Migrantenprofessor: Verbond linksgroen met islam is grootste vijand van Europa

Europa heeft objectiviteit en vrijheid van meningsuiting vervangen door politiek correcte, anti-Westerse en anti-democratische linksgroene ideologie


Typerend voorbeeld van het anti-Europese linksgroene cultuurnihilisme, de Zweedse premier Stefan Löfven.

Professor (em.) Bassam Tibi, ooit migrant uit Damascus en voormalig volgeling van de beruchte linkse ’68’er’ beweging in Europa, waarschuwt -mede als liberale moslim- dat het stilzwijgende verbond tussen linksgroen en islam de grootste vijand van Europa is, omdat beide ideologieën volgens hem samenwerken aan de islamisering en daaraan verbonden vernietiging van onze open en vrije samenleving. De ondergang van ons continent komt heel dichtbij nu de sociaaldemocraten en linksgroenen in Duitsland alle (moslim)migranten stemrecht willen geven, ook als ze nog maar net zijn gearriveerd (2).

 

In 2016 publiceerde Tibi zijn boek ‘Europa zonder identiteit? Europeanisatie of Islamisering’, waarin hij uitgebreid onderbouwde dat een vrij Europa niet kan samengaan met de (traditionele) islam, die door 99% van alle moslimmigranten wordt aangehangen.

‘Het zijn de cultuurrelativisten en nihilisten van linksgroen en de diaspora-islamisten, die weliswaar hun toevlucht in Europa zoeken en vinden, maar het continent tegelijkertijd willen islamiseren,’ die de grootste vijanden van het vrije Europa zijn. ‘De linksen zijn cultuurnihilisten, en hun onuitgesproken bondgenoten, de islamisten, zijn religieuze absolutisten.’

‘Toelaten moslimmigranten is voorwendsel, een humanitair masker’

Volgens Tibi is de steeds weer gegeven reden dat het enkel humaan zou zijn om zoveel moslimmigranten in Europa binnen te laten slechts een voorwendsel, een masker. Zowel islamisten als linksgroenen wijzen de huidige Europese seculiere en democratische cultuur strikt af, en beschouwen deze als ongewenst, slecht en zelfs boosaardig.

‘En als je dit idee van Europa afwijst, blijft er niets over…, ,’ vervolgt de professor. ‘De linksgroenen misbruiken de vluchtelingen als minderheden, om via hen politiek als surrogaat proletariaat te voeren. De linksgroene aanslag op de Europese identiteit kan enkel in bredere zin worden begrepen, om te laten zien waarom het idee van Europa nu (door hen) wordt aangevochten.’

Beide systemen uit op ondergang van kapitalistisch Europa

De belangrijkste reden waarom linksgroen samenwerkt met de islam is dat beide systemen uit zijn op de ondergang van het huidige kapitalistische en (de resten van het ooit) christelijke Europa. Heel vaak worden daarbij de kruistochten en het kolonialisme aangehaald, om Europeanen een schuldgevoel aan te praten. Tibi: ‘Maar hebben de moslims niet hetzelfde gedaan? Was de islamitische jihad niet de voorloper van de kruistochten*? En hebben de moslims niet eveneens de wereld veroverd en gekoloniseerd?’

* Sterker nog: historisch gezien waren de kruistochten een directe reactie op de jihad, toen moslimlegers het christendom in het Midden Oosten, Noord Afrika en Zuidoost Europa probeerden te onderwerpen en/of te vernietigen, en Europa een verdere opmars naar onze landen wilde stoppen. Toén nog wel.

De professor internationale betrekkingen vindt dat linksgroen aan één oog blind is; men ziet alleen de lasten van de eigen beschaving, maar niet de voordelen. In de jaren ’60 was dat nog niet zo, betoont hij. Toen zag ook links de traditionele Europese waarden als iets positiefs. ‘Maar de huidige linksgroenen zijn ook wat waarden betreft anti-Europees en anti-Westers ingesteld.’

