Omvolking: De resolutie van Straatsburg (olie voor immigratie).

Gerard de Boer

Na de Arabisch-Israëlische oorlog in 1973 en de daaruit voortvloeiende olieboycot hebben de bureaucraten van de EEG (de voorloper van de EU) met Saoedi Arabië en andere oliestaten in juni 1975 afgesproken om voortaan de immigratie van moslims naar Europa actief te bevorderen. De tekst van de resolutie benadrukt “de grote verrijking die het Arabisch cultuurgoed ons te bieden heeft vooral op het gebied van normen en waarden”. De media moesten worden ingeschakeld “om een gunstig klimaat te scheppen voor de immigranten”, en de academische wereld moest worden gemotiveerd “om de nadruk te leggen op de positieve bijdrage van de Arabische cultuur aan de ontwikkeling van Europa”. Geld moest worden uitgetrokken om de oprichting van moskeeën, Islamscholen, centra voor Arabische cultuur en wetenschappelijke instituten ter bestudering van de Islam te stimuleren. Het staat, dankzij ons Europarlement, sinds 1975 allemaal zwart op wit in de ‘resolutie van Straatsburg’…

View original post 1.444 woorden meer

EU neemt vijf keer zoveel Syriërs uit Turkije op als Turkije er terugneemt uit Griekenland

E.J. Bron

Screenshot_167

De zogenaamde “vluchtelingendeal” met Ankara zou de lasten eerlijk verdelen tussen de EU en Turkije. Een nieuw rapport van de Europese Commissie laat echter zien dat de EU vijf keer zo veel immigranten uit Turkije opgenomen heeft als Turkije er terug heeft genomen van Griekenland.

In de zomer van 2015 en begin 2016 kwamen honderdduizenden die zich de dure Turkse smokkelaars konden veroorloven vanuit Turkije via Griekenland naar Europa. Om het aantal aankomende immigranten te verminderen, onderhandelde de EU op aangeven van Angela Merkel op 18 maart 2016 hals over kop een akkoord met Turkije uit.

Volgens dit akkoord zouden de meest gegoede Syrische vluchtelingen op de Griekse eilanden na behandeling en afwijzing van hun asielaanvraag van Griekenland naar Turkije teruggestuurd worden. Daartegenover stond dat gelijke aantallen werkelijk nooddruftige vluchtelingen direct vanuit Turkije over de EU verdeeld zouden worden.

Lees verder>>>
(h/t Wim van Schaik)

View original post

Een aangename geur, een welgevalllig offer, welbehaaglijk voor God

Aardse banken kunnen omvallen en in de financiële problemen komen. Banken moeten worden gered van de ondergang. Maar de hemelse bank zal nooit in de problemen komen. Het tegoed wat de Heere daar op onze rekening bijschrijft, zal gegarandeerd worden uitbetaald.

Onlangs las ik Filippenzen 4, waar Paulus de Filippenzen prijst vanwege hun vrijgevigheid aan hem. Af en toe ontvangt hij financiële ondersteuning vanuit Filippi. Paulus was als het ware hun ‘werker in het Evangelie’, die ze (voor een deel) onderhielden.
Paulus weet wat het is om gebrek te lijden, hij weet ook wat het is om overvloed te hebben, schrijft hij in vers 12. Elders lezen we dat Paulus ook regelmatig zelf werkte, naast zijn arbeid voor het Evangelie, om te voorzien in zijn eigen levensonderhoud.
Soms deed hij dit om een voorbeeld te stellen voor die andere gemeenten, zoals in Thessalonica, om hen aan te sporen in hun eigen onderhoud te voorzien (2 Thessalonicenzen 3:11).
In Korinthe vroeg hij geen ondersteuning, om geen belemmering op te werpen voor het Evangelie (1 Korinthe 9:12). Toch was het kennelijk niet voldoende, wat hij daarmee verdiende.

Paulus is geen super-christen, die even laat zien dat hij trouw bleef aan de Heere, ondanks de perioden van gebrek en tekorten. Zijn geheim was Christus. In vers 13 getuigt hij: ‘Alle dingen zijn mij mogelijk door Christus, Die mij kracht geeft.’ Van Hem ontvangt hij zijn kracht, in tijden van tekorten en in tijden voor voorspoed. O, wat een troost voor ons! Zo wil de Heere ook voor ons zorgen. Als we overvloed hebben, maar ook als we gebrek hebben.

Ik weet dat er lezers zijn die financieel nauwelijks kunnen rondkomen. Staan we ervoor open dat de Heere sommigen van ons wil gebruiken om in de noden van anderen te voorzien?
Het gaat niet om de hoeveelheid die we geven, maar om het hart. De Heere Jezus zag een arme weduwe die twee muntjes in de schatkist bij de tempel wierp (Lukas 12:41-43). In waarde was het veel minder dan wat de rijken erin wierpen, maar in de ogen van de Heere Jezus was het veel meer. Het was het laatste wat ze had.

Paulus bedankt de Filippenzen voor hun giften, jazeker, maar allereerst bedankt hij de Heere daarvoor. In vers 10 merkt hij op: ‘Ik ben zeer verblijd geweest in de Heere dat uw denken aan mij eindelijk weer is opgebloeid.’ Kennelijk waren ze enige tijd niet in de gelegenheid geweest om hem te ondersteunen, maar nu had hij weer een gift van hen ontvangen.
‘U hebt er goed aan gedaan,’ schrijft hij in vers 14. En in vers 18: ‘Ik heb alles ontvangen en ik heb overvloed; ik ben geheel voorzien, nu ik door middel van Epafroditus ontvangen heb wat door u gezonden was.’

