zullen een Joodse Israël niet accepteren

door Khaled Abu Toameh
19 April 2016


Israël als een Joodse staat; het blijft een anathema voor de Palestijnse gemeenschap. Dit is een houding die van hoog naar laag wordt gecommuniceerd – op een constante basis – door de president van de Palestijnse Autoriteit (PA), Mahmoud Abbas.

De Palestijnse weigering om Israël te erkennen als een Joodse staat, is gebaseerd op het argument dat een dergelijke stap zou betekenen dat men “het recht op terugkeer” naar Israël opgeeft voor de miljoenen “vluchtelingen”. Deze weigering is ook gebaseerd op de blijvende ontkenning van de historische Joodse verbinding met het land.

In de afgelopen weken heeft de president van de PA zijn sterke oppositie tegen het erkennen Israël als een Joodse staat nogmaals herhaald.

De Palestijnse weigering om Israël te erkennen als een Joodse staat is één van de voornaamste belemmeringen voor vrede tussen Israël en de Palestijnen.

Bouwklachten over nederzettingen zijn niets meer dan een rookgordijn van de Palestijns Autoriteit.

Er wordt tegenwoordig veel gesproken over het voornemen van de Palestijnse Autoriteit om de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties te vragen een resolutie te laten uitgaan ter veroordeling van Israël voor de bouw van de nederzettingen. Het is nog niet duidelijk of de PA zijn bedreiging zal uitvoeren. Wat echter wel duidelijk is, is dat deze obsessie over de nederzettingen zeker de aandacht zal afleiden van de kernzaken, zoals een Palestijnse erkenning van een Joods Israël. Veel Palestijnen blijven Israël zien als één grote nederzetting die moet worden verwijderd uit het Midden-Oosten.

Waarom weigeren de Palestijnen Israël in feite als een Joodse staat?

Abbas heeft consequent geweigerd om zijn redenen voor zijn totale afwijzing van Israël als een Joodse staat te vermelden. In januari 2014 verklaarde de PA-president:

“De Palestijnen willen niet de Joodsheid erkennen van de staat Israël en zullen het niet aanvaarden. De Israëli’s zeggen dat als we de Joodsheid niet erkennen, er geen oplossing kan komen. En wij zeggen dat we de Joodsheid van Israël niet zullen erkennen of accepteren, en we hebben veel redenen voor deze afwijzing.”

Bij een andere gelegenheid in hetzelfde jaar zei Abbas: “Niemand kan ons dwingen om Israël te erkennen als Joodse staat. Als zij [Israël] dat willen, kunnen ze naar de VN gaan en vragen om hun naam te veranderen in wat ze willen – zelfs als ze Joodse Zionistische Staat willen worden genoemd.” Abbas faalde opnieuw om de Palestijnse hartstochtelijke felheid betreffende deze vraag uit te leggen.

(Afbeeldingsbron: Palestijnse Media Watch)

De hoofdonderhandelaar van de Palestijnse Autoriteit, Saeb Erekat, heeft enig licht geworpen op de zaak: “We hebben reeds het bestaan van Israël erkend met de grenzen 1948 van bezet Palestina,” zo legde Erekat uit. Hij voegde eraan toe dat hij dit duidelijk heeft gemaakt aan de voormalige Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, Tipi Livni, tijdens een bijeenkomst in München; dat de Palestijnen “niet hun geschiedenis, religie en cultuur zullen veranderen door Israël te erkennen als een Joodse staat.”

Terwijl de Palestijnse leiders nogal onwillig ingaan op de redenen achter hun rejectionisme, zijn andere Palestijnen hier guller over geweest.

Eén daarvan is Palestijnse politieke wetenschapper Dr. Saniyeh Al-Husseini, die onlangs eenartikel publiceerde met de titel “Waarom Palestijnen weigeren de Joodsheid te aanvaarden van de staat Israël.” Het artikel werd herdrukt door het officiële persagentschap van de Palestijnse Autoriteit, WAFA – een duidelijk teken dat het Palestijnse leiderschap zijn standpunten onderschrijft.

In het artikel wijst Al-Husseini erop dat de VS de Israëlische voorwaarde ondersteunt, die zij omschreven als een “verlammende vraag”.

