Vecht of vlucht. Bijna geen keuze meer.

Door Joost Niemöller

DCF 1.0
DCF 1.0

De eerste Nederlandse burgers die kwaad werden over de massa immigratie, deden dat omdat ze geen kant uit konden. Het waren de Nederlandse arbeiders in de achterstandswijken van de grote steden als Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag. Ze zagen in de jaren zeventig van de vorige eeuw de gastarbeiders komen, met hun vrouwen en kinderen. De buurten, arm, maar net, en met een grote onderlinge samenhang, verloederden. De ‘nieuwkomers’ sloten zich af van de autochtonen. Vervreemding sloeg toe. Daar werd voor het eerst massaal Janmaat gestemd. De overheid wilde die blanke arbeiders weg en stopte ze in nieuwe forenzengemeenten als Almere, Purmerend. Eerst nog redelijk veilig. Nu allang niet meer. Het werden heimweegemeenten. Er hing een diep verlangen naar het gemeenschapsleven in de grote steden van hun jeugd. Maar zoals het er nu is in die steden, komen ze er liever niet meer. Hen werd nooit iets gevraagd. Ze woonden in de sociale woningbouw. Die werd steeds meer het domein van de allochtonen.

Nu vindt er opnieuw op grote schaal een vlucht uit de grote steden plaats. Dit is een andere groep. Iets meer gefortuneerd. Middenklasse. Het gaat vaak om jonge stellen met kinderen. Ze hebben een koophuis. Nu de huizenmarkt aantrekt, kiezen ze er massaal voor om de grote steden te ontvluchten. Zo viel vandaag te lezen in een stuk in Het Parool.

De beweging was overigens al wat jaren langer zichtbaar, staat er:

Dat veel Amsterdamse woningzoekenden de stad uittrekken, blijkt uit onderzoek van makelaarskoepel NVM. ‘We zien dit fenomeen in 2014 ineens sterk opkomen,’ zegt Sven Heinen, voorzitter van de Makelaarsvereniging Amsterdam (MVA). ‘Vanaf die tijd houden we die toestroom van verhuizingen vanuit Amsterdam naar de periferie in de gaten. Als er gezinsuitbreiding komt, willen stellen op een klein appartement vaak meteen verhuizen. Opvallend is dat Amsterdammers dan vaker naar steden als Zaandam verhuizen. Dat was voordien vrijwel niet het geval.’
‘Besluiten Amsterdammers buiten de Ring te kijken, dan blijken IJburg, Nieuw-West en Zuidoost vaak geen optie, en willen kopers liever naar een plaats als Haarlem.’

Waarom niet naar IJburg, Nieuw-West of Zuidoost? Dat vermeldt het verhaal in Het Parool niet. Dat kan je overigens zelf bedenken. In Nieuw-West en Zuidoost is de meerderheid allochtoon. IJburg was ooit opgezet als een wijk voor de middenklasse en hoger. Maar door het beleid van een links gemeentebestuur kwamen er ook ineens buurten met sociale woningbouw. Men is daar nu bang voor een nieuwe Bijlmer. Incidenten als deze lijken die kant op te wijzen. Incidenten waarover je in een krant als Het Parool overigens zelden iets zult lezen.

Volgens het Parool zou de vlucht van de middenklasse komen door de ‘voorzieningen.’

Amstelveen is bij veel Amsterdammers favoriet. Makelaar Rob Koelemij (Rijserborgh): ‘De plaats is vanaf de werkplek van pa en ma heel goed te bereiken en er zijn alle soorten voorzieningen, zoals scholen en voetbalverenigingen en we hebben zelfs een golfbaan. Een dorp als Abcoude is erg leuk, maar dan moeten de kinderen vaker met de auto ergens naartoe gebracht en gehaald worden.’

