Israël slachtoffer mediamanipulatie

Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 2 oktober 2003) ( Laatste bewerking: 28 maart 2016)

De wereldburgers krijgen al vele jaren een vertekend beeld van de werkelijkheid door de zogenaamd ‘onafhankelijke’ nieuwsmedia wat betreft Israël. De anti-Israël stemming is algemeen, maar de actieve propaganda wordt in de hele wereld verzorgd door de “linkse” politiek en pers, door individuele anti-Israël lobbyisten, fanatieke antisemieten en niet te vergeten door diverse kerkeiders. Hoe misleidend en leugenachtig de media te werk gaat blijkt nog eens uit een eind 2011 gehouden onderzoek van professor Henry Silverman van Amerikaanse Roosevelt Universiteit in Chicago naar de veronderstelde ‘objectiviteit’ van bijvoorbeeld het internationale persbureau  Reuters, waar alle reguliere Westerse media zich op baseren- blijkt dat dit persbureau niet vies is van smerige anti-Israëlische propaganda. Deze club kiest doelbewust de kant van het corrupte en misdadige PLO-bewind in Ramallah en de diverse Arabische despoten die hun eigen volk terroriseren.

Silverman onderzocht in totaal 50 door Reuters gepubliceerde nieuwsberichten over het Midden Oosten die gedurende drie maanden in 2010 zijn uitgegeven. Silverman ontdekte niet minder dan 1100 voorbeelden van tendentieuze berichtgeving, verdraaiing van feiten en propagandistisch taalgebruik. Dat zijn dus 1100 overtredingen van de journalistiek-ethische code van het objectief weergeven van feiten. Het merendeel van deze artikelen zijn vrijwel ongewijzigd overgenomen door de linkse media in het Westen en nieuws websites. Silverman onderzocht eveneens de reactie van 35 studenten op de 50 genoemde nieuwsberichten van Reuters. Het resultaat was dat hun sympathie vervolgens uitging naar het corrupte en misdadige bewind in Ramallah. Silverman voert dit terug op de handige en subtiele, maar daardoor niet minder propagandistische methoden van berichtgeving van Reuters. Hij benadrukte dat het niet alleen ging om het manipuleren van foto’s, maar ook om de schriftelijke berichten van het persbureau. Het gaat hier niet om per ongeluk gemaakte fouten maar heel bewuste keuze Israël te demoniseren.

Hoe Reuters en andere ‘nieuwsbrengers’ over het conflict tussen Israël en de “Bende van Ramallah” berichten, is duidelijk van invloed op het algemene beeld van de staat Israël. En wakkert in het ergste geval de haat van moorddadige antisemieten aan. Fotografen en cameraploegen zijn met hele zwermen in Israël neergestreken. Wanneer er niets te beleven valt, huren ze wel een aantal stenengooiers in om dramatische scènes te ontplooien, want er moet immers ‘nieuws’ gemaakt worden! Vervolgens worden de stenengooiers tot heroïsche helden gemaakt, al dan niet gepaard gaande met Israëlische slachtoffers. Het maakt dat ze medeplichtig zijn aan de gewelddadigheden en het verspreiden van haat tegen Israël. En de lezer, gelooft alles wat ze krijgen voorgeschoteld. Anti-Israël propagandisten zijn de afgelopen decennia zo succesvol geweest dat het vandaag de dag mogelijk is om vrijwel elke beschuldiging tegen de Joodse staat te publiceren.

Matti Friedman, van 2006 tot 2011 werkzaam als redacteur bij het persagentschap Associated Press (AP) in Jeruzalem, heeft goed duidelijk gemaakt hoe het zit met de manier van verslaggeving over het Israëlisch-Palestijns conflict en het gebrek aan eerlijkheid van de pers. Hij doet in ‘The Tablet’ enkele schokkende onthullingen over de journalistieke wanpraktijken van AP en beoordeelt daarmee de kwaliteit van het agentschap en van andere grote internationale nieuwsaanbieders. Friedman verteld dat hij tijdens gevechten in Gaza in 2008-2009 persoonlijk  informatie heeft gewist dat Hamasstrijders vermomd als burgers vochten en vervolgens ook als burger bij de dodenaantallen werden opgeteld. ‘Ik verdoezelde deze sleutelinformatie omdat onze reporter in Gaza bedreigd werd.’Het beleid van de redactie was toen, en is nu nog steeds, dat de lezers vervolgens niet geïnformeerd worden dat de artikelen die ze lezen gecensureerd werden. Een nieuwsredacteur van AP Jeruzalem meldde dat zijn verhaal over de intimidaties van Hamas door zijn oversten in de koelkast werd gestopt. Redacteuren vinden het niet hun taak om tekst en uitleg te verschaffen bij de gebeurtenissen maar ze nemen wel een politieke positie in. Daarbij is verslaggeving voor hen verworden tot een wapen dat ze ter beschikking stellen aan de kant die hun voorkeur geniet.”