Het artikel waarschuwt dat “accepteren van de Joodsheid van Israël betekent: afstand doen van alle Palestijnse rechten op de Palestijnse gebieden, met inbegrip van de gebieden die in 1967 werden bezet.” Volgens Al-Husseini zijn er twee belangrijke redenen waarom de Palestijnen tegen deze eis zijn. De eerste heeft te maken met het “recht op terugkeer” voor Palestijnse vluchtelingen naar hun vroegere dorpen en huizen binnen Israël; de tweede is gerelateerd aan de status van Israëls Arabische burgers.

Verwijzend naar de eerste van deze, schrijft Al-Husseini:

“De Palestijnse aanvaarding van het Israëlische verhaal zou elk Palestijns recht op Palestina ontkennen, en een wettiging zijn van Israëls oorlogen tegen de Palestijnen. Palestijnse erkenning van de Joodsheid van Israël betekent de aanvaarding van het Israëlische verhaal over het Joodse recht op Palestina en Israël vrijstellen van verantwoordelijkheid voor de morele en juridische gevolgen die ze dragen vanwege al hun misdaden tegen de Palestijnen.”

In de weergave van Al-Husseini weigeren de Palestijnen een Joodse staat te erkennen, omdat zij geloven dat dit legitimiteit zou verlenen van “de Joodse rechten op het land van Palestina” en aan het ondermijnen van de Palestijnse vraag naar het “recht op terugkeer” voor miljoenen vluchtelingen naar Israël.

Laten we een moment nemen om dit te verduidelijken: de Palestijnse Autoriteit wil een Palestijnse staat naast Israël terwijl ze tegelijkertijd Israël willen overstromen met miljoenen vluchtelingen. Dat is natuurlijk iets waarmee geen Israëlische regering ooit zou kunnen instemmen. Nog belangrijker is de Palestijnse weigering om het Joodse recht op het land te erkennen. Deze weigering is een langdurige pijler van het officiële Palestijnse verhaal. Zelfs degenen die zeggen dat ze de tweestatenoplossing hebben aanvaard, zijn niet bereid om alle Joodse verbanden naar de geschiedenis met het land te erkennen.

De tweede reden, die betrekking heeft op de Arabische burgers van Israël, is op dezelfde manier te verklaren. Volgens Al-Husseini wordt Israëls uiteindelijke doel door deze eis “verraden”, het wil zich ontdoen van haar Arabische burgers.

Er is inderdaad een verraad aan de hand, maar dat wordt niet gepleegd door Israël. Ten eerste heeft door het herdrukken van Al-Husseini’s artikel de PA het feit “verraden” dat het zichzelf heeft aangewezen als de bewaarder van de Arabische burgers van Israël.

Aangezien Israël een democratie is – in tegenstelling tot de dictatoriale Palestijnse regimes – hebben Israëls Arabische burgers hun eigen leiders en vertegenwoordigers in de Israëlische Knesset. Het laatste wat zij nodig hebben is de Palestijnse Autoriteit of Hamas of welke andere Palestijnse factie dan ook om zich te mengen in hun interne aangelegenheden.

Maar het verraad blijft. De Arabische burgers van Israël worden vertegenwoordigd door leiders, met inbegrip van sommige leden van de Knesset, die zo bezig zijn met de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, dat ze vergeten wie hun echte kiezers zijn.

Denk maar aan Knessetlid Zouheir Bahloul, die zijn waardevolle tijd besteedt aan het herdefiniëren van het woord “terrorist”. Bahloul, een lid van de Labor Partij, lijkt te genieten van de publieke verontwaardiging die hij onlangs creëerde toen hij verklaarde dat een Palestijn die soldaten van de IDF probeerde neer te steken in Hebron vorige maand geen terrorist was.

Het is als alsof Bahloul en de andere Arabische Knessetleden alle problemen van de Arabische gemeenschap in Israël hebben opgelost en nu is alles wat is overgebleven, om ervoor te zorgen dat niemand een Palestijnse messensteker een terrorist noemt. Onnodig te zeggen, maar deze kwestie staat niet bovenaan de agenda van de Arabische burgers van Israël.

