De antisemitische stank hangt weer in de lucht


Leon de Winter

Leon de Winter
Foto: De Telegraaf

Mijn kinderen studeren in Tel Aviv, een dynamische stad aan de Middellandse Zee, een soort Chelsea of Soho (de New Yorkse wijken), en ik ben er zoveel mogelijk.

De stad is overweldigend divers en multiculti. Op straat zie je Russische, Afrikaanse, Jemenitische, Marokkaanse, Aziatische, Arabische gezichten, de hele wereld leeft hier met elkaar, in een streek vol oorlog en geweld en lijden. Nee, het is er niet zoals in Denemarken, maar voor een Midden-Oosters land dat sinds 1948 continu in oorlog verkeert, is het er wonderlijk open en rechtvaardig.

Dat weerhoudt velen er niet van Israël te bekritiseren op een manier waaraan zelfs de goorste tirannieën niet onderworpen worden. In bijna alle organen van de Verenigde Naties wordt vergadering na vergadering Israël veroordeeld zoals geen enkel ander land, inclusief Syrië, Noord-Korea, Rusland, China, veroordeeld wordt. Israël kan niet militair vernietigd worden, maar misschien kan het gebroken worden door boycots, zo hopen de haters. Dus willen ze Israëlische producten weren, net als Israëlische universiteiten, wetenschappers, zelfs toeristen. Desondanks bloeit het land.

Vorige week zag ik een online-interview met een man die over wereldpolitieke zaken sprak; hij deed dat met een verheven glimlach die verraadde dat hij de verborgen verbanden achter de werkelijkheid doorzag.

Hij zei onder meer: ’Duitsers kunnen geen onvertogen woord zeggen over Israël en de rol die Israël steeds weer opnieuw op de achtergrond meespeelt. Dat betekent ook dat de Europese Unie daar heel voorzichtig mee moet zijn. Het moment dat je iets zegt daarover, de werkelijkheid aanboort, dan word je beschuldigd van antisemitisme.’

Is dat echt zo? Wie de Duitse media volgt, zowel de gedrukte als de staatsmedia, ziet iets heel anders: talloze Duitse journalisten vinden er diepe bevrediging in om Israël te bekritiseren. Door Berlijnse straten marcheren Hezbollah-aanhangers samen met neonazi’s en neomarxisten. In de staatsmedia zelden een onvertogen woord over Palestijnen en veel kritiek op Israël, op het pathetische af: ze raakten onlangs in paniek toen een producent een TV-documentaire maakte over jodenhaat onder Arabieren en Palestijnen.

In Brussel is het niet anders. Het EU-parlement is vijandig ten opzichte van Israël en de EU-commissaris die zich met BZ bezighoudt, Federica Mogherini, is een linkse antizioniste. Word je beschuldigd van antisemitisme wanneer je in Duitsland of in de EU Israël bekritiseert? Kolder.

De man zat dus te raaskallen. Maar ik dacht even na over ’de rol die Israël steeds weer opnieuw op de achtergrond meespeelt’. Israël dat op de achtergrond sinistere dingen regelt, bedoelde hij, ’op de achtergrond’ en ’steeds weer opnieuw’.

Vervolgens hoorde ik deze man zeggen dat er in Canada en in de VS wetten worden gemaakt waardoor het bekritiseren van Israël strafbaar wordt. Blij keek ik op en dacht: echt, heb ik wat gemist? Maar het is onzin. Die wetten bestaan niet. Er komen hier en daar wetten aan die het vernietigen van Israël via boycots willen voorkomen, maar dat is iets heel anders.

De man zei verder dat we moeten oppassen ’met wat we over Israël zeggen. Gelukkig is dat nog niet zo in Nederland, alleen in het Amsterdamse Gebeuren, als je daar een gunstige opmerking maakt over Palestijnen, dan moet je oppassen, en als je verder gaat, veel verder gaat, dan loop je ook in Nederland de kans om voor antisemiet te worden uitgemaakt’.

Het ’Amsterdamse Gebeuren’ – maffe term, het is de eerste keer dat ik het hoorde, maar je hoeft geen Talmoedist te zijn om te beseffen wat deze man bedoelde. Er woont slechts een handjevol Joden in Amsterdam, maar deze man wil dat wij denken dat ze verenigd in het Gebeuren sluw en duister de stad beheersen.

Is het echt zo dat je in Amsterdam gevaar loopt als je je positief over Palestijnen uitlaat? Komt dan de Volkspolizei van het Gebeuren achter je aan, worden de ruiten van je woning ingegooid door agenten van het Gebeuren? Geen woord van Israëlkritiek op de Amsterdamse uni’s en hogescholen, geen Palestijnse vlaggen of antizionistische retoriek op de Dam, want daarmee lok je een levensgevaarlijk reactie uit van het Gebeuren?

Deze man is Karel van Wolferen, iemand die ik hoogschatte. Hij was een uitstekende journalist, schrijver van een indrukwekkend boek over Japan (ik heb het in de kast), hij was hoogleraar in Amsterdam.

Hij sprak zijn zinnen uit in Café Weltschmerz, een interessant online interviewplatform dat ik met plezier volg. Van Wolferen werd geïnterviewd door Laszlo Marácz, een hoogleraar Europese Studies met een eersteklas reputatie, die niet wist hoe hij moest reageren toen Van Wolferen leegliep over Israël en het Amsterdamse Gebeuren. Althans, ik neem aan dat Marácz’ zwijgen een vorm van verbijstering was.

Uw waarschuwing maak ik graag waar, professor Van Wolferen: inderdaad, in uw woorden – de klacht over de wereldomspannende joodse almacht, de leugen over hun invloed, de onderhuidse en laffe ’ik waarschuw alleen maar en ben echt geen antisemiet’ riedel – hoor ik een klassieke antisemiet.

Al eeuwenlang laten antisemitische complotdenkers zich horen wanneer ze de kans ruiken. De stank hangt weer in de lucht.

Bron: http://www.telegraaf.nl