De organisatie HonestReporting beloonde voor 2013 de ”The New York Times” met de eerste prijs voor de meest smerige anti-Israël laster. Volgens HonestReporting wordt het verlenen van de prijs het best samengevat in één regel: De NY Times knuppelde het hele jaar op Israël in. Concurrenten voor de eerste prijs waren de BBC, CNN en zelfs de Israëlische krant  Haaretz. PLO-stenengooiers werden als helden en verzetsstrijders neergezet en hun daden een inwijdingsritueel en een eervolle daad van zelfverdediging. Daarnaast pucliceerde deze krant opiniestukken met bijtend antisemitisme en het zaaien van twijfel over Israëls recht van bestaan. Meer dan een dozijn bijdragen van schrijvers, redacteuren en professionele analyses besmeurden Benjamin Netanyahu en maakten hem belachelijk vanwege zijn opmerkingen over het gevaar van de nucleaire ontwikkelingen in Iran.  The NY Times voegde ook een bekend anti-Israël samenzweringstheoreticus toe aan haar redactie. De Egyptische schrijver Alaa Al Aswany.

Het jaar werd beëindigd met een klapper. Een van de grootste missers van The NY Times was haar verslag over het fatale neersteken van de 18-jarige Israëlische soldaat Eden Atiasdoor een terrorist. In plaats van een foto te laten zien van de familie van Eden Atia presenteerden ze een foto van de moeder van de terroristische moordenaar.In 2012 publiceerde HonestReporting een studie over een periode van twaalf maanden, waarin een diepteonderzoek plaatsvond naar de verslaggeving van The NY Times betreffende Israël. Bijna 100 hoofdartikelen, redactionele bijdragen en columns werden geanalyseerd en het resultaat van de studie was schokkend.  80% van alle redactionele uitgaven over Israël of haar politiek was pure Israëlkritiek. Van de 63 columns en schrijversbijdragen waren 43 bijdragen algemeen en rechtstreeks Israëlkritisch betreffende het nederzettingenbeleid of Iran. Wat betreft de opinie vormende stukken was het slechts 2% dat Israël positief ondersteunde.

De camera’s zoemden op 13 oktober 2010 en de fotografen schoten hun plaatjes toen de ‘kleine martelaren’ van het PLO-bewind, de auto van David Be’eri bekogelden.

Het is business, handel, dat geld oplevert, maakt niet uit wat de gevolgen zijn. Dit soort fotografen houden er andere normen op na dan men normaal gesproken zou mogen verwachten. Be’eri voelde dat zijn leven in gevaar was en probeerde weg te komen maar kon daarbij twee van de stenengooiers niet meer ontwijken. Eén van hen liep diverse verwondingen op, de ander raakte lichtgewond. De vraag is wie de pers heeft uitgenodigd naar Silwan te komen en wie de jongens heeft geronseld? Tijdens de 1ste en 2de intifada (het Arabisch woord voor afschudden) is het regelmatig voorgekomen dat kinderen door cameraploegen en fotografen zijn geronseld en betaald om Israëlische militairen met stenen te bekogelen om zodoende de niets vermoedende wereldburgers te trakteren op door henzelf uitgelokte gewelddadigheden. De gewelddadigheden in Silwan zouden nooit zijn gebeurd wanneer er geen fotografen bij aanwezig zouden zijn geweest. Steeds opnieuw blijken nieuwsbrengers te zijn verworden tot propagandaboodschappers van de PLO-terreurleiders en verkopers van misleidende en gemanipuleerde informatie.

Op zondag 10 oktober 2011 waren op dezelfde plaats ook al Israëlische burgers en een team van Channal 2 met stenen bekogeld. De kinderen zijn werktuigen in handen van gewetenloze schurken en anti-Israëlische propagandisten. Wat in Silwan gebeurde was geen nieuws maar gefabriceerde smeerlapperij. Dit is wat een deel van de media de wereldburger laat zien.

De lerares Zehava Weiss was dinsdag 21 februari 2012 onderweg van haar werk naar huis, toen de voorruit van haar auto door meerdere stenen werd geraakt.

Zehava Weiss in doodsnood

Het incident vond plaats op de weg door het dorp Beit Ummar. Weiss, die in het Joodse dorp Karmei Tzur woont, raakte niet gewond en kwam met de schrik vrij. Weiss zei tegen de Nieuwssite Ynet: ,,Plotseling stonden er heel veel mensen om mijn auto heen en ik wist meteen dat er iets ging gebeuren. Ik ben gewoon doorgereden, omdat er geen politie of soldaten in de buurt waren. Ik woon in Karmei Tzur en bijna iedere dag worden er in het naburige dorp stenen naar Israëlische auto’s gegooid.”Meerdere fotografen van verschillende persbureaus stonden aan beide kanten van de straat om de auto heen met hun camera’s in de aanslag. Het grote aantal foto’s van de gebeurtenis vanuit verschillende perspectieven laten de medeplichtigheid en gewetenloosheid van de aanwezige journalisten zien.

