Gerrit Nel / Hebrew People spreekt 16 juli in Katwijk ZH en 18 juli op Urk

Zondag 16 juli 2017 hopen Gerrit en Martie Nel weer in Katwijk ZH te zijn om ons weer een goed stuk onderwijs te geven.

Verder spreekt Gerrit Nel dinsdag 18 juli op Urk.

image001

Gerrit Nel werkt samen met zijn gezin vanuit de organisatie Hebrew People en heeft als visie om gelovigen in Jesjoea te bemoedigen en toe te rusten om waakzaam en gereed te zijn voor de komst van de Messias, haar Hemelse Bruidegom.

Op de site van Hebrew People, http://www.hebrewpeople.com, kunt u meer informatie over hen vinden.

Het thema is:

“Gezegend zijn zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid”

Tijdstip:

Zondag 16 juli 14:30 – 17:00 uur (inloop vanaf 14:00 uur) en

Zondag 16 juli 18:30 – 21:00.Engels met Nederlandse vertaling

Plaats van samenkomst:

Mgr. Bekkersstraat 1, 2223 AP Katwijk

De hele conferentie is op basis van collecte.

We willen u graag op deze conferentie verwelkomen.

In verband met het feit, dat deze conferentie bij ons thuis zal worden gehouden, dient u zich vooraf aan te melden via het telefoonnummer 06-20531185 of e-mail fred.barendsma@knpmail.nl

Verdere informatie:

Fred Barendsma – 06 20 53 11 85 / fred.barendsma@kpnmail.nl

 

Seminar op Urk 
Dinsdag, 18 juli 2017 om 20:00 uur
Engels met Nederlandse vertaling
Plaats: Salvation Army, Klifweg 16, 8321KB, Urk, Netherlands
Contact en informatie: Erna Tromp: +31 (0)6 27 14 02 00

Verzet tegen zelfdestructie

Foto: De Telegraaf
Nausicaa Marbe

Het vermogen tot zelfcorrectie is de belangrijkste eigenschap van de democratie. Zelfcorrectie is een permanente toestand van leren; proberen; fouten vermijden; verbeteren; vooruitgaan. Zelfcorrectie houdt een democratie gezond en dynamisch en brengt verandering tot stand zonder geweld. Als vrijheid het kloppend hart van onze democratie is, dan is zelfcorrectie het herstellend vermogen. Als de mechanismen voor zelfcorrectie haperen en stilvallen, valt een samenleving ten prooi aan tirannie.

Het is dan ook bedenkelijk dat zelfdestructie de afgelopen tijd zoveel ruimte krijgt boven zelfcorrectie. Zo koos Angela Merkel Hamburg als podium voor de G20, in het volle besef dat links-extremistische geweldplegers een ravage zouden aanrichten. Iederéén kon dat voorspellen, behalve Mutti. Boven op het zelfdestructieve gedrag van deze fascistoïde straatterroristen kwam dus dat zelfdestructieve besluit van Merkel, vermoedelijk genomen in een staat van ontkenning van alles wat mis kon gaan. Even verdwaasd heeft Merkel in 2015 de Europese binnengrenzen open geforceerd voor miljoenen vluchtelingen. Volgde daarop een zelfcorrectie? Ach nee, in interviews bleef ze trots op haar fatale besluit. Even blijmoedig gaf ze nu raddraaiers de kans Hamburg te verbouwen.

In de psychologie wordt dergelijk zelfdestructief gedrag geschaard onder borderline-stoornissen en schizofrenie. Extreme angsten vertroebelen de kijk op de werkelijkheid; zelfdestructie is soms de enige manier waarop wanhopige zieken nog greep op zichzelf krijgen. Bij een wereldleider die vernieling faciliteert, kun je dat politiek vertalen als: extreme angst om de veranderde werkelijkheid te erkennen leidt tot de destructieve keuze om te doen alsof het gevaar niet bestaat. Akkoord, maar Merkels keuze was bewust en schaadde anderen – onvergeeflijk.