Europa: Van positieve identiteit naar open zelfvernietiging

De Belgische historicus David Engels schreef in november dat Europa hierdoor een gevaarlijke weg is ingeslagen. In plaats van ‘positieve identiteit’ is ‘open zelfvernietiging’ gekomen, die het Westen van binnenuit uitholt, en tot richtingsloosheid, defaitisme en zelfs open zelfhaat heeft gevoerd (denk aan de Duitse linksgroene slogan ‘we love Volkstod’). ‘Het Westen heeft het geloof in zichzelf en in zijn toekomst verloren,’ aldus Engels. Funest daarbij is het feit dat het linksgroen is gelukt om (in ieder geval in de media en de politiek) de blanke huidskleur –en dus al onze traditionele waarden- synoniem te stellen met racisme.

Door de massale moslimimmigratie hebben we in heel Europa een ‘onverzoenlijke parallelle samenleving’ zien ontstaan, aldus Tibi: ‘Voor de linksen is dat een zegen van het multiculturalisme. Engels schrijft echter dat het multiculturalisme de verkeerd begrepen Oriëntaalse samenlevingsvorm is.’

Linksgroene visie beheerst de publieke opinie

De ondemocratische EU is voor linksgroen dan ook het enige ‘positieve’ aan Europa. Iedereen die zich verzet tegen Brussel krijgt gelijk het stickertje ‘anti-Europees’ en ‘populistisch’ opgeplakt. De uitgever van het bekende Zeit, Giovanni di Lorenzo, wees er vorig jaar op hoezeer de linksgroene visie de publieke opinie (en de media) in Europa bepaalt en zelfs domineert. Wie niet meedoet, wordt gelijk in de rechtspopulistische hoek gezet.

Professor Tibi schrijft dat hij zich als voormalige moslimmigrant deze Europese zelfhaat maar moeilijk kan voorstellen. Daar waar ‘links’ enkele tientallen jaren geleden de waarden van een vrije seculiere Europese samenleving nog hoog hield, is in onze tijd exact het tegendeel het geval. Wie nu voor het totalitaire islamisme waarschuwt, wordt door diens bondgenoot, de linksgroenen, meteen van ‘racisme’ en islamofobie’ beschuldigt.

Aanval op Europese identiteit

Tibi noemt dit letterlijk een ‘aanslag op de beschavingsidentiteit van Europa.’ Linksgroen wil deze vervangen door hun cultuurrelativistische nihilisme, die op alle punten de Europese identiteit bestrijdt. Belangrijk onderdeel van deze aanval op Europa is de samenwerking met islam, en het voorstellen van de moslim minderheden als collectief, wat rechtstreeks tegen het principe ingaat dat mensen als individu hun eigen richting mogen bepalen. Als gevolg mogen moslims en de islam in de reguliere media en politiek bijna niet meer worden bekritiseert, en werd bijvoorbeeld PVV leider Geert Wilders vervolgd voor zijn ‘minder (criminele) Marokkanen’ uitspraak.

Politieke correctheid heeft vrijheid meningsuiting vervangen

De oorlog die linksgroen tegen Europa voert vindt daarnaast vooral plaats via de media, die ze in de loop der jaren vrijwel geheel onder hun controle hebben gebracht. Vrije meningsuiting is door hen vervangen door politieke correctheid. Visies en standpunten die tegen die van linksgroen ingaan worden steeds vaker gecensureerd en weggehouden uit de media en de publieke discussies. ‘Die zijn door de tirannie van de heersende (linkse) visie verboden. Daarmee handelen linksgroenen in strijd met alle waarden en regels van de democratie.’

‘Ideologische waanzin vervangt iedere objectiviteit’

Ten derde valt linksgroen in zijn onuitgesproken verbond met de islam ook de seculiere samenleving aan, en dat zogenaamd vanwege de ‘vrijheid van religie’. In de praktijk betekent dit echter enkel de ‘vrijheid’ om enkel de altijd en overal naar overheersing, racisme en onderdrukking neigende islamitische religie aan te hangen. Tegelijkertijd wordt iedere objectiviteit in de samenleving vervangen door de linkse ideologie van het cultuurrelativisme: feitelijke waarheden bestaan niet meer, enkel de (linkse) interpretatie hiervan.