Het verraad reikt dus breed en diep. Israëlische Arabische leiders verraden hun kiesdistricten door de vermeende belangen van Palestijnse Arabieren te bevoorrechten, terwijl Palestijnse Arabische leiders zijn verraden door hun achterban, die elk verband blijven weigeren tussen Joden en het land. Dit is een houding waardoor vrede een non-starter is in het Midden-Oosten. Wanneer de internationale gemeenschap de klachten over nederzettingen en dergelijke gepresenteerd krijgt, zouden ze eens kunnen nadenken over deze kleine maar kritische punten.

Khaled Abu Toameh, een bekroond journalist, is gevestigd in Jeruzalem.

Bron: http://www.nl.gatestoneinstitute.org

gatestone-logo

Celebrating Terrorism, Palestinian Style

by Khaled Abu Toameh
April 19, 2016 at 5:00 am


  • The Palestinian jubilation over yesterday’s terror bombing in Jerusalem, the first of its kind since the suicide bombings during the Second Intifada more than a decade ago, is yet another reminder of the growing radicalization among Palestinians.
  • The major obstacle to peace with Israel remains the absence of education for peace with Israel. In fact, it is safe to say that there never was a real attempt on the part of Palestinian leaders and factions to prepare their people for peace with Israel. On the contrary, the message they send to their people remains extremely anti-Israel.
  • This casts doubt on the Palestinian leadership’s and people’s willingness to move toward peace and coexistence with Israel.

Shortly after the Jerusalem bus terror explosion attack on April 18, a number of Palestinian factions rushed to issue statements applauding the “heroic operation” and urging Palestinians to pursue the path of armed struggle against Israel.

The Palestinian jubilation over the terror attack, the first of its kind since the suicide bombings during the Second Intifada more than a decade ago, is yet another reminder of the growing radicalization among Palestinians. This radicalization is mostly attributed to the ongoing anti-Israel incitement and indoctrination by various Palestinian factions and leaders.

Not surprisingly, the first Palestinian group to applaud the Jerusalem bus attack was Hamas.

Hamas spokesman Sami Abu Zuhri said that his movement “welcomes the Jerusalem operation and considers it a natural response to Israeli crimes, especially extra-judicial executions and the desecration of the Al-Aqsa Mosque.”

The Hamas spokesman was in fact echoing similar charges made by Palestinian Authority President Mahmoud Abbas, who declared that Palestinians will not allow Jews to be “defiling the Aqsa Mosque with their filthy feet.”

How can anyone blame Hamas for making such accusations against Jews when Abbas, Israel’s peace partner, was the first to come out against tours by Jews to the Temple Mount? It is worth mentioning that Abbas’s allegations came only a few weeks before the eruption of the “Knife Intifada” in early October.

Another Hamas leader, Hussar Badran, also praised the terror attack. He said his movement was determined to pursue the resistance to “expel the occupation from our Palestinian lands.”

When Hamas leaders talk about “expelling the occupation from the Palestinian lands,” they mean that Israel should be eliminated and replaced with an Islamist empire.

On Hamas’s Al-Aqsa TV, broadcaster Mohamed Hamed was so happy and excited to hear about the Jerusalem terror attack that he decided to salute the perpetrators.

Other Palestinians who are not necessarily Hamas supporters took to social media to praise the terror attack and call for more. On Twitter, many Palestinian activists created hashtags called #Bus12 and #TheRoofoftheBusGoesFlying to celebrate the terror attack.

Reflecting the state of jubilation over the Jerusalem terror attack, Palestinian cartoonists quickly joined the chorus of those celebrating the “heroic operation” against Israeli civilians. One of them, Omayya Juha, responded quickly by drawing a cartoon featuring a Palestinian woman celebrating the terror attack by ululating and handing out candies.

Palestinian cartoonist Omayya Juha celebrated the April 18 terrorist bombing of a Jerusalem bus by quickly drawing a cartoon featuring a Palestinian woman celebrating the terror attack by ululating and handing out candies in front of the burned-out bus.