Ook in Nederland zien we de spanning tussen zelfcorrectie en een destructief verzet ertegen. Nieuwe criminele asielzoekers worden niet vervolgd. Tienduizenden wetsovertreders lopen vrij rond. Het uitzetten vlot evenmin. Staatssecretaris Dijkhoff is evenwel in de weer met het ’aanscherpen van maatregelen’ en het ’verkennen van mogelijkheden’ voor snellere uitzetting. Het blijft vage taal, maar in ieder geval trekt de demissionaire Dijkhoff lering uit fouten. Of zijn opvolger dat overneemt, is de vraag. Wat we wél weten, is dat bestaande wetten die de uitzettingsmogelijkheden verruimen, door rechters geblokkeerd worden. Recent onderzoek van Justitie toont: de nieuwe wetten voor het intrekken van een verblijfsvergunning bij veroordeelde asielzoekers die al langer in Nederland verblijven, hebben amper succes doordat rechters de uitzetting dwarsbomen. Nu kun je de rechterlijke besluiten ook als zelfcorrectie zien, maar de verhoudingen zijn zoek. Jarenlange laksheid leidde ertoe dat voor zware misdrijven veroordeelde veelplegers hun status behielden – funest voor ons rechtsgevoel. Nu wordt de correctie op die misstand zoveel mogelijk gefrustreerd.

Het kan nog mallotiger. Onlangs pleitte een stelletje terrorisme-experts in NRC Handelsblad ervoor dat Nederland zijn ’verloren zonen’ terug moest halen. Juist: IS-moordenaars die het Spaans benauwd krijgen in hun zelfgeschapen hel en terug willen naar de riante westerse bakermat. Pieter Wijninga van het HCSS, een Haags kennisinstituut dat overheden adviseert over defensie, veiligheid en terrorisme, vindt zelfs dat de overheid via Facebook die sneue ’landgenoten’ langs veilige terugkeerroutes naar Nederland moet gidsen. Wat een gotspe: de expert die de overheid moet adviseren inzake veiligheid, zet juist aan tot ontsnappingshulp voor oorlogsmisdadigers. Alsof het om toeristen gaat die per ongeluk in een conflictgebied zijn beland.

Ook hier is sprake van zelfdestructieve blindheid, ditmaal bij experts die de werkelijkheid zo verdraaien dat die past bij hun ideologische humeuren. Het gevaar dat zulke IS-terroristen voor Nederland vormen, speelt geen rol in de zelfgenoegzame roes. De onderschatting van gevaar is nu eenmaal inherent aan zelfdestructie.

Ten laatste déze idiotie, inmiddels tot slepende kwestie verworden: de moslima die een boete eiste van de school die een allang geplande klassenfotosessie liet plaatsvinden op een ochtend dat zíj de kinderen thuishield voor moskeebezoek, kreeg gelijk van de rechter. Je verwachtte een correctie op deze hondse brutaliteit, maar in plaats daarvan komt er een vonnis dat jurisprudentie biedt aan álle gekwetsten die menen dat ze lucratief recht hebben op algehele aanpassing aan hun religieuze grillen. De discriminatoire rancune van deze moeder is door de rechter beloond en tot maatschappelijk voorbeeld verheven: zo moet het. De agressor is beloond, de onschuldige school is beschadigd. Als zulke waardenomkeringen als privilege voor onaangepaste moslims een trend worden, raakt de samenleving van slag: in de morele chaos die volgt heeft niemand meer een houvast voor sociaal gedrag. Dit is zelfdestructie op het niveau van psychologische oorlogsvoering, die de moraal en het vertrouwen in het eigen denkvermogen erodeert.

Het trieste is dat genoemde dwalingen niet op zichzelf staan. Dit zijn geen incidenten meer, maar componenten van een stug doorzettende mentaliteitsverandering. Maar positief is dat iedereen zich ertegen kan verzetten, om te beginnen in hart en hoofd. Kom maar op.