Heb je die ‘voorzieningen’ dan niet ook in Nieuw-West, IJburg en Zuidoost? Natuurlijk wel. De overheid strooit daar met voorzieningen alsof het niks kost. Maar ja. De scholen zijn daar dus zwart. Net als de voetbalclubs. En zodra jonge mensen uit de middenklasse kinderen krijgen, willen ze die kinderen liever niet op zwarte scholen. Of die jonge mensen uit de middenklasse nu wel of niet een ‘kleurtje’ hebben, dat maakt helemaal niets uit trouwens. Iedereen ziet de problemen. Niet uit de media, wel uit eigen ervaringen. Als het om hun eigen kinderen gaat, stemmen mensen met hun voeten.

Het gevolg is een steeds wanhopigere vlucht naar de blanke enclaves. Kijk maar eens zelf rond in Weesp, of in Abcoude. Of in de duurdere delen van Haarlem, Amstelveen of  Het Gooi. Het is voor mij als Amsterdammer (komend uit Haarlem) altijd weer een verrassing om te zien hoe blank het daar nog is. En welvarend. En rustig.  Praat je eens wat door met die beschaafde middenklasse stellen, dan wordt dat altijd op een keurige, beetje ironische wijze toegegeven: Hun kinderen op zwarte scholen en zwarte voetbalverenigingen, nee liever niet. Maar daar komen dan al snel de politiek correcte meningen tussendoor: De voorzieningen. O ja, natuurlijk, de voorzieningen. Gevraagd in de media, zullen diezelfde mensen het altijd alleen over ‘de voorzieningen’ hebben. Ze kijken wel goed uit. Ze hebben ook een baan. Straks staan ze nog te boek als ‘Wilders-adepten.’ De angst zit er diep in.

Zo volstrekt zich in de grote steden een stille demografische revolutie in de laatste tientallen jaren. Een stille, blanke vlucht. En daarbij een middenklasse-vlucht door de geïntegreerde, rijkere allochtonen die heel goed weten waar ze voor wegvluchten.

Maar vluchten kan niet meer.

Overal in het land worden nu de AZC’s opgedrongen aan de gemeenten waar het allochtonenprobleem nog relatief klein was.

De toename van de AZC’s in het hele land is niet alleen enorm, de bezettingsgraad ervan neemt ook snel toe, bleek dezer dagen uit dit overzicht van AZC alert. Ook dat is nieuws wat de landelijke media niet haalt.

De mensen in die vele AZC gemeenten hebben niets te zeggen. Het wordt geraffineerd bij ze naar binnen gepropt. De overheid zet bijvoorbeeld ‘vliegende brigades’ in om de gemeenten bij te staan hun wil op te leggen.

Diezelfde overheid trekt de illegale immigranten voor bij het regelen van uitkeringen. En dan vreemd opkijken als de mensen boos worden.

Als vluchten niet meer kan, dan rest slechts woede. Fight or flight. Er zijn maar twee opties in de dierenwereld. De wet is al zo oud als er levende wezens op de aarde zijn. Mensen zijn ook dieren. Op een gegeven moment zijn ze uitonderhandeld. Kijk niet gek op als er links en rechts wat meer gaat gebeuren dan eieren gooien.

Bron: http://www.joostniemoller.nl

 

Wanneer haat ons hart vervult…

Geplaatst op vrijdag 22 januari 2016, 9:46

‘Sommige mensen in onze gemeente kunnen elkaar niet zien of luchten. Het speelt ook in families. Ze kijken elkaar niet meer aan, maken een omweg om elkaar te ontlopen. Broers en zussen die elkaar negeren, slechte dingen over elkaar vertellen, soms ook over hun ouders of ouders over hun kinderen. Mensen die zich christen noemen. Soms vieren ze ‘gewoon’ het heilig avondmaal alsof er niets aan de hand is, soms blijven ze juist die zondag weg uit de dienst.’

kruis

Dit soort situaties komt helaas te vaak voor in de gemeente van de Heere Jezus Christus. Familierelaties en gemeenten gaan eraan kapot. Christus weent en de duivel lacht.
De Heere Jezus bad tot Zijn Vader over degenen die in Hem geloven: ‘…opdat zij allen één zullen zijn, zoals U, Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven dat U Mij gezonden hebt’ (Johannes 17:21).
Wat maken wij er soms een potje van. We denken het recht te hebben die ander – misschien wel onze broer, zus, vader, moeder, mede-gemeentelid – te negeren, af te wijzen, de rug toe te keren.