Op 30 september 2000 publiceerden de New York Times, Associated Press en diverse andere grote ‘nieuwsbrengers’ een foto waarop een ‘Palestijns slachtoffer’ te zien zou zijn die bij onlusten met het Israëlische leger op het Tempelplein in elkaar geslagen zou zijn. Maar het slachtoffer was Tuvia Grossman een 20 jarige Joodse student uit Chicago die in Jeruzalem aan een Yeshiva studeerde. Zijn vader in de Verenigde Staten zag de foto en schreef een brief naar de New York Times. De gebeurtenis vond plaats op Rosh Hashana en Tuvia en zijn vrienden waren van plan de Klaagmuur te bezoeken. De taxichauffeur nam een korte route door een van de Arabische buurten in Jeruzalem en daar werd de taxi door circa 40 PLO-Arabieren tot staan gebracht.

De ruiten werden ingeslagen en de slachtoffers naar buiten gesleurd en in elkaar geslagen met de bedoeling ze te lynchen. Zij werden gered door de Israëlische militair op de foto. De foto was ook niet genomen op het Tempelplein zoals de kranten melden, want daar staat geen gasinstallatie en al helemaal niet met Hebreeuwse belettering wat duidelijk te zien is achter de Israëlische militair. Zie wat Tuvia Grossman zelf over de gebeurtenis te vertellen heeft.

Er zijn door de jaren werkelijk honderden van dit soort smerige leugens en laster over Israël in de media verschenen. Dat bleek ook toen er een afbeeldingverscheen waarop een ‘Israëlische soldaat’ te zien zou zijn met zijn voet op de borst van een klein Arabisch meisje en een geweer op haar hoofd gericht.Duizenden internetsurfers reageerden vol afschuw en uiten de meest schandalige verwensingen aan het adres van Israël zoals: “I hope the Israelis rot in hell!”. Maar wat gebeurt hier in werkelijkheid. Het blijkt dat de persoon op de afbeelding een Kalashnikov AK47 in zijn hand heeft en niet de standaard geweren M16 en M4 die door het Israëlische leger in gebruik zijn. Ook de schoenen en de kleding zijn niet in overeenstemming met de uitrusting van het Israëlische leger. De scene maakt in werkelijkheid deel uit van een straattheater in 2009, waar iemand een Israëlische soldaat speelde die een Arabisch kind onderdrukte.

Een gefabriceerde afbeelding

Berichtgeving media tijdens oorlog van Israël tegen de terreurbeweging Hezbollah in 2006

Zoals in alle voorgaande oorlogen en gevechten met de islamitische terreurbewegingen, werd Israël in 2006 tijdens de oorlog tegen de Libanese terreurbeweging Hezbollah, door de internationale media, op een schandalige manier aan de schandpaal genageld. CNN, BBC, Sky News en andere ‘nieuwsbrengers’ stonden zichzelf toe een propaganda-arm te zijn van de “Partij van Allah”. De berichtgeving over de gebeurtenissen in Libanon was telkens tendentieus en bewust gericht het imago van de staat Israël en het Joodse volk te beschadigen. De informatie kenmerkte zich door misleidende definities, als nieuws vermomde persoonlijke meningen, selectieve nieuwsgaring en verkeerde gevolgtrekkingen. Alles was er op gericht Israëls imago in de wereld verder te bezoedelen en de internationale opinie tegen Israël op te zetten. De door Hezbollah georkestreerde reportages over burgerslachtoffers en verwoestingen in Libanon, werden eindeloos herhaald. Verschillende nieuwszenders lieten met regelmaat een gehelmde Libanees zien die de hele dag met een kinderlijkje liep te zeulen om het aan zoveel mogelijk fotograven en journalisten te laten zien. 

De man met het kinderlijkje was op verschillende plaatsen te zien met steeds hetzelfde lijkje.

De Israëlihaters stellen geen prijs op de waarheid. Honderden anti-Israël netwerken verspreiden dit soort valse informatie en dragen zodoende bij tot het kweken van haat tegen Israël.

Berichtgeving media tijdens oorlog van Israël tegen de terreurbeweging Hamas 2009