Tibi noemt dit ‘de ideologische waanzin van de linksgroenen,’ omdat ze met hun steun voor het religieuze absolutisme van de islam feitelijk zichzelf tegenwerken. In de publieke sfeer is het linksgroene absolutisme het pluralisme, wat het hart is van de oorspronkelijke Europese identiteit, aan het vervangen. ‘Kan Europa de linksgroene zelfverloochening als heersende visie overleven? Daar heb ik geen antwoord op,’ besluit Tibi. ‘Maar ik heb wel de hoop dat ik de islamisering van Europa niet meer zal beleven.’

Stem op links(groen)(/liberaal) voor een pan-Arabische islamofascistische toekomst

In Duitsland is de linkse elite angstvallig dichtbij de realisering van hun doelstellingen gekomen, nu de nieuwe leider van de sociaaldemocratische SPD, Martin ‘EU-superstaat’ Schulz, samen met de linksgroenen aan alle migranten en asielzoekers stemrecht wil geven, ook degenen die (nog) niet de Duitse nationaliteit hebben en hier nog maar net zijn gearriveerd. Met deze verkapte staatsgreep verschaft de linkse pro-islam elite zichzelf in de toekomst een permanente meerderheid. (2)

Als u als Nederlander ook vindt dat het huidige vrije en welvarende Europa moet verdwijnen, en moet veranderen in een pan-Arabisch islamofascistisch continent, stem op 15 maart dan op Jesse Klavers GroenLinks, Alexander Pechtolds D66 of Lodewijk Asschers PvdA. Als we hen aan de macht helpen, hoeven we de komende jaren enkel achterover te leunen en toe te kijken hoe de grote islamiseringsdroom van links met volledig open grenzen en alle ruimte voor de islam tot – een wat ons betreft gruwelijke- werkelijkheid wordt gemaakt.

Xander

(1) Basler Zeitung
(2) Zero Hedge

Bron: http://www.xandernieuws.nl

 

‘Steeds openlijkere alliantie tussen links en islam wil Westerse beschaving vernietigen’

Toppunt hypocrisie: Zaken waar ‘links’ jarenlang voor streed, zoals rechten van vrouwen en homo’s, worden nu totaal ondergeschikt gemaakt aan islamitische haatideologie

De grote droom van links en islam voor zowel Amerika als Europa.

Tijdens de massale protesten tegen de inauguratie van president Donald Trump viel vooral op dat ‘links’ aan beide kanten van de oceaan steeds openlijker de kant kiest van islam – een onheilige alliantie, die vast van plan lijkt om de huidige Westerse beschaving te vernietigen en alles wat conservatief, christelijk, rechts en ‘populistisch’ is, desnoods met wortel en tak uit te roeien.

 

Feministen in Duitsland doorbraken alle grenzen van hypocrisie door de meest misogyne (vrouwenhatende) ideologie die de wereld ooit gekend heeft, islam, te omhelzen. Een woordvoerder van de feministen, die borden met zich meedroegen met teksten zoals ‘ontmantel de blanke suprematie’, schreeuwde zelfs luid door een microfoon ‘Allahu Akbar!’

Infowars verslaggever Paul Watson vraagt zich cynisch af ‘welk progressief pro-vrouwen kenmerk van islam ze wilden promoten? Eerwraakmoorden? Verkrachtingsslachtoffers die worden gestenigd? Massale aanrandingen? Gedwongen kindhuwelijken? Een profeet die seksslavinnen had en een 9 jarig meisje verkrachtte? Vrouwelijke geslachtsverminking (besnijdenis)? Tjonge, wat progressief! Wat liberaal!’