In vers 17 schrijft Paulus: ‘Niet dat ik de gave zoek, maar ik zoek de vrucht die op uw rekening toeneemt.’
Wat een les is dit ook voor ons. Het gaat Paulus niet in de eerste plaats om de gift die hij ontvangen heeft, hoe dankbaar hij daar ook voor is. Het gaat hem veel meer om de gevers, om de geestelijke vrucht, die ze erdoor ontvangen.

De Bijbel zegt dat het zaliger is te geven dan te ontvangen. De zegen, de rente, zal op hun rekening worden bijgeschreven. Het is de vrucht die op hun rekening toeneemt. We hebben als het ware een spaarrekening in de hemel, bij de hemelse bank. De Heere ziet het als we geven aan werkers en werk in Zijn Koninkrijk en Hij beloont dat. Het is pure genade van Hem! Op grond van Zijn volbrachte werk aan het kruis!

Bij aarde banken kan de winst opeens verdampen. Banken kunnen omvallen, in een financiële crisis terecht komen. De hemelse bank valt nooit om. 2 Korinthe 9:6 en 7 zegt: ‘Wie karig zaait, zal ook karig oogsten; en wie zegenrijk zaait, zal ook zegenrijk oogsten. Laat ieder doen zoals hij in zijn hart voorgenomen heeft, niet met tegenzin of uit dwang, want God heeft een blijmoedige gever lief.’

Prachtig is ook dat in vers 18 de gift van de Filippenzen aan Paulus wordt omschreven als een aangename geur, een welgevallig offer, welbehaaglijk voor God.
De Heere heeft er een welgevallen aan als we aan Hem geven. Het is als een aangename geur voor Hem. Je kunt het ook lezen als een ‘lieflijke geur voor de Heere’.

Dat komen we ook tegen in het Oude Testament, als de offers worden gebracht. De Heere verheugde Zich daarover. Het was Hem welgevallig, het was een aangename, een lieflijke geur voor Hem. Zo verheugt Hij Zich ook over wat we geven aan Hem, voor het werk van het Evangelie, en de werkers in het Koninkrijk. De Filippenzen geven een gift aan Paulus, maar ten diepste geven ze hun gift aan de Heere Zelf.

In Efeze 5:2 wordt deze uitdrukking – een aangename geur voor God – gebruikt voor het offer van Christus aan het kruis: ‘…en wandel in de liefde, zoals ook Christus ons liefgehad heeft en Zichzelf voor ons heeft overgegeven als een offergave en slachtoffer, tot een aangename geur voor God.’

Dan volgt er in vers 19 nog een heerlijke belofte voor de Filippenzen, vanwege de gift die ze Paulus geschonken hebben: ‘Maar mijn God zal u, overeenkomstig Zijn rijkdom, voorzien van alles wat u nodig hebt, in heerlijkheid, door Christus Jezus.’
Paulus zegt hier: jullie hebben in mijn behoefte voorzien, nu zal mijn God jullie in elke behoefte voorzien, naar Zijn heerlijkheid, door Christus Jezus. Wat ze nodig hebben, zal de Heere hun geven. Niet misschien, maar zeker! Geen twijfel mogelijk.

De Heere wordt van het geven niet armer. Hij is onmetelijk rijk. Van Hem is al het goud en het zilver, het vee op duizend bergen. Zijn rijkdom in heerlijkheid is zichtbaar in Christus.

Paulus besluit met een lofprijzing en geeft God de eer, in vers 20: ‘Onze God en Vader nu zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.’ Wat een geweldige lofprijzing! Wat een uiting van blijdschap.
Hem komt toe alle eer, lof, aanbidding en dankzegging. Het woordje ‘zij’ staat er eigenlijk niet. Dat maakt het nog sterker! Onze God en Vader nu de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.’

Dirk van Genderen

Bron: http://www.dirkvangenderen.nl

The Strategic Answer to the Temple Mount Crisis: Settlement

Conflict management, when applied to the Israeli-Palestinian problem, is insufficient to achieve Israel’s interests. What is needed is a strategy of renewed settlement that will educate the Palestinians about the costs of their actions, divide their ranks instead of tactically unifying them, and keep it a conflict over land – which can eventually be resolved – rather than over religion, which is probably unsolvable.

Bron: The Strategic Answer to the Temple Mount Crisis: Settlement

Leftist Jewish Leaders – Ala Delusions Of A People Under Siege – Stoop To New Depths:Betraying The Kiddies;The Danger Within! Commentary By Adina Kutnicki

Adina Kutnicki

(Instructively, the following is a three-part eye-opener by Dr. Kenneth Levin – the premiere clinical and historical expert on the mental and historical underpinnings re why a subset of Jews, over and over again, embrace their sworn enemies!)

READERS of this site (and those who are familiar with various interviews given over the years – reflective of a full body of work) recognize that two main arenas are focused upon with laser-like precision: the knock-on effects to the west via military-political Islam – aka Islamic jihad – and from leftist-fascists who endanger the free world. Both anti-western forces operate solo, but it is increasingly the case that they conjoin and link arms.

FOR the most part, leftists veer into fascist-like territory  – free speech for me, but not for thee, that is, unless conforming with the PC thought police. On the other side of the spectrum, this freedom-based…

View original post 2.483 woorden meer