Tijdens Israëls militaire actie tegen de terreurbeweging Hamas in 2009 onder de naam “Cast Lead” bleek de media geen enkele belangstelling te hebben voor de reden van deze oorlog: 5000 raketten op Israëlische burgerdoelen.  Zenders als Al Jazeera, CNN, BBC, Sky News en andere ‘nieuwsbrengers’ stonden zichzelf toe een propaganda-arm van Hamas te zijn en beperkten zich veelal tot het verspreiden van anti-Israëlische propaganda en regelrechte leugens. Vooral Al-Jazeera verlustigde zich aan de met bloed besmeurde lichamen van Arabische kinderen waarvan ze de dood toeschreven aan Israël maar waarvoor elk bewijs ontbrak. Al Jazeera trakteerde de kijkers op een stortvloed van anti-Israëlische propaganda en misselijkmakende beelden van gewonde en gedode kinderen. Dat de berichten wat er allemaal binnen Gaza gebeurde, gekleurd door de nieuwsmedia wordt weergegeven, is niet zo verwonderlijk. Men dient zich volledig te conformeren aan de eisen van Hamas om verslag te mogen doen. Daarnaast heeft een buitenlandse journalist een kruiwagen nodig, een tolk en een adviseur. Piest men buiten de pot, dan is het wegwezen. De door Hamas georkestreerde reportages over burgerslachtoffers, waaronder vooral kinderen, en verwoeste gebouwen, werden eindeloos herhaald.

Dit soort beelden krijgt de wereld natuurlijk niet te zien. Zo maakt de media nieuws in Gaza

Ook werd de wereldbevolking getrakteerd op de leugen dat er in Gaza sprake zou zijn van een humanitaire crisis vanwege de Israëlische blokkade. Beelden van markten en straten vol met winkelende Arabieren, die hun aankopen doen in propvolle winkels, waar tegen lage prijzen een overvloed aan kleding, elektronica en voedsel te verkrijgen zijn, werden bewust verzwegen. Zelfs de Arabische website PalToday liet volle  markten zien. De media zwijgt want dan moeten ze toegeven dat Gaza geen open gevangenis is, geen getto vergelijkbaar met dat van Warschau, en er geen tekort is aan van alles. Daarom zal de waarheid niet op de televisie te zien zijn. Ze schamen zich er zelfs niet voor de strijd van Israël tegen de terreurbeweging Hamas in Gaza te vergelijken met de genocide op 2 miljoen Cambodjanen door de Rode Khmer onder leiding van Pol Pot.

Op een persconferentie in New York werd minister van Buitenlandse zaken Tzipi Livnigeconfronteerd met een haar zeer vijandig gezinde Amerikaanse pers. Sommige journalisten vergeleken Israël zelfs met de Zimbabwaanse dictator Robert Mugabe: ,,beiden zijn niet gediend van journalistieke pottenkijkers.” Een persmuskiet die voor zijn vraagstelling uitvoerig uit een rapport van Human Rights Watch citeerde, vroeg de Israëlische minister om commentaar op “het vermoorden van onschuldige burgers” in Gaza. Hij gebruikte tevens het woord “terroristen” in een verwijzing naar de beleidsmakers in Israël. Livni verdedigde zich met het excuus dat er een verschil bestaat tussen het “bewust” doden van kinderen waar Hamas zich schuldig aan maakt, en het “per vergissing” doden van kinderen. Buiten het gebouw schreeuwden Israëlhaters  “Er is een oorlogsmisdadiger in het gebouw”.

Berichtgeving media tijdens oorlog van Israël tegen de terreurbeweging Hamas 2012

Tijdens Operation Piller of Defense in 2012 maakten nieuwsagentschappen en nieuwsleveranciers zich opnieuw medeplichtig aan mediafraude door gemanipuleerd beeldmateriaal te gebruiken om hun anti-Israël verhalen kunstmatig op te smukken. Nagenoeg alle Westerse mediakanalen en nieuwsleveranciers (AFP, CNN, Reuters, EPA enz.) kwamen op de proppen met pakkende foto’s van ruïnes waarin speelgoed opduikt dat vrijwel nagelnieuw en ongeschonden uit de puinhopen werd opgedolven. Allemaal nep. Het speelgoed werd er door de fotografen zelf bijgelegd. De truuk werkt altijd. Zie wat er gebeurt wanneer er camera’s verschijnen op de plaats van een aanval op Gaza en er simpelweg niet genoeg dode en gewonde Arabieren te zien zijn, dan maakt de leugenmachine weer overuren en organiseren ze gewoon wat. Dit voorbeeld werd uitgezonden tijdens een interview van de BBC naar aanleiding van de doelgerichte uitschakeling van Hamas topterrorist Ahmed Said Halil Jabari door het Israëlische leger. In de videoclip is een Arabier te zien in beige jacket en zwarte T-shirt, die zo het lijkt gewond is geraakt tijdens de Israëlische luchtaanval en door enkele mede omstanders wordt opgepakt en weggedragen. Nauwelijks drie minuten later is het ‘slachtoffer’, opmerkelijk snel hersteld, springlevend terug te zien.