Within hours of the attack, Palestinian factions seemed to be competing with each other over who would issue the most supportive statement of the terror explosion. Palestinian Islamic Jihad and the Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP) reacted by issuing separate statements applauding the Jerusalem bus blast. They said it marked a “qualitative development” in the intifada. The two groups vowed to continue killing Israelis as part of an effort to “escalate” the intifada. Later, another group called the Popular Resistance Committees issued its own statement in which it threatened “more painful strikes against the Zionist enemy.”

Even Abbas’s Fatah faction went to great pains to justify the terror attack. In an initial response to the attack, Fatah spokesman Ra’fat Elayan used Hamas’s words to comment on the bus blast: “This is a natural response to Israeli practices against our people, including arrests, killings and recurring incursions into the Al-Aqsa Mosque.”

Later in the evening, there were reports that some Palestinians, particularly in the Gaza Strip, took to the streets to express their joy over the terror attack.

The public statements of the Palestinian leaders and groups after the Jerusalem terror attack are yet another sign of how they continue to incite their people against Israel. These are the type of statements that prompt Palestinian men and women to grab a knife (or in this case an explosive device) and set out to kill the first Jew they run into.

The major obstacle to peace with Israel remains the absence of education for peace with Israel. In fact, it is safe to say that there never was a real attempt on the part of Palestinian leaders and factions to prepare their people for peace with Israel. On the contrary, the message they send to their people remains extremely anti-Israel.

The incitement, threats and fiery rhetoric will only lead to more violence. For now, all indications are that the Palestinians are headed towards upgrading the “Knife Intifada” to a wave of bombings against civilian targets inside Israel. Judging from the reactions of the various Palestinian factions and activists, support for terror attacks against Israel is so widespread among Palestinians that they are prepared to celebrate the bombing of a bus carrying civilians. This casts doubt on the Palestinian leadership’s and people’s willingness to move toward peace and coexistence with Israel.

Khaled Abu Toameh, an award-winning journalist, is based Jerusalem.

  • Follow Khaled Abu Toameh on Twitter

Bron: http://www.gatestoneinstitute.org

gatestone-logo

PA bereidt nieuwe actie tegen Israël voor in de VN Veiligheidsraad

Door Missing Peace

UPDATE 18 april 2016: De golf van terreuraanslagen door jeugdige Arabieren mag dan aan het luwen zijn, vandaag werd duidelijk dat de Palestijnse terreurorganisaties nog altijd springlevend zijn. Een autobus in Jeruzalem werd opgeblazen door wat vermoedelijk een bom was die achter in de bus werd gedetoneerd. Het is onduidelijk wie de aanslag pleegde en of het ging om een zelfmoordaanslag. 21 Israelis werden gewond in de aanslag. Twee van de gewonden verkeren in levensgevaar.

De golf van voornamelijk steekaanslagen door Palestijnse Arabische jongeren tegen Israëli’s lijkt aan het afnemen. Dit werd niet alleen duidelijk uit nieuwe gegevens over het aantal aanslagen in maart die deze week werden gepubliceerd, maar ook uit wat men nu waarneemt in de gebieden waar de meeste aanslagen werden gepleegd (Jeruzalem, Judea and Samaria).

In maart werden ‘slechts’ 89 terreuraanslagen geregistreerd door de Israëlische binnenlandse veiligheidsdienst Shabak. Het aantal daalde van 101 in februari. In Judea en Samaria (de zogenaamde Westoever) was de afname duidelijker: 58 aanslagen in tegenstelling tot 84 in februari. Alleen in Jeruzalem werd een toename van terreuraanslagen gemeld door de Shabak: 31 aanslagen in maart als in tegenstelling tot 12 in februari.De eerste twee weken van April lieten een verdere daling van de Palestijns-Arabische terreur tegen Israëli’s zien. In de eerste week van april, bijvoorbeeld, werd slechts één aanslag van betekenis gemeld door het Meir Amit Inlichtingen- en Informatie Centrum.De daling van de terreur wordt toegeschreven aan de activiteiten van de IDF en de Israëlische veiligheidsdiensten die de gebieden die onder Palestijnse controle regelmatig binnengaan om arrestaties te plegen. Israëlische functionarissen wijzen ook op het IDF optreden tegen Palestijnse radiostations die aanzetten tot geweld tegen Israël en op de coördinatie tussen de PA veiligheidsdiensten en het leger.Dit is echter niet de belangrijkste reden dat de “al-Quds Intifada”, zoals de Palestijnse terreurgroepen de golf van terreur noemen, op haar laatste benen lijkt te lopen.