Bron: http://www.telegraaf.nl

 

Na het rellen weer aan de subsidie


Leon de Winter

Leon de Winter
Foto: De Telegraaf

De lust om te vernietigen – dat zagen we het afgelopen weekend in Hamburg. In een essay uit 1842 schreef de Russische revolutionaire anarchist Michail Bakoenin de zin die de kern is van de anarchistische beweging: „De passie voor destructie is een creatieve passie.”

Je zou Bakoenins opstelling kunnen verdedigen door te wijzen op de wantoestanden ten tijde van de eerste golf van grof kapitalisme na de Industriële Revolutie. Er bestonden in die nieuwe wereld uitbuiting, onrechtvaardigheid, moderne slavernij, terwijl weinigen gigantische rijkdommen vergaarden. Er was alle aanleiding om de maatschappij te veranderen, en die moest beginnen met afbraak, aldus de revolutionairen.

Die veranderingen kwamen er, maar geleidelijk. Er bestaat geen uitgebuit proletariaat meer, ook al doen linkse partijen hun best het idee van uitbuiting in leven te houden. Integendeel, de verzorgingsstaat heeft alle idealen van het socialisme vervuld. Dus is links op zoek naar nieuw onrecht. Het lot van migranten, niet alleen de vluchtenden voor oorlog maar ook die voor armoede, past perfect in het vacuüm van het linkse actie-ideaal.

Wat doe je dan met 19e-eeuwse revolutionaire concepten in het noordwesten van Europa in 2017? Niks, op een beetje symboliek na: afvalcontainers in de fik steken en winkels plunderen.

Je zag op de beelden – opnames met smartphones, een van die juweeltjes van het internationale kapitalisme – dat de schappen met gezond fruit en verse groente en producten als brood en tandpasta redelijk onbeschadigd achterbleven. Het ging de diefjes om wijn, bier, sigaretten, snoep, chocolade, ofwel moderne genotsconsumptieproducten die ze gratis wilden nuttigen. Daarmee zijn ook zij verwende kinderen van de verzorgingsstaat: je wilt lekker zuipen en snoepen en roken, en papa en mama betalen.

Deze in het zwart getooide types riskeren een klap met een knuppel, de straal van een waterkanon, misschien wat traangas, dus iets wat je echt voelt en niet virtueel is, maar voor hun leven hoeven ze niet te vrezen want ze weten dat het handelen van de politie gebonden is aan stringente regels. Maar het is kicken, die roes wanneer de ruit explodeert en het glas om je hoofd vliegt en tientallen fotografen je heldendaad vastleggen. Dit is decadentie pur sang.

Hamburg is een welvarende stad die alle linkse hobby’s subsidieert. Maar dat is niet genoeg. Op elke Dag van de Arbeid wordt er gereld, en sneuvelen er ruiten van winkels en banken. Een beetje opstandige jongeman wil destructie, maar wel op de afgesproken dag. En als er geen objectieve rechtvaardiging valt te vinden, zoals in het huidige West-Europa, dan zoekt hij er wel één waarmee hij zijn redeloze gedrag in een krap jasje van redelijkheid kan hullen. Bijgestaan en aangevuurd door bevlogen meiden die weten dat geen revolutie zal lukken zonder voldoende seks, vieren deze jongemannen op golven van testosteron en adrenaline hun driften bot onder het mom van maatschappelijk engagement, maar met mate. Zo’n parttime revolutionair blaast zichzelf niet snel voor het goede doel op.

Voor de rellers was Hamburg enkele dagen lang een soort pretpark met spanning, actie, gedoe, gevaar, gratis versnaperingen, en alles binnen de perken want iedereen wist dat de politie nooit massaal gebruik zou gaan maken van vuurwapens.

Teams van progressieve advocaten zaten klaar om de opstandelingen direct juridische bijstand te verlenen, want dat hoort ook bij het spel, zoals radicale moslims al geruime tijd weten: jij kunt de regels aan je laars lappen, maar de tegenpartij, namelijk de rechtsstaat, moet zich aan de regels houden.