Deze zogenaamde “journalisten” zijn slechts stropoppen voor Hamas die dag en nacht klaar staan om op een teken van Hamas bereid zijn om het even wat te filmen of te fotograferen en graag wegkijken van taferelen waarvan Hamas niet wil dat ze op beeld worden vastgelegd (iets wat dikwijls voorkomt zeker als het om “onverklaarbare” explosies gaat en tegenstanders die van daken van flatgebouwen worden gegooid). Intussen gaat de leugenwinkel van Pallywood gewoon verder met haar sloopwerk van de waarheid. Elke dode in Gaza moet en zal een slachtoffer zijn van de Zionistische bezetter. Een oude man die sterft aan een beroerte, een vrouw die de bevalling van haar 13e kind niet overleefd, een jongen die tijdens het kwajongensspel uit de appelboom van de buurman valt en zijn nek breekt, worden door Hamas zonder onderscheid omgetoverd als slachtoffers van de Zionistische Bezetting als zijnde jihadisten en martelaars “voor de goede zaak”

Een ander schandalig voorbeeld van mediamanipulatie is het bericht over een bloedend Palestijns meisje dat de hele aardbol is rondgegaan. Het verhaal gaat dat het meisje op 10 maart 2012 tijdens nachtelijke luchtbombardementen door het Israëlische leger op Gaza werd gedood. De afbeelding dateert echter uit 2006 en heeft helemaal niets te maken met een Israëlische aanval op Gaza. Het is een door Reuters genomen foto op 9 augustus 2006. De dood van het meisje heeft helemaal niets te maken met een Israëlische luchtaanval, maar heeft in werkelijkheid een dodelijke val gemaakt vanaf een schommel. Westerse journalisten maken zich op grote schaal schuldig aan dit soort uitwassen.

Via Twitter en Facebook werd een foto in omloop gebracht waarop een gedood gezin te zien was. Op de T-Shirts van de drie kinderen was bloed te zien. Het onderschrift bij de foto luidde: ,,Gaza, november 2012”. Enkele dagen nadat de bewuste afbeelding op het net was geplaatst, kwam een Italiaanse internetblogger tot de ontdekking dat hij de foto al eens eerder had gezien. Hij was namelijk oorspronkelijk door de rebellen in Syrië verbreid onder de titel “112 kinderen en vrouwen door het Syrische leger vermoord.”

Iemand genaamd Hazem Balousha, die zich voor een mensenrechtenactivist uitgaf, publiceerde op Twitter foto’s van kinderen die onder het bloed zaten en die op geïmproviseerde brancards naar een ziekenhuis werden gebracht. Er stonden slecht twee woorden bij: “Gaza bloedt”. Deze foto’s kwamen vervolgens in handen van BBC-verslaggever Jon Donnison, die bekend staat als een felle Israël criticus. Hij stuurde de foto’s per omgaande naar duizenden internetsurfers. Maar uit onderzoek van de Britse krant Sun bleek dat ook deze foto’s al eerder op het internet hadden gestaan en oorspronkelijk eveneens door Syrische rebellen waren gepubliceerd.

Het Arabische meisje op onderstaande afbeelding, met de bijnaam ‘Shirley Temper’, verschijnt aan de lopende band als slachtoffer voor de camera’s van de internationale media. Voor deze rol kreeg zij zelfs een onderscheiding van de Turkse dictator Recep Tayyip Erdogan.

En dan nog het voorbeeld van een jongetje dat  een plas bloed aan het opruimen is. Het bloed zou afkomstig van zijn broertje dat vermoord zou zijn door het Israëlische leger. De foto verscheen op internet met de ondertitel: ,,Palestijn verwijderd het bloed van zijn broertje, vermoord door een bom van het Israëlische leger”. Dit soort verhalen is smullen voor de anti-Israël kliek. Maar in werkelijkheid ging het bij de afbeelding om het bloed van een geslachte koe. De afbeelding was oorspronkelijk ondertiteld met ,,Palestijns kind verwijderd het bloed van een geslachte koe in een slachthuis in Ramallah.”

Op de ochtend van 29 januari 2014 opende de Arabier Mohammed Mubarak (22) het vuur op het Israëlische leger bij het dorp Ofra in het Mateh Binyamin district. De soldaten beantwoorden het vuur waarbij Mubarak werd gedood. Later bleek dat hij ook het vuur had geopend op auto’s van burgers, voordat hij de militaire post onder vuur had genomen. Later op de dag, meldde de website van de BBC: “Israëlische troepen doden Palestijn in de Westbank”. Verder geen enkele melding dat Mubarak was begonnen met schieten op militairen en burgers. Het verhaal van de BBC, was zoals zo vaak, afkomstig van Palestijnse ‘getuigen’. “Getuigen vertelden dat Mubarak ongewapend was, en werd lastig gevallen door de Israëlische militairen door hem zijn kleren uit te trekken. De BBC nam zoals gebruikelijk geen enkele moeite de ware feiten te onderzoeken alsvorens het verhaal te publiceren. De ware feiten vertellen echter een heel ander verhaal. Te zien is dat de man volledig gekleed is en er een wapen naast hem ligt.

Maan photoLater op de dag noemde een vertegenwoordiger van het PLO-bewind Mubarak “een Martelaar op het slagveld ”. Het is de taak van de BBC om de kijkers en luisteraars van ware feiten te voorzien want het publiek weet doorgaans niet beter dan dat ze de waarheid vertellen. Het is al veel vaker gebleken dat de BBC het niet zo nauw neemt met de waarheid en het publiek walgelijke leugens voorschoteld als het over Israël gaat.