Ingrijpen Palestijnse Autoriteit

Oded Granot, de Midden-Oostendeskundige van het Israëlische tv-kanaal 1 (Arutz 1), meldde eerder deze week dat de Palestijnse Autoriteit (PA) heeft ingegrepen om de ophitsing via de sociale media te stoppen.

De Arutz 1-commentator zei in de prime-time nieuwsshow Mabat dat de Palestijnse veiligheidsdiensten 47% van de geplande aanslagen hebben verijdeld. Hij gaf niet aan over welke periode hij sprak.

Granot onthulde dat sommige Palestijnse functionarissen in actie waren gekomen tegen de ophitsing tegen Joden en Israël. Granot gaf een voorbeeld van het succes van de acties van deze Palestijnse functionarissen. Het dorp Sa’ir, dat is gelegen ten zuiden van Hebron, was een van de broeinesten waar terreuraanslagen tegen Israeli’s werden georganiseerd. Twaalf terreuraanslagen tegen Israëli’s vonden hun oorsprong in dit dorp in de afgelopen maanden en dit leidde er uiteindelijk toe dat er een uitgaansverbod in Sa’ir werd afgekondigd door de IDF.

Op dat moment greep de PA in en bood aan om iets te doen aan de situatie, zei Granot. Palestijnse functionarissen gingen daarop naar scholen in Sa’ir om studenten en hun ouders te vertellen dat de foto’s en video’s op Facebook die ophitsen tegen Israël zijn gebaseerd op valse informatie. Dit leidde er toe dat de reeks terreuraanslagen uit Sa’ir stopte.

Granot zei niets over het opmerkelijke feit dat de Palestijnse Autoriteit plotseling wel in staat bleek te zijn om de golf van terreur te stoppen. PA president Mahmoud Abbas had immers altijd beweerd dat de golf terreuraanslagen een spontane volksopstand was die niet kon worden gecontroleerd door de PA.

Opmerkelijke timing

De timing van de PA actie tegen de terreuraanslagen maakt nog iets anders duidelijk. Het optreden van de PA is waarschijnlijk gerelateerd aan wat de Palestijnse leiders van plan zijn te gaan doen bij de Verenigde Naties later deze maand.

Palestijnse leider Mahmoud Abbas heeft zich voorgenomen een nieuwe poging te wagen om de VN-Veiligheidsraad een resolutie te laten aannemen die Israël veroordeelt voor de voortdurende ‘uitbreiding’ van de nederzettingen en zal oproepen tot de beëindiging van de ‘bezetting van Palestijns land’.

De PA werkt naar verluidt samen met de Arabische Liga bij het opstellen van de ontwerp-resolutie en de lobby onder de lidstaten van de VN-Veiligheidsraad. De resolutie vraagt niet om het eenzijdig vaststellen van de grenzen van een toekomstige Palestijnse staat zoals oorspronkelijk de bedoeling was, maar roept op tot een ‘onverwijld einde aan de Israëlische bezetting die begon in 1967.’

De timing van de PA-actie tegen de ‘Messenintifada” laat zien dat de PA niet dom is. Abbas en de zijnen weten dat de beelden van Arabische jongeren die Israëli’s met messen neersteken en auto’s die bushaltes vol Joden rammen geen goed doen zullen doen aan de Palestijnse aspiraties. De PA heeft immers de internationale gemeenschap nodig om de agenda van het unilateralisme vooruit te helpen. Dit verklaart de plotselinge inspanningen om de golf van terreur te stoppen.

Beslissend moment Amerika

Door de gang naar de VN-Veiligheidsraad, voert de PA de druk op Israël op en gokt erop dat President Obama een handje zal helpen om Israël het mes op de keel te zetten.

De PA weet dat een meerderheid van de 15 Veiligheidsraad leden voor de resolutie zal stemmen en dus zijn alle ogen gericht op wat de regering-Obama zal doen met het Amerikaanse vetorecht. De President heeft eerder laten doorschemeren dat het gebruiken van het het veto recht niet langer vanzelfsprekend is wanneer de VN Veiligheidsraad over resoluties stemt die te maken hebben met Israël.

