Strijd: propaganda versus feitelijkheid


Leon de Winter

Leon de Winter
Foto: De Telegraaf

Opinie Leon de Winter

Wie controleert de ’narrative’? De meeste lezers zullen hun schouders hierover ophalen, omdat zij geen beeld hebben van wat een ’narrative’ is. Maar het gaat om iets belangwekkends. Een ’narrative’ is een verklarend verhaal dat een oordeel over een persoon of gebeurtenis voortbrengt. In de klassieke en de nieuwe media woedt hierover een felle strijd. Het gaat om vrijheid versus censuur, om propaganda versus feitelijkheid.

Facebook, Twitter, Google, de nieuwe media oefenen nu al censuur uit en hebben controleprogramma’s ontwikkeld die onwelgevallige woorden en beelden (Naakt! Foei!) opsporen en laten verdwijnen. Ook het NOS Journaal doet hieraan mee: vorige week haalde het na de laatste aanslag in Londen het woord ’islamitisch’ uit de speech van premier May en het verslag van een ooggetuige. Waarom? Om onze perceptie van de werkelijkheid te beïnvloeden.

De ’narrative’ gaat altijd één kant uit: het gaat om het onderdrukken van oppositie tegen het progressieve establishment en zijn ideeën (zoals antizionisme, antipopulisme, klimaatalarmisme), en dus zijn de waarnemingen in de ’narratives’ altijd geselecteerd op het versterken van politiek-correcte en cultuur-relativerende wereldbeelden.

Toen de politie tijdens een concert van Guus Meeuwis in het PSV-stadion in Eindhoven een man opmerkte die zich verdacht gedroeg, meldden de politie en de NOS dat het om een ’geradicaliseerde Amsterdammer’ ging.

’Geradicaliseerde Amsterdammer’, wat is dat voor een type Amsterdammer? Een radicale Hazes-fan die de zachte-G muziek van Guus Meeuwis haat? Een Arena-fan die het PSV-stadion verafschuwt?

We weten om wie het gaat als we horen dat een ’geradicaliseerde Amsterdammer’ video-opnamen maakt van het PSV-stadion: het is een moslim die gelooft dat geweld geoorloofd is om de islam over de aarde te laten heersen. Dus: voor wie houden de redacteuren van dergelijke berichten die woorden eigenlijk achter? Zij doen dat omdat zij de gedachte in leven willen houden dat de islamitische overtuiging van de daders van geen belang is. Waardoor het bericht over een gevaarlijke geradicaliseerde Amsterdammer voor wie alle beschikbare politie-eenheden naar Eindhoven gedirigeerd worden, zo bespottelijk klinkt.

Die ’geradicaliseerde Amsterdammer’ is geradicaliseerd door onthoofdingsvideo’s en islamteksten die oproepen tot oorlog tegen de ongelovigen, niet door het zingen van Aan de Amsterdamse grachten. Maar: politieberichten noch media willen hem als moslim omschrijven. Dit is doelbewuste politiek, overal in het Westen.

De politiewoordvoerders van Amsterdam, zonder twijfel in overleg met de ’driehoek’, deden er alles aan om de ’narrative’ over de aanrijding voor het Centraal Station van afgelopen zaterdag te beheersen. Er was sprake van een ’onwelwording’, meldde de politie meteen na het incident teneinde het gevaar van geruchten over een aanslag te voorkomen. De man was diabetespatiënt en kon zich niets maar dan ook niets herinneren.

In het meest recente persbericht meldt de politie dat de bestuurder veel te hard door delen van de binnenstad heeft gereden, uitmondend in acht gewonden, van wie twee ernstig. De politie beweert dat dat komt doordat deze suikerpatiënt een langdurige ’black-out’ had door een lage bloedsuikerspiegel, ook al wist men niet precies hoe dat werkte, dat langdurige te hard rijden met een black-out. De vele ooggetuigenverslagen op AT5 suggereerden iets totaal anders: dat de man met opzet mensen had aangereden.

Ik heb politiewoordvoerder Rob van der Veen gevraagd of de bestuurder, wiens naam niet wordt vrijgegeven, aan ramadan deed. Zijn antwoord: ’Wij melden de etniciteit niet’. Maar ramadan kan door een hoogblonde Zweed of een zwarte Afrikaan gevolgd worden, etniciteit speelt geen rol. Ik legde hem uit dat zijn antwoord onzin was, en vervolgens draaide hij zich langzaam uit onze sms-wisseling (ik sprak hem later per telefoon, en dat was hartelijk, maar bood niets nieuws).

En camerabeelden? Het Stationsplein hangt er toch vol mee? Nee, er zijn geen camerabeelden, want die stonden – op zaterdagavond op het drukke en altijd gespannen plein voor het CS – in ’preset modus’. Ik vroeg Van der Veen wat dat was: ’Preset is in een van tevoren bepaalde richting’. Dus al die camera’s keken niet op het plein neer? Van der Veen: ’In ieder geval niet op dat stukje waar de feitelijke aanrijding gebeurde’. Op de vraag of er beelden waren van het gesprek tussen politie en bestuurder, reageerde hij niet.

Het kan zijn dat de bestuurder een boeddhist was met een hypo (een zeer lage bloedsuikerspiegel), maar de politie durfde/mocht niet zeggen of de man een vastende en suikerzieke moslim is, en dat maakt onrustig. Deze ’narrative’ van een diabeticus zonder geheugen of religie is beter dan enige andere, hoor je de autoriteiten denken. Ik vroeg mijn internist naar de gevolgen van vasten: ’Diepe hypo maakt je raar, agressief en verward. Ik vertel alle moslims met diabetes dat ze niet hoeven vasten met ramadan, doen ze vrijwel allemaal toch.’ De column van gisteren van Annemarie van Gaal ging over deze problematiek: leidt langdurig vasten tot agressie, ook bij niet-diabetici? En tot ernstige auto-ongelukken? Misschien heeft de ramadan als maand van oorlog zich juist ontwikkeld door het effect van agressie door het vasten?

Het beheersen van de ’narrative’, daar gaat het om. Begrijpt u?

Bron: http://www.telegraaf.nl

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s