Heel gaat om het heel bewust manipuleren het menselijk denken en handelen. Mensen die de leugens aan de kaak stellen worden op allerlei linkse sites door figuren die het eveneens die zo nauw nemen met de waarheid, uitgemaakt voor fascisten, rechts-extremisten en/of Zionisten. Het gaat precies zoals Josef Goebbels, de nazi minister van propaganda destijds al zei: “Als je een speciaal doel wilt bereiken, bedenk je een grote leugen. Door hem steeds te herhalen gaan de mensen vanzelf geloven dat het waar is wat je zegt. Op dat moment is de leugen geen leugen meer, maar is de leugen een nieuwe waarheid geworden.”

Uit een recent onderzoek in Duitsland bleek dat de media aldaar voor 70% wordt beheerst door journalisten die zichzelf rekenen tot het linkse of extreem linkse -en dus anti-Israëlische- politieke kamp.

Zoals gezegd is het meest effectieve wapen van het moslimbewind in Ramallah en dat van Hamas in Gaza, de internationale media. Het zijn meesters in het manipuleren van de media, en die laten zich verbazingwekkend genoeg, maar al graag manipuleren. Zo slaagde de terreurbeweging Hamas er in om heel wat mediamakers te overtuigen dat Israël verantwoordelijk is voor de krachten van de natuur. Toen in december 2013 Jeruzalem en andere hoger gelegen oorden in de regio met vorst en zware sneeuwval te maken kregen, werden Joden in de kustgebieden van Israël en de Arabieren in Gaza verrast door enorme regenval waarbij de boel onder water liep. Hamas haalde de media erbij en beschuldigde Israël ervan ‘stuwdammen’ te hebben opengezet, waardoor een deel van Gaza onder water zou zijn gelopen. Het PLO-persbureau Al Majd voegde eraan toe dat het ‘een oude Zionistische droom is om Gaza te zien verdrinken’. Israëlische deskundigen verklaarden onmiddellijk dat Israël geen stuwdammen kent, die geopend kunnen worden. Ook legden ze precies uit hoe de storm de overstroming veroorzaakt had. Maar persbureaus zoals Al Jazeera en een leger aan media-activisten, die op Facebook, Twitter en andere media reageerden, waren vanzelfsprekend niet in de feiten geïnteresseerd.

Deze foto is op 7 juli 2014 verspreid op Twitter en laat ‘onschuldige Palestijnen in Gaza zien die vluchten voor Israëlische bombardementen’. In werkelijkheid is de foto in juni 2014 genomen  in Aleppo, Syria.

Er is nauwelijks sprake van een onafhankelijke pers. Maar weinig journalisten wagen het een eerlijke opinie te geven als het over bijvoorbeeld het conflict tussen Israël en het PLO-terreurbewind en Hamas in Gaza gaat. Internationale journalisten verzwijgen activiteiten van verschillende terreurgroepen en werken soms zelfs samen met deze terreurgroepen. Zo gaf de verslaggever van Al Jazeera Samer Alawi, na te zijn gearresteerd door de Israëlische geheime dienst Shin Bet toe een Hamasagent te zijn geweest. Hij vertelde door deze terreurgroep te zijn gerekruteerd, en dat hij zijn positie bij Al Jazeera meerdere malen ten gunste van Hamas had gebruikt. Dit bericht staat echter niet op zichzelf want ook westerse journalisten maken zich op grote schaal schuldig aan dit soort uitwassen.

Door het Israëlische leger doodgeschoten, vijf dagen later weer springlevend

Op 15 mei 2014 werden tijdens gewelddadige rellen in Beitunia, een plaats die onder controle van het bewind in Ramallah valt,twee minderjarige Arabische jongeren gedood. Klik hier voor het zien van de video. In het eerste fragment (0’24″) is een jongen met een slinger te zien en in het tweede fragment (0’58″) klinkt een knal en valt een manifestant tegen de grond en blijft liggen. Helemaal absurd wordt het in het derde fragment (1’29″). Opnieuw klinkt een knal, een manifestant kijkt eens rond en laat zich met twee uitgestoken armen (?) op de grond vallen waarna de cameramensen en perslui toesnellen. Opvallend is dat er nergens PLO-ordediensten of politie van dePalmaffia’s in Ramallah te bespeuren zijn, wel véél gehelmde camera- en perslui. Pallywood in volle actie!

azza3Hier wordt de ‘zwaargewonde Mohammed Azza naar een ziekenwagen gedragen.