Obama is nu in een lastige positie komen te verkeren omdat hij weet dat het niet gebruiken van het vetorecht de relatie met Israël verder zal doen verslechteren. Een dergelijke actie zal in de huidige verkiezingscampagne ook worden gebruikt om de Democratische partij af te schilderen als anti-Israël.

Commentatoren in Israël verwachten dan ook dat de Palestijnse actie zeer waarschijnlijk een lakmoesproef van de Amerikaanse-Israëlische relaties zal worden.

Oded Granot wist te vertellen dat de regering-Obama en de EU nu proberen om de PA ervan te overtuigen om de resolutie niet in te dienen ‘op dit moment’.

Dat zou wel eens waar kunnen zijn. De Europeanen zijn momenteel bezig met het organiseren van een “vredesconferentie” in Parijs deze zomer. De door de Franse regering te organiseren conferentie heeft ten doel om Israël en de Palestijnse Autoriteit te laten terugkeren naar bilaterale onderhandelingen.

Obama moet er verder rekening mee houden dat een weigering om zijn veto te gebruiken bij een stemming over een anti-Israël resolutie in de Veiligheidsraad een rode lijn voor het Congres zal zijn en de aspiraties van Hillary Clinton om president te worden van de Verenigde Staten zal schaden.

Weinig vertrouwen

Echter, velen in Israël – met inbegrip van premier Benjamin Netanyahu – hebben geen vertrouwen in Obama en met name niet waar het gaat om het conflict met de Palestijnen.

Het zou kunnen verklaren waarom de Israëlische PM plotseling een aantal ‘vertrouwenwekkende maatregelen’ aankondigde die tot doel hebben om de relatie met de PA te verbeteren. Dat is klaarblijkelijk de prijs die Israël betaalt voor de Amerikaans-Europese druk op de PA.

Netanyahu herinnerde Obama verder aan zijn eigen woorden, ”vrede zal niet komen door verklaringen en resoluties van de Verenigde Naties … Uiteindelijk zijn het de Israëli’s en de Palestijnen – niet wij – die akkoord moet bereiken over de kwesties die hen verdelen. ”

Het zal misschien genoeg zijn om het tij nu te keren maar op langere termijn kunnen we meer van dit soort acties verwachten van de Palestijnen.

Bron: http://www.missingpeace.eu

Why the Palestinians Are Calling to Overthrow Abbas

by Khaled Abu Toameh
April 6, 2016 at 5:00 am


  • Abbas has used the dirtiest words: Peace with Israel. Abbas, of course, was speaking to the Israeli public, and not to his own people. He has always sent a conciliatory message to Israelis, but this is the same Abbas who whips his people into a frenzy by telling them that Jews are “defiling the Aqsa Mosque with their filthy feet,” and the same Abbas whose media and officials glorify Palestinians who murder Israelis.
  • Abbas has only himself to blame for this morass. Like other Palestinian leaders, Abbas has become hostage to his own anti-Israel poison.
  • Perhaps this time, the international community can hear the truth: the Palestinian leadership does not educate the Palestinian people for peace with Israel. That is the real obstacle to peace.

 

Palestinian Authority (PA) President Mahmoud Abbas is reaping what he has sown. He is facing a firestorm calling for his resignation or overthrow.

The Palestinians are not up in arms about Abbas’s eleventh year of a four-year term in office. They really do not seem to care about that, especially as long as he is paying salaries.

Most Palestinians are not objecting to his dictatorial rule, or staunch refusal to bring democracy and public freedoms to the Palestinians. Nor is he under attack for failing to implement reforms in the Palestinian Authority, or to combat financial and administrative corruption.

No, the trouble stems from a different corner entirely. Abbas has used the dirtiest words: Peace with Israel.

Let us put things into perspective. This is the same Abbas who over the past six months has remained silent in the face of the new “knife intifada”; the same Abbas who whips his people into a frenzy by telling them that Jews are “defiling the Aqsa Mosque with their filthy feet,” and the same Abbas whose media and officials glorify Palestinians who murder Israelis.

