Tijd voor een nieuwe bevrijding van Nederland!

Door Joost Niemöller

De_bevrijding_van_Utrecht_door_Canadese_militairen-296x300Gisteren was het 5 mei. Bevrijdingsdag. Wat we op 5 mei geacht worden te vieren, weet ik al lang niet meer. Alles is bezoedeld en verdraaid geraakt in de loop der jaren. Kennelijk word ik geacht te vieren dat we in een multiculturele samenleving wonen. Althans, ik zag de premier van dit land blij staan lachen met een bekende Marokkaan van de tv. Als een symbool van wat?

Op 5 mei werd in hotel De Wereld in Wageningen de capitulatie van de Duitse troepen, een dag eerder, besproken. We kennen de beelden van de bevrijding. Juichende mensen aan de kant. Canadese troepen. Het was een dolle boel, een eruptie van echt geluk. Daarna werden er in Nederland veel kinderen gemaakt en begonnen de Nederlanders gedreven aan de wederopbouw. Er werd keihard gewerkt in die eerste jaren. Maar tegelijkertijd werd er door de Nederlandse regering een emigratiepolitiek opgezet, want er zouden teveel mensen in Nederland wonen, en men geloofde niet in de welvaart toen. Toen die welvaart door ons harde werk en door de laag gehouden lonen wel degelijk kwam, was er tegelijkertijd sprake van diezelfde emigratiepolitiek van Nederlanders en van immigratiepolitiek van arme, goeddeels analfabete Turken en Marokkanen. Want de lonen begonnen te stijgen en bij de grote fabrieken wilde de werkgevers die lonen niet betalen.

Nu leven we in een Nederland waarin een belangrijke politicus voor de rechter staat omdat hij zei dat hij minder criminele Marokkanen wilde.  Wanneer diezelfde criminele Marokkanen in Ede auto’s in de fik steken, worden we via de media eerst niet geacht te weten dat dit Marokkanen zijn, en vervolgens gaan de kranten er uitgebreid over hoe erg dit wel niet is voor de Marokkanen, want dat is beeldvorming die tegen hen kan werken en heus niet alle Marokkanen steken auto’s in de fik, enz enz. Hoe de angst voelt onder de mensen in Ede, daar horen we niets over.

Is het een vrij land waarin je met heel veel moeite een referendum voor elkaar kunt krijgen over de EU en over Oekraïne, en waarbij die door de zittende politiek wordt genegeerd?  Is het een vrij land waar je niet eens je eigen burgemeester kunt kiezen? Waarin alle grote beslissingen genomen worden door een groepje bureaucraten in Brussel?

Kijk naar het blije Nederland van 5 mei 1945.

Kijk naar het verzuurde Nederland van 5 mei 2016.

We hebben minder te zeggen over ons land. We hebben veel meer mensen die niets met ons land te maken hebben. We moeten Nederland opnieuw bevrijden. We moeten de moed terugvinden en weer redenen vinden om van dit land te houden.

Gisteren, op 4 mei stond ik op de Dam. En werkelijk, het werd twee minuten doodstil. Dat was een stilte die mij voor eventjes hoop gaf dat we de moed kunnen herkrijgen om ons te bevrijden van dit opgelegde proces van nationale ontmanteling.

Bron: http://www.joostniemoller.nl