‘En wat te denken van ouders die een bijtend zuur over hun eigen dochter goten, enkel omdat ze naar een jongen keek? Is het niet ironisch dat ze borden met zich meedroegen met de klacht dat hun ‘pussy’s werden vastgepakt’, terwijl dit precies is wat moslimmigranten in heel Duitsland doen? Dus ze haten Trump omdat hij 12 jaar geleden de woorden ‘grab her by the pussy’ zei, maar ze omhelzen een cultuur die rechtvaardigt dat dit letterlijk bij vrouwen wordt gedaan.’

Cultuur die ons ‘het verkrachtingsspel’ bracht

‘Een cultuur die ons ‘taharrush’ bracht, het ‘verkrachtingsspel’. Maar eigenlijk hoeven we niet verrast te zijn als we kijken naar de reactie van feministen op de massale aanrandingsgolf door moslimmigranten in Köln: op bezoek gaan in een AZC, en rozen uitdelen aan de migranten. Ook dat hoeft ons niet te verrassen, omdat de regering hen bombardeert met TV-spotjes waarin een gesluierde, blanke en blonde vrouw hen voorhoudt: ‘geniet van verschil, begin met tolerantie’.’

‘Op andere borden protesteerden ze tegen ‘Trumps homofobie’, omdat Trump homo’s zou willen executeren? O wacht, dat is wat islamitische sharialanden doen! Over de sharia gesproken: wie was één van de grootste organisatoren achter de ‘vrouwenmars’ in Washington? Linda Sarsour, een moslim activiste die de sharia in Amerika wil invoeren, een wetsysteem dat vrouwen compleet van hun rechten berooft.’

Sharia en vrouwenrechten sluiten elkaar uit

‘Het is de sharia versus vrouwenrechten – kies één van de twee, allebei kan niet. Tijdens de vrouwenmars in Washington droegen sommigen hijabs, maar vermoedelijk niet om dezelfde reden waarom moslimvrouwen in het Midden Oosten deze dragen, namelijk om niet in elkaar geslagen en verkracht te worden.’

‘Maar laten we even blijven doen alsof de hijab géén internationaal symbool van de onderdrukking van vrouwen is.’ Een moslima droeg een bord met de tekst Mr. President, islam snoert mij niet de mond, het geeft mij kracht.? Watson: ‘Ja, probeer eens in Saudi Arabië voor vrouwenrechten te demonstreren, en kijk dan eens hoeveel ‘kracht’ het je geeft!’ Het filmpje toont vervolgens een foto van een op haar knieën zittende moslima die zweepslagen krijgt.

‘O ja, en de enigen die bij de ambassade van Saudi Arabië gingen demonstreren –een islamitische theocratie waar vrouwen daadwerkelijk worden onderdrukt- waren Trump supporters.’

Gezamenlijke doel: vernietiging van de Westerse beschaving

‘Hier heb ik jarenlang voor gewaarschuwd. Links sluit nu openlijk een alliantie met islamisten en islam. Eigenlijk logisch, want zowel islamisme als extreemlinks delen hetzelfde doel: de complete vernietiging van de Westerse beschaving. U gelooft me niet? Lees dan het manifest van ISIS ‘Zwarte vlaggen in Rome’, waar ze het hebben over het werven van linkse activisten (islams ‘nuttige idioten’), omdat die aan dezelfde kant staan.’

Tijdens de demonstraties in Washington intimideerden linkse activisten Trump supporters door hen op hun smartphones ISIS-vlaggen en onthoofdingsvideo’s te laten zien. ‘En luister naar de retoriek tijdens de vrouwenmars, zoals Madonna die het Witte Huis wil opblazen. Op Twitter reageren tal van linksen enthousiast op filmpjes van fysieke aanvallen op mensen die het niet met hen eens zijn. Geweld tegen mensen die tegen een bepaald politiek doel zijn – met wat voor woord zouden we dat eens kunnen omschrijven?’

‘Terrorisme’.