The whole problem exploded when Abbas told Israel’s Channel 2 TV station that his security forces in the West Bank have been entering schools and searching students’ bags for knives. “In one school, we found 70 students with knives, and we told them that this was wrong,” Abbas said. “I told them I do not want to kill someone or die; I want you to live, and for others to live too.” He went on to say that he wants peace with Israel and is ready to meet with Prime Minister Binyamin Netanyahu.

Abbas, of course, was speaking to the Israeli public, and not to his own people. He has always sent a conciliatory message to Israelis — leaving the truth with blood on it for his Arabic-speaking audiences.

The two faces of Mahmoud Abbas: The Palestinian Authority president speaks to Israelis about peace, while he whips his own people into a frenzy by telling them that Jews are “defiling the Aqsa Mosque with their filthy feet,” and his media and officials glorify Palestinians who murder Israelis.

A few days earlier, Abbas seemed to have committed another “crime” when he told Druze leaders who visited him in his office in Ramallah that his hand would continue to be extended for peace with Israel. He even went as far as declaring that that he “rejected violence and terrorism.”

In yet a further “provocative” move on the part of Abbas, he received in his office a delegation representing the World Federation of Moroccan Jews. At the meeting, Abbas once again discussed his desire for peace, saying he was seeking to “end hostility and bloodshed between us.”

By granting an interview to an Israeli TV station, Abbas was defying instructions from his loyalists in the Palestinian Journalists Syndicate. In February, the syndicate decided to boycottany Palestinian official who gives an interview to Israeli reporters or media organizations.

The Palestinian Journalists Syndicate, which is dominated by members of Abbas’s ruling Fatah faction, did not publicly condemn the interview with the Israeli TV station. They have better judgment than that. Privately, however, Palestinian journalists and political activists in Ramallah expressed outrage over their president’s “collaboration” with Israeli media in defiance of the ban.

The meeting with the Moroccan Jews also infuriated some Palestinians, who rushed to accuse Abbas of acting against the instructions of the “anti-normalization” movement in the Palestinian territories. This movement has long worked to foil meetings between Israelis and Palestinians; its supporters have not hesitated to use violence to stop such encounters from taking place. Even soccer matches between Israeli and Palestinian children are considered unacceptable by this extremist movement, which, ironically, also consists of Abbas loyalists.

Yet what really caused the outcry was the talk of peace. Without it, the interview and the meeting with the Moroccans might have been quietly condemned. Apparently, discussing searching schoolchildren’s bags for knives was considered “over the top.”

Verbal attacks against Abbas are not only coming from his political enemies, such as Hamas and Islamic Jihad. Some are coming from his own supporters in Fatah and the PLO.

The Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP), the second largest faction of the PLO after Fatah, has called for Abbas’s immediate resignation.

Accusing him of having “crossed all red lines,” the PFLP said that Abbas’s remarks to the “enemy’s TV station” prove that the Palestinian Authority continues to conduct security coordination with Israel.

The PFLP, which denounced Abbas’s remarks as “despicable,” said that if Abbas does not step down, then the PLO leadership should hold a meeting to remove him from power and hold him accountable for his statements and actions.

Palestinians also took to social media to denounce their president for his remarks, with some joking that it could have been because of April Fool’s Day. Abbas was mocked as a liar and a hypocrite.

Abbas has only himself to blame for this morass. In the last months, he and the PA leadership have been inciting their people against Israel through the media and public rhetoric. Forget what they say in English: in Arabic, many of the Palestinian leaders talk of death to the Israelis.

Like other Palestinian leaders, Abbas has become hostage to his own anti-Israel poison. He has now had some feedback from his people on how well he has taught them. The answer: very well indeed.

Perhaps this time, the international community will hear the truth: the Palestinian leadership does not educate the Palestinian people for peace with Israel. That is the real obstacle to peace.

Khaled Abu Toameh, an award-winning journalist, is based in Jerusalem.

  • Follow Khaled Abu Toameh on Twitter

Bron: http://www.gatestoneinstitute.org

gatestone-logo

Meer loze Palestijnse dreigementen

Ditmaal bij veiligheidscoördinatie