De ‘slachtoffers’ zijn Nadim Nawareh (17 jr.) en Mohammed Salameh (16 jr.) Het was echter van meet af aan al duidelijk dat het om eenPallywood-trucage moest gaan, maar de wereldpers was er als de kippen bij om deze ‘moordpartij’ wereldkundig te maken ondanks het feit dat de nazi-propagandamachine van het PLO bewind en Hamas, aan de lopende band leugens, beeldmontages, nepfoto’s en foutieve eenzijdige informatie verspreidt. Disproportionele en obsessieve aandacht voor al wat de Joden doen, verdwaast de geesten.

Maar dat was nog niet alles. Ook met het verhaal van die zwaargewonde Mohammed Azza is er wat aan de hand. Human Rights Watch (HRW) schreef dat de jongen met scherp door het Israëlische leger werd neergeschoten en een kogel in de borst kreeg en sprak van een oorlogsmisdaad. Zoals bekend neemt deze organisatie het niet zo nauw met de werkelijkheid en gaan ze regelmatig mee in de leugenindustrie en beeldmanipulaties (Pallywood) van Abu Mazen (Mahmoud Abbas) en trawanten. Dat is de beruchte PLO-leugenmachine, de leverancier aan het Westen waar alle Israëlbashers, TV kanalen, en niet te vergeten van de NOS in Nederland, hun foto’s en videobeelden zonder enige controle wegplukken en doorstralen aan miljoenen kijkers in de wereld. De beelden die de wereld over gingen, tonen de rug van de ‘zwaargewonde’ Mohammed Azza, die dus niet in de borst was geraakt zoals Human Rights Watch beweerde.

In de praktijk bleek het allemaal minder erg dan Pallywood de wereld in heeft gestuurd. Sommigen getuigen vertelden dat de jongen niet door een Israëlische kogel werd geraakt maardoor een steen die een kompaan richting IDF soldaten gooide en die per toeval de jongen in de rug raakte. Vijf dagen later was de ‘zwaargewonde’ Mohammed Azza op miraculeuze wijze weer ter been en kon hij gezond en wel het ziekenhuis weer verlaten. Bijzonder toch voor een die vijf dagen daarvoor “zwaar gewond met een kogel in de borst” werd opgenomen.

Op de sociale media circuleert een de afbeelding (links-onder) waarop Palestijnse kinderen te zien zijn die zitten opgesloten in Israëlische gevangenissen. Begeleid door commentaren zoals: “Israël, de enige democratie in het Midden-Oosten stopt Palestijnse kinderen weg in kooien…. Denk daaraan…”Er is echter een probleem met dit plaatje: het is compleet NEPwant de afbeelding rechts is van het orgineel.  Het gaat om “Palestijnse kinderen die wachten op voedselbedeling, geschonken door de islamitische Waqf in een soepkeuken in Hebron tijdens de Ramadan maand op 18 augustus 2010.” (foto EPA/ABED AL HASHLAMOUN)

prison-kids03prison-kids02

Hoe gemakkelijk leugens over Gaza worden geslikt

Gaza is een verleidelijk propaganda-instrument om Israël te belasteren. Zelfs het alledaagse nieuws over het regenseizoen kan worden gebruikt om de anti-Israël machine te voeden. Dat bleek in februari 2015 toen de pers over de hele wereld (en niet alleen de Arabische pers) verwoed meldde, dat Israël opzettelijk overstromingen veroorzaakte in woonwijken in Gaza door dammen in de zuidelijke Negev regio te openen. Het gerucht deed het natuurlijk goed bij Al Jazeera en soortgenoten, maar zelfs grote westerse persbureaus zoals het Franse AFP en de Britse krant Daily Mail namen het bericht over. Een door AFP geposte video kreeg de titel ‘Dorp in Gaza overstroomt nadat Israël de sluizen in de dammen opent’, terwijl de Daily Mail Israël beschuldigde dat het honderden Palestijnen dakloos had gemaakt. Deze professionele journalisten hadden niet alleen de feiten van het verhaal niet gecontroleerd, het was hen ook ontgaan dat de afgelopen jaren elke winter dezelfde valse geruchten worden gepropageerd.

Hadden ze dat wel gedaan, dan zouden deze poortwachters van de westerse publieke opinie zich hebben gerealiseerd dat Israël in de zuidelijke regio geen dammen heeft die kunnen worden geopend en gesloten, en dat Gaza gewoon een laaggelegen kustgebied is, dat helaas last heeft van zware overstromingen tijdens winters met gemiddelde tot bovengemiddelde regenval. De Daily Mail heeft later een uitgebreide correctie gepubliceerd, maar, zoals gebruikelijk, was de schade al aangericht.