Alliantie met meest intolerante, achterlijke geloofssysteem ooit

Dat wordt dan gerechtvaardigd met ‘ja maar hij is een Nazi, jij verdedigt een Nazi.’ Watson: ‘Dat heeft er niets mee te maken. Links labelt iedereen die het niet met hen eens is als Nazi’s. Je kunt niet zomaar op straat mensen in elkaar slaan omdat jij vindt dat het Nazi’s zijn, of ze dat nu echt zijn of niet… Waar hebben we het eerder gezien, dat mensen op straat met geweld werden aangevallen, enkel vanwege hun andere overtuiging? Ah, ik weet het al: in Nazi Duitsland. Ja, laten we hen nadoen, goed idee zeg!’

‘Links omhelst het islamisme, het meest intolerante geloofssysteem op Aarde. Ze omhelzen intimidaties, ze omhelzen geweld. Ze omhelzen totaal gestoord, geschift en hysterisch gedrag. Terwijl ze ‘Love Trumps Hate’ schreeuwen, en maar doordrammen hoe vreedzaam en tolerant ze zijn, legitimeert de linkse media al dit geweld en al deze haat door te weigeren het te veroordelen, en het enkel ‘gewone protesten’ te noemen.’

‘We zijn getuige van de onderwerping en capitulatie van het Westen. Dat kan enkel plaatsvinden door de gewillige medeplichtigheid van links, dat op brutale wijze heeft besloten om een alliantie te sluiten met het meest achterlijke geloofssysteem dat ooit werd bedacht.’

Xander

(1) Paul Joseph Watson / YouTube

Bron: http://www.xandernieuws.nl

 

Links, de Joden en twee lobbies

30 mei 2016

 

Israel-poster1986-2008_IMG_2370

In het vorige deel ging ik vooral in op het beeld binnen links van niet Westerse culturen en minderheden, die men enerzijds als slachtoffer ziet van de dominante cultuur en anderzijds ook wil emanciperen, zodat ze gelijkwaardig aan ons kunnen meedraaien en praten. Dat laatste streven steun ik van harte. Helaas ziet men de Palestijnen voornamelijk als slachtoffer zonder veel eigen verantwoordelijkheid, wat een van de redenen is van het eenzijdig negatieve beeld dat men van Israel heeft. Maar hoe kijkt men binnen links naar Joden?

De Joden vallen bij links een beetje buiten de kaart. Ze zijn weliswaar een minderheid en in het verleden zwaar onderdrukt, maar ze voldoen niet (meer) echt aan het plaatje dat bij een onderdrukte minderheid past. Een staat die de VS als belangrijkste bondgenoot heeft en die met het modernste wapentuig en een afscheidingshek met controle posten en metershoog prikkeldraad zijn veiligheid bewaakt, dat is op een of andere manier toch niet helemaal wat links zich bij een geëmancipeerde en mondige minderheid voorstelt. Ze zijn, kortom, te machtig geworden om nog als kwetsbare minderheid te worden gezien en op sympathie van de progressieve Europeaan te kunnen rekenen.

Tegelijkertijd voelen velen zich nog altijd ongemakkelijk over de oorlog en de dubieuze rol die ook Nederlandse organisaties als de NS en de politie daarin speelden. Soms wordt daarom een scherp onderscheid gemaakt tussen de Joden van toen, die net zo goed als andere minderheden toen en nu puur slachtoffer waren van een walgelijke op racisme gebaseerde ideologie, en de Joden van nu, waarbij de zaken wat ingewikkelder liggen. Volgens sommigen is de Jood van toen de moslim van nu, en deze visie klinkt door op bijvoorbeeld de alternatieve Kristallnachtherdenking, waar nauwelijks nog aandacht is voor wat de Joden toen overkwam en alle aandacht gaat naar wie nu wordt gediscrimineerd. Dat wil zeggen naar de moslims die nu worden gediscrimineerd, want voor hedendaags antisemitisme is opvallend genoeg geen aandacht. Wanneer daar ook nog eens felle anti-Israel retoriek bij komt krijgt het geheel een onaangename lucht.