Gebed om eenheid
Afgelopen week baden we met een aantal bidders om eenheid onder allen die bij Christus horen. Dan hoeft het helemaal niet erg te zijn dat we deel uitmaken van verschillende kerken en gemeenten. Als we elkaar maar aanvaarden als broeders en zusters die ook de Heere Jezus mogen kennen en liefhebben. Voor wie Hij ook Zijn leven heeft gegeven. En natuurlijk binnen de grenzen die de Bijbel aangeeft. Daar moeten we altijd op aanspreekbaar zijn.

Hoe is het toch mogelijk dat mensen elkaar soms jarenlang niet meer spreken en zien, soms vanwege een kleinigheidje? Dit komt ook onder christenen voor! Soms door een misverstand in het verleden, soms door een conflict over een erfenis, soms door een meningsverschil … en nog tientallen andere oorzaken.
Families gaan erdoor kapot, vriendschappen klappen uit elkaar, kerken scheuren. Er is geen liefde meer tot elkaar. Wat een aanfluiting voor het Evangelie als het mensen betreft die zich christen noemen. Terwijl de Heere Jezus toch bad: ‘Vader, Ik bid dat zij één zullen zijn…’

De liefde van God
In 1 Johannes 4 lezen we over de liefde van God. Wie God liefheeft, moet ook zijn broeder en zuster liefhebben. ‘Als iemand zou zeggen: Ik heb God lief, en hij zou zijn broeder haten, dan is hij een leugenaar. Want wie zijn broeder, die hij ziet, niet liefheeft, hoe kan hij God liefhebben, Die hij niet gezien heeft? En dit gebod hebben wij van Hem, dat wie God liefheeft, ook zijn broeder moet liefhebben’ (1 Johannes 4:20 en 21).

Laten we de onderlinge haat, nijd en vijandschap niet langer accepteren. Het is zonde tegen God. Laten we op onze knieën gaan en het als zonde aan de Heere belijden en Hem om vergeving smeken. Maar zoek ook contact met die ander, met wie u in onmin leeft. Neem zonodig iemand anders mee. Probeer het uit te praten, maak met Gods hulp een nieuwe start.
U zult merken dat het zegenrijk voor uw ziel, geest en lichaam is om conflicten, onenigheden, haat, wrok, nijd, vijandschap, ja, alle onbeleden zonden, op te ruimen en te verwijderen uit uw leven.

Besef welke zonden de Heere u vergeven heeft. Dan kunt u die ander toch ook wel vergeven. Bid voor die ander, zegen die ander, die u misschien iets heel vervelends heeft aangedaan. Denk aan de woorden van de Heere Jezus: ‘Heb uw vijanden lief; zegen hen die u vervloeken; doe goed aan hen die u haten; en bid voor hen die u beledigen en vervolgen, zodat u kinderen zult zijn van uw Vader, Die in de hemelen is…’ (Mattheus 5:44 en 45a).

Verzoening
Streef naar verzoening met die ander. Het zal zo’n opluchting voor u zijn. Het betekent wel dat u de minste zult moeten zijn. Door op de ander af te stappen, excuses aan te bieden, de ander te zegenen in uw gebeden.
In de Bergrede lezen we de wijze woorden van de Heere Jezus: ‘Als u dan uw gave op het altaar offert en u zich daar herinnert dat uw broeder iets tegen u heeft, laat uw gave daar bij het altaar achter en ga heen, verzoen u eerst met uw broeder en kom dan terug en offer uw gave’ (Mattheus 5:23 en 24). Verzoening met degene die iets tegen u heeft, gaat zelfs boven het offeren van een gave. Pas na verzoening wil de Heere onze gave weer ontvangen.