Wat IS in Syrië en Irak heeft aangericht, komt voor een groot deel uit dezelfde koker: de lust om te vernietigen. De radicale islam biedt daarvoor ideale rechtvaardigingen: als man mag je onder bepaalde voorwaarden naar hartenlust moorden en verkrachten. Er zijn talloze jongemannen die die verleiding niet kunnen weerstaan.

Zeker, er bestaat een verschil tussen het plunderen van winkels en het vermoorden van andersdenkenden, en toch: ik vermoed dat die activiteiten uit dezelfde wilde jongemannenbron voortkomen. Uiteindelijk aanbidden de Hamburgse relknapen niet de god van het hiernamaals maar de god van de consumptie, en na een weekendje rellen willen ze terug naar het gesubsidieerde autonome leven in het gesubsidieerde autonome kraakpand, inclusief gezondheidszorg met medicijnen van het verfoeide farmaceutische grootkapitaal.

We weten inmiddels hoe de islamitische IS-driften zich in een maatschappelijk model uitdrukken: in de hel op aarde. En het anarchisme? Dat is per definitie een overgangsvorm die opgevolgd wordt door de dodelijke tirannie van een ideologische elite – en hiervoor schrikken onze relconsumenten, ondanks hun destructielol, toch terug. Want ook voor hen is een cel in de Goelag gereserveerd.

Gewoon lekker een weekendje rotzooi trappen. Niet langer dan een paar dagen, want onze salonanarchisten beseffen dat je elke supermarkt maar één keer kunt plunderen. Vóór een tweede plundering moeten anderen met hun noeste handen eerst iets produceren, verpakken, transporteren, uitladen, op een schap zetten, en dat duurt even. Voor hun infantiele vernielweekendjes parasiteren anarchisten en chaoten op een functionerende maatschappij.

Orgiastische geweldsfantasieën spelen zich in gradaties achter al die zwarte maskers af, in Hamburg en Raqqa. Kunnen we dat in het zwart geklede geteisem niet op elkaar loslaten?

Bron: http://www.telegraaf.nl

 

Vandaag 75 jaar geleden: eerste transport vanuit Westerbork naar Auschwitz-Birkenau . . .

E.J. Bron

Screenshot_5

(Door: Aukina D.)

Het is vandaag, zaterdag 15-07-2017,  precies 75 jaar geleden dat het eerste transport met mensen vanuit kamp Westerbork naar Auschwitz-Birkenau vertrok. Op 15 en 16 juli 1942 werden de eerste gevangenen, in totaal 2.030 Joden, naar Auschwitz gedeporteerd. Gedurende de Tweede Wereldoorlog reden er 93 treinen vanuit kamp Westerbork richting de kampen in Oost-Europa. Om hier bij stil te staan, worden vandaag en morgen in Kamp Westerbork veel activiteiten georganiseerd zoals de presentatie van het boek De Namen.

View original post 47 woorden meer

Satan’s BIGGEST Mistake: The Devil Has Ignorantly Turned Believers Into REBELS

Biblical Signs In The Headlines

image

The definition of a “rebel” is someone who renounces or resists the authority of a ruler, government or laws, to which one would otherwise owe obedience. Throughout the Holy Bible, being a rebel most always meant that you were playing for Satan’s side. Any rebellion recorded in God’s Word was, more often than not, against The LORD. I’m here to tell you today, that God appears to have flipped the script, and the world’s “rebels” are now fighting FOR God and against the Devil.

I titled this “Satan’s Biggest Mistake” because by pulling the world so far away from God and by normalizing abominable sin, evil, and wickedness, Lucifer now finds himself on the defense. Yes, since God-fearing believers are now the minority in a world so obviously under the rule of Satan, he has ignorantly turned us into the REBELLIOUS.

The Holy Bible teaches us that YHWH God The…

View original post 1.601 woorden meer