Onderscheid

Om niet als antisemiet te worden gezien maakt men vaak een nogal kunstmatig onderscheid tussen Joden en zionisten. Zionisten zijn de Joden die in Israel de Palestijnen onderdrukken, die hechten aan hun leger en van slachtoffer dader zijn geworden. Over zionisten mag je vervolgens de meest vreselijke dingen zeggen, ze van de meest vreselijke zaken beschuldigen en ze verwensen. Het gaat dan immers niet om Joden, het gaat dan alleen om Joden die Israel steunen, en dat is heel wat anders. Dat de hier wonende Joden in grote meerderheid achter Israels bestaansrecht staan (waarmee ze volgens radikale antizionisten ook medeschuldig zijn aan al het kwaad dat de zionisten op deze wereld aanrichten), wordt voor het gemak genegeerd. Dit onderscheid en vooral ook de steun van enkele Joodse antizionisten, zoals Harry de Winter, Jaap Hamburger en radikale Israeli’s als Ayala Levinger, vrijwaart ze van de antisemitisme aantijging. Soms wordt de Nederlands-Joodse gemeenschap verweten dat ze zich niet sterker uitspreekt tegen Israel, en wordt dit als medeplichtigheid gezien.

Feit is dat veel Joden, ook zij die felle kritiek hebben, zich ook met Israel verbonden voelen, via familie en vrienden, religie, geschiedenis en cultuur, en velen hebben ooit in hun leven bewust nagedacht over de vraag waar men een leven en gezin wil opbouwen. Het bestaansrecht van Israel staat voor hen buiten kijf, hoe fel ze ook tegen bepaalde zaken kunnen ageren. In die zin zijn zij allemaal zionist, een klein groepje mensen daargelaten waarvoor Israel en alles wat het fout doet een ware obsessie is geworden. Juist deze mensen krijgen in de media geregeld een podium en worden gretig aangehaald door niet Joodse, veelal linkse Israel critici en antizionisten. Wanneer zij Israel bekritiseren is het niet langer vanzelfsprekend dat ze achter haar bestaansrecht staan. Hoewel de gewraakte uitspraken van Britse Labour kopstukken en parlementariërs bij ons ondenkbaar zouden zijn, wordt de kritiek ook hier feller en vooral eenzijdiger. Partijen als de PvdA en D66 zijn van een evenwichtig standpunt met kritiek en begrip voor beide kanten opgeschoven naar een eenzijdig Israel kritisch standpunt. De roep om eenzijdige maatregelen tegen en druk op Israel neemt binnen deze partijen toe. Palestijns geweld wordt weliswaar afgekeurd maar vooral gezien als reactie op de bezetting en op Israelisch onrecht. Met name binnen de PvdA is er een actieve en fanatieke pro-Palestina lobby actief die terrein wint. Ook de steeds belangrijker allochtone stem draagt hieraan bij.

Antisemitisme is links ook in het verleden niet geheel vreemd geweest. Zowel binnen links als rechts, religieus als seculier waren antisemitische noties gangbaar. Het antisemitisme van Maarten Luther heeft recent veel aandacht gekregen en de kerk heeft hier na de nodige worstelingen duidelijk afstand van genomen. Maar ook een groot denker als Erasmus kon er wat van, zo blijkt uit een nieuw boek van godsdienstgeleerde Hans Jansen. Ook Voltaire, die in zijn tijd als links werd beschouwd, deed de nodige antisemitische uitspraken. Er zijn veel meer voorbeelden van weldenkende, in hun tijd progressieve mensen die zich hier schuldig aan maakten.

Complottheorieën, populair binnen antisemitische kringen, heb je zowel in linkse als rechtse varianten en kun je moeiteloos aanpassen aan de gewenste politieke situatie. Door niet van Joden maar zionisten te spreken die teveel macht hebben, teveel geld, teveel connecties en de grootste misdaden plegen, voorkom je dat men je voor antisemiet uitmaakt. Je strijdt dan niet tegen Joden maar slechts tegen een staat waar heel toevallig de Joden in de meerderheid zijn en zichzelf besturen. Dat is althans de nogal doorzichtige smoes die helaas juist binnen links vaak makkelijk geaccepteerd wordt.