Maak het in orde nu het nog kan. Er komt een moment dat het niet meer kan. Als die ander sterft, kunt u het nooit meer goedmaken met hem of haar.
Leef niet als een verbitterd mens verder. U gaat eraan kapot, zowel geestelijk als lichamelijk. Door Gods genade kunnen we de minste zijn en kunnen we de ander vergeven.

Romeinen 5:5 zegt immers: ‘En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten is uitgestort door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.’
Dit is het geheim. De liefde van God, die in ons hart is uitgestort, is sterker dan de haat, de wrok en de vijandschap. Als wij niet kunnen vergeven, geeft God ons Zijn liefde. Wie vol is van de liefde van God, kan ook de ander liefhebben.

Als de ander zijn schuld niet erkent…
Hoe zit het wanneer de ander zijn schuld niet erkent? Hoef je dan die ander ook niet te vergeven? Toch wel, hoe moeilijk dat ook kan zijn.
Nogmaals woorden van de Heere Jezus uit de Bergrede: ‘Want als u de mensen hun overtredingen vergeeft, zal uw hemelse Vader u ook vergeven. Maar als u de mensen hun overtredingen niet vergeeft, zal uw Vader uw overtredingen ook niet vergeven’ (Mattheus 6:14 en 15).

Ook wil ik u wijzen op Mattheus 18:15-17: ‘Als uw broeder tegen u gezondigd heeft, ga naar hem toe en wijs hem terecht tussen u en hem alleen; als hij naar u luistert, hebt u uw broeder gewonnen. Maar als hij niet naar u luistert, neem er dan nog een of twee met u mee, opdat in de mond van twee of drie getuigen elk woord vaststaat. Als hij niet naar hen luistert, zeg het dan tegen de gemeente. En als hij ook niet naar de gemeente luistert, laat hij dan voor u zijn als de heiden en de tollenaar.’

Het is niet de bedoeling uw broeder – het gaat hier dus over iemand uit de gemeente – zomaar eenzijdig te vergeven, maar op hem af te stappen en hem op zijn zonde te wijzen, in de hoop dat hij tot bekering, schuldbelijdenis komt. En als hij niet luistert, neem nog iemand mee en als hij dan nog niet luistert, stel dan de gemeente ervan in kennis. Alles is erop gericht die ander, die heeft gezondigd, te behouden.

Een paar verzen verderop vraagt Petrus aan de Heere Jezus: ‘Heere, hoeveel keer zal mijn broeder tegen mij zondigen en ik hem vergeven? Tot zevenmaal toe?
Jezus zei tegen hem: Ik zeg u: niet tot zevenmaal, maar tot zeventig maal zeven maal’ (vers 21 en 22).

Dirk van Genderen

Bron: http://www.dirkvangenderen.nl

 

New Foreign Ministry document: ‘Settlements’ are legal

By Nitsan Keidar

First Publish: 12/4/2015, 4:13 AM

 

Judea and Samaria

Judea and Samaria

The Foreign Ministry plans to distribute an official document which, for the first time, will present a legally-backed statement that Israeli communities beyond the Green Line are perfectly legal, and are not contradictory to international law, Arutz Sheva learned on Thursday.

The document, which is a legal opinion which will be distributed to all Israeli embassies around the world and be handed over to world leaders, states among other things that “attempts to present Jewish settlement in Judea and Samaria (the West Bank) as illegal and colonial ignore the complexity of the issue, the history of the country and the unique legal circumstances of the case.”

View original ….

 

Eddie Chumney – January 3, 2014: Weekly 5 minute update

January 3, 2014: Weekly 5 minute update

Uploaded on January 3. This week’s update is 43 minutes.

You may view the 5 minute update this week via audio:

1) Listen to the audio

In this week’s 5 minute update, we focused on:

1) The current situation with the Israel / Palestinian peace process

On December 17, the Palestinians through the Jordanians with the ….

http://www.watchmanofzion.com/?p=1844