In scene gezette foto uit Gaza van Associated Press

Ook persbureau Associated Press gebruikt geënsceneerde foto’s en laat informatie weg om zo Israël af te schilderen als een schurkenstaat, die lukraak vrouwen en kinderen afslacht tijdens de oorlog in Gaza in 2014. Een voorbeeld is onderstaande afbeelding, die de woede van de wereld opwekte tegen de militaire operaties van Israël tegen de terreurbeweging Hamas. Deze foto is echter niets anders dan een smerig stuk anti-Israëlische propaganda, bedoeld om het Israëlische leger aan de schandpaal te nagelen. Het bijschrift is nog bedrieglijker: ‘De aanval doodde zijn vader, een Hamas-politieman’. Op het bord staat de Arabische tekst ‘Huis van martelaar Mostafa Jamal Malakeh.’ Maar Malakeh was geen ‘politieman’. Hij was een bekende Hamas militant en de plaatselijke commandant van de ‘Al-Zeitoun bataljons’ van de Izz ad-Din al-Qassam Brigades, de militaire vleugel van Hamas. Dit is dezelfde groep die sinds 2005 meer dan 8000 raketten had afgevuurd op Israël. Dit alles is openbare informatie en is te zien op een Arabische YouTube-video ter herdenking van Malakeh. Associated Press heeft ervoor gekozen om deze bekende feiten te negeren in de rapportage over de dood van Malakeh, om het te laten voorkomen alsof Israëlische militairen een civiele politieagent hadden gedood.

De door Associated Press in scene gezette foto.

Volgens Associated Press wordt hun nieuws naar schatting door de helft van de wereldbevolking bekeken. Het in scene gezette bericht werd opgepikt door meer dan 280 AP filialen wereldwijd, 1400 kranten in Amerika en duizenden tv- en radiozenders. AP heeft later na een onderzoek door The Mideast Reporter/The Observer, toegegeven dat de foto in scene werd gezet en dat ze kinderen lieten poseren voor deze en vele andere foto’s die ze verspreidden over de oorlog in Gaza. Er zijn strikte regels die persbureaus verbieden foto’s te ensceneren, in het bijzonder bij gebruik van kinderen, maar de AP had er geen probleem mee om die regels te breken en tegelijkertijd hun abonnees, klanten en het publiek te verzekeren dat hun foto’s de onpartijdige waarheid vertellen. Geënsceneerde foto’s zijn een directe schending van zelfs AP’s eigen verklaring van Nieuwswaarden en Principes: ‘We voeren geen gebeurtenissen op of spelen die na voor de camera of de microfoon. We vragen mensen niet om te poseren voor foto’s, tenzij we een portret maken, en dan schrijven we dat duidelijk in het bijschrift’.

Begin juni 2015 was in de Duitse media te lezen dat de Duitse minister van Buiten­landse Zaken, Frank-Walter Steinmeier, door Israël gedwongen zou zijn om met het vliegtuig vijfhonderd kilometer om te vliegen, toen hij afgelopen mei het Midden-Oosten bezocht. Volgens Spiegel Online zou hem de toegang tot het Israëlische luchtruim zijn gewei­gerd. In werkelijkheid was er helemaal geen sprake van ongepast handelen van Israëlische zijde. Israël heeft het vliegtuig van minister Steinmeier, dat van Beiroet naar Amman vloog, niet geweigerd om door het Israëlische luchtruim te vliegen. Bovendien had het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken al verklaard dat Israël om veiligheidsredenen gewoonlijk geen directe vluchten uit Libanon toelaat in het Israëlische luchtruim. En de leugen wordt nog eens extra beschamend, in het licht van de waarheid. Tijdens een tussenstop had Reuven Rivlin, sinds medio 2014 president van Israël,op 31 mei zelfs een ontmoeting met Steinmeier.Het kwaad was alweer geschied want voor de lezer die niet beter weet was Israël weer dat kwaadaardige, op wraak zinnende land, ook wanneer achteraf blijkt dat de berichtgeving een regelrechte leugen blijkt te zijn.

De dood van Ali Sa’ad Dawabsha

De dood van de 18 maanden oude Ali Sa’ad Dawabsha in Doema nabij Nabloes (het Bijbelse Sichem) op 31 juli 2015, hoe gruwelijk ook, is voor de internationale media aanleiding geweest om Israël weer eens flink aan de schandpaal te nagelen. Het is al jaren zo dat ze zelden iets melden over de talloze moordpartijen op Israëlische kinderen. Het ontbreken van vergelijkbare verontwaardiging over de moord op Joodse baby’s is even zorgwekkend als de dood van Ali Sa’ad Dawabsha. In Israël zelf heeft de dood van het kind, een bijna beschamende vertoning van Joodse zelfkastijding voortgebracht. Men heeft zelfs niet gewacht op het officiële onderzoek maar bij voorbaad vrijwillig de schuld op zich genomen en dat heeft wereldwijd de indruk versterkt dat Israël direct verantwoordelijk was voor de dood van het kind.

Een poster met vermoorde Joodse baby’s met de tekst מישהו זוכר אותם נרצחי פעולות הטרור. In dit geval geen media of wereldleiders die het nodig vonden daar iets over te zeggen. 

De leiders in Ramallah wel. Die verlustigen zich aan de beelden van gedode Joodse kinderen en vereren de moordenaars als helden.

Bron: http://www.franklinterhorst.nl

image006