Lobby

Zo is er opvallend veel aandacht voor de zogenaamd zo invloedrijke en goed georganiseerde pro-Israellobby. Verschillende (vooral links georiënteerde) media besteden hier van tijd tot tijd aandacht aan. In 2003 had Zembla een walgelijke insinuerende uitzending over hoe slinks deze lobby te werk ging, en hoe zij ervoor zorgde dat alleen pro-Israel visies in de media werden gehoord. Kleine obscure brievenschrijfgroepjes werden als invloedrijke clubs neergezet. De trotse woorden van toenmalig directeur van het CIDI Ronny Naftaniel, dat men echt wel gehoord wordt in Den Haag, werden als bewijs gebruikt dat men met een zeer machtige lobby van doen had. Never mind dat iedere lobby- of belangengroep zoiets kan zeggen, never mind dat de pro-Palestina lobby minstens zo invloedrijk is, dat het CIDI weliswaar gehoord wordt maar men niettemin steeds minder naar de verstandige woorden van deze deskundige en zeer gematigde club luistert. Never mind dat Naftaniel steeds minder in de media kwam, ten voordele van het radikaal Israelkritische Een Ander Joods Geluid. En never mind dat de mediaberichtgeving en al het gefoeter op de Israellobby juist het ongelijk van deze bewering aantoont. Een echt invloedrijke lobby werkt immers achter de schermen en wordt niet opgemerkt.

Zoiets als de pro-Palestina lobby dus wellicht, die ons steeds weer voor voldongen feiten plaatst wanneer er weer een bedrijf ‘om’ is gegaan en zich terugtrekt uit Israel (er is als je het breed genoeg neemt altijd wel ergens een link met de bezetting te vinden, om zo de schijn te vermijden dat het je om Israel zelf is te doen). Ook de NRC kan er wat van. Zij pakte flink uit naar aanleiding van de directeurswisselingen bij het CIDI de laatste jaren, met steeds weer de centrale stelling dat het CIDI zeer invloedrijk en zeer pro-Israel (dat wil zeggen: ongenuanceerd en activistisch) zou zijn. Ook andere media besteden van tijd tot tijd aandacht aan de Israellobby in Nederland. Daarnaast krijgen ook Israelische campagnes om het eigen imago te verbeteren onevenredig veel aandacht. Hoewel zelden succesvol, wordt de indruk gewekt dat de Israelische regering professioneel en gewiekst te werk gaat om de berichtgeving in het buitenland te beïnvloeden en naar haar hand te zetten. In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, heeft de Israelische ambassade niet eens het personeel om de Nederlandse media fatsoenlijk bij te houden, laat staan erop te reageren of met journalisten aan te pappen.

Deze overtrokken aandacht voor de macht van de Israellobby leidt tot een vertekend beeld bij het publiek, dat het CIDI en ook de ambassade groter en rijker inschat dan het is. Pro-Israel activisme wordt daarom al snel in verband gebracht met deze zogenaamd zo machtige lobby terwijl anti-Israel activisme geldt als idealistisch en gedreven door linkse idealen van rechtvaardigheid en opkomen voor de zwakkere. De media zouden hierin een meer neutrale rol moeten spelen en activisme voor beide kanten op eenzelfde manier benaderen. Daarbij is het CIDI een stuk genuanceerder dan pro-Palestina organisaties als DocP, het Palestina Komite, Palestine Link of Een Ander Joods Geluid. Het CIDI pleit vaak voor vrede, voor twee staten en vraagt van beide partijen stappen daartoe; de pro-Palestina organisaties hebben enkel kritiek op Israel en wijzen haar bestaansrecht vaak (direct of indirect) af. Hoewel linkse partijen wat betreft hun officiële standpunt dus in feite dichterbij het CIDI staan dan bij de pro-Palestijnse clubs, hebben ze daar veel nauwere banden mee. Soms zijn leden van deze partijen zelfs aanwezig bij demonstraties waar Israels bestaansrecht expliciet wordt ontkend.

Ratna Pelle

Bron: http://www.